Chapter 02: Drunk Kiss

Matapos bitawan ni Celestine ang salitang divorce, tila nawalan ng hangin sa buong kwarto. Sobrang bigat ng katahimikan.

Tiningnan siya ni Sebastian. Mas malamig pa sa yelo ang mga mata. "Madaling araw na, Celestine. Ano na namang kairitahan ang pumasok sa isip mo?"

"Seryoso ako," mahinahong sagot ni Celestine. Paulit-ulit na nag-uumpog sa isip niya ang imahe ni Sebastian at Kristine na magkasama kagabi, at ang pang-iinsulto ng huli sa kanya sa text.

Ano pa bang point ng pagsasama na ‘to?

"Don’t worry, ako na ang magsasabi sa kanila. I’ll tell them I want out. Hinding-hindi ka madadamay," dagdag pa niya bago dahan-dahang tinanggal ang kumot. "Sa kabilang kwarto muna ako matutulog para hindi kita maabala."

Pero bago pa siya tuluyang makatayo, isang kamay ang marahas na humila sa kanya pabalik. In a split second, naramdaman na lang ni Celestine ang bigat ng katawan ni Sebastian na nakadagan sa kanya.

Napapikit si Celestine. Sa dilim, aninag niya ang galit na mukha ni Sebastian sa ibabaw niya. Kinabahan siya nang husto. "Sebastian, ano ba! Ang mga bata, nasa tabi lang natin!" Baka kasi kung ano’ng magawa nito dahil sa lakas ng nainom na alak.

"Divorce?" bulong ni Sebastian, puno ng sarkasmo. "Ngayong may anak na tayo? Akala ko ba target mong maging 'mother-is-expensive-with-her-son'? Sayang naman kung magdi-divorce ka ngayon, ‘di ba?"

"Hindi ko ginusto ‘to! Aksidente lang ang pagbubuntis ko! Ikaw ang may gawa nito, bakit ako ang sinisisi mo?" bulyaw ni Celestine, pero pabulong pa rin para hindi magising ang mga bata.

"Accident? If you didn't want to get pregnant, there are ways."

"Sabi ko sa’yo, uminom ako ng pills!"

"Ha!" Isang mapait na tawa lang ang sinagot ni Sebastian. Halatang hanggang ngayon, tingin niya pa rin kay Celestine ay isang scheming social climber na ginamit ang mga bata para maselyuhan ang posisyon niya bilang Mrs. Riego.

Sa gitna ng tensyon, unti-unting nasanay ang mga mata ni Sebastian sa dilim. Kitang-kita niya ang galit sa mga mata ni Celestine at ang mabilis na pagtaas-baba ng dibdib nito.

Dahil sa sobrang lapit nila, nanuot sa ilong ni Sebastian ang bango ni Celestine—yung amoy ng bagong panganak na ina na hinaluan ng gatas at vanilla. Biglang nag-flashback sa isip niya ang eksena kanina habang nagpapa-breastfeed ang asawa.

Biglang naging awkward at toxic ang paligid. Naalala ni Sebastian, second wedding anniversary nga pala nila. At bilang asawa, may rights and obligations din siya.

Bago pa makapagsalita si Celestine, biglang sumubsob si Sebastian. Naramdaman ni Celestine ang matikas na katawan nito na bumabalot sa kanya. Nanlaki ang mga mata niya—hindi niya akalain na ang lalaking galit na galit kanina ay biglang manghahalik ngayon!

Sinubukan siyang halikan ni Sebastian, pero si Celestine nanigas lang na parang troso. Walang reaction. Kung gaano katalim ang dila niya kanina, ganoon naman kalamig ang labi niya ngayon.

Nawalan ng pasensya si Sebastian. Nang makitang walang balak gumanti si Celestine, ibinaba niya ang mga halik sa leeg at collarbone nito. Habang papalapit siya sa dibdib ni Celestine, lalong naging mapang-akit ang bango nito. Tila tuluyan nang nilunod ng alak si Sebastian; ang tanging sinusunod na lang niya ay ang sigaw ng kanyang katawan.

Nanginig ang buong pagkatao ni Celestine. "Seb... Sebastian, tingnan mo ako... si Celestine ‘to... Hindi si Kristine..."

