LOGINMatapos niyang sabihin iyon, ang kamay ni Sebastian na kanina pa nakaabot sa may passenger door ay dahan-dahang hinila ang seatbelt."Doon lang narealize ni Celestine na nag-overthink na naman siya at namisinterpret ang asawa. Biglang uminit ang kaniyang mga pisngi sa hiya, at lalo siyang naging awkward sa kaniyang kinauupuan.Sa isang malakas na pop, sa wakas ay naikabit na ang seatbelt, at nakahinga nang maluwag si Celestine. Akala niya ay aatras na agad ang lalaki para magmaneho, pero nanatili ito sa kaniyang pwesto—sobrang lapit na halos magpalit na sila ng hininga—habang titig na titig sa kaniya.Hindi makagalaw si Celestine. Ang kaba na akala niya ay humupa na ay muling bumalik, mas matindi pa kaysa kanina. Ang buong sistema niya ay tila nanigas sa ilalim ng mapanuring tingin ni Sebastian.Dalawang taon na silang kasal, nagkaroon na ng mga anak, pero bihirang-bihira kung tignan ni Sebastian ang kaniyang asawa nang ganito kaseryoso. Pero nitong mga nakaraang araw, parang may nagb
"Divorce?!" halos mapatili si Floriece sa kabilang linya. "As in hiwalayan? Bakit? Akala ko ba okay na kayo? Sabi mo kanina everything is fine, walang away, tapos ngayon biglang divorce lawyer agad?""Floriece, hindi ko na kayang mag-explain ngayon. Please, paki-tanong na lang sa husband mo kung may kakilala siyang magaling na lawyer. I need to talk to someone as soon as possible," pakiusap ni Celestine, ang boses ay seryoso pero bakas ang matinding pagod."Celestin, ano ka ba, hindi biro ang makipag-hiwalay. Isipin mo 'yung dalawang bata! Be cautious, girl. Mahirap ang mag-isa," hirit pa ni Floriece.Alam ni Celestine na tama ang kaibigan. Bilang isang ina, alam niyang ang mga anak ang pinakamabigat na anchor sa buhay. You can live without a man, pero ang mawalay sa mga anak? That's a different kind of pain. It’s soul-crushing."I know. Seryoso ako rito. Sige na, tawag na ako ng mga bata," pagdadahilan ni Celestine nang marinig ang iyak ni Zara para lang maibaba ang phone.Nang matap
Pinigilan ni Sebastian ang sarili. Gusto niya sanang sabihan si Adrian na maging mas generous bilang lalaki, amuin si Kristine, at iuwi na ito, pero naalala niya ang pangako niya kagabi—hindi na siya makikialam sa marriage ng dalawa.Binasag ni Isabel, ang ina ni Kristine, ang nakabibinging katahimikan. "Hayaan na nating lumipas ang gulo sa labas. Mag-low profile muna kayo para hindi na kayo mapag-initan," buntong-hininga niya, bago bumaling sa kaniyang manugang. "Adrian, iuwi mo na si Kristine. Sa inyong dalawa ang buhay na 'to; kaming mga magulang ay gabay lang. Kayo ang magdesisyon kung itutuloy niyo ang pagbubuntis o hindi."Makatwiran si Isabel at binigyan niya ng exit strategy si Adrian para hindi mapahiya. "Sige po, kakausapin ko siya nang maayos pag-uwi," sagot ni Adrian.Pero pumalag si Kristine. "Ayoko! Mag-divorce na lang tayo, itutuloy ko 'tong bata!"Hindi na nakaimik si Adrian.Eksakto namang tumunog ang phone ni Sebastian. "Uncle, sasagutin ko lang po 'to," paalam niya.
"Ito..." Nabigla si Yaya Belen at hindi agad nakapagsalita.Sa totoo lang, mula nang pumutok ang iskandalo, pati siya ay napapaisip na rin. Sa isip niya, naniniwala siya sa pagkatao ni Sebastian, pero pagdating sa emosyon... mahirap sabihin. Sa panahon ngayon, kaliwa't kanan ang mga balitang sumisira sa katinuan, at ang ugnayan ni Sebastian at Kristine ay talaga namang complicated.Nang makitang hindi makasagot si Yaya Belen, lalong nakaramdam ng pangungulila at lamig ang puso ni Celestine. Isipin mo, pati ang taong nagpalaki kay Sebastian ay may pagdududa rin. Ano pa ang aasahan niya?"Yaya, simulan na nating dagdagan ng milk powder ang dede ng mga bata..." mahinahon at dahan-dahang utos ni Celestine matapos ang mahabang katahimikan.Nagulat si Yaya Belen. "Madam, bakit po? Ano pong ibig ninyong sabihin?"Ayaw nang magpaliwanag ni Celestine, kaya gumawa na lang siya ng dahilan. "Lumaki na sila, mas malakas na silang dumede at hindi na kaya ng breast milk ko. Kahit hindi ako makipag-d
"Ingat!" Biglang lumamig ang boses ni Sebastian. Mabilis siyang sumugod para alalayan si Celestine at agad na pinindot ang power button ng treadmill.Halos mamatay sa takot si Celestine. Akala niya ay tuluyan na siyang tatalsik, pero buti na lang at maagap si Sebastian. Sinalo siya nito mula sa likod, at sa isang sandali, naramdaman niya ang init ng yakap ng asawa. Pero imbes na kiligin, tanging pagkailang at distansya ang naramdaman niya."Salamat... thank you," hingal na hingal na sabi ni Celestine. Halata ang pagmamadali niya na lumayo at kumawala sa pagkakahawak ni Sebastian habang nagpupunas ng pawis.Ramdam ni Sebastian ang pader na itinayo ni Celestine. Nagdilim ang kaniyang mga mata. Alam niyang apektado ito sa mga tsismis, pero hindi niya inasahang ganito kalala ang magiging pag-iwas nito."May masakit ba sa paa mo?" tanong ni Sebastian habang pinagmamasdan si Celestine na uminom ng tubig."Wala. Nagulat lang ako," sagot ni Celestine. Kahit kalmado ang labas niya, parang may
"Ingat!" Biglang lumamig ang boses ni Sebastian. Mabilis siyang sumugod para alalayan si Celestine at agad na pinindot ang power button ng treadmill.Halos mamatay sa takot si Celestine. Akala niya ay tuluyan na siyang tatalsik, pero buti na lang at maagap si Sebastian. Sinalo siya nito mula sa likod, at sa isang sandali, naramdaman niya ang init ng yakap ng asawa. Pero imbes na kiligin, tanging pagkailang at distansya ang naramdaman niya."Salamat... thank you," hingal na hingal na sabi ni Celestine. Halata ang pagmamadali niya na lumayo at kumawala sa pagkakahawak ni Sebastian habang nagpupunas ng pawis.Ramdam ni Sebastian ang pader na itinayo ni Celestine. Nagdilim ang kaniyang mga mata. Alam niyang apektado ito sa mga tsismis, pero hindi niya inasahang ganito kalala ang magiging pag-iwas nito."May masakit ba sa paa mo?" tanong ni Sebastian habang pinagmamasdan si Celestine na uminom ng tubig."Wala. Nagulat lang ako," sagot ni Celestine. Kahit kalmado ang labas niya, parang may







