LOGINAng gabi sa loob ng St. Luke’s Medical Center ay nababalot ng isang mabigat na katahimikan. Sa loob ng VIP suite, payapang natutulog si Liam matapos suriin ng mga doktor. Sa kabila ng nangyari sa bodega, mabilis na nakabawi ang bata, ngunit si Aria ay nananatiling gising, nakaupo sa tabi ng kama ng anak at mahigpit na hawak ang maliit nitong kamay.
CLICK. Bumukas ang pinto at pumasok si Xander. Wala na ang kanyang suit jacket, nakatupi na ang manggas ng kanyang puting polo, at gulo-gulo ang kanyang buhok. Sa kanyang kamay ay hawak niya ang isang pirasong papel na tila ba ito ang pinakamahalagang dokumento sa buong mundo. "The results are out," mahinang sabi ni Xander. Ang kanyang boses ay paos, bakas ang halo-halong emosyon—takot, kaba, at isang uri ng ligaya na ngayon lang niya naramdaman. Hindi lumingon si Aria. "Hindi ko kailangan ng papel para malaman ang totoo, Xander. Alam ko kung kanino ang anak ko. At alam ko rin na wala kang karapatan sa kanya." Humakbang palapit si Xander, ang kanyang mga mata ay nakatuon sa natutulog na bata. Inilapag niya ang papel sa mesa sa tabi ni Aria. Sa itaas na bahagi ng dokumento, malinaw ang nakasulat: PROBABILITY OF PATERNITY: 99.99%. "He is my son, Aria. He is a Black," bulong ni Xander. Ang kanyang kamay ay nangangatal habang tinatangkang haplusin ang buhok ni Liam, pero bago pa man dumampi ang kanyang balat sa bata, mabilis na tinabig ni Aria ang kanyang kamay. "He is NOT a Black!" bulyaw ni Aria sa mahinang paraan para hindi magising ang anak. Tumayo siya at hinarap si Xander nang mata sa mata. "Five years ago, Xander, sinabi mo sa akin na placeholder lang ako. Sinabi mo na wala akong kwenta at basura ang pagmamahal ko sa'yo. Noong gabing iyon, pinirmahan ko ang divorce papers hindi lang para palayain ka, kundi para palayain ang sarili ko at ang anak ko mula sa isang halimaw na katulad mo!" "I was wrong, Aria! I was a fool!" depensa ni Xander, ang kanyang mga mata ay nagsisimula nang mamasa. "I was blinded by what I thought was love for Sofia. Pero sa loob ng limang taon, hindi ako naging masaya. Bawat gabi, ang mukha mo ang hinahanap ko. Bawat sulok ng bahay natin, ikaw ang naaalala ko. And now... seeing him? Seeing Liam? It’s like the universe is giving me a second chance." "A second chance? Para ano? Para saktan uli kami?" Isang mapait na tawa ang kumawala kay Aria. "Xander, huli na ang lahat. Liam is a Mercedes. Lumaki siyang walang tatay at naging maayos ang buhay namin. Huwag mo kaming gamitin para punan ang kakulangan sa buhay mo." "Hindi ko siya gagamitin! I want to give him everything!" giit ni Xander. "The best schools, the empire, the protection—" "He already has everything he needs, and none of that involves you," malamig na sagot ni Aria. "Buksan mo ang mga mata mo, Xander. Liam hates you. Tinawag ka niyang 'bully.' Sa tingin mo ba, tatanggapin ka niya bilang tatay dahil lang sa isang pirasong papel?" Natigilan si Xander. Mas masakit ang katotohanang binitawan ni Aria kaysa sa anumang sampal. Naalala niya ang matatalim na salita ni Liam sa mall at sa bodega. Ang sarili niyang anak ay mas gustong kampihan ang isang estranghero gaya ni Marco kaysa sa kanya. Ngunit ang pagiging "Black" ni Xander ay hindi marunong sumuko. Ang pagiging ruthless na nagdala sa kanya sa tuktok ng negosyo ay biglang lumitaw. "I won't let you take him away again, Aria," seryosong sabi ni Xander, ang kanyang boses ay bumalik sa pagiging dominante. "Bukod sa