PROLOGUE :

"The cruelest goodbyes are never spoken. They happen the moment you realize the person you trusted has already chosen someone else."

******

Two days.

Dalawang araw na lamang, at magiging Mrs. Leo Gracia na si Ellaine Cruz.

Sa loob ng apat na taon, iyon ang pangarap niyang paulit-ulit na binuo sa isip niya.

Hindi naging madali ang relasyon nila.

Tutol ang pamilya niya.

Isang Valderama ang ipinanganak na may lahat ng kayamanan sa mundo, samantalang si Leo ay isang lalaking nagsimula sa wala.

Maraming beses siyang pinagsabihan ng mga magulang. "Hindi ka magiging masaya sa lalaking 'yan."

Pero pinili pa rin niya si Leo.

Ipinaglaban niya ito.

Sinamahan sa bawat interview.

Tinulungan habang nagsisimula pa lamang sa negosyo.

Siya ang unang naniwala rito bago pa ito magkaroon ng pangalan.

Kaya ngayong dalawang araw na lamang bago ang kasal...

pakiramdam niya ay sulit ang lahat ng sakripisyo.

Napangiti siya habang yakap ang maliit na chocolate cake.

Paborito iyon ni Leo.

"Surprise," mahina niyang bulong habang bumababa sa basement parking ng condominium.

Hindi niya alam...siya pala ang masusurpresa.

Ginamit niya ang duplicate key na minsang ibinigay ni Leo. "This is your home too."

Naalala niya pa ang mga salitang iyon.

Napakasarap pakinggan noon.

Napakasakit balikan ngayon.

Tahimik na bumukas ang p***o.

"Leo?" tawag niya

Walang sumagot.

Bahagyang kumunot ang noo niya.

Baka naliligo.

O baka nasa conference call.

Ngunit habang papasok siya sa sala...

unti-unting nawala ang ngiti sa labi niya.

Huminto ang mga paa niya.

Sa puting marble floor...may nakakalat na mga damit.

Isang necktie.

Puting polo.

Isang pares ng pulang stilettos.

At isang manipis na silk dress na tila nagmamadaling hinubad at basta na lamang inihagis sa sahig.

Napalunok siya.

Hindi iyon damit niya.

Hindi rin iyon maaaring sa kahit sinong bisita.

Unti-unting bumilis ang tibok ng puso niya.

"No..." Mahina niyang bulong.

"Please...Please... don't do this to me..." agad bumuhos nag luha niya.

Mula sa dulo ng hallway...

may narinig siyang mahinang halakhakan.

Boses ng isang babae.

Kasunod nito ang pamilyar na tawa ni Leo.

Parang may malamig na kamay na pumisil sa puso niya.

Isa...

Dalawa...

Tatlo...

Mabagal siyang naglakad patungo sa master's bedroom.

Bawat hakbang ay parang may libong karayom na tumutusok sa dibdib niya.

Huminto siya sa tapat ng p***o.

Bahagya itong nakaawang.

Nanginginig ang kamay niyang hinawakan ang doorknob.

Hindi niya alam kung handa ba siyang malaman ang katotohanan.

Pero alam niyang...

kapag binuksan niya ang pintong iyon...

wala nang babalik.

Click.

Dahan-dahan niyang itinulak ang p***o.

Nanlamig ang buong katawan niya.

Her world shattered in complete silence.

Leo is the bed, kissing another woman as though she was the only person who mattered.

Wala silang saplot sa katawan at parang sila lang tao sa mundo.

"Ohhhhhhh faster babe" impit na ungol ng babae.

The woman looked at him with unmistakable affection...

"You like this huhhhh??" habang tuloy bawat ulos.. Leo smiled back with the same tenderness he had once reserved for Ellaine.

"You're so goood ahhh ahhhh" anas ng babae

"Ohhhhhhh"

Halos sabay nilang sambit as they reached their climax.

Then the woman turned..

Nanlaki ang mga mata ni Ellaine.

Liza.

Her best friend.

The woman she had trusted with every secret.

The woman who had helped her choose a wedding dress just a week ago.

Ellaine couldn't breathe.

Her knees weakened.

She wanted to scream.

She wanted to ask...

Why?

But no sound came out.

Liza laughed softly.

"That was good.." hingal na sabi nito

She really has no idea, does she?" maya-mayay tanong ni Liza

Leo smirked. "No. She still thinks she's marrying the man of her dreams."

Another laugh echoed inside the room.

"You're terrible," Liza whispered.

Kumibit balikat lang si Leo.

"I'm practical.I'm marrying the Valderama name."

"Not the woman."

Pakiramdam ni Ellaine ay tuluyang huminto ang pagtibok ng puso niya.

Lahat ng alaalang pinagsamahan nila...

lahat ng pangarap...

lahat ng plano...

biglang nawalan ng halaga. 💔

Dahan-dahan niyang inilabas ang cellphone.

Nanginginig ang mga daliri niyang pinindot ang camera.

Record.

Five seconds.

Ten.

Fifteen.

Sapat na.

Sapat para hindi na nila maikaila.

Biglang napalingon si Liza sa direksyon ng p***o.

"Wait...Did you hear something?"

Mabilis na pinatay ni Ellaine ang recording.

Napaatras siya.

Hindi na niya hinintay pang mabuksan ang p***o.

Tumakbo siya palabas ng condominium.

Hindi niya namalayang naiwan ang cake.

Bumagsak iyon sa sahig.

Durog.

Katulad ng puso niyang ilang minutong nakalipas ay punong-puno pa ng pangarap.

Habang nasa loob ng elevator...

mahigpit niyang niyakap ang cellphone.

Nandoon pa rin ang video.

Nandoon ang katotohanan.

At kasabay ng pagtulo ng luha sa kanyang pisngi...

gumawa siya ng isang desisyong babago sa buong buhay niya.

There will be no wedding.

Hindi na muling makikita ng lahat si Ellaine Valderama.

Mula sa gabing iyon...

mamamatay ang isang mayamang heiress.

At isisilang ang isang babaeng walang ibang hangarin...kundi maglaho sa mundo.

Hindi niya alam...na ang pagtatagong iyon ang magdadala sa kanya sa isang lalaking mas mayabang pa sa dating fiancé niya.

Isang billionaire.

Isang playboy.

At ang magiging boss niya.

The Playboy, The Billionaire CEO — si Westley Madrid Vidal...