Unexpected Call

Audrey

Isang gabi ay inaya ako ni Melody na uminom sa aming bahay, may dala itong imported na alak at lechon manok para ipulutan.

“Sobrang stress ka girl, mag unwind naman tayo!” sabi nito habang sinasalinan ang mga baso.

Kalahati na ang bote ng alak ng may makita ako habang nagbo-browse sa online job.

“Urgent Hiring: Executive Sex este Secretary. Starting salary 150,000 pesos…” basa ko saka napangiti.

“Pasahan mo ng resume. Ano pang hinihintay mo? Pasko? Ang laki ng sahod daig mo pang nag punta sa japan!” humahagikhik na sabi ni Melody na halos matumba na sa kalasingan.

Mabilis kong pinindot ang apply now at nagsend ng resume, “Hmp, Lincoln Group of companies ‘yun, malamang maraming tao ang mag-aapply. Itutuloy ko nalang ‘yun plano kong mag abroad basta nakuha ko na ulit ang mga ID at documents ko.”

Masakit ang ulo ko kinabukasan. Sa sala na kami ni Melody nakatulog pero kinalabit ako ni mama kaya naman dinilat ko ang isa kong mata.

“Audrey, kanina pa tunog ng tunog ang cellphone mo,” sabi nito.

Napakamot naman ako ng ulo sa inis, “Ma, baka mga loan shark na naman ‘yan!”

“Eh ‘di barahin mo na sabihin mo pinablotter mo sila, masusunog ang piniprito kong isda,” sagot ni mama saka iniwan ang cellphone at bumalik sa kusina.

Tinignan ko ang cellphone at inis na sinagot, “Hello? Kung sino ka mang animal na hudas ka pinablotter na kita! Kaya pwede huwag kang tumawag?”

“Is this Audrey Gomez? You send resume to be my executive secretary, if you are still interested go to my office for final interview. This is Shane Lincoln from Lincoln Group of Companies.”

Shane Lincoln from Lincoln Group of Companies?

Teka siya yung current President at CEO ng Lincoln Group. Siya rin ang pinakamayang tao sa mundo. Bakit naman niya ko tatawagan ng personal?

“Siraulo ka ba? Kung nangti-trip ka ay huwag ko! Istrobo ka sa tulog! Bwisit!” inis kong sabi.

“Go to my office as 10:00 am sharp if you still want the job.”

Huling sabi nito saka nawala sa kabilang linya.

“Baliw!” asar kong sigaw.

Pero isang text pa ang natanggap ko sa iba naman number na galing sa HR Department ng Lincoln Group of Companies at invited daw ako for final interview.

Mukhang totoo ang number dahil automatic na name ang number nito na pangkaraniwan na sa malalaking company kabang nagpapadala nag text sa mga tao.

Parang sign na legit at authentic ang numero.

Shit!

So totoong si Mr. Shane Lincoln ang nakausap ko?

Patay! Bakit naman kasi siya mismo ang tatawag? Wala ba siyang secretary? Oo ng pala kaya nga hiring diba?

Pero sa laki ng kompanya niya wala ba siyang ibang staff? Ano na ngayon ang gagawin ko?

Kung huwag na lang kaya ako pumunta at matulog na lang?

Kaso ay 150,000 pesos ang starting salary, wala pa roon ang overtime pay at iba pang benefits.

Lulunukin ko na lang ang hiya at hihingi ng tawad. Nasampal ko ang sarili sa inis saka mabilis na naligo. 8:30 na at may isang oras at kalahati nalang ang natitira.

Kinuha ko ang susi ng sasakyan ni Melody na noon ay tulog pa, mahihirapan kasi akong kumuha ng taxi o mag arkila sa app ng sasakyan dahil rush hour.

Eksatong 9:50 am ay nakarating ako sa Lincoln group. Tinananaw ko ang mataas na gusali na 30^th floor. Balita ko ay penthouse ni Mr. Lincoln ang nasa tuktok kaya siguro ang aga niya tumawag.

Kinakabahan na naupo ako sa waiting area hanggang isang babae ang nakangiting tinawag ako saka itinuro ang elevator, “Miss Gomez, pindutin mo lang ang 29^th floor, doon ang office ni Mr. Lincoln, Inaantay ka na niya.”

“O-Okay, kinakabahan ko na sabi,” saka mabilis na pumasok ng elevator. Habang tumataas naman ay parang malalaglag ang puso ko sa kaba. Hindi ba dapat ay sa HR manager muna ako dadaan?

First time ko kasi na mismong may-ari na ang mag-iinterview sa akin. Kahit noon sa trabaho ko sa restaurant ay bihira na magpunta ang mga big boss. Lalo pa ba ang ganitong kayaman na kompanya.

Nang bumukas ang pinto ang elevator ay namangha ako para kasing hotel ito, may isang babae na nasa reception at kumaway, “Miss Gomez, this way please.”

Sinundan ko siya ay naglakad saka huminto sa isang malaking pinto at binuksan iyon, pumasok ako at iginala ang mga mata sa loob.

Grabe parang hindi opisina. Iba talaga ang mayaman. Hindi ko alam ang salita para ilarawan, basta mayaman.

“10:05 na, next time ayoko ng late.”

Isang malalim na boses ang narinig ko kaya agad akong napatingin sa likod ko at napalunok.

Sobrang gwapo kasi ng lalake na nasa harap ko ngayon. Mapula ang labi, matangos ang ilong, medyo makapal ang kilay. Mahabal ang pilik mata at wala siyang pores!

Ang ganda ng kutis niya at halatang may musle dahil bakat sa suot nitong suit. Haggang dibdib niya lang ako kaya halos tumingala ako para lang magtama ang mga mata namin.

Tao pa ba ‘to o anghel?

“S-Sorry po…”

‘Yun lang ang nasabi ko dahil parang nakagat ko ang dila. Nakakawala ng katinuan ng kagwapuhan niya.

“Naabala ko ba ang pagtulog mo?” seryosong tanong niya.

“H-Hindi po sir, p-pasensya na po talaga dahil akala ko ibang tao ang tumawag,” nahihiya kong sagot saka napayuko.

“So, tatanggapin mo ba ang trabaho o pinablotter mo na ako?” tanong niya ulit.

Lumayo ako ng kaunti dahil halos hindi na ako makahinga sa sobrang lapit ng mga katawan namin saka ilang ulit nag bow, “Mr. Lincoln, sorry po talaga, tinatanggap ko ang trabaho.”

“Then your hired.”

Sagot nito saka naglakad papunta sa desk niya at naupo.

Hired na ako? Agad? Walang intereview?

Tell me about yourself ganun?

What?