Chapter 3 - 3 Years Had Passed

ELISHA POV

Hindi ko maiwasan ang hindi mapangiti habang nakatingin sa mga empleyado ko at mga taong nasa resorts. It’s been 3 years since my parents died. Hindi ko alam kung paano ko kinaya ‘yong mga araw na wala sila.

Hindi naging madali para sa akin ang lahat. Araw araw pakiramdam ko para akong nasa impyerno at hindi ko magawang makalabas. 

Hindi ko alam kung saan o paano magsisimula. My parents trained me but I know to myself that I am still not capable of handling it.

Pero dahil wala naman ibang aasahan at nag iisang anak lang ako ay nagpursige ako na aralin ang lahat hanggang sa maging gamay ko na ito. 

Laki din ng pasasalamat ko sa mga empleyado dahil isa sila sa mga tumulong sa akin para ma abot ko ang bagay na meron ako ngayon.

"You built this business alone." Yana said.

Umiling ako sa kaya. “I didn’t, my parents did.”

"I’m so proud of you Eli. You’ve been so brave for the past years. I can’t imagine your pain.”

Ngumiti ako sa kanya. “Ganyan siguro talaga kapag may goal ka sa buhay. Wala naman akong choice at ayaw kung mapunta sa wala ang pinaghirapan ng mga magulang ko at syempre dahil nandyan din kayo para sa akin.”

“Sa loob ng tatlong taon ay mas nakilala pa ang mga resorts niyo. Alam kung masaya sina Tita at Tito aa langit.”

“Aba dapat lang! Halos masiraan ako ng bait para lang kabisaduhin ang lahat ng kailangan kung malaman.” Giit ko.

“Pero sigurado ka na ba sa desisyon mo?”

Tumingin ako sa kanya at tumango. “May tiwala ako sa mga tauhan na kaya na nilang imanage ang mga resorts. And as for me, I wanted to have a different experience. I wanted to achieve something on my own.” Sagot ko.

“Wala ka naman na dapat pang patunayan Eli. You’ve done a good job for those 3 years handling the resorts.”

“Alam ko. Pero gusto kung lumabas sa comfort zone ko. Hindi pwedeng habambuhay lang ako nandito. Gusto kung sumubok ng ibang bagay.” Paliwanag ko.

“Nandoon na tayo sa gusto mo ‘yon. Pero kailangan ba talaga na lumayo ka? Kailangan ba talaga na magtrabaho ka sa ibang kompanya kung mag business naman kayo? Dito ikaw ang boss tapos magpapaalipin ka sa iba? Alam natin na iba ang mga tao sa Manila.”

“Don’t you find it interesting and thrilling?” Tanong ko.

Inirapan naman ako nito. “Hindi ko alam kung ano ang pumasok diyan sa isip mo para mag desisyon ng ganito.”

Natawa naman ako dahil sa sinabi niya. “Ikaw na nga ang nagsabi na dito boss ako. Kaya gusto ko din maranasan na maging empleyado lang.”

Bumuntonghininga naman ito. “I’ll support you in every decision you’ll make. Hindi ka naman na bata.”

“Ang sabihin mo mamimiss mo lang ako.” Pang aasar ko sa kanya.

“Duh! Baka nakakalimutan mo na sa Manila din ako nagtatrabaho.”

“Tapos ayaw mo akong papuntahin do’n. Baka naman may boyfriend ka na ha.” Biro ko.

“Tigilan mo ako Elisha. Wala sa isip ko ang bagay na ‘yan dahil gusto kung mag focus sa sarili ko.”

“Aysus!”

“Ano na pala balita sa mga inapplyan mo?”

“Hinihintay ko pa ‘yong email sa akin pero kapag wala pa naman ay pwede naman akong mag apply mismo personal.” Saad ko.

“Mabuti naman kung gano’n. Sana ay makakita ka ng maayos na trabaho at hindi masyadong mahirap.”

Hinampas ko naman siya. “Anong akala mo sakin mahina? Kahit anong trabaho naman ay kaya kung gawin o matutunan basta gusto ko.” Paliwanag ko sa kanya.

Kinabukasan ay maaga akong nagpunta sa huling resort namin na bibisitahin ko bago mag ayos ng gamit para pumunta ng Manila.

“Ms. Elisha, sigurado ka na ba na aalis ka? Paano na kami niyan?” Tanong ng isang empleyado ko.

Nginitian ko naman ito at tumango. “I need to achieve something on my own. Iyong walang kilala at koneksyon. At saka alam ko naman na kakayanin niyo dito. Malaki ang tiwala ko sa inyo.” Saad ko. 

“Mamimiss ka namin Ma’am.”

“Huwag kayo mag alala kasi bibisita pa din naman ako dito. Basta ha, alagaan niyo itong resort natin.” Habilin ko sa kanila.

“Oo naman Ma’am. Makakaasa ka sa amin na magbubutihin namin lalo ang trabaho at aalagaan namin ito. Alam mo naman na malaki ang utang na loob namin sa inyo kasi napakabuti ng pamilya niyo sa aming mga empleyado.

Matapos ko silang kausapin ay dumiretso na ako sa opisina ko kasama nung isang pinagkakatiwalaan ko sa lahat ng branch ng resorts namin.

“Mukhang excited kana Eli ah.” Nakangiti na turan nito.

“Oo naman! Alam ko na hindi madali ang pagdadaanan ko pero syempre hindi yata to susuko.” Saad ko.

“Good luck, my dear cousin.” Ngumisi ito.

Napailing na lang ako.

Siguro kung sa iba ay mas gugustuhin nila ang ganitong buhay na lang. Sino ba naman ang hindi? May ari-arian ka, may bahay, may pera, ikaw pa ang boss.

“Ikaw na ang bahala sa lahat ha. Tawagan mo ako kapag may problema.” Habilin ko dito.

“Makakaasa ka.” 

Matapos naming mag usap ay agad na din akong nagpaalam at umalis. Kailangan ko pa mag ayos ng mga gamit na dadalhin ko.

Nakapagrent na din naman ako ng condo doon sa tulong na din ng kaibigan kung si Yana. Ayoko pa kasi muna bumili sa ngayon.

It’s already 5:00pm nang matapos ako mag check ng mga sales reports nang biglang may bagong email na nag na nag pop-up sa akin.

Nang buksan ko ito ay napangiti ako.

An interview invitation from Guevarra Corporation. 

Nag submit ako ng application dito pero hindi na ako umasa dahil alam kung marami ang sumusubok na makapasok sa isa sa mga successful na kompanya sa Manila.