DNA results, nagpadala na ako ng mga abogado sa korte. I am filing for a Petition for Compulsory Recognition and Joint Custody. At kung kailangan, gagawin kong Sole Custody iyan." Nanlaki ang mga mata ni Aria. "Ano?! Gagamitin mo ang kapangyarihan mo para agawin ang anak ko sa akin?" "Hindi ko siya aagawin sa'yo, Aria. Pero hindi ko rin papayagan na ilayo mo siya sa akin. My son will grow up with his father. Kung kailangan kong harangan ang lahat ng airport sa bansang ito para hindi kayo makaalis, gagawin ko. Kung kailangan kong bilhin ang kumpanya mo sa Paris para mapilitan kang manatili rito, sisimulan ko na ang bidding bukas." "You are a monster!" sigaw ni Aria, tuluyan nang pumatak ang kanyang mga luha sa galit. "Wala kang pinagbago! Akala ko ba nagsisisi ka? Pero heto ka uli, pinipilit ang gusto mo nang hindi iniisip ang nararamdaman namin!" "I am doing this because I love him! At dahil... dahil kailangan kita, Aria," pag-amin ni Xander, ang kanyang boses ay tila isang pagsusumamo na nakatago sa likod ng pagbabanta. "Love? Hindi mo alam ang ibig sabihin niyan, Xander. Ang alam mo lang ay ownership. At hinding-hindi ako magiging ari-arian mo uli." Biglang gumalaw si Liam sa kama. Agad na tumahimik ang dalawa. Dumilat ang mga mata ni Liam at tumingin sa dalawang matanda na nasa harap niya. Kahit bagong gising, ang kanyang talino ay mabilis na nag-analisa sa tensyon sa paligid. "Mommy... are you crying?" tanong ni Liam, ang kanyang boses ay puno ng pag-aalala. Agad na pinunasan ni Aria ang kanyang luha at ngumiti nang pilit. "No, baby. Napuwing lang si Mommy. Go back to sleep." Tumingin si Liam kay Xander, pagkatapos ay sa dokumentong nasa mesa. Dahil marunong na siyang magbasa ng mga komplikadong salita, nakita niya ang salitang "Paternity" at ang pangalang "Xander Black." "So, it’s true," sabi ni Liam sa isang malamig at matalinong tono na hindi akma sa isang apat na taong gulang. "You are the man who broke my Mommy's heart." Hindi nakapagsalita si Xander. Pakiramdam niya ay hinuhusgahan siya ng buong mundo sa harap ng kanyang anak. "Listen, Mr. Black," sabi ni Liam habang bumabangon at sumasandal sa headboard ng kama. "You can have all the DNA papers you want. You can hire all the lawyers in the world. But you cannot buy my 'Daddy' title. Para sa akin, ang tatay ay yung hindi iniiwan ang nanay ko sa ulan. You? You're just a biological donor who’s late for the party." Napako si Xander sa kanyang kinatatayuan. Ang sakit ay tila tumagos sa kanyang buto. "Liam... I didn't know about you. If I knew—" "But you knew about Mommy," putol ni Liam. "And you still hurt her. That’s enough for me to give you a zero rating." Tumingin si Liam kay Aria. "Mommy, don't worry. He can't take me away. I’ve already encrypted our flight details and set a trap in his company's cloud server. If he tries to stop us from leaving, his bank accounts will have a very bad day." Napanganga si Xander. Ang bata ay seryoso. Ang bata ay may kakayahang pabagsakin siya sa digital na paraan. Sa gitna ng tensyong iyon, biglang bumukas ang pinto at pumasok si Marco Santillan, hingal na hingal. "Aria! I’m here! Are you okay?" Mabilis na lumapit si Marco kay Aria at inakbayan ito. Tumingin siya kay Xander nang may hamon. "Xander, umalis ka na. Wala kang lugar dito." Hinawakan ni Aria ang kamay ni Marco, isang senyales ng pagkakaisa na lalong nagpasingkit sa mga mata ni Xander. "This isn't over, Aria," banta ni Xander, bagaman