Masuk
Audrey
“Ohh! Shit! Ang sarap! Sige pa hon! K******n mo pa ang puke ko! Ang sarap mong bumayo, ibaon mo pa! Ang laki ng titi mo!” hiyaw ko kunwari. Ganun kasi ang gusto ni Luis, yung parang nagmamakaawa ako sa kanya.
Hindi ako makagalaw habang nakatali sa kama ang aking magkabilang mga kamay at paa habang malakas na binabayo ng live in partner ko ang namumula ko ng lagusan. Halos wala itong kapaguran at daig pa nito ang piston sa mabilis na pagbayo.
Pangit man sabihin ay medyo may pagkasadista kasi ito pagdating sa sex. Gusto nito na tinatali ako o kaya ay mala-fifty shade of Grey ang kantutan namin.
Ngunit kahit anong gawin niya ay peke lang ang mga unggol ko. Sa tatlong taon namin kasi na pagsasama sa iisang bubong ay never kong pa talaga naranasan mag orgasm. Hindi talaga ako nakakarating sa sukdulan pero hindi ko ito sinasabi sa kanya dahil ayokong masaktan ang kanyang Ego.
Mahal na mahal ko si Luis, kahit na ayaw ng mama at mga kaibigan ko sa kanya. Wala pa rin kasi siyang trabaho. Palagi itong umaayaw o natatanggal. Mainitin kasi ang ulo nito. Pareho na kaming twenty five years old pero wala pa rin siyang maayos na career. Ako naman ay dating supervisor sa isang restaurant.
Oo, dati dahil kakaresign ko lang last month. Seloso kasi si Luis at pinagselosan niya ang manager ko na halos kaedad na ng mama ko. Sumugod siya doon at nagwala. Napilitan akong magresign kesa magsampa ng kaso laban sa boyfriend ko, marami rin kasi siyang nasira na mga gamit. Nasuntok pa niya ang boss ko.
Sobrang nanghinayang lang ako dahil limang taon na ako roon at nagte-training na rin sana para maging branch manager sa bagong outlet.
“Masarap ba? Gusto mo bang k********t kita ng parang puta?” tanong niya habang nilalapirot ang mga u***g ko.
“Oo, gawin mo akong puta mo! Bilisan mo pa!” sagot ko. Naramdaman ko na mas bumilis pa ang pagbayo niya hanggang sa labasan siya.
“Eto na puta ka!” hinihingal na sigaw ni Luis habang baon na baon ang matigas nitong titi sa halos mapisa ko ng puke.
Hinalikan niya ako sa labi at inalis ang mga tali saka niyakap ng mahigpit. Masakit ang puson ko dahil hindi ko na naman nagawang magpalabas.
“Hon, alam kong nahihirapan ka dahil ikaw lahat ang nagbabayad ng mga bills at pagkain natin, pero gusto ko sanang humingi ng pabor sa’yo,” wika niya habang minamasahe ang mga suso sko.
“Anong pabor?” tanong ko.
“Kilala mo si Pareng Mark diba? Uuwi na kasi sila ng probinsiya ng asawa niya, yung motor shop niya ay inaalok sa akin, marami naman akong alam sa motor kaya baka pwede kong saluhin ‘yun. 250,000 pesos all in na. Kasama pati yung pwesto, uupahan pa rin natin ‘yun pero kilala naman na yung lugar kaya for sure marami pa rin magpapagawa o bibili ng pyesa.”
Nanlaki ang mga mata ko, “Ha? 250,000 thousand? Ang laki naman. Hon, alam mo naman na nagtitipid tayo. Isa pa ay naghahanap pa kasi ako ng trabaho kaya nga yung hiling ni mama na hearing aid na 30,000 ay hindi ko mapagbigyan pa. Pero huwag kang mag-alala basta mahire ako ay maglo-loan tayo agad.”
Nalungkot naman ang mukha nito, “Pero hon, may savings ka diba? Bakit hindi mo muna ‘yun ipahiram sa akin? Yung kikitain naman sa shop ay sa atin rin mapupunta. Saka isa pa parang mag-asawa naman na tayo. Ang pera mo ay pera ko. Ang pera ko naman ay pera mo na rin.”
Eh wala ka naman pera. Gusto ko sanang sabihin kaso baka uminit ang ulo niya.
Napahinga ako ng malalim saka inabot ang wallet ko sa side table, binuksan ko iyon saka binigay ang ATM card ko.
“450,000 pesos ang balance nito, ikaw na ang bahalang magwithdraw nung kailangan mo. Basta ba siguraduhin mo na hindi ka lolokohin ng Mark na ‘yan ha? Saka magtira ka dahil diyan kinakaltas yung bill sa credit card ko.” saad ko habang inaabot ang card.
“Salamat hon, huwag kang mag-alala dahil for sure doble ang magiging balik ng kita natin sa shop,” naluluha pa na sabi ni Luis habang tinago ang card sa wallet niya saka kami natulog.
Pero nakapikit lang ang mga mata ko pero gising ang diwa. Totoo nga yata na madali akong mauto. O baka dahil bulag lang talaga ako sa pag-ibig?
