Share

Chapter 3

Author: luverosie
last update publish date: 2026-02-04 19:19:49

Chapter 3

Seraphina pov

"Congrats." Sabi ni Maine. Kapatid ni Nikolai.

"I don't know if I'll be happy with that congrats of yours. But thank you." I smiled.

"Just pretend you're happy. No one notice." She said.

I smiled at her, and even to the guests who were looking at me. I smiled at them too.

It was not that hard to pretend, but I couldn't say that I was happy.

Then my so called husband was there, dancing with the guests as if he was in a party.

Para bang andito lang siya para magsaya, habang ako, gusto ko nang umuwi.

"Good luck for being a wife now. Not easy, but you will get used to it,"

I felt a little pressured by it. It wasn't something I wanted to hear, but maybe, just maybe, it would end up motivating me.

I didn't really know Nikolai, not even his family. The only one familiar to me was Maine. She was an artist, after all, and everyone knew her. But the rest of Nikolai's family? Their history? That would take a long time to uncover. The only thing I knew was that their grandfather used to be a boxer.

"Sleepy already?" tanong ni Nikolai nang makarating kami sa bahay at isinasara na niya ang pinto.

Tumingin ako sa kanya at pilit na ngumiti. "Hindi pa," sagot ko, sabay upo sa sofa.

I glanced around the quiet space, the walls still unfamiliar, the silence heavier than I expected. It felt strange being here, being with him, knowing so little about the life he came from.

Nakatayo pa rin si Nikolai malapit sa pinto, parang may iniisip habang pinagmamasdan ako. Hindi siya agad nagsalita. But then he took off his jacket at isinabit sa likod ng upuan bago lumapit sa akin.

Umibabaw siya sa akin.

I could hear his heart beating and mine was beating just as fast. I swallowed hard.

He kissed my forehead softly, then my cheeks, and a quick peck on my lips. When he looked into my eyes, parang tumigil ang mundo ko.

"You want to do it?" tanong niya.

Do it what? Is he asking my permission?

Napakurap ako at napalunok ulit. "I don't know." sabi ko.

"I won't force you if you don't want to," sabi niya

I looked at him, rinig ko pa rin ang bilis ng tibok ng puso ko. There was no pressure in his eyes, only patience. Napabuntong-hininga ako. While his hand stayed on mine.

"I'm not ready yet." sabi ko.

Narinig ko ang mahinang buntong-hininga niya, pero napansin ko rin ang maliit niyang pagtango. Walang inis. Walang pamimilit.

"Get some rest. I'll just get some fresh air outside," sabi niya.

Hindi na niya hinintay ang sagot ko. Tumayo siya at kinuha ang sigarilyo niya bago tuluyang lumabas ng bahay.

Naiwan akong mag-isa, nakaupo sa sofa, hawak ang sarili kong mga kamay. Hindi ko alam kung dapat ba akong makaramdam ng kaba.

Fresh air lang ba talaga ang kailangan

niya. O.... ako rin.

Hindi siya nagalit. Hindi rin niya ako pinilit. That alone should have made me feel relieved. Pero bakit parang mas lalo akong napaisip.

Tumayo ako at dahan-dahang lumapit sa bintana. Bahagya ko itong binuksan at agad kong naamoy ang usok ng sigarilyo. Nandoon siya sa labas, nakasandal sa pader, nakayuko, at tahimik na nagbubuga ng usok.

Pakiramdam ko, parang ang layo niya sa akin kahit ilang hakbang lang ang pagitan namin.

I hugged my arms around myself. Ganito ba talaga kapag kasal na. Magkasama sa iisang bahay, gagawa ng pamilya, bubuhayin ang pamilya, and that's enough. I never thought of this. Making a family for some guy I barely know.

Huminga ako nang malalim at isinara ang bintana. Bumalik ako sa sofa at naupo ulit. Ipinilit ko na lang ang sarili kong humiga. Maybe I really needed rest. Maybe tomorrow would be easier.

But when I woke up the next day, my body felt sore. Sa sofa kasi ako nakatulog, at may unan at kumot na hindi ko alam kung sino ang naglagay.

"Good morning, ma'am." A girl in a maid outfit smiled politely.

Naglapag siya ng kape sa maliit na mesa sa harap ko. And that made me pause, confused.