ang kanyang boses ay puno ng pait. "Liam is a Black. And a Black always gets what he wants. Get ready for the legal battle of your life. Because I will not lose my family twice." Lumabas si Xander ng kwarto, ang bawat hakbang niya ay puno ng determinasyon. Habang si Aria naman ay napasandal kay Marco, nanginginig sa takot para sa kinabukasan nila ng kanyang anak. Ang digmaan para kay Liam ay opisyal nang nagsimula. At sa digmaang ito, walang sinuman ang handang sumuko.Ang huling buga ng makina ng escape shuttle ay namatay na, iniwan ang pamilya Black sa gitna ng isang nakabibinging katahimikan. Ang hangin sa Sierra Madre ay kakaiba; ito ay malamig, sariwa, at may lasa ng kuryente at bulaklak. Habang dahan-dahang bumababa ang ramp ng shuttle, inalalayan ni Liam at Skye ang kanilang ama. Si Xander, na dati ay tila isang bundok sa katatagan, ay dahan-dahang naglalakad, ang kanyang mga hakbang ay gawa ng isang taong bilang na ang mga araw.Sa harap nila, sa gitna ng isang maliit na clearing na napapalibutan ng mga dambuhalang puno ng Narra na kumikinang sa dilim, nakatayo ang mga tinatawag na "Children of the Mist" (Ang mga Anak ng Hamog).Sila ay mga bata, walang isa sa kanila ang mukhang lampas sa edad na labindalawa. Ngunit ang kanilang mga mata ay hindi mata ng bata; sila ay may lalim ng isang taong nabuhay na ng ilang siglo. Bawat isa sa kanila ay may mga tatu sa balat na kulay ginto—mga pattern na pamilyar kay Liam dahil kamukha ito ng mga circ
Ang mga kalsada ng Neo-Manila ay hindi na tahimik. Ang gintong liwanag ng bukang-liwayway ay nagpapakita ng libu-libong tao na nagmamartsa patungo sa paanan ng Obelisk Prime. Ang kanilang mga mukha ay puno ng pait. Sa loob ng limampung taon, nabuhay sila sa isang perpektong kasinungalingan, at ngayong nagising sila sa isang wasak na mundo, kailangan nila ng mapagbubuntunan ng sisi."Sila ang nagdala sa atin dito!" sigaw ng isang lalaki, habang iwinawagayway ang isang piraso ng bakal. "Kung hindi dahil sa mga Black at sa kanilang digmaan noong 2026, hindi sana tayo naging alipin ni Gaia! Sila ang nag-imbita sa mga alien!"ANG DEPENSA SA MEDICAL BAYSa loob ng medical bay sa ika-sampung palapag, si Liam ay mabilis na nag-aayos ng mga Stasis Pods. Si Xander ay nakahiga, ang kanyang balat ay tila papel sa nipis at ang kanyang paghinga ay maririnig lamang sa tulong ng mga makina."Liam, pumasok na sila sa lobby," ulat ni Valerie sa pamamagitan ng comms. Ang kanyang boses ay kalmado, ng
Ang tuktok ng Obelisk Prime ay nababalot na ngayon ng malamig na katahimikan. Si Alexander ay nakahiga sa bisig ni Aria, ngunit ang bata ay hindi na mainit. Ang kristal na fragment mula sa puso ni Gaia na bumaon sa kanyang balikat ay hindi lamang isang piraso ng materyales; ito ay isang Data-Parasite—ang huling "will" ni Dr. Vane na naglalayong gamitin ang banal na katawan ng bata bilang bagong host."Liam! Gawin mo ang lahat!" sigaw ni Xander, habang pilit na pinipigilan ang panginginig ng kanyang mga kamay. Ang pilak niyang aura ay nag-f-flicker, isang tanda ng kanyang sariling pagkapagod."Dad, hindi ito biological na sugat!" hingal na sabi ni Liam, habang mabilis na naglalagay ng isang portable Containment Field sa paligid ng bata. "Ang kristal na iyan ay pinu-pilit na i-rewrite ang DNA ni Alexander. Ginagawa siyang isang buhay na server. Kung hindi natin ito matatanggal sa loob ng isang oras, ang bata... hindi na siya si Alexander. Magiging si Gaia siya na may laman at dugo."
