Kabanata 3 The Charismatic and Cunning Mr. Chilton

“DID SOMEONE SEND YOU TO KILL ME? TELL ME!"

I could feel his anger just like how I feel the tip of my own knife on my neck. Bumibilis na rin ang aking paghinga. Hindi ko akalain na ganito kabilis niya ako mahuhuli. Hindi. Hindi niya malalaman ang plano ko kung hindi ako aamin. Kailangan kong umisip agad ng isasagot sa kaniya. Kailangan kong umisip ng paraan para iligaw siya.

“You came to me intentionally, tama ba Miss Russell? Akala mo ba ay hindi ko mapapansin kung paano mo sinadyang kunin ang atensyon ko kanina sa auction? Anong palagay mo sa akin? Ipinanganak kahapon?”

Wala akong magawa ngayon kung hindi ang lunukin ang sarili kong laway. Gano'n pa man, kailangan ko pa ring maging kalmado.

Ngumisi si Wade. Binitiwan niya ang kutsilyong hawak niya at saka ako dahan-dahang sinàkal sa leeg.

“Your bàg is fake. I can tell it just by looking at it. So tell me, where did you get your money to compete with me at the auction earlier?"

Mas diníinan pa ni Wade ang pagkakasàkal sa akin. Halos hindi na ako makahinga pero pilit ko pa ring ikinakalma ang aking sarili.

“Wala ka bang balak magsalita, Miss Russell? Gusto mo bang mamatay na lang dito, HA?"

I choked. Tinapik ko ang kamay niya bilang senyales na magsasalita na ako. Agad naman niyang niluwagan ang pagkakasàkal sa akin, sapat lang para makapagsalita ako nang maayos.

“Nobody sent me. I'm just like those women na patay na patay sa'yo!" Please, gumana ka. Hindi ko na alam kung ano pang klaseng dahilan ang paniniwalaan niya.

Dahan-dahan siyang nagpakawala nang malakas na tawa. Para talaga siyang demonyo kung tumawa. Sabagay, isa naman talaga siyang kampon ng kasamaan!

“Sa tingin mo, maniniwala ako sa sinasabi mo?"

Nanlaki ang mga mata niya at muling hinigpitan ang pagkakahawak sa leeg ko. Muli kong tinapik ang kamay niya. Sa wakas, binitiwan na niya ang leeg ko! Hinawakan ko ang aking leeg at saka ako umubo. Namilog ang mga mata ko nang makita kong dinampot niyang muli ang kutsilyong itinapon niya kanina. Relax, Lily. Hindi sa ganitong paraan matatapos ang lahat.

“Hindi kita pipiliting maniwala sa akin. Tungkol sa pera, wala talaga akong gano'ng halaga. As I have said earlier, I just did it to catch your attention," kalmado kong sabi nang nakakahinga na ako nang maayos.

Wade smirked. “'Yong kutsilyo. Paano mo iyon ipapaliwanag? Bakit ka may itinatagong kutsilyo sa likod ng night gown mo?” Tumaas pa ang kaniyang dalawang kilay.

"I'm not going to use it against you. Nagkataon lang na nakapa mo ang kutsilyong ‘yon sa likuran ko. It's normal to me. Palagi akong nagdadala ng armas saan man ako pumunta, kahit sa aking pagtulog. I have some trauma when I was a teenager. At dahil sa nangyaring ‘yon, muntik na akong mamatay. My mom taught me to carry a weapon, anytime, anywhere. She actually gave it to me. Tulad ng sabi mo kanina, men are dangerous. I'm just protecting myself. Accidents and casualties happen suddenly. Walang makakapagsabi kung kailan tayo tatamaan ng kamalasan kaya ayan. Palagi akong nagdadala ng armas. It's up to you kung maniniwala ka o hindi pero kung tutuusin, kung balak ko ‘yang gamitin sa'yo, I should've done it earlier. I had a lot of opportunities to do it. Nakita mo bang kinuha ko ‘yon sa likod ko? Hindi, ‘di ba?"

Hindi ko alam kung saan ko napulot ang alibi na ‘yon. Ang alam ko lang, mukhang effective.

"Matapang ka. Nanatili kang kalmado sa harapan ko, kahit nahihirapan ka nang huminga kanina."

"Is that a compliment, Mr. Chilton? If so, then, thank you. I'm glad that you adore me for being like that. I...I really like you a lot... Napaka guwapo mo sa personal at napaka talino rin. I really admire how cunning you are when it comes to your line of work." Ngumiti ako. Sinungaling ka rin talaga, Lily.

Pinulot ni Wade ang kutsilyo sa sahig at inilagay sa ibabaw ng mesa. Inayos niya ang kaniyang damit at saka muling humakbang palapit sa akin. Hinapit niya ang bewang ko dahilan para maglapit na naman ang aming mga katawan.

“If you're into me, then, give me an unforgettable night, Miss Russell. You're lucky. I usually don't accept a woman's feelings towards me,” he whispered.

Napapikit ako nang hagurín niya ang aking likod. Agad ko namang hinalíkan ang kaniyang leeg para mapawi ko ang natitirang pagdududa sa kaniyang isipan.

"Sige. You can stay here tonight. We can—”

Naputol ang sasabihin ko nang biglang tumunog ang kaniyang cell phone.

“Speak," he said with full authority.

“Mr. Chilton, nahuli na po ng mga tao natin ang hudas. Narito po kami ngayon sa inyong opisina," ani ng tao sa kabilang linya.

“Sige. Papunta na ako."

Itinulak ako ni Wade sa sofa. Gagó ba siya? Muli na namang bumilis ang tibok ng puso ko nang hinawakan niya ang leeg ko.

“Do you really think that I will buy your story, Miss Russell? Let me tell you this. Minalas ka dahil nakilala mo ako. I will keep my eyes on you. Once I discovered that you are plotting something against me, I will not hesitate to kíll you. Tandaan mo ‘yan," mahina ngunit mariing sambit ni Wade bago niya ako binitiwan.

Dali-dali siyang lumabas ng hotel room ko at hindi man lang niya ako nilingon. Napahawak ako sa aking dibdib. Sa sobrang takot ko ay nahagip ko ang bote ng alak at nagsalin ako noon sa kopita sabay laklak.

“Wade Chilton, hindi ako magpapasindak sa'yo. Sisiguraduhin kong mapapatày kita. Kailangan kong mag-isip ng ibang paraan para muling mapalapit sa'yo pero bago ‘yon, kailangan ko munang alisin ang takot at kaba sa sistema ko. I should expect this already. You are ruthless and heartless. A cunning man like you deserves a cunning woman like me."

Muli akong nagsalin ng alak sa kopita at ininom iyon hanggang sa naubos ko ang laman ng bote. Kailangan kong makatulog nang mahimbing ngayong gabi. Kailangan kong paghandaan ang muli nating pagkikita.