INICIAR SESIÓNIlang araw na rin ang nakalipas nung pumasok sa studio ang bagong sikat na photographer—si Monica Chen. Si Sebastian Riego mismo ang nag-utos sa kaniya, kaya natural na nasa panig din siya ni Celestine. Pagkatapos niyang panoorin ang bakbakan sa kabilang linya nang ilang sandali, malamig at prangkang nagsalita si Monica: "Sabi mo gusto mong bumawi sa anak mo, pero kinokontrol mo naman ang public opinion para mabash at ma-bully ang sarili mong anak—kung ako sa kaniya, bubugbugin kita hanggang sa mamatay ka." "Hindi!" Mabilis na tumanggi si Claire Sevilla, "Noong una, nakita ko lang siya sa short video feed. Sobrang na-excite ako kaya nag-comment ako ng ilang salita. Noong oras na 'yun, hindi pa ako nakapupunta rito sa lungsod at hindi pa ako sigurado kung siya nga 'yun, kaya gusto ko muna sanang i-confirm. Hindi ko inasahang magiging napakalaking gulo nito sa internet, at lalong hindi ko gustong ma-harass siya online." Mula sa telepono, narinig ni Celestine ang bawat salita, at ang
Nang makumpirma ni Claire Sevilla ang pagkakakilanlan ng kaniyang anak, at nang makitang sobrang ingay ng balita sa publiko habang nananatiling tahimik at walang kibo ang kaniyang anak, gumamit siya ng isa pang maruming taktika.Nagpa-interview siya sa ilang mga kilalang media outlets at umiyak nang may luha at sipon sa harap ng camera habang isinisiwalat ang matinding hirap ng paghahanap sa kaniyang anak sa loob ng napakaraming taon.Mahigpit na hawak ni Celestine ang kaniyang telepono habang pinapanood ang nakaiiyak na video. Ang diring-diri at galit na ekspresyon sa kaniyang mukha ay pilit na kumukurot sa kaniyang mga ugat."Walang ina sa mundo ang hindi nangungulila sa kaniyang anak... Hindi sa ayaw ko siyang hanapin, kundi sobrang hirap lang talagang ipaliwanag...""Alam kong hindi naging madali ang buhay niya. Nandito ako ngayon para bumawi sa kaniya... May kakayahan na akong bigyan siya ng magandang buhay at iparanas sa kaniya ang buhay na nakatataas...""Celestine... Alam ni M
Sa halip na magalit, napangiti pa si Sebastian Riego. Kaya lang naman kasi siya maraming tanong ay dahil hindi siya makapaniwalang pagluluto siya ng babae. Matagal na niyang pangarap 'to, at hindi niya inakalang matutupad nang ganito kadali. "Sige, ipapatrabaho ko sa kusinero sa bahay na bumili agad," masayang sagot ni Sebastian. Nang medyo kumalma na ang sakit sa dibdib ni Celestine, dumating na rin ang almusal at mga ingredients. Umupo silang dalawa para kumain, at ang kapaligiran ay biglang nagkaroon ng amoy ng isang matagal nang mag-asawa. Medyo awkward at tahimik ang hangin. Pagkatapos uminom ng lugaw, tiningnan ni Celestine ang lalaking hindi man lang kumikibo. Nag-isip siya nang malalim bago mahinang nagsalita, "Sebastian, mag-usap nga tayo nang maayos." Biglang tumingala sa kaniya si Sebastian. Nang makita ang seryosong mukha ng babae, tila may narealize siya. Bahagyang kumurbada ang gilid ng kaniyang labi, "Anong pag-uusapan natin? Gusto mo bang makipagkalimutan pagkat
Agad na ipinikit ni Celestine ang kaniyang mga mata, "Hindi, nakatutulog na ako."Sumagot siya nang ganoon kaya hindi na muling nag-ingay ang lalaki. Tahimik lang siya nitong niyakap, at naging maaliwalas at tahimik muli ang hangin sa paligid.Subalit ang diwa ng pagtulog ay tila sadyang nakikipaglaro sa kaniya.Gusto man niyang makatutog, habang mas pilit niyang pinatutulog ang sarili, mas lalo namang nagiging gising ang kaniyang isip. Kalaunan, naisip niyang baka dahil ito sa pagkakatulog niya sa sofa nung hapon.Nakatapat ang braso ni Sebastian sa kaniyang baywang. Noong una ay wala siyang nararamdamang anuman, pero pagkalipas ng mahabang oras, ang bigat niyon ay mas lalo lang nagpadama sa kaniya ng hindi komportableng pakiramdam.Sa huli, hindi na niya napigilang humarap at ipumutok ang kaniyang malalaking mata sa gitna ng silim: "Pwede bang lumayo ka nang kaunti sa 'kin?"Ngumiti si Sebastian at hindi siya pinansin. Sa halip, nagmungkahi ito: "Dahil hindi ka naman makatulog, baki
