Kabanata 4 Stepping into his Den

“Kuya, bakit dumudugo ang kamay mo? Anong nangyari?"

"Huwag ka nang magtanong. Bakit ang aga mo yatang nagising? Sabihin mo sa kusinera natin na ipagluto ako ng paborito kong dish. Aakyat lang ako sa taas para maligo at magbihis.”

"Pero Kuya Wade, ang kamay mo…"

Napatigil ako sa pagtitimpla ng kape nang marinig ko ang pangalan niya. Matapos kong magpakalasing noong isang araw, maingat kong pinlano at pinag-isipang mabuti kung ano ang susunod kong hakbang. At heto. Nakatungtong na ako sa mansyon ng lalaking kinamumuhian ko.

Napalingon ako sa kinaroroonan ng dalawa. Nakita ko ang dumudugong kamay niya. Marahil ay tungkol pa rin iyon sa nabalitaan kong ipinatapon daw niya sa Iran ang isa sa mga head ng kaniyang company dahil nag traydor ito sa kaniya. May isang USB siyang hinahanap. Ang hindi ko sigurado sa ngayon ay kung alam na ba niyang ako mismo ang nakakuha ng bagay na nawawala sa kaniya. Hindi ko mapigilang matuwa dahil naisahan ko ang isa sa mga tao niya.

“Hindi ko ito ikamamatay. Pagbaba ko, nais kong nakahayin na sa mesa ang pagkaing ipinahahanda ko.”

Nang masiguro kong nakaalis na si Wade ay saka ako lumabas ng kusina para salubungin ang nag-iisang kapatid niyang si Zaid. Agad akong ngumiti sa kaniya.

“P'wede na ba tayong magsimula, Zaid?"

"Miss Russell, p'wede ka nang pumunta sa may living area. May kailangan lang akong asikasuhin.”

"Sige. Hintayin na lang kita roon.”

Habang binabaybay ko ang daan patungo sa living room ay inaaral ko ang bawat sulok ng mansyon. Dalawa lang silang nakatira rito kasama ang mga piling tauhan. Maingat si Wade kaya hindi siya basta-basta nagpapapasok ng kung sino sa kaniyang teritoryo pero kabaligtarang-kabaligtaran ng ugali niya ang ugaling mayroon ang kapatid niya. Mas madaling paikutin si Zaid kumpara sa kuya niya.

Nang makarating ako sa may living area ay agad kong nakita ang piano na malapit sa may bintana. Hilig ko ang tumugtog noon kaya hindi na ako nagdalawang-isip na umupo at gamitin ang instrumento. Isa pa, malapit nang bumaba mula sa kaniyang silid si Wade. Bago pa man niya marating ang dining area ay dadaan muna siya sa living area kaya sigurado akong mapapansin niya ako.

Ngumisi ako nang marinig ko ang mga yabag na nagmumula sa may hagdanan. Sigurado akong siya ‘yon. Ipinagpatuloy ko lang ang pagtugtog sa piano hanggang sa…

“Multo by Cup of Joe. Well played but it will be better if you will try to sing it while playing the piano.”

Umupo si Wade sa aking tabi. Tumigil agad ako sa pagtugtog at saka tumayo para harapin siya. I acted like I was surprised to see him at his own house.

“Mr. Chilton, what a coincidence.” I smiled at him as if nothing happened between us when we met last time. He almost killed me for Pete's sake!

He smiled back. Tumayo siya at humakbang palapit sa akin. Nais kong umatras pero hindi ko ginawa. Kung iiwasan ko siya, ipapakita ko lang sa kaniya na natatakot na ako sa kaniya. At kapag nangyari ‘yon, he will surely use that fear to control and to manipulate me.

“Coincidence?” He smiled then he gave me a deadly stare. "Miss Russell, sa tingin mo, maniniwala akong nagkataon lang ang paglitaw mo sa harapan ko, sa mismong pamamahay ko?”

Napatingala ako sa kaniya nang bigla niyang pinisil ang aking mga pisngi.

“You're here to sedúce me, aren't you?"

Ngumisi ako habang pisil-pisil pa rin niya ang aking mga pisngi.