Bago pa niya matapos ang sasabihin, isang matinding sakit ang naramdaman niya.

Napadaing siya sa hapdi at pilit na nanlaban, pero mas hinigpitan lang ni Sebastian ang hawak sa kamay niya. "Hindi mo na ‘to unang beses. Bakit kailangan mo pang mag-inarte?"

Sa dilim, may luhang pumatak mula sa mga mata ni Celestine. Hindi siya nag-iinarte. Masakit talaga. Totoong hindi ito ang unang beses, pero ito ang unang beses matapos niyang manganak.

Feeling niya, parang mabibiyak ang katawan niya.

Matapos siyang kutyain, biglang hinalikan ni Sebastian ang mga luha niya. Kumunot ang noo ng lalaki, tila may naramdamang mali. Sandali siyang tumigil, naghihintay na kumalma ang lahat.

At nang muling gumalaw si Sebastian, hindi na ito marahas. He became surprisingly gentle.

Kinabukasan, nagising si Celestine dahil sa bigat sa kanyang dibdib. Tatlong buwan na siyang ina, kaya sanay na siya sa ganitong pakiramdam. Pagdilat ng mata, ang mga bata agad ang hinanap niya.

Wait. Bakit parang walang tao sa tabi niya?

Napabalikwas siya. "Nasaan sina Zara at Isabelle?" Kinabahan siya. Baka nahulog sa sahig? Pero wala naman siyang nakita sa carpet.

Doon lang niya naramdaman ang sobrang sakit ng baywang niya. Napahawak siya sa likod at biglang nag-play sa utak niya ang lahat ng nangyari kagabi.

Shit. Dahil sa selos kay Kristine, nakipaghiwalay siya. Nagalit si Sebastian. At ang hayop na ‘yun, pinahirapan siya hanggang madaling araw.

Sa totoo lang, hindi naman siya diring-diri sa intimacy. Guwapo si Sebastian, sexy, at aminado siyang top-tier ang stamina nito. Pero dahil sa trauma ng panganganak at ang pagiging rude ng asawa, nawala ang romance. Halos himatayin siya sa antok kaya hindi na niya namalayan na umalis na pala si Sebastian at kinuha na ni Yaya Belen ang mga bata.

Naramdaman ni Celestine ang pag-akyat ng dugo sa kanyang mga pisngi. Nakakahiya.

Naalala niya, noong dumaing siya sa sakit kagabi, biglang bumagal ang galaw ni Sebastian. Tila binigyan siya ng oras para maka-adapt.

Pero imposible, isip niya. Si Sebastian Riego? Ang cold at heartless na lalaking never nagbitiw ng magandang salita sa kanya? Magiging gentle?

Delusion ko lang siguro ‘yun.

Alam naman niya kung kanino lang kayang maging malambot si Sebastian—sa childhood crush nitong si Kristine. Kahit ang first time nila, nangyari lang dahil lasing si Sebastian at inakalang siya si Kristine.

Biglang bumukas ang pinto. Muntik na siyang magtalukbong ng kumot sa takot na si Sebastian ‘yun, pero boses ni Yaya Belen ang narinig niya.

"Ma'am? Gising na po ba kayo?"

"Yaya Belen…" anas ni Celestine habang bumabangon. "Sina Zara at Isabelle?"

"Ay, napadede ko na po nung alas-singko, pero mukhang nagugutom na ulit," sagot ni Yaya.

Tumango si Celestine. "Sige po, mag-aayos lang ako."

Pero pagtapak pa lang ng paa niya sa sahig, muntik na siyang matumba. Ang sakit at panginginig ng binti niya ay sapat nang reminder kung gaano naging active ang asawa niya kagabi. Sebastian looks cold on the outside, pero pagdating pala sa kama, he’s a total beast.

Matapos pakainin ang kambal, bumaba na si Celestine para mag-breakfast. Gutom na gutom na rin siya. Pero paglabas pa lang niya ng elevator, napatigil siya.

Nandoon si Sebastian, nakaupo sa dining table.

Alas-nuwebe na. Bakit hindi pa siya pumapasok sa opisina?