Pati yung paraan ng pagtitimpla ng kape iba pa gumagawa. Kung nandito lang si Lola, nabatukan na niya ako dahil iba pa gumagawa ng ganito para sa'kin.

"I should do that. You don't need to make me coffee," sabi ko.

"It's my responsibility, ma'am," sagot niya.

Tumango ako at nanatiling nakaupo sa sofa, pinagmamasdan siya.

"Pia, my breakfast."

Napalingon ako sa direksyon ng boses niya.

Nakatayo si Nikolai sa may pintuan ng dining area. Suot niya ang black and white androgynous outfit. A white collared shirt paired with a black waistcoat, black trousers, and a black tie. Everything fit him. The fabric hugged his arms, making his muscles noticeable. Hindi ko maiwasang mapatitig.

Agad akong tumikhim at umiwas ng tingin.

"Good morning, wife." sabi niya nang mapansin niya akong nakaupo sa sofa.

Napatingin ako sa paligid bago tumingin muli sa kanya. "You didn't wake me. Dito ako nakatulog."

Lumapit siya nang bahagya sa akin. "You sleep pretty well. Ayoko makaistorbo."

Natahimik ako.

He let me sleep here alone. Without waking me. Without even telling me.

Ganito bang asawa 'to?

Oh... I forgot. He's my fake husband. None of this is real.

Tumayo ako at inayos ang gusot kong damit. "I'll prepare your breakfast now."

Bahagya siyang ngumiti.

"Ma'am." Pinigil ako ng maid. She held my hand and made eye contact with me. "Ako po dapat ang gagawa niyan. It's my responsibility po."

"Let her." Sabay kaming napalingon kay Nikolai.

He was looking at me like I was the only person there. "Let her cook for me." He smiled slightly.

Inalis ni Pia ang kamay niyang nakahawak sa akin, pero hindi ko inalis ang tingin ko kay Nikolai.

"Pero sir-"

"I said let her." Hindi niya tinaasan ng boses, pero sapat na para mapatahimik si Pia.

Napaatras siya ng kaunti. "If you need anything po, ma'am, sabihin niyo lang."

Tumango ako, saka muling tumingin kay Nikolai.

I made sure that Pia left us before I spoke.

"You don't have to scare her."

"I didn't scare her."

"You glared at her."

Tumingin siya sa akin, bahagyang nakakunot ang noo. "That wasn't a glare," sagot niya, "I was just being clear."

"Clear enough to make her step back," sabi ko, hindi ko pa rin inaalis ang tingin ko sa kanya.

For a moment, hindi siya nagsalita. Then his lips curved slightly, almost amused. "You're protecting her like I didn't get married to you yesterday."

"I'm just protecting a woman."

I glared at him, the same glare he used on Pia. At hindi na ako nagsalita pa.

But the way he walked toward me and the way I stepped back made my heart race again. Rinig ko na naman ang tibok ng puso ko, parang sasabog sa lakas.

He held my waist, one hand staying on my wrist when I almost fell. His grip was not painful, just firm enough to stop me from moving.

I froze, and my heart beating too fast. Hindi ako umatras o tinanggal ang hawak niya. Nakatayo lang ako, parang natrap sa pagitan ng mga kamay niya.

"Is that how you say good morning to your husband? Scolding me like I was your baby?" nakangiti sabi niya. Maliit na ngiti, na parang inaasar niya ako.

Hindi ako sumagot. Instead, I kept eye contact with him, but the moment Pia came in again, I looked away. I don't know what there is in his gaze, pero ang hirap umiwas. It's like a magnet, pulling me back no matter how much I try to resist.

Itinulak ko siya ng bahagya. And the way he look at me, hindi siya mukhang galit.

Tumalikod ako at dumiretso sa kusina, I tried to calm myself even though I could still feel his gaze on my back.

Did he really think I was okay with him treating another woman like that? Hindi niya ako madadala sa titig niyang iyon. Well, maybe he does it to others, but not in front of me. If that's what he's used to, then I won't let him keep doing it.

He married me, a woman. He promised to protect me, and if he can't even show respect to other people, how much more to me? I won't let his spoiled brat attitude ruin us just because he thinks he rules the world. If he wants to act like a fucker, then fuck him.

"I said I don't want to. Ang kulit mo!"