“Believe it or not, I am not here for you, Mr. Wade Chilton." Ang nakangiti kong mga mata ay biglang naging seryoso. I need to intimidate him too.

Lumabas na naman ang dimples niya.

“You don't need to pretend in front of me, Lily. Hindi ba’t nabitin ka last time kaya hinanap mo ang bahay ko para ipagpatuloy ang naudlot mong plano? Don't act foolish. Let me see how serious you are."

Nanlaki ang aking mga mata nang bigla na lamang niya akong hínalikan. Kinarga niya ako at iniupo sa may piano. Ang parehong kamay niya ay nakahawak na sa pwét ko. Fúck! He's kissing me aggressively! Hindi p'wedeng magpatuloy ang ganito!

Marahas kong itinulak si Wade dahilan para makagat niya ang kaniyang labi. Namewang siya at saka ako tiningnan na para bang hinuhúbaran na niya ako sa kaniyang isipan.

“Hindi ba’t ito ang gusto mo, Miss Russell? Why act so reserved?"

I composed myself. “Tulad ng sinabi ko kanina, hindi ikaw ang ipinunta ko rito. Last time, pinaghinalaan mo ako, hindi ba? Bakit bigla yatang nagbago ang isip mo? Naniniwala ka nang may gusto lang ako sa'yo at wala akong ibang binabalak na iba tulad ng inaakala mo?”

I saw how he clenched his fists.

"Kung hindi ako ang pakay mo, sino?”

"Miss Russell, p'wede na tayong mag-umpisa.”

Napalingon si Wade sa kaniyang likuran. Kitang-kita ko kung paano kumunot ang kaniyang noo.

"Sige, Zaid."

Ngumiti ako nang maramdaman ko ang matatalim na titig sa akin ni Wade. I could feel his disappointment. It was drawn all over his face.

Nilampasan ko si Wade. Nasa tabi na ako ngayon ng kapatid niya. Marahan kong inakbayan si Zaid.

“Let's go to your study room, Zaid.”

Hahakbang pa lamang kaming dalawa ni Zaid nang biglang nagsalita si Wade. Ngumisi ako. Hindi ko akalaing mag-re-react siya nang ganito kabilis.

"Zaid, magkakilala kayo ni Miss Russell?”

Humarap si Zaid kay Wade.

“She's my new math tutor, kuya. Bakit? Magkakilala ba kayong dalawa?" tanong ni Zaid habang palipat-lipat ang tingin niya sa aming dalawa ni Wade.

Nagulat kaming pareho nang biglang tumawa nang mahina si Wade.

“She’s just one of my acquaintances. By the way, nakahayin na ba ang paborito kong dish? Nagugutom na ako.”

"Oo, kuya. Nakahanda na ang mesa,” mabilis na tugon ni Zaid.

"Kung gano'n, bakit hindi mo muna imbitahing kumain si Miss Russell? Sigurado akong labis-labis ang mga nakahaying pagkain para sa akin. Baka hindi pa rin siya nag-uumagahan.”

Biglang bumilis ang tibok ng puso ko nang malagkit akong tiningnan ni Wade mula ulo hanggang paa. Binasa pa niya ang labi niya na para bang nagpapaalala nang nangyari sa amin kanina. Talaga bang naniniwala na siyang may gusto lang ako sa kaniya kaya ko siya intensyonal na nilapitan? Hindi na kaya siya naghihinala sa akin?

“Salamat sa paanyaya pero busog pa ako. Nag breakfast na ako bago pa man ako pumunta rito." Bumaling ako kay Zaid. “Halika na."

“Zaid, when and where did you meet your math tutor?”

"She was Miss Rei’s substitute when she's on maternity leave. Dalawang buwan ko rin siyang niligawan kuya para maging private math tutor ko. Fortunately, she said yes yesterday. She taught us Algebra in a span of three months. Bakit mo natanong, kuya?”

“Wala naman. Umuna ka na sa study room mo, Zaid. May pag-uusapan lang kami ni Miss Russell."

“P-Pero, ku—…"

Tututol pa sana si Zaid.

“Zaid, sige na. Mauna ka na muna. Ihanda mo ang mga activities at topics na ididiscuss ko sa'yo buong araw. Susunod din agad ako," nakangiti kong sambit kay Zaid.

