LOGIN
Fuck, babe…” ungol ng babae. Ungol ng bestfriend ni Sloane na si Margaux. “Deeper!”
Nag-unahan na tumulo ang kaniyang mga luha at nanginginig na lumapit sa pinto. Mas lalo namang naging klaro ang mga boses. “Damn, love… you’re really good at this…” It was Lawrence’s voice. Her boyfriend. Hindi na napigilan ni Sloane ang nag-uumapaw na galit sa kaniyang dibdib at sinipa niya ang pinto nang sobrang lakas. Bumukas ito at napasigaw sa gulat ang traydor na babae. “Malandi ka!” galit na galit na sigaw niya. Nanlilisik ang mga mata, pumunta siya sa kaibigan niya at sinabunutan ito. Kinaladkad niya ito pababa mula sa pagkakapatong sa katawan ng boyfriend niya at pinagsasampal ito. Halos mapaiyak sa sakit ang babae dahil hindi niya maiwasan ang kamay ni Sloane na halos lumipad na sa sobrang galit. Tila naman ay nanigas ang lalake sa kinauupuan kaya napatitig lamang siya sa dalawang babae. “Anong ginawa ko sa ‘yo para traydurin ako nang ganito?!” nanginig ang boses ni Sloane habang patuloy sa pagsampal sa babae. “Hindi ko kasalanan na mas gusto ako ng boyfriend mo kaysa sa’yo!” histerikal naman na sagot ni Margaux, hindi alintana ang mga kalmot sa kaniyang pisngi at hubo na katawan. “Ang kapal ng mukha mo! Wala kang utang na loob! Pagkatapos ng lahat ng ginawa ko para tulungan ang pamilya mo noon!” Sa wakas ay nakailag si Margaux sa mga mapanakit na kamay ni Sloane at nakatayo na, may malademonyo pang ngisi kahit na dumudugo na ang kalmot sa mga pisngi niya. “Kahit ano pang sabihin o panunumbat ang gawin mo, ako pa rin ang pinili ng boyfriend mo!” Kumuyom ang kamao ni Sloane at akmang susuntukin ang babae ngunit niyakap siya patalikod ng cheater niyang boyfriend, umaawat. “Babe, stop it!” Lalo lamang nagalit si Sloane at humarap sa lalake bago ito binigyan ng malakas na mag-asawang sampal. “Fuck you!” Natigilan ang lalake dahil ngayon lang siya pinagsalitaan ni Sloane. “What? Nagulat ka ba na kaya kitang pagsalitaan nang ganito?” Sloane scoffed. “All these years, I’ve been forcing myself to put up with your nasty attitude and understand you but what did you in return?! Cheat on me? Fuck my bestfriend behind my back?!” “I didn’t just fuck your bestfriend behind your back! We both wanted it!” sagot nito na animo’y nagyayabang pa. Lalo lamang sumidhi ang galit ni Sloane. Tinuyo niya ang luha sa kaniyang pisngi at madilim na tumingin sa dalawang taong pinagkakatiwalaan niya nang buo noon. “You know what? I’m tired understanding both of you. Bahala na kayo,” nanghihina na sabi niya at maya-maya ay ngumisi. “Pero hindi ko kayo hahayaang magsama nang payapa. Just wait, magbabayad kayo sa ginawa niyo.” Napalunok ang ex-boyfriend at ex-bestfriend niya. Parehas alam ng dalawa na seryoso si Sloane at talagang gaganti nga ito kaya hindi nila maiwasang kabahan. Gayunpaman, taas-noong humarap si Margaux. “We don’t care. Gumanti ka kung gusto mo. Pero sa huli, nagpakatanga ka pa rin at naloko ka pa rin namin,” sabi nito at ngumisi ito na mukhang proud na proud. Napangisi rin si Sloane ngunit hindi ito sumagot. Kitang-kita sa mga mata nito ang galit at ang matinding kagustuhan na gumanti na nagpakaba kay Margaux. Tahimik lamang si Lawrence ngunit nakikiramdam siya sa gagawin ng ex-girlfriend. “At ikaw, Lawrence, antayin mong makarating ang eskandalong ito sa boss mo. Baka nakakalimutan mong may koneksyon ako sa kaniya.” Napalunok ang lalake at nangatog sa kaba. “You wouldn’t do that…” Lumingon sa kaniya si Sloane na halos hindi niya na makilala sa madilim nitong ekspresyon. “Watch me.” With that, Sloane left the room, leaving them still naked with Margaux looking battered because of her messy hair and scratched face and Lawrence feeling afraid for his job. *** Ilang gabi ang makalipas nang pagtaksilan si Sloane ng ex-bestfriend at ex-boyfriend niya, natagpuan niya ang kaniyang sarili sa isang mamahaling bar, lasing at nakikipagsayawan na sa kahit kaninong lalaki. Single na siya ngayon kaya wala na siyang