Naniniwala naman kasi ako na hindi ako lolokohin ni Luis. Baka nga itong negosyo na naisip niya ang simula para magkaroon na rin ito ng pagkakakitaan.
Kinabuksan habang nag kumakain kami ng almusal ay biglang tumunog ang cellphone ko, unregistered ang number pero kutob ko ay importante kaya naman agad kong sinagot.
“Baka yung manyak mo na boss ‘yan! I-loud speaker mo ng marinig ko,” inis na sabi ni Luis.
“Hello? Sino ito?” tanong ko.
“Hi, may I speak to Miss Audrey Gomez?” sagot ng nasa kanilang linya.
“Yes, speaking,” sabi ko naman habang nakatingin kay Luis.
“Congratulation! This is from Queen Asia Agency, regarding sa application mo for work abroad. May tumanggap ng resume mo na isang company sa Canada as Administrative Supervisor at pwede ka nang umalis next week basta maayos lahat ng documents mo.” Masayang pagbati nito.
Napakaramdam ako ng sobrang excitement dahil tiyak na ang mas malaking sahod. Magandang oportunidad ito para sakin. Matagal ko na rin kasi pangarap na mag abroad.
“Y-Yes ma’am! Sure pupunta po ako sa office bukas para maayos ang lahat – ” nakangiti kong sabi pero biglang binagsak ni Luis ang coffee mug niya sabay agaw ng cellphone saka ito pinatay at hinagis.
“Luis!”
“Hindi ka aalis! Bakit hindi ko alam na nag apply ka sa abroad? Iiwan mo ako?” galit na tanong niya.
Kinuha ko ang cellphone sa lapag, nabasag ang LCD nito kaya ayaw bumukas. Napahawak ako sa ulo at napailing.
“Pasensya ka na hon at hindi ko sinabi saiyo, sa online lang naman ako nagsend ng resume, hindi ko naman akalain na may vacant agad,” pinipigil ang inis kong sabi.
“Basta hindi ka aalis! Sigurado ako na manlalalake ka pagdating doon!” galit na sigaw nito saka umalis at padabog na sinara ang pinto.
“Luis! Saan ka pupunta?” sigaw ko rin habang hinahabol siya pero mabilis ng nakasakay sa motor at humarurot ng andar.
SHANENakatayo ako sa gilid ng malaking crib habang malungkot na tinitingnan ko ang kambal kong sanggol na sina Tyler at Troy na kasalukuyang mahimbing na natutulog sa loob ng kanilang nursery room.Kaya pala sa mga nakalipas na araw ay hindi man lang napapansin ng pekeng Audrey ang mga anak namin kahit pa baby pa lang ang mga ito at kailangan ng matinding aruga mula sa isang tunay na ina.I felt a sharp, painful twist in my chest as I watched their tiny hands move in their sleep, completely innocent and unaware that the woman they think is their mother is actually a heartless monster with a stolen face.Naalala ko kung paanong noong nakaraang linggo ay umiyak nang malakas si Troy dahil sa mataas na lagnat, pero ang babaeng iyon ay nag-atubili pang lumapit at mas pinili pang manood ng telebisyon kaysa kargahin ang sarili niyang anak.Everything makes complete, terrifying sense to me right now, dahil ang isang totoong ina na katulad ng asawa ko ay hinding-hindi matitiis ang kaniyang mg
SHANESagad hanggang buto ang galit ko habang pinapanood ko sa cctv room ang pekeng si Audrey na kasalukuyang nagpapakasasa sa loob ng aming kwarto.I can feel the intense heat of pure hatred coursing through my veins as I watch this shameless woman on the primary monitor screen, looking so incredibly happy while trying on all the luxury clothes, expensive jewelry, and designer shoes that she bought earlier using my hard-earned money.Sumasayaw pa siya sa harap ng malaking salamin na akala mo ay reyna siya ng mansiyon, completely clueless that her every single movement is being recorded by the high-definition cameras we hidden around the area.Gusto ko man siyang saktan ngayon din hanggang sa umamin kung nasaan ang totoong Audrey ay nagpigil ako dahil masisira ang plano ko na mailigtas ang totoong asawa ko mula sa mga kamay ng mga kriminal na ito.I tightly gripped the edge of the control desk, my knuckles turning completely white from the sheer pressure while Kevin silently watched m
SHANENakatitig ako sa napakaraming screen ng computer sa loob ng aming sekretong monitoring room habang pinapanood ko ang bawat galaw ng pekeng asawa ko sa loob ng bahay. Buong mansion, at lahat ng gamit halos ng pekeng Audrey ay may nakakabit na hidden camera at high definition audio bug na nagpapadala ng signal bawat segundo. Mula sa kaniyang walk in walk closet, sa banyo, sa ilalim ng mga lamesa, hanggang sa mga designer bags na dinala niya sa mall kasama si Melody ay wala kaming pinalampas na anggulo. I could feel my blood boiling with intense anger every time I saw her stolen face moving across the screen, knowing that she is comfortably enjoying my wealth while the real mother of my children is trapped somewhere out there. Tinalikuran ko ang mga monitor at hinarap ko ang aking pinagkakatiwalaang assistant na seryosong nag-aayos ng mga recording equipment sa gilid.“Kevin, sisiguraduhin mo na gumagana ang lahat ng devices natin bawat segundo dahil hindi natin pwedeng palampasin
