Se connecterNgumiti nang magalang sina Yaya Belen at Floriece sabay tango sa isa't isa bilang pagbati.Alam ni Celestine kung anong inaalala ni Yaya Belen. Matapos mag-isip saglit, sinabi niya, "Yaya, dito na lang matulog si Nanny ngayong gabi. May bakante pa namang guest room. Ako na muna ang tatabi sa kambal.""Sige po. Pupunta po ako nang maaga bukas para dalhan kayo ng breakfast.""Sige po. Salamat, Yaya."Pagkaalis ni Yaya Belen, tinawag ni Celestine ang maternity nanny para maghugas na.Tuwang-tuwa si Floriece habang pinagmamasdan ang napaka-cute na kambal.Sa totoo lang, plano rin sana niyang sundan si Chloe kapag nag-kinder na ito sa susunod na taon. Pero hindi lang nasira ang plano niya—pati mismo ang kasal nila, hindi na maililigtas."Celestine, lalabas ako bukas para maghanap ng bahay. Kapag nakahanap ako, lilipat agad kami. Masyado na kaming nakakasikip dito." Kahit alam niyang hindi naman issue 'yun kay Celestine, sadyang marunong lang makiramdam si Floriece.Ngumiti nang napakatamis
Nawalan ng sasabihin si Celestine at bumwelta. "Sa tingin mo ba tama na manatili rito ang bata para panoorin ang mga magulang niyang nagsisigawan? Hahayaan mong matakot siya at bangungutin sa gabi dahil sa gulo niyo? Hindi ka ba naaawa sa anak mo?"Hindi inaasahan ni Leandro ang tanong kaya natahimik ito.Umirap si Celestine bago binuhat si Chloe at naunang umalis.Dahil malapit na rin ang oras ng hapunan at may kalayuan sila sa bahay, pumasok muna si Celestine sa McDonald's para mabilisan silang makakain ng bata.Pagkaupo pa lang niya, tumunog ang telepono niya.Si Sebastian.Hindi na niya kailangang hulaan kung ano iyon. Siguradong tatanungin nito kung tapos na ang trabaho niya dahil dinala na nito ang mga bata."Hello.""Tapos ka na ba sa trabaho?" At tama nga siya, diretsong tanong ng lalaki.Hawak ang phone sa isang kamay at nakaupo habang nakangiting pinapanood ang batang kumakain, sumagot si Celestine, "Pwede ring sabihing tapos na.""Anong ibig mong sabihin?""Tinutulungan ko
Nitong mga nakaraang araw, naging abala sina Tricia at Celestine sa paghahanap ng mga bagong empleyado para palakihin ang kanilang team.Nakapagdesisyon na silang makipag-partner sa Astra Media. Bago nila opisyal na pirmahan ang kontrata, gusto muna nilang ayusin at palakasin ang structure ng team nila para handa na sila.Kasama nila rito si Floriece. Dumadaan siya ngayon sa krisis ng kanyang kasal at alam niyang hindi siya mabubuhay kung wala siyang trabaho, kaya kusa siyang nag-alok ng tulong kina Celestine.Gusto talagang tulungan ni Celestine ang best friend niya. Matapos nilang mag-usap ni Tricia, pareho silang sumang-ayon na tanggapin si Floriece sa studio."Huwag kayong mag-alala, maaasahan niyo ako. Kung anong ipagawa niyo, susundin ko. Huwag kayong mahiya sa akin dahil lang magkakaibigan tayo." Dahil praktikal at diretsa si Floriece, nilinaw niya agad ito para iwas-gulo sa hinaharap.Masayang nag-announce si Tricia. "Ayan! Mula ngayon, tayo na ang sisterhood na 'Iron Triangle
"Pero ako, kahit anong oras mo hingin, kaya ko. At wala akong buwanang schedule para lang gawin 'yan. Kahit anong araw, laging pwede.""..." Hindi siya makasagot, kaya malamig siyang umiwas ng tingin at tumalikod.Nakangiting inayos ni Sebastian ang kuwelyo ng asawa at mahinang bumulong, "Ako nang bahalang mag-imbestiga sa problema ng kaibigan mo, kaya huwag ka nang mag-alala.""Salamat... p-pero huwag na. Hindi na kailangan," matigas nitong sagot, kahit alam niyang sa isip niya ay sobrang laking tulong nito.Hinaplos nang pilyo ng lalaki ang kanyang pisngi. "Nakuha ko na ang bayad, kaya hindi na ako pwedeng umatras sa usapan."Bago pa siya makasagot, umatras na si Sebastian at niluwagan ang pinto. "Sige na, umakyat ka na. Iuuwi ko na ang mga bata. Naging masyado akong busy nitong mga nakaraang araw. Babalik na lang ako sa weekend para makita ka.""Sinong may sabing pwede ka?!" Nang marinig ito ni Celestine, awtomatikong pumasok sa isip niya na iyon na naman ang gusto nitong gawin kay