That simple shout made me freeze when I heard that voice. I know that voice, galing iyon sa galit na boses ni Nikolai.

"Get out!"

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • The Billionaire's Wife   Chapter 14

    Chapter 14 Seraphina pov.Parang tumigil ang mundo ko sa mga salitang binitawan niya. Paniniwalaan ko ba? Because there's still on me that saying I should never trust him.Ayokong magmukhang tanga rito na pagkatapos maniwala sa kanya, bigla na lang iiwanan at ipagpapalit rin sa iba."Here, drink this." sabi ni Nikolai nang ibigay sa akin ang isang basong juice at nakita pa akong nakatulala."You okay?" tanong niya pagkaupo sa tabi ko.I nodded then smile.Ayokong sabihin naman na iniisip ko ang mga salita niya kanina. Baka isipin niya pa na assumera ako. "Iniisip mo ba 'yung issue?" sabi niya.Well, kung 'yun ang idadahilan ko, baka mas maniwala pa.I nodded. "Don't worry about it. Nakagawa na ako ng paraan..."Tumahimik siya. But then when he spoke again, his words shock me."Gusto mo bang umuwi muna sa probinsya niyo?"Yan ang gusto kong marinig sa kanya. And I want him to come along with me to know what my province life is. Alam kong katulad ko rin rito na naga-adjust para magi

  • The Billionaire's Wife   Chapter 13

    Chapter 13Seraphina pov "Thank you Mr. Moretti for cooperating." sabi ni Ms. Violet kay Nikolai.They've been talking about the charity na gagawin namin. To clean my name, and to people forget the issue I have. Pero napapansin ko na masyado sila malapitan sa isa't-isa. Naiintindihan ko naman na kailangan nilang magkalapitan kapag naguusap para marinig ang isa't-isa, pero sobrang lapit naman. Kulang na lang maghalikan sila sa harap ko.Napatigil ako nang makita ko si Violet. Dahan-dahan niyang hinaplos ang braso ni Nikolai, pababa hanggang sa kamay niya. Pagkatapos ay pinaglaruan pa niya ang relo sa pulso ni Nikolai na parang pag-aari niya iyon.Tumingin ako sa mukha ni Nikolai. Ngumiti lang siya. Mukhang nag-eenjoy pa."Yun lang ba ang kailangan?" tanong ni Violet. A seductive whisper voice. Tumango si Nikolai, at hindi pa inaalis ang ngiti niya Napakurap ako.They're close. Super close. Sa sobrang close nila, parang kaya na nilang tumira sa iisang bahay.Humigpit ang hawak ko sa

  • The Billionaire's Wife   Chapter 12

    Chapter 12Seraphina pov "Sir, they're still outside." sabi ng lalaki nakabantay sa labas ng bahay kanina.Nasa office ako ni Nikolai. Since his office is too big kaya dito ako tumambay. Nakaupo ako sa isang malaking sofa niya at nagbabasa, habang siya ay nasa table niya at busy sa mga paperwork."Call police. Sabihin mo may nanggugulo." sabi niya, pero nakatingin lang siya sa mga papel."Yes sir." After that news spread, ang dami na reporters na pumunta sa bahay. Kumakatok at minsan sinisigaw pa para pagbuksan namin ng pinto. They harassing us, na hindi na kami makalabas ng bahay dahil nakabantay sila simula umaga palang.Pero si Nikolai, parang walang pakialam. Kalmado lang siya, ginagawa ang mga works niya. Hindi siya nabo-bothered sa mga naririnig niyang sigaw mula sa labas."You okay?" Napatingin ako sa kanya.Ano ba sa tingin niya? Ngayon lang ako naka-encounter na ganito. Pinagkakaguluhan kahit nasa loob ka ng bahay."Hindi. Iniisip ko ang mga reporters. Paano kung makapaso

