The Blue Heels

Audrey

Sampung na oras akong naghihintay sa sala, nakaluto na rin ako ng hapunan pero hindi pa rin umuuwi si Luis. Hindi ko naman siya matawagan o text dahil sira na ang cellphone ko.

Nang tumunog ang gate ay agad akong lumabas pero hindi si Luis ang naroon kundi ang bestfriend ko na si Melody.

“Bakit mugto ang mata mo?” tanong niya ng makaupo kami sa sofa, nilinga nito ang mga mata saka napasimangot.  “Nasaan ang magaling mong lalake?”

“Hindi pa siya umuuwi. Nag away kasi kaming dalawa,” sagot ko habang hinihilamos ang mga kamay sa mukha.

 “Wow ha! Napakagaling na lalake. Ang tanga mo kasi, ginagawa ka na nga sugar mommy, pinapalamon mo na, sagot mo pa lahat ng luho. May gana pa siyang awayin ka? Ano naman ang pinagtalunan ninyo ngayon?” nakatirik na mata na sabi ni Melody,

“Tumawag na kasi yung agency na pinag applyan ko. Tanggap na ako at documents na lang ang mga dapat i-submit, next week nga daw ay pwede na akong umalis papuntang Canada. Ang sahod na estimate ay 100,000 monthly. Kaso ay nagalit si Luis, bakit hindi ko raw sinabi sa kanya. Nasira pa nga ang cellphone ko dahil binato niya. Tapos ayun umalis,” naiiyak kong sabi.

Bigla akong sinampal ni Audrey sa balikat, “Audrey! Gumising ka na! Ito na ang time para hiwalayan si Luis. Huwag mong sayangin ang buhay mo sa kanya. Maski mama mo ay hindi boto sa boyfriend mong patapon ang buhay. Pumunta ka ng abroad at magbagong buhay. Napakaraming lalake sa mundo. Kahit masarap mang kumantot yang lalake mo ay dapat utak pa rin ang gamitin mo!”

Hindi ako nakakibo, tama naman kasi ang sinabi nito. Maraming Red Flag si Luis, pero mahal ko siya.

Isa pa ay hindi naman sex ang dahilan dahil puro fake orgasm lang naman ang ginagawa ko.

*****

Nakahiga na ako ng maramdaman na bumukas ang pinto ng kwarto. Naamoy ko agad ang alak sa katawan niya. Nanghubad ito at nahiga sa tabi ko.

“Saan ka galing?” tanong ko pero mabilis siyang nakatulog.

Tumayo ako at pinulot ang mga damit niya para ilagay sa labahan ng mahulog ang isang resibo.

Lover lane motel.

Galing sa motel si Luis? Sinubukan ko siyang gisingin pero humihilik na siya kaya wala akong magawa at nahiga nalang ulit saka tahimik na umiyak.

Kinabukasan ay tahimik akong naghanda ang almusal, hahalikan niya sana pero agad akong umiwas at hinagis ang resibo ng motel.

“Kaya ka ba ginabi dahil nagmotel ka? Sinong kasama mo?” pigil ang luhang tanong ko. Medyo nagulat naman si Luis at saka biglang tumawa.

“Hon, sorry napadami ang inom namin ni Pareng Mark. Pero hayaan mo muna akong magpaliwanag. Natatakot kasi si Mark na umuwi dahil kakatayin raw siya ng asawa niya kaya nagbook siya sa motel, gusto nga sana niyang pati ako ay doon na matulog pero sabi ko nagkatampuhan tayo kaya kung di ako uuwi ay mag-aalala ka. Pinilit kong magmaneho para lang makauwi.”

“Sigurado ka?” nagdududang sabi ko.

“Hon, hindi ko magagawang lokohin ka. Sa’yo lang ang titi ko,” sagot nito.

“Kumain ka na,” napapailing kong sabi.

“Audrey, pwede bang huwag ka na umalis pa abroad? Tulungan mo nalang ako sa shop. Or mag online selling ka o mag work from home. Hindi ko kasi talaga kaya na mag-isa,” seryosong wika nito.

“Mahal mo ba talaga ako Luis?” balik tanong ko na parang ikinabigla niya.

“O-Oo naman, kulang pa ba? Ano pa ba ang dapat kong gawin hon? Alam kong sa ngayon ay ikaw lahat ang may pasan ng gastos pero sabi ko naman na babawi ako at ipapakita ko sa mama at mga kaibigan mo na tamang lalake ako para sa’yo,” wika nito na napaiyak.