pakialam. Nagpaalam siya sa lalaking huli niyang kasayaw at nag-flying kiss pa. Napatawa siya sa sarili nang makita ang itinatagong libog ng lalaki. Pathetic. Umupo siya sa sarili niyang private table at nag-order pa ng dalawang bote ng Henessy. As she took a sip in her drink, a man caught her attention. He was sitting lonely in the counter, obviously drunk. She can’t deny that the man was alluring, especially in her eyes. Nilagok niya ang isang baso ng alak at lumapit sa lalaki. “Hi. Wanna drink with me?” she flirtatiously greeted. Tila naman wala lang siya sa lalaki dahil hindi man lang siya nito tinapunan ng tingin. “A challenge, I see…” Napangisi si Sloane at mas lumapit pa sa lalaki. “Why are you alone? Wala ka bang kaibigan na kasama? Or don’t you have a girlfriend?” Inirapan lamang siya ng lalaki at lumagok sa baso nito. Dahil sa totoo lang, heartbroken siya ngayon dahil sa ginawang pagtakas ng kaniyang bride, na kababata niya at matagal niyang hinanap, sa kanilang nakatakdang kasal ngayon. Hindi niya masikmura na pagkatapos ng ilang taong paghahanap sa babae, pagbibigay ng lahat ng materyal na bagay na gusto nito, at pagmamahal na ibinuhos niya, magagawa nitong takasan siya sa pinakaimportante niyang araw. Saint Evander Irvine, the one and only heir of a multibillion company from Irvine clan, ay napahiya lamang sa marami niyang angkan. Kaya heto siya ngayon, nagpapakasasa sa alak upang makalimot. “Do I look like I have someone with me?” supladong sagot ni Saint. Mas lalo namang napangisi si Sloane. She already liked him—tipo niyang landiin. “That’s good then. Pwede kitang samahan,” nang-aakit na bulong pa niya sa tainga ni Saint. Saint smirked to himself. This girl was persistent, seemed desperate to hook up with someone. Sa kabilang banda, nang akala ni Sloane na hindi na siya muling papansinin ng lalaki, hinapit nito ang kaniyang baywang palapit at hinalikan siya nang mariin. Napangisi si Sloane nang palihim dahil pang-limang lalaki na ito na bumigay sa kaniya ngayong gabi pa lang. Ngunit nang lalayo na sana siya mula sa halik ni Saint, mas lalo lamang ito naging mapusok hanggang sa hinahawakan na siya nito mula sa kaniyang bewang, pababa sa exposed niyang legs dahil sa short bodycon dress niyang suot. The kiss was deep, passionate, and full of hunger as if the guy had been holding back. Unfortunately for Sloane, she had became Saint’s target for this miserable day. Naramdaman ni Sloane na nag-iinit na ang kaniyang katawan at humalik na pabalik, nakikipaglaban sa pagiging mapusok ng lalaki. Hanggang sa tumigil sila, parehas na hinihingal. “Damn. I have never been kissed like this before,” Sloane muttered breathlessly. Saint only smirked before wiping his own lip. “It’s a pleasure, then,” mayabang na sagot nito bago muling binigyan ng halik sa pisngi si Sloane at nagpaalam na umalis na. Nanghihinayang si Sloane dahil hindi man lang niya nakuha ang pangalan o contact number ng lalaki. Prospect new fling na sana niya. Hanggang fling lang dahil aya niya naman na ng boyfriend matapos ng ginawang pagtataksil sa kaniya ng pangit niyng ex. Pagkatapos noon ay inubos na lang niya ang inorder niyang alak at nang maramdaman ang kalasingan ay nag-check-in sa hotel na katabi lang ng bar. Dahil sa sobrang hilo, hindi niya na matingnan ang number ng kaniyang kwarto at ang alam niya lang ay nasa second floor na siya. Pagewang-gewang niyang nilakad ang hallway ng second floor, tinitingnan ang room number sa kaniyang key card kahit na hilong-hilo na siya. She entered the Room 208 according to her keycard. Hindi niya alam, nang dahil sa sobrang hilo, Room 206 talaga ang napasukan niyang kwarto. Hindi lang iyon, may lalaki na pala sa loob ng kwarto. Hindi alintana ni Sloane ang kalasingan at padarag na humiga sa kama. Sa kabilang banda, naalimpungatan ang natutulog at lasing na lalaki nang makaramdam ng presensya sa tabi niya. Dulot sa parehong kalasingan, hinapit nito ang katawan ni Sloane