Mr. Shane Lincoln

Audrey

“Si Andrea ang mag o-orient sa’yo, at dun ang magiging desk mo,” sabi niya ulit.

Sinundan ko ng tingin ang daliri niya at nakita na sa sulok para may cubicle. Hala! Magkasama kami sa loob?

“Sigurado po kayo sir?” maang na sabi ko.

Seryoso naman niya ako tinignan, “Why?”

“Magsasama po tayo este magkasama po tayo sa loob ng office?” tanong ko.

“You will be my executive secretary, gusto ko ay isang tawag lang ay makakasagot ka na, so what’s the matter?” balik niyang tanong.

May point naman siya.

“W-Wala po sir.”

Pinindot niya ang telepono saka tinawag si Andrea, “Orient Audrey.”

“Yes, sir.”

Mabilis na sagot ni Andrea saka pumasok sa loob, “Miss Audrey, dito muna tayo sa labas.”

Tumango ako ay akma ng lalabas ng mapatingin kay Mr. Lincoln, “S-Salamat po sir.”

Hindi ito sumagot pero tumango, nakahinga ako ng malalim paglabas sa opisina niya, napangiti naman si Andrea.

“Ang gwapo ni Mr. Lincoln diba?” natatawang sabi nito.

“Ah, o-oo, sakto lang,” sagot ko.

“May boyfriend ka na ba? Asawa? Anak?” sunod sunod na tanong nito.

Inabot ko ang resume, “Ma’am Andrea, ito po ang resume ko. Nakita ninyo po ba?”

Kumamot ng ulo si Andrea at bumulong, “Ang totoo ay hindi eh, sabi lang ni Sir kahapon ay ikaw ang napiling i-hire, sinabihan niya yung manager sa HR na huwag ka na padaain sa interview, basta hired ka na agad, to follow na lang daw mga documents mo or kahit medical certificate.”

Natutula ako sa sinabi niya, “Ilan ba ang nag apply at ako agad ang napili?”

“Nasa ten million buong mundo kasi ay naging interesado, sino ba naman ang ayaw maging secretary ng isang Shane Lincoln,” natatawa pa nitong sabi.

“P-Paano niya nakita resume ko kung ganun kadami?” gulat kong sabi.

“Hindi ko alam bakit kaya di mo itanong sa kanya? Baka type ka,” nakangising sabi ni Andrea.

Napailing ako, “Hindi ko siya type. Isa pa ay ayoko ng magkaroon ng boyfriend ulit. Sobrang sinaktan ako ng dati kong naging live in partner.”

Napatango naman si Andrea saka hinimas ang tiyan buntis pala ito. Napatingin ako sa pinto ng opisina ni Mr. Lincoln saka bumulong.

“Lahat ba ng naging secretary niya ay sa loob talaga ang cubicle?”

“Ikaw ang first secretary niya, meron siya talagang assistant, yung chief of staff niya na si Kevin pero hindi iyon dito nakastay. Pupunta lang pag may iuutos si sir, ikaw ang una. Ako naman ay inaanak ng magulang niya kaya naging especial receptionist niya. Asawa ko si Kevin,” paliwanag nito.

Napatango naman ako, “Miss Andrea, masungit ba si Mr. Lincoln? Kinakabahan kasi ako.”

Napahinga ng malalim si Andrea saka tinapik ang balikat ko, “150,000 pesos ang magiging sahod mo, napakalaking halaga para maging sahod ng isang sekretarya, kaya siguro ay alam mo na ang sagot. Mahirap i-please si Mr. Lincoln. Hindi siya yung typical na boss na pwedeng makasama sa inuman o alam mo na, siya ang pinakamayang tao sa mundo. Mahirap makuha ang tiwala niya kaya huwag mong sayangin. Ang pinakaayaw niya ay hindi nagagawa ng maayos ang trabaho at nilalandi siya.”

Pumunta kami sa isang kwarto ang pantry area, pero parang grocery store it dahil sa dami ng pagkain at inumin.