“Sige, Miss Russell."

Nang makaalis si Zaid ay biglang pumalakpak si Wade.

“What's that for?" kunot-noo kong tanong.

“Tell me, Miss Russell. Kailan mo pa ako ini-stalked? Are you…”

Muli na naman siyang lumapit sa akin. Hinawakan niya ang mga hibla ng buhok ko at saka iyon isinumping sa aking tainga.

“Are you willing to go this far para lang mapansin kita? Para lang mapalapit ka sa akin? Gaano…”

Napasinghap ako nang bigla niya akong sinunggaban ng halík sa leeg. This man!

"Gaano mo ba ako kagusto?”

Ramdam ko ang biglaang pagtayo ng mga balahibo ko sa katawan. Napalunok ako habang napapatingala. Ang kaniyang kamay ay nagsimula na namang maglakbay sa aking katawan.

“Mamaya, pagkatapos mong magturo sa kapatid ko, ako naman ang turuan mo."

Napataas ang isa kong kilay. Anong ibig niyang sabihin?

“Nagpapatawa ka yata, Mr. Chilton. Ano naman ang ituturo ko sa'yo?"

Biglang sumeryoso ang mga mata niya.

“Turuan mo akong magustuhan ka, Miss Russell."

Muntik na akong mapaubo sa sinabi niya. Seryoso ba siya? Hindi ko akalaing may side na ganito ang isang ruthless na Mr. Chilton.

Tumawa ako nang mahinhin.

“May nakakatawa ba sa sinabi ko, Miss Russell?"

Pilit kong itinigil ang aking pagtawa. “W-Wala naman. Hindi ko lang akalain na may pagka corny ka rin pala."

Hinaplos niya ang aking mukha. Nagkunwari akong nagulat nang makita ko ang sugat sa kaniyang kamay. Agad ko iyong hinawakan.

"Anong nangyari sa kamay mo, Mr. Chilton?”

I need to act concerned. Kahit na binalaan ako ng best friend ko tungkol sa delikadong pamilyang ito, itutuloy ko pa rin ang aking plano. Gagawin ko ang lahat para lang maging girlfriend ni Wade. At kung kinakailangang makipaglaro ako ng apoy sa kaniya, gagawin ko. To beat your enemy, you should gain all access not only to his house, office and private life. You also need to know how he thinks and how he respond to his emotions. In short, you need to invade his mind and his heart.

Bigla niyang inagaw ang kamay niya sa akin.

“Ito ba? Wala ‘to. Kaunting sugat lang. Kinailangan ko lang turuan ng leksyon ang isa sa mga tauhan ko.”

"B-Bakit?”

"He betrayed me. Bukod sa may naiwala siyang importanteng file, nanakawan pa ako ng malaking halaga dahil sa kaniya. Hindi ko akalaing maiisahan siya ng isang maganda, hot at matalinong babae.”

Umatras ako palayo sa kaniya pero umabante siya palapit sa akin. Alam na ba niya na ako ang tinutukoy ng tao niya?

“Kilala mo na ba ang babaeng ‘yon?" nakangiti kong tanong. Inalis ko ang kaba at takot sa aking sistema.

Umiling si Wade. “Hindi pa nga eh pero hindi titigil ang mga tao ko hangga't hindi nila nalalaman kung sino ang babaeng ‘yon."

“Miss Russell, nakahanda na ang lahat."

Nakahinga ako nang maluwag sa biglaang pagsulpot ni Zaid.

“Excuse me, Mr. Chilton. Ayokong masayang ang perang ibinabayad sa akin ng kapatid mo."

Tumalikod ako sa kaniya at naglakad palapit kay Zaid. Hinawakan ko ang kamay nito. "Tara na, Zaid.”

Narinig ko ang pagtunog ng cell phone ni Wade pero hindi ko na narinig ang pinag-usapan nila ng kausap niya.

"Dig all the information about Miss Lily Russell. Nais kong malaman lahat ng importanteng detalye sa kaniya mula pagkabata hanggang sa edad niya ngayon. I want her profile to be on my table tomorrow morning,” ani Wade bago pumunta sa may dining area.