palapit. Gulat namang lumingon si Sloane dahil hindi niya inakalang may makakasama siya kwarto. Nang mamukhaan niya ang itsura ng lalaki, nagulat siya dahil ito ang kahalikan niya kanina. Si Saint. As Sloane felt determined to forget her cheater ex and her treacherous friend, she cupped Saint’s face and did the first move to kiss him again. Just for tonight, she wants to throw all her inhibitions away and be carefree. Ngunit hindi niya alam, ang pakiramdam na ‘yon at sandaling init ng katawan ay magbubukas ng pinto sa isang malaking problema na hindi niya inaasahang may kinalaman sa kaniyang nakaraan at isang responsibilidad na hindi niya alam kung matatakasan niya pa ba. Dahil lingid sa kaniyang kaalaman, konektado na siya sa lalaki noon pa lang.GABRIEL’S POV“Paki-unload na muna iyong mga maliliit na study table para sa mga bata,” utos ng aming head coordinator. Agad akong kumilos para ilabas mula sa truck ang ilang study table. Narito na kami ngayon sa Tanay para sa outreach program para sa mga mata. Sandaling basic teaching tapos feeding program pagkatapos. Nasasabik ako sa outreach program lalo na’t maraming batang mga involved. Bukod pa roon, marami-rami rin ang mga taong nandito kaya marami akong pwedeng mapagtanungan tungkol kay Evony.Pagpasok ko sa covered court kung saan magaganap ang munti naming outreach program, bumungad na agad sa akin ang ilang mga bata na kumikinang ang mga mata sa tuwa.“Hi, little kiddos. Kamusta kayo rito, hmm?” bati ko sa kanila pagkatapos kong ibaba yung mga lamesa.“Kuya, ang gwapo niyo naman!”“Dito na po kayo sa amin?”“Saglit lang ako rito, little kiddos.” Lumawak ang ngiti ko sa kanila. “Pero magtuturo muna kami sa inyo. Ayos ba iyon sa inyo?” “Okay po sa amin, Kuya! Excited na po
That simple news from Lori awakened something inside me. Lahat ng bigat at sakit na naramdaman ko sa mga nakalipas na taon ay tila mahika na nawala. I instantly felt alive and energized. Araw-araw ay nasasabik akong gumising dahil alam kong anytime ay pwede naming makita si Evony na pagala-gala lang sa mga lugar na hindi namin inaasahahan.The bubble of hope inside me continued to grow day by day. Malapit na. Alam kong malapit na kaming magkita ulit.Umuwi ako sa tinitirhan ko noong araw na iyon na may ngiti sa labi ko. It was a soft and hopeful smile—something I never thought my lips would form again.Natutuwa ako noong malaman ko kay Lori na nire-rebuild nila ang Duello. With that, a random thought came into my mind. I wanted to build something, too. Gusto kong muling magpakita at magkaroon ng maipagmamalaki kung sakaling bumalik si Evony. Gusto ko ay makikita niya ako sa billboard kung sakaling magtagumpay ako sa plano ko. A few months after learning that Evony might still be ali
GABRIEL’S POV After that news, our world turned black and white. Hindi ko alam kung paano kami nakauwi noong araw na iyon pagkatapos malaman na wala na si Evony. In-examine pa nga ang kapirasong damit na iyon at nakumpirmang sa kanya iyon, pati na rin ang bala ng baril na tumagos dito. Just like that, a one-year long search for her just got away like a breeze of the wind. Nawala na lahat ng pag-asa namin na makikita siya dahil paano naman namin makikita ang taong bangkay na? Hanggang ngayon nga ay hindi pa rin nakikita ang katawan niya kaya mas lalo kaming lumulubog sa lupa. Noong umuwi kami ay hindi na kami nagpapansinan nina Mr. and Mrs. Irvine and Lori. Ni hindi na rin nila ako tinabunan ng tingin na para bang hindi nila ako kasama. And I knew it was my cue to leave. Nagpaalam lang ako nang maikli na uuwi na ako pero kahit iyon ay hindi man lang nila pinansin, wala kahit isang tango. Nakatutula lang sila sa sahig, blanko ang ekspresyon sa mukha kaya hindi ko mabasa kung ano ang