“Ayaw ni Mr. Lincoln ng malamig na kape, isang kutsarita lang ng sugar at no creamer. Bago mag seven ng umaga ay dapat narito ka na at nakalapag na sa lamesa niya yung coffee. Tawagan mo ang mga department manager kung meron silang concern kay Mr. Lincoln para sa araw na ;yun at ilista. Sa penthouse lang naman sa taas siya madalas tumutuloy kaya eksaktong eight ay nakakarating iyon dito. Madalas siyang nago-over time, pero kung hindi ka niya kailangan ay pwede ka naman na agad umuwi. Si Kevin ang nagdadala ng pagkain niya tuwing lunch kaya huwag mo ng alukin ng anuman. Picky eater kasi siya.”

Tinuro rin nito ang mga lalagyan ng supplies at mga documents. Mukhang madali lang naman pala kung tutuusin ang trabaho.

“Tandaan mo, dapat alert at attentive ka, mabilis uminit ang ulo ni sir, kaya kung masigawan ka man ay hayaan mo nalang,” warning pa ni Andrea.

Huminga ako ng malalim saka tumango bago muling pumasok sa loob ng opisina ni Mr. Lincoln na busy sa pagbabasa ng mga documents. Bigla itong tumingin sa akin kaya napalunok ako ng madiin.

“May mga document sa cubicle mo i-sort mo,” utos nito saka muling bumalik sa pagbabasa.

Agad akong naupo at nakita na halos gabundok nga ang mga papel na naroon. Palihim akong tumingin ulit sa bago kong boss.

Bakit nga kaya niya ako pinili? Kakayanin ko ba ang pagtatrabaho sa kanya? Napakatahimik ng paligid parang kahit paghinga ko at rinig na rinig ko na. Pero para sa 150,000 pesos ay pipilitin kong makaya.

Halos apat na oras na akong nag-aayos ng mga papel ng tumunog ang telepono sa gilid ko, “H-Hello?”

“Audrey, si Andrea ‘to, lunch time na. Lumabas ka na diyan at kunin ang food ni Mr. Lincoln.”

Napatingin ako sa oras alas dose na pala, “O-Okay.” Tumingin ako kay Mr. Lincoln na patuloy sa pagtype sa laptop niya.

“Excuse me po sir.”

Sabi ko saka lumabas. Nag-uusap si Andrea at isang lalake. Ito siguro yung Kevin.

“Audrey, ihain mo na itong food ni Mr. Lincoln sa dining room tapos ay pwede ka na rin kumain. Free lunch ang mga empleyado sa cafeteria kaya pumunta ka lang doon at ipakita mo lang ang ID mo. Siyanga pala si Kevin,” ani Andrea.

“Good morning po sir,” sagot ko.

Tiningan naman ako ni Kevin, para itong si John Wick, matangkad rin ito at malaki ang katawan, aakalain mo na wrestle. Body ba ito o chief of staff? O baka naman pareho.

Bigla itong ngumiti kaya medyo naging komportable ako, pareho sila ni Andrea ang awra may otoridad pero friendly, “Pakiayos ang pagkain ni Mr. Lincoln.”

Nagpunta ako ulit sa loob ng opisina at nakita na wala na si Sir Shane sa desk niya kaya habang tulak ang trolly ng food at kumatok ako sa dining area saka pumasok. Nakaupo na ito roon pero hawak naman ang Ipad. Inilapag ko ang mga pagkain saka tumayo sa gilid. Muli siyang seryosong tumingin sa akin saka sa lamesa.

“May kailangan pa po ba kayo sir?” kinakabhang sabi ko.

Para kasi ako natutunaw kapag ganun ang tingin niya. Tumatagos sa kaluluwa ko. Nahihirapan akong mag-isip ng maayos.

“Ano sa tingin mo?” tanong niya.

“G-Gusto ninyo po bang subuan ko kayo?” wala sa sariling sabi ko.