Mahigpit kaming nagyakap at naghalikan, “Okay, hindi na ako aalis. Bibisita nga pala ako kay mama ngayon, gusto mo bang sumama?”

“Hindi na, minamata ako ng mama mo, sa susunod nalang siguro kapag may mukha na akong ihaharap sa kanya,” mabilis nitong sagot.

Pagkatapos kumain ay agad na akong nagbihis at umalis. Palabas na ako ng village ng muntik makasagasa ng isang babae. Sobrang hapit ng suot nitong dress na sobrang igsi. Lumuluwa na nga ang dibdib nito. Makapal ang make up at mataas pa ang takong ng sapatos. Hindi sa pamimintas ay mukha itong p****k.

“Puta ka! Bobo ka ba? Hindi mo ako nakita?” sigaw nito sabay palo sa bintana ng kotse ko.

“Sorry miss, bigla ka kasing tumawid.” Sagot ko.

“Gaga!” sigaw nito ulit saka umalis.

Napahinga ako ng malalim saka muling pinaandar ang sasakyan. Hindi ko kilala ang babae kaya tiyak ko na hindi siya tagavillage.

Namili muna ako ng mga grocery at gamot para kay mama bago pumunta sa luma naming bahay, noong hindi pa kami ni Luis ay magkasama kaming dalawa rito. Limang taon na rin na patay si Papa kaya naman ako nalang ang pumapasan ng lahat ng gastusin.

Hindi magkasundo si Mama at Luis kaya kahit dagdag sa gastos ay nag rent to own nalang ako ng townhouse type para sa amin.

“Anak, may isinumbong si Melody sa akin, totoo ba na umayaw ka sa alok na trabaho sa iyo sa abroad dahil sa lalakeng hampaslupa na ‘yun?” seryoso na mukha na tanong ni mama.

Si Melody talaga ay sobrang daldal. Pero alam ko naman na concern lang ito sa akin. Nag-iisa ko kasi ‘yun na bestfriend. Halos magkapatid na ang turingan namin sa isa’t isa. Close din sila ni mama.

“Oo, ma. Hindi na ako tutuloy sa abroad. Please, huwag mo naman na tawagin sana hampaslupa si Luis. Ang totoo nyan ay magkakaroon na siya ng negosyo,” sagot ko.

“Negosyo na galing din sa pera mo. Gaano ka kasigurado na hindi ka niya lolokohin lang? Sa tatlong taon ninyo na pagsasama ay halos puro pangako siya na maghahanap ng trabaho pero wala. Umasa lang siya sa’yo! Ginagatasan ka niya lang ng tamad na lalakeng ‘yun! Walang pangarap sa buhay! Maski samahan ka dito ay hindi magawa!” inis na sabi ni mama.

“Ma, nahihiya kasi siya tuwing nagkikita kayo ay masasakit na salita ang sinasabi mo,” napapailing kong sabi.

“Paano kung mabuntis ka niya? Ikaw pa rin ba ang gagawa ng paraan para buhayin ang mga magiging anak ninyo? Hindi ka robot anak, at lalong hindi ka namin pinag-aral ng papa mo para lamang gawin gatasan ng lalake. Magbanat siya ng buto, nasaan ba ang mga magulang niya? Hindi ba parehong nakakulong dahil nagbebenta ng bawal na gamot. Paano kung pati siya ay adik? Madadamay ka pa. Ang mabuti mong gawin ay iwan na si Luis at mag abroad,” seryosong sabi nito saka tumalikod para ayusin ang mga dala ko.

Niyakap ko ng mahigpit si mama sa likod, “Ma, isang chance nalang para kay Luis, kung hindi maging successful ang business niya ay itutuloy ko ang pagpunta sa abroad.”

“Bahala ka, anak. Hindi ako nagkulang sa pangaral sa’yo.” sagot nito.

Magpapagupit pa sana kami ni mama pero dahil medyo masama ang pakiramdam niya ay mas gusto nito na magpahinga na lang. Napilitan ako na umuwi nalang dahil balak kong maglinis ng bahay.

Pagdating ko ay nagulat ako dahil may sapatos na nakakalat sa sala. Mataas ang takong at kulay blue.

Teka, bakit parang pamilyar?