  • The Billionaire's Wife   Chapter 11

    Chapter 11Seraphina pov"I'm not blaming you. Alam kong biktima ka rin." sabi ni Madam Moretti.Well, that's what people calling her. Madam Moretti.She held my hand. Kita ko ang sincere na pagaalala niya sa akin.Am I judging too much before? Pakiramdam ko kasi sa kanila dati ay peke lang. Lahat ng pinapakita, ngiti, at salita nila ay peke lang. So, now. Am I judging them too much?"Marami lang talaga judgemental. At naniniwala agad sa mga nakikita lang sa social media."Well, hindi na ko magtataka. Maraming uto-uto ngayon. They believed every news they saw at the internet without fact checking. Basta magpapaniwala na lang agad. Minsan hindi ko alam kung maaawa ako. Kasi parang linalamon na sila ng social media, kaya kahit simpleng balita lang na halatang fake news, mang-iiwan na sila ng masasakit na salita.Ipagkakalat na para may mapagusapan sila.That's sometimes the problem in social media."I'm okay po. Alam ko namang fake news lang iyon. And I know myself, hindi ako ganoong

  • The Billionaire's Wife   Chapter 10

    Chapter 10Seraphina pov"Who are you?" biglang sabi ni Nikolai na nakangiti ngayon.I smiled back. "Your wife."Pagkababa ko pa lang sa tawag, imbis na magalit dahil sa pagmumura sa akin ni Mom, mas nauna pa ang tawa ko sa itsura ni Nikolai. Mas lalo siyang napangiti nang sabihin ko iyon. He likes it. Ganoong salita lang, kinikilig na siya."I didn't know you can talk to your mom like that. Akala ko sunud-sunurin ka lang nila, tinatanggap ang mga utos nila," sabi niya.Sa tingin ba niya ganoon ako kahina? Na sunud-sunuran lang ako habang buhay?My grandparents grew me para hindi maging mahina. Hindi nila ako pinalaking tikom ang bibig kapag nasasaktan. They raised me to be independent. To stand on my own. To defend myself kapag alam kong minamaliit na ako.Hindi ako bastos. Hindi ako palasagot. Pero marunong akong magsalita kapag kailangan.Hindi porke magulang ko sila ay pwede na nila akong pagsalitaan ng ganoon. Respeto ang itinuro nila sa akin. Respeto sa kapwa. Respeto sa sarili

  • The Billionaire's Wife   Chapter 9

    Chapter 9Seraphina povWala na talagang ginawa tama ang ibang tao ngayon kundi gumawa ng kwento para lang may mapag-usapan. One video. One angle. One malicious caption. Enough to twist everything.Hindi naman nila alam kung ano ang totoong nangyari.Hindi nila alam na pinagkaguluhan kami that day. Hindi nila alam na ayoko magpakuha ng picture dahil mas importante ang safety ni Maine na pinagkakaguluham nung araw na 'yun. Hindi nila alam na ngumiti ako at nag sorry habang sinasabi na hindi ako nagpapapic.But of course, they will not post that part.Mas masarap ang issue. Mas mabenta ang babaeng nagmamaldita.I slowly lowered my phone. Ramdam ko galit, hindi kaba o kahit ano.I hate this. I hate how one lie can travel faster than a truth.Nikolai's jaw hardened as he scrolled. His eyes darkened."They're using our name," he muttered, voice low. Dangerous.And suddenly, the happy mood from earlier disappeared.Princess. Czar. The buffet table. 'Yung maingay na naguusap sa paligid namin

  • The Billionaire's Wife   Chapter 6

    Warning - R18Seraphina pov."Nikolai..." I whispered softly as his lips lingered on my neck, leaving a mark that made my breath hitch.Umalis na ang mga guest hanggang kami na lang ni Nikolai ang natira sa bahay. And the silence felt heavier than the noise earlier.He pulled back and looked at me.

    last updateLast Updated : 2026-03-17
  • The Billionaire's Wife   Chapter 8

    Chapter 8Seraphina pov"Hi. I'm Princess," inabot sa akin ni Princess ang kamay niya para makipag-shake hand sa akin.Tumingin muna ako kay Nikolai. When he smiled and nodded at me. Kinuha ko ang kamay ni Princess at nakipag-kamayan ako. She smiled at me, like she knew me. Kausap lang ni Nikolai

    last updateLast Updated : 2026-03-17
  • The Billionaire's Wife   Chapter 7

    Chapter 7Seraphina pov"Musta ka na? Ilang araw kitang hindi nakita." sabi ng babae nang humiwalay ng yakap si Nikolai sa kanya."Fine, still breathing."She laughed. Laughing for something stupid. Anong nakakatawa sa paghinga?Nakatitig lang ako sa kanila habang iniinom ang wine na nasa mesa sa h

    last updateLast Updated : 2026-03-17
More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status