Nagulat si Celestine nang lumingon siya at makitang sumunod palang bumaba ng sasakyan si Sebastian.Biglang umakyat ang kaba sa lalamunan niya; takot siyang baka hingin ng lalaking ito ang inaasahan niyang 'kapalit'.Kung bibilangin, mula noong mag-take siya ng emergency medicine bago mag-New Year na nauwi sa matinding dysmenorrhea, higit kalahating buwan na ang nakalipas na hindi ito nangahas na gumawa ng kahit anong kalokohan.Sa tuwing nagkikita sila, magalang ang pakikitungo nila sa isa't isa, halos makalimutan niya na kung gaano kawalang-hiya ang lalaking ito.Ayon sa Three Rules nila, kailangan niyang 'mag-stay sa kama' nito minsan sa isang buwan. Ang makapagtiis ito nang higit kalahating buwan ay nakakagulat na—at mukhang nauubusan na ito ng pasensya ngayon.Nagkatitigan silang dalawa. Sobrang lapit nila sa isa't isa, ngunit walang nagsasalita.Pilit na pinakalma ni Celestine ang sarili, pero nawawala na sa tono ang tibok ng puso niya.Sa totoo lang, ang tanging kinaiinisan lan
Lumingon sa kanya si Celestine. "Ano 'yun?""Noong unang linggo pagkatapos ng New Year, nasa isang social event ako nang makasalubong ko si Atty. Guevarra. May kasama siyang dalawang babae. Lasing yata siya, nakaakbay at may hinahalikan... masyadong intimate. Nakita ko lang mula sa malayo—""Ganoon kalaking bagay, bakit hindi mo sinabi sa akin agad?!" Mabilis na tumaas ang boses ni Celestine bago pa ito matapos.Dahil sa biglang pagsigaw niya, nagulat ang dalawang bata sa braso niya. Sabay itong nag-angat ng tingin sa kanya nang may pagkalito habang pilit hinihila ang kanyang damit pababa.Mabilis na yumuko si Celestine para pakalmahin ang kambal bago nagtatakang binalingan ang lalaki. "Kailan 'yun? Saan nagpunta sina Leandro kasama ang dalawang babae pagkatapos?""Hindi ko sigurado. Nakita ko na lang silang sumakay sa kotse at umalis.""Diyos ko! Bakit mo ba inilihim 'to?!" Tinitigan siya ni Celestine, sobrang inis."Balak ko sanang sabihin, kaso naisip kong baka show lang nila 'yun.
Naka-office attire na si Celestine pero dahil nasa bahay pa, naupo muna siya para padedehin si Isabelle. Habang hawak ang maliit at malusog na kamay ng anak, biglang lumambot ang puso niya. Kung wala lang siguro ang mga bata, matagal na siyang umalis at hindi na lilingon pa sa impyernong ito, pumay
Nagdilim ang mukha ni Sebastian Riego. "Sinasadya mo 'to. Pwede naman tayong lumabas ng highway para kumain sa disenteng lugar.""Mr. Riego, kaming mga ordinaryong tao, sumasabay lang kami sa agos. Ikaw lang naman itong pilit na 'tumatawid' ng klase para maranasan ang buhay-sibilyan, bakit ako ang
Bigla ring tumaas ang boses ni Celestine: "Sino ba sa ating dalawa ang hindi marunong makipag-usap nang maayos? Sino ba ang laging sarkastiko kung sumagot? Anong masama sa pag-uwi ko sa probinsya para magpalipas ng gabi? Kailangan mo ba talaga akong habulin dito para lang ipahiya sa harap ng ibang
Para kay Gabriel Domingo, ang lalakeng ito ay hindi itinuturing na tao ang sariling asawa. Isa siyang hayop—isang diktador na ginagamit ang kaniyang kapangyarihan para sa sariling libog. Alam ni Gabriel na kaya lang nagagawa ni Sebastian Riego ang ganitong kalapastangan ay dahil alam nitong ulila n