GABRIEL’S POVTime passed like a blur. It's been almost a year of searching for Evony pero wala pa ring naging progress. Ilang articles na rin ang na-release ng press tungkol sa missing case niya pero ni isang tawag na makapagsasabi sa amin ng lokasyon niya ay wala man lang nakarating sa amin.Mag-iisang taon na pero wala pa rin. Unti-unti na rin kaming nawawalan ng pag-asa at iyon ang mas masakit. Dati ay lahat kami ganado sa paghahanap sa kanya pero ngayon parang lahat kami ay wala ng kulay ang mukha. Tinulungan na rin kami ng gobyerno kung saan nagpakalat sila ng ilang officials na palihim naghahanap sa kanya pero isang buwan lang ang lumilipas ay sumusuko na sila dahil wala silang makuhang lead ni isa.No one could help us, and it’s killing the life inside me. Sa tuwing nakikita ko ang mga magulang ni Evony na tahimik na lumuluha sa tuwing binabalita sa amin na walang lead sa kaso ay nilalamon ako ng matinding konsensya. I am trying to be optimistic as hard as I possibly can, but
GABRIEL’S POV For the time that I could not count anymore, nagising na lang ulit ako sa kwarto na pinagdalhan sa akin isang buwan na ang nakalipas dito sa Cascara Grounds. Ngunit iba na ngayon dahil nasa kaliwa ko na ang mag-asawa habang si Radleigh ay nasa kalayuan, matalim ang tingin sa akin. Iniwas ko lang ang tingin sa kanya habang ang mag-asawa naman ay nag-aalalang nakatitig sa akin. “Masakit pa ba ang likod mo? Ayos ka lang ba?” magkasunod na tanong ni Mrs. Irvine. Tumango lang ako. “Ano hong sabi ng mga doctor dito?” “Nothing went bad naman. Mas pinag-ingat ka lang dahil baka bumuka ang tahi sa likod mo,” kaswal na imporma ni Mrs. Irvine kaya nakahinga ako nang maluwag. “And Radleigh would like to apologize for his actions earlier.” Napalingon ako kay Radleigh na nakatitig sa amin na para bang pinagkaisahan namin siya. “I never said that, Mom,” he sharply hissed. “Hindi ako magpapakumbaba sa taong dahilan kung bakit nawawala ang kapatid ko. I almost went crazy when I wok
GABRIEL’S POV For the time that I could not count anymore, nagising na lang ulit ako sa kwarto na pinagdalhan sa akin isang buwan na ang nakalipas dito sa Cascara Grounds. Ngunit iba na ngayon dahil nasa kaliwa ko na ang mag-asawa habang si Radleigh ay nasa kalayuan, matalim ang tingin sa akin. Iniwas ko lang ang tingin sa kanya habang ang mag-asawa naman ay nag-aalalang nakatitig sa akin. “Masakit pa ba ang likod mo? Ayos ka lang ba?” magkasunod na tanong ni Mrs. Irvine. Tumango lang ako. “Ano hong sabi ng mga doctor dito?” “Nothing went bad naman. Mas pinag-ingat ka lang dahil baka bumuka ang tahi sa likod mo,” kaswal na imporma ni Mrs. Irvine kaya nakahinga ako nang maluwag. “And Radleigh would like to apologize for his actions earlier.” Napalingon ako kay Radleigh na nakatitig sa amin na para bang pinagkaisahan namin siya. “I never said that, Mom,” he sharply hissed. “Hindi ako magpapakumbaba sa taong dahilan kung bakit nawawala ang kapatid ko. I almost went crazy when I wok
Nanindig ang balahibo ni Evony sa pamilyar na boses ng lalake sa likod niya. Nang lingunin niya ito ay sumalubong sa kanya si Roman na nakatitig sa ultrasound copy na nasa kamay niya.“S-Sir!” gulat na bulalas ni Evony. Pasimple niyang itinago ang papel sa likod niya. “A-ano pong ginagawa niyo rito
FEBRUARY 21. THE MORNING OF THE CORONATION. Umaga pa lang ay balisang-balisa na si Evony habang naghahanda ng mga armas sa loob ng headquarters. Hindi niya alam ngunit mas mabigat ang nararamdaman niya ngayon kumpara noong nasasabik pa siyang matapos ang misyon. Ngayon naman kung kailan matatapos
“The helicopter is ready at the heliport, Evony. Shall we go now?” Napalingon si Evony kay Radleigh na nakasilip sa pinto ng kanyang kwarto. Bitbit na nito ang malaki niyang maleta, handa ng lisanin ang Pilipinas. “Mauna na kayo sa baba, kuya. Susunod na lang ako,” sagot ni Evony saka nagpatuloy s
“What do you mean, Agent Von? Hindi na babalik si Constello?” asik ni Dominic nang ibalit ni Evony ang nangyari.“He’s with a woman named Jennifer, sir. Ang sabi ay lilipad sila papuntang ibang bansa para mamanhikan sa pamilya ng babae,” paliwanag ni Evony kahit na tila ay hinahalukay na naman ang