Ang gabi sa Neo-Manila ay nabahiran ng kulay violet na aurora habang ang Global Synchronization ay umabot na sa 65%. Sa mga kalsada, ang mga tao ay nakatayo nang tuwid, walang kibo, ang kanilang mga mata ay nagliliyab sa asul na liwanag habang ang kanilang kamalayan ay dahan-dahang hinihigop ni Gaia."Nagsisimula na ang huling yugto," bulong ni Mara habang kinakasa ang kanyang pulse rifle. "Kapag umabot sa 100%, wala nang babalikang pag-iisip ang mga taong iyan. Magiging mga cell na lang sila sa katawan ni Gaia.""Hindi natin hahayaang mangyari 'yan," sagot ni Xander. Wala siyang suot na armor, ngunit ang pilak na aura sa kanyang balat ay mas matindi pa kaysa sa kahit anong teknolohiya. "Liam, Skye, ibigay niyo sa amin ang butas na kailangan namin."ANG OPERASYON: SHADOW STRIKEGinamit ni Liam ang kanyang huling EMP Grenades para i-disable ang defense grid ng Sector 7. Sa isang iglap, nagdilim ang paligid ng Obelisk Prime. Mula sa mga anino, sumugod ang mga Unlinked sa pamumuno ni
Ang paligid nina Xander ay hindi na ang Maynila na kanilang kinalakihan. Ang bawat pader, bawat sahig, at maging ang hanging kanilang nilalanghap ay kontrolado ni Gaia. Ang mga robotic guards, na tinatawag na Peacekeepers, ay dahan-dahang lumalapit, ang kanilang mga optical sensor ay nagliliyab sa kulay asul."Huwag kayong manlaban," ang boses ni Gaia ay umalingawngaw mula sa bawat speaker sa plaza. "Xander Black, ang iyong karahasan ay bahagi na ng madilim na kasaysayan. Sa panahong ito, ang 'Conflict' ay isang sakit na nagamot na namin.""Ginamot?" asik ni Liam, habang palihim na kinakalibrate ang kanyang wrist-computer para hanapin ang source code ng frequency ni Gaia. "Tinawag niyo itong gamot? Binura niyo ang 'free will' ng mga tao at ginawa silang mga baterya para sa inyong system!"ANG PAGTAKAS SA GINTONG KULUNGANBago pa makadakma ang mga Peacekeepers, isang serye ng pagsabog ang naganap sa ilalim ng plaza. Isang makapal na usok na gawa sa Lead-Carbon—na idinisenyo para ma
Ang paglalakbay pabalik mula sa Mars gamit ang Icarus Engine ay naging mabilis, ngunit ang pakiramdam sa loob ng barkong Kalasag ay mabigat. Ang bawat sensor ni Liam ay nagbibigay ng mga maling numero. Ang mga constellation na dati ay pamilyar sa kanya ay tila bahagyang gumalaw."Liam, bakit hindi sumasagot ang NEA Base sa Maynila?" tanong ni Xander, ang kanyang pilak na mga mata ay puno ng kaba. "Kanina pa tayo nagpapadala ng authentication codes. Walang sumasagot sa channel ni Jojo.""Dad... hindi ko alam," pabulong na sagot ni Liam. "Ang frequency ng Earth... nagbago ito. Tila ba may isang dambuhalang 'static' na nakabalot sa buong planeta."ANG PAGTANAW SA BAGONG DAIGDIGNang sa wakas ay makapasok sila sa orbit ng Earth, ang pamilya Black ay napunta sa harap ng bintana. Ang lahat ay natahimik. Ang Earth na kanilang iniwan na puno ng usok, mga White Obelisk, at mga kampo ng refugees ay wala na.Sa halip, ang planeta ay binalot ng mga dambuhalang lumulutang na siyudad na konekt
Ang Binondo ay tila isang maze ng naglalakihang mga karatula, amoy ng insenso, at makipot na mga eskinita. Sa ilalim ng ulan, naglakad si Liam na nakasuot lamang ng isang itim na hoodie. Iniwan niya ang kanyang mga bodyguard at maging ang kanyang GPS tracker sa shipyard. Alam niyang kung mahuhuli
Ang Quiapo sa madaling araw ay isang buhay na organismo—maingay, magulo, at puno ng mga taong nagtatago sa kani-kanilang mga problema. Sa itaas ng isang lumang tindahan ng mga anting-anting, matatagpuan ang isang maliit na silid na puno ng mga naglulumaang monitors at mga kable. Ito ang pansamant
Ang langit sa itaas ng Makati ay kulay lila dahil sa polusyon at kuryente. Ang AXL Towers, ang dati ay simbolo ng pag-asa nina Xander at Aria, ay tila naging isang madilim na kuta sa ilalim ng pamumuno ni Marco. Sa paligid ng gusali, mga drone na may "Ghost Order" sensors ang walang tigil sa pagp
Makalipas ang sampung taon, muling lumapag ang Black Private Jet sa isang selyadong hangar sa Manila. Pagbukas ng pinto, ang mainit na hangin ng Pilipinas ay humalik sa kanilang mga balat, ngunit may kasama itong amoy ng bakal at kuryente.Lumabas si Liam Black, suot ang kanyang tech-glass n







