LOGINHappy reading all 🫶🩵 Salamat sa nagbabasa at patuloy pang magbabasa ng akda ko. 🫶🩵
The Daughter I Never Knew Zayver POV Pagkabasa ni Zayver sa resulta, matagal siyang hindi gumalaw. Hindi siya nagsalita. Hindi rin niya muling tiningnan ang papel. Nakatitig lang siya sa isang bahagi ng report na tila may kapangyarihang baguhin ang buong buhay niya. CONFIRMED. Sigaw ng utak niya. Iyon lang ang dalawang salitang paulit-ulit na nakikita ni Zayver. Nakatayo pa rin siya sa likod ng kanyang desk, hawak ang DNA report. Parang biglang nawala ang lahat ng tunog sa paligid niya. Dahan-dahan niyang ibinaba ang papel. Napaupo siya sa swivel chair na hindi niya alam kung ano ang dapat niyang maramdaman. Masaya ba siya? Galit ba siya? At kung nasasaktan ba siya? O dapat ba siyang umiyak? Hindi niya alam ang nararamdaman niya ngayong alam na niya na anak niya ang bata. Hindi na ito coincidence. Totoong anak niya si Cassie. Hindi na lang pagkakahawig nilang dalawa. Hindi lamang kakaibang pakiramdam. Anak niya talaga ang bata. Anak niya si Cassie. God! Lima
The Test Zayver POV Hindi na maalis sa isip ko ang isang simpleng tanong. Na ikinakaba ko na baka hindi ko anak ang bata. Baka assumero lang ako dahil lang sa marami kaming similarities ng bata. Na baka ayaw sabihin ni Calista na hindi ko anak si Cassie dahil baka ayaw lang niya masaktan ulit ako. Malalim akong bumuntong-hininga sabay iling. Dapat positive lang ako. I know na Cassie is mine. I can feel it. Mula nang makita ko ang birthmark ni Cassie, hindi na sapat para sa akin ang mga pagkakahawig. Hindi rin sapat ang parehong kilos, ang parehong ugali. Hindi sapat ang pakiramdam na may kung anong pamilyar sa batang iyon. At lalong hindi sapat ang isang lumang medical record na may pangalan ng isang Devereux family doctor. Kailangan ko ang tamang sagot. Isang sagot na walang puwang para sa pagdududa. Kaya kinabukasan, bago pa man magsimula ang aking mga meeting, tinawagan ko ang assistant ko. "Marco." "Yes, sir?" "I need you to arrange a DNA test." Saglit na k
Don't Tell Mommy Third POV "Mr. Devereux, may problema po tayo." Napalingon si Zayver kay Cassie. Maka-Mr. Devereux, wagas ang batang ito. Naiiling siyang tumingin sa bata. Nakatayo ang bata sa harapan niya habang seryosong nakatingin sa hawak nitong maliit na papel. "What's the problem, little trouble?" Itinaas ni Cassie ang papel. "May kailangan po akong malaman." Nasa isang maliit silang café noon, malapit sa school ni Cassie. Hindi sana sasama si Zayver, pero may meeting siyang nakansela sa building na malapit doon at nakita niya si Calista na naghihintay sa labas ng school. Kaya hindi na siya nagdalawang isip na lapitan ito. Nagulat pa nga ito at bahagyang umiwas sa kanya. Yayain sana niya ang mag-ina na kakain ng lunch. Kaya lang si Cassie naman ay may ibang plano. Nang makita siya nito, agad siyang tumakbo papunta sa kanya. "Hello, Mister! Since you're here, may favor po ako." "Hello, how's school?" bati niya sa bata. "Good and I'm always very good," ma
Make her feel better Third POVSabi ni Zayver para maging masaya naman ang pakiramdam ng bata. Para hindi niya maisip na hindi siya mahal ng Daddy niyaI want to make her feel better. "Really?" Masayang bulalas ng bata. "Yes, trust me, little trouble." "How do you know that my Daddy misses me and loves me?" Tumingin si Zayver sa mga mata nito. Magaan at mapagmahal niya itong tinitigan. Hinaplos pa nito ng bahagya ang ulo nito. Napangiti siya ng napangiti ang bata dahil sa paghaplos niya sa ulo nito. "Dahil... kung ako ang Daddy mo, hinding-hindi kita makakalimutan. Hinding-hindi kita iiwan," seryosong saad ni Zayver. Patuloy lang ang paghaplos nito sa ulo ng bata. Nanlaki nang bahagya ang mga mata ni Cassie. "If you were my Daddy?" ulit nito. Napangiti si Zayver, ngunit may sakit sa likod ng ngiting iyon. "If," ulit naman ni Zayver. Mas lumapit pa si Cassie at umupo sa tabi niya. "Mister... Pwede ka bang maging Daddy ko?" Parang may sumabog sa dibdib ni Zayver. Hindi siy
The Question About Daddy Calista/Zayver/Cassie POV Tahimik na ang gabing iyon. Tanging tunog ng telebisyon at paminsan-minsang tawanan ni Cassie ang maririnig. Nasa kusina si Calista, naghuhugas ng mga pinagkainan nilang tatlo. Habang nasa sala si Zayver kasama si Cassie. Hindi niya alam kung bakit naroon pa rin siya. Dapat ay umalis na siya kanina pa. Pero nang sabihin ni Cassie na, "Mister, stay ka muna dito. Maulan pa sa labas," hindi niya nagawang tumanggi. Nanatili nga siya dito. Nakaupo si Zayver sa sofa habang nanonood si Cassie ng cartoons. Hawak nito ang isang stuffed toy, ngunit hindi na nito gaanong pinapansin ang palabas. Si Zayver naman ay nakatutok sa cellphone. Parang may mga importante itong kachat o binabasa. Ilang sandali itong tahimik. Hanggang sa maramdaman ni Zayver na may tumitingin sa kanya. Napalingon siya at nakita niyang nakatingin si Cassie sa kanya . "Why are you staring at me, little trouble? May sasabihin ka?" Ngiti ni Zayver. Umiling si Cassi
Say Sorry Third POV "Rule number two!" sigaw ni Cassie. Napakunot-noo si Zayver. Not again. "Do we really have to do it?" "Yes, of course. That's rule number two. Say sorry to each other." "Why?" kunot-noo na tanong ni Calista. "Because you're fighting in front of my cute face. Duh! Huwag ibreak ang rules!" sagot ni Cassie. "We're just talking." "Just talking with angry faces. That's how you guys talk?" Parang matanda ito sumagot with aksyon pa sa kamay at taas-kilay. Napahawak si Calista sa noo. Parang hindi ito sang-ayon sa pinaggagawa ng anak. "Cassie..." "Say sorry, Mommy to Mister and Mister say sorry to Mommy. That's not hard to do." Napatingin siya kay Zayver. Nagkatinginan silang dalawa. "Sorry," sambit ni Zayver, pagkatapos ay tumingin kay Calista. Napabuntong-hininga si Calista. "I'm sorry." Tumango si Cassie. Nasiyahan sa pagsorry ng dalawa. "Very good guys!" masayang sigaw ni Cassie. Pagkatapos ay tumingin siya sa dalawang magulang niya.


![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