MELODYPigil na pigil ko ang nagpupuyos kong galit at matinding inis habang nakaupo ako sa tapat ng babaeng ito na walang hiyang nagpapanggap na si Audrey sa loob ng sarili nitong mansiyon.I can feel my chest tightening with every single fake smile she throws at me, at kung hindi lang ako nagpipigil ay baka nasampal ko na ang kaniyang magnanakaw na mukha ngayon din dahil sa galit.Subalit kailangan kong maging mahinahon at huwag na huwag magpahalata sa kaniya, kundi ay baka lalong mapahamak ang totoong bestfriend ko na kasalukuyang nawawala at maaaring nasa panganib ang buhay.I forced myself to display a warm, enthusiastic expression that I didn't actually feel, masking my deep dynamic of hatred beneath a carefully constructed layer of normal friendship. Lihim kong tinitigan ang kaniyang bawat galaw upang masigurado na hindi niya mapapansin ang panginginig ng mga kamay ko sa tindi ng galit.“Audrey, napansin ko kasi na parang medyo stress ka nitong mga nakaraang araw dahil sa dami n
SHANEKita ko ang matinding gulat, galit, at matinding pagkabigla sa mukha ng ina ni Audrey na si Janette, maging sa bestfriend ng asawa ko na si Melody habang dahan-dahan nilang binabasa ang hawak kong papel.Kasalukuyan kaming nandito sa loob ng isang pribado at sekretong silid sa aking opisina kung saan walang sinumang makakarinig sa amin, at ang hangin ay tila ba biglang naging napakabigat para sa aming lahat.Natulala rin ang mag-asawang loyal assistant ko na sina Kevin at Andrea matapos kong ipakita sa mga ito ang DNA result na nagpapatunay na ang kasama naming Audrey ngayon sa mansiyon ay isang huwad.No one could even utter a single word for a few minutes because the biological truth printed on that medical certificate was just too monstrous to process for people who loved Audrey deeply. I stood by the glass window with my arms crossed over my chest, watching their painful realizations turn into a quiet storm of absolute hatred and terrifying panic.“Tingnan ninyo nang mabuti
MARIANPumasok ako sa loob ng malaking walk in closet at sinigurado kong nakakandado ang pinto bago ko inilabas ang aking itagong burner phone mula sa ilalim ng mga mamahaling bag ni Audrey. I needed to make this call in absolute secrecy dahil hindi ko pwedeng ipagsapalaran na may makarinig sa akin na kahit sinong katulong dito sa loob ng mansiyon ni Shane.Habang naghihintay na sumagot ang taong nasa kabilang linya ay hindi ko mapigilang maglakad lakad sa tindi ng excitement at bigat ng plano na tumatakbo sa utak ko ngayon.I felt like a mastermind orchestrating the final pieces of a grand puzzle, at kapag nagtagumpay ito ay tuluyan nang mabubura ang totoong Audrey sa mundong ito habang ako naman ang magpapakasasa sa bilyones ng mga Thomson. Lihim na tinawagan ko si George dahil siya lang ang tanging tao na may kakayahang tapusin ang trabahong ito nang walang naiiwang bakas.“Pick up the damn phone right now, George, because I do not have all day to wait for you, and we need to discu
MirandaNaghanda ako ng alak. Isang mamahaling wine na alam kong gustong-gusto ni Shane. Ilalagay ko 'to sa isang magandang lalagyan at dadalhin sa kanya mamaya.Alam ko, stress na stress siya ngayon dahil sa paghahanap kay Audrey. Hindi siya makatulog, hindi siya makakain nang maayos. Kaya sigurad
MIRANDAPagkaalis na pagkaalis ni Shane, sumilip agad ako. Grabe, ang bilis ng tibok ng puso ko, parang gusto nang kumawala. Nakakatakot, pero at the same time, nakaka-excite. Alam kong malapit ko na siyang makuha. Konting push pa!"Umalis na ba siya? Wala na ba siya sa labas?" tanong ko kina Mama,
Miranda Napapangisi ako habang pinagmamasdan si Shane. Mahimbing na mahimbing ang tulog niya, halos hindi gumagalaw. Kapwa kaming hubad sa kama, pawisan pa rin at magkayakap.Ang amo ng mukha niya kapag natutulog. Ang payapa ng paghinga niya. Parang walang nangyari, parang walang naganap na maraha
MIRANDANapangisi ako habang hawak yung pekeng ultrasound, laboratory result, at doctor’s recommendation na binigay ni Doctor Andrea Benitez.Within two weeks, ipapakita ko 'to kay Shane. Kailangan maging convincing. Kailangan kong magmukhang buntis talaga at siya ang ama.Hindi lang kay Shane. Pat







