LOGINHuminga nang malalim si Celestine habang nakasandal pa rin ang kanyang likod sa dibdib ni Alessandro. Naramdaman niya ang matinding lambing at pagmamahal sa boses ng lalaki, pati na rin ang walang kapantay na pagpapahalaga nito sa kanyang damdamin. Naalala niya ang sinabi ng doktor sa isla tungkol sa mood swings at emotional surges na pwedeng idulot ng hormone changes sa mga unang linggo ng pagdadalang-tao. Dahil pala roon kaya bigla siyang nagwalang-hiya sa galit at selos!"I'm sorry," pabulong at nahihiyang sabi ni Celestine habang isinasaad ang kanyang mukha sa dibdib ni Alessandro. "Hindi ko alam kung bakit bigla akong nagalit nang ganun... Natakot lang siguro ako na baka kapag nawala ako sa opisina ay magbago ang lahat."Natawa nang mahina si Alessandro, isang malalim, sexy, at nag-uumapaw sa kaligayahang tawa. Niyakap niya nang mas mahigpit si Celestine at hinagkan ang ibabaw ng ulo nito."Never. Nothing will ever change," paniniguro ni Alessandro. "You are my secretary, my bes
Matapos ang masayang salo-salo at ang tila walang katapusang pagdiriwang ng pamilya Virelli sa malawak na dining hall ng mansiyon, unti-unti nang humupa ang ingay sa paligid. Nakatulog na si Sophia sa kanyang silid matapos mapagod sa patalon-talon sa damuhan kasama ang kanyang giant inflatable unicorn. Si Mama Geraldine at Papa Aries naman ay busy pa rin sa pagtawag sa iba’t ibang kilalang obstetrician at nutritionist sa bansa upang gumawa ng komprehensibong lifestyle at diet plan para sa kanilang prospective daughter-in-law.Pumasok sina Alessandro at Celestine sa master’s bedroom ng mansiyon. Ang malamig na simoy ng hangin na nagmumula sa bukas na balcony ay nagdadala ng banayad na amoy ng gabi at halimuyak ng mga bulaklak sa hardin. Agad na inakay ni Alessandro si Celestine patungo sa malambot na king-sized bed, dahan-dahang pinaupo ang dalaga na parang isang napakahalagang figurine na gawa sa mamahaling kristal na kapag nabangga lang nang kaunti ay agad na mababasag."Uminom ka
Lumipas ang dalawang oras ng mabilisang pag-iimpake, pag-aayos ng mga papel sa resort, at hysterical na pag-aasikaso ni Alessandro bago sila tuluyang nakasakay sa loob ng napakalaking private Sikorsky helicopter. Nakasuot silang lahat ng malalaking noise-canceling headsets habang lumilipad sa ibabaw ng asul na karagatan patungong Puerto Rosario. Dahil sa napakalakas na ugong at patuloy na pagba-vibrate ng elise ng helicopter, tuluyang walang naririnig sina Alessandro at Celestine sa kabila ng paulit-ulit at napakalakas nilang pag-uusap."ANO'NG SINASABI MO, ALESSANDRO?! HINDI KITA NARIRINIG!" sigaw ni Celestine habang itinuturo ang kanyang headset at pilit na itinataas ang boses nang husto, halos pumiyok na ang kanyang lalamunan sa lakas ng sigaw."SABI KO, AKO NA ANG HAHAWAK NG WATER BOTTLE MO! HUWAG KA NANG GUMALAW DIYAN!" pasigaw na sagot ni Alessandro habang may napakalapad na ngisi sa kanyang mukha, hawak-hawak ang dalawang magkaibang brand ng imported mineral water na parang da
Habang nakatulala pa rin si Alessandro sa malamig na sahig at nakatitig sa bumagsak na papel ng laboratoryo, hindi na napigilan ni Celestine ang maging emosyonal. Ang mga luhang pilit niyang pinipigilan mula pa kaninang umaga habang nararamdaman ang matinding panginginig ng kanyang katawan ay dahan-dahang umagos sa kanyang mga pisngi. Ang mga luhang iyon ay hindi dala ng takot, sakit, o pangamba, kundi ng napakagandang kaginhawaan, kapanatagan ng loob, at walang kapantay na kagalakan.Isang panibagong buhay. May maliit at napakahalagang buhay na dahan-dahang bumubuo sa loob ng kanyang tiyan, isang patunay ng pagmamahalan nila ni Alessandro at ng pangarap nilang bumuo ng mas malaking pamilya."Alessandro..." mahinang tawag ni Celestine, nanginginig ang kanyang boses habang pilit na itinataas ang kanyang dalawang kamay patungo sa lalaki.Tila doon lamang tuluyang nagbalik ang kamalayan at sistema ni Alessandro. Sa isang mabilis, halos magmadali, at nanginginig na galaw, mabilis na lumap
Ang dating tahimik, seryoso, at napakaluxurious na villa ay mabilis na nagmukhang isang gulo-gulang at malaking pampublikong playground pagkaraan lamang ng dalawang oras. Dahil striktong ipinagbawal ng doktor ang paglabas ni Celestine mula sa kuwarto upang magpahinga nang husto, nagdesisyon si Sophia na sa loob na lamang ng malaking living room gaganapin ang kanyang itinuturing na "Extreme Summer Surfing Festival.""Sophia, please! Ibaon mo man sa hukay ang pakiusap ng Daddy, huwag mong ilagay ang inflatable sofa sa ibabaw ng glass coffee table!" sigaw ni Alessandro habang mabilis na tumatakbo pabalik-balik sa ibabaw ng mamahaling Persian rug upang saluhin ang kanyang anak.Si Sophia ay nakasuot ng buong surfing outfit sa gitna ng airconditioned room, may kulay-rosas na floaties sa magkabilang braso, nakatabingi na goggles sa mukha, nakasuot ng neon yellow rashguard, at hawak ang isang kulay-rosas na plastic surfboard habang nagtatatalon mula sa sofa patungo sa isang bundok ng mga emb
Nakahiga na ngayon si Celestine sa gitna ng malaking king-sized bed, nakabalot sa malambot na puting duvet at bahagyang nakasandal sa tatlong malalaking unan. Katabi niya sa kama si Sophia, na tahimik ngunit seryosong nakaupo habang maingat na ipinapaypay ang kanyang maliit na plastic na abaniko na may mukha ni Peppa Pig sa mukha ng ina.Sa gilid ng kama, nakatayo ang tinawag na resident doctor ng resort—si Dr. Ramos—na katatapos lang alisin ang stethoscope sa kanyang tainga at dahan-dahang itinago ang blood pressure monitor sa kanyang itim na medical bag.Nakatayo naman sa kabilang dulo ng kama si Alessandro. Salubong na salubong ang kanyang mga kilay, nakakrus ang kanyang mga braso sa dibdib, at hindi man lang siya nag-abalang magpalit ng kanyang basang board shorts at kumapit pa ang ilang butil ng buhangin sa kanyang binti."Dok, ano pong status?" kaagad at seryosong tanong ni Alessandro. Ang kanyang boses ay parang boses ng isang CEO na nagre-demand ng emergency board meeting. "I