Habang lalong iniisip ni Celestine, mas lalo siyang nagagalit. Tinitigan niya si Sebastian nang may matinding inis: "Galit ka pa d'yan? Hindi ba't kasalanan mo 'to lahat! Nawala si Mark, wala nang photographer ang studio; hindi ako makapagtrabaho, at wala nang bida sa mga short videos. Kapag nagpatuloy 'to, konting time na lang at magsasara na ang studio namin!"At mas mahalaga pa, kung simpleng pagsasara lang 'to, okay lang na bumalik sa zero at magsimula uli.Pero ang problema, may kontrata ang studio sa Astra Media. Nag-invest sila ng napakalaking totoong pera, at kailangang magbigay ng kaukulang return—kapag nabankrupt ang studio, may utang pa silang limang milyon sa Astra Media.Kahit pagsamahin pa ang lahat ng pera nila ni Tricia, hindi 'yun aabot.Hindi naman pwedeng pilitin niyang ibenta pati ang bahay ni Tricia!Kahit pa umatras siya ng sampung libong hakbang at ibenta ang kaniya—okay lang, mag-isa lang naman siya at kahit saan pwedeng tumira.Pero si Tricia ay isang single m
Si Celestine ay kailanman ay hindi pa nakatira nang mag-isa sa labas.Nung ikasal siya kay Sebastian, katatapos lang niya ng college—mula sa pamantasan ay dumeretso agad siya sa mansyon ng mga Riego, kung saan tumira siya sa isang napakagandang detached villa na nagkakahalaga ng daan-daansang milyong piso.May mga bodyguards, kasambahay, at housekeeper sa bahay; bawat araw ay may nakalaang tao para sa pagkain, pananamit, tirahan, at biyahe niya.Kaya ngayong bigla siyang bumukod mula sa tila palasyong mansyon para tumira nang mag-isa, talagang may kababaan at hindi kapanatag sa kaniyang dibdib.Inabswelto at hindi pinansin ni Celestine ang kaniyang paliwanag, natahimik nang dalawa hanggang tatlong segundo. Bigla siyang lumingon para tumitig sa matas at matapang na gilid ng mukha ng lalaki. "Mahal mo pa rin ba si Kristine Sanchez?"Bahagyang nagbago ang mukha ni Sebastian. Lumingon siya sa babae, nakakulong ang kaniyang mga kilay, at may matinding pagtataka sa kaniyang mga mata.May bu
Matapos bitawan ni Celestine ang salitang divorce, tila nawalan ng hangin sa buong kwarto. Sobrang bigat ng katahimikan.Tiningnan siya ni Sebastian. Mas malamig pa sa yelo ang mga mata. "Madaling araw na, Celestine. Ano na namang kairitahan ang pumasok sa isip mo?""Seryoso ako," mahinahong sagot
Alas-dos ng madaling araw. Sa gitna ng katahimikan, naging alarm clock ni Celestine ang iyak ng baby niya.Puyat, pagod, at wala sa sarili, kinuha niya ang anak mula sa bisig ni Yaya Belen. Sanay na siyang kumilos kahit nakapikit habang tinatanggal ang top para mag-breastfeed. Akala niya, matatapos
Hindi nagtagal, mismong si Vice President Lim ang nag-effort na pumunta sa kaniya. Todo pakiusap ito na huwag muna siyang umalis at paulit-ulit pang nag-tanong kung may nang-away ba sa kaniya o kung may nagawa silang mali sa management.Nanatiling tahimik si Celestine. Wala siyang binanggit na kahi
Sabi ni Sebastian ay babalik siya nang maaga, pero mag-aalas-diyes na ng gabi nang marinig ang tunog ng kaniyang sasakyan na pumasok sa courtyard ng villa.Natural na sa guest room natulog si Celestine kasama ang kaniyang anak na babae. Habang natutulog si Isabelle, nakahiga siya nang patagilid hab







