Masuk"Hindi nyuna kilangan mag abala na hanapin ako, nandito na ako" sa prisensya na dumating ay nakaramdam ako ng kakaibang takot, tila mas bumigat ang pakiramdam ko, may takot na mahirap harapin pero sa kabila non humarap parin ako dito naka mask siya pero ang mga mata niya ay mas nagpabilis sa tibok ng puso ko, familiar ang mga tingin niyang puno ng pagbabanta pero impossible iyon! Impossibleng buhay pa ang mga batang paslit nayon! At lalong impossible na doctor na siya! "Anong problema Jue?" Diritso niyang wika at wala manlang takot na gumuhit sa mukha niya lalo at hindi niya manlang ginalang si Manager Jue. "Bago kalang dito hindi familiar ang pangalan mo" saad ni manager Jue na nagpakaba saakin "at ang tungkol sa anak niya ano ba talaga ang nangyari?" Tanung ni manager Jue ngunit ngumisi lang ang doctor kahit naka mask ito ay halata parin iyon sa paggalaw ng mga mata niya "Ito ay walang buhay ng lumabas, kasalanan kopa ba iyon?" Deritsong sagot nito, "baka naman kaya ayaw mabuhay n
"Yes po, manganganak siya ngayun dito mismo sa Xizie hospital na pagmamay-ari mo mismo"Agad akong tumungo sa nasabing hospital, at dahil isa din akong doctor ay sinadya kung kunin ang kaso, at lalong dahil ako ang may ari ng hospital, matalim kung tinitigan si Ghel habang sumisigaw sa sakit at nag sasabing lalabas nadaw ang kaniyang anak, at habang pinag mamasdan ko siyang nahihirapan ay bumalik lang ang lahat ng sakit, ang bawat hampas ng latigo na iginagawad niya sa aking ina, sa bawat sigaw ni ina dahil sa pag papahirap nila ng walang puso kung ama "doc ano pong ginagawa mo?" Tanung ng isang nurse saakin at doon kolang napag tanto na umiiyak na pala ako "pasensya na nadala lang ako ng emosyon" pag dadahilan ko kahit ang totoo ay nadala ako ng galit at pagkapoot sa babaeng nasa harapan ko ngayun."Ahhhhhhhhg" sigaw nito na tila umi-iri. "Doc wala ba tayong gagawin?" Tanung naman ng isa pang nurse ngunit umiling lang ako "Doc nahihirapan na siya hahayaan lang ba naten?" Sa inis dahi
"ahhhh, ahhhh, ahhhh!" Hiyaw ni mama ng paghahampasin siya ng kabit ni papa ng latigo, sa bawat lapat ng latigo tila napupunit ang puso ko, gusto kung tulungan si mama, pero may dalawang lalaki na humahawak saakin pinipigilan nila ako, sapilitan din nilang kinuha saakin ang kapatid ko, wala akong laban kumpara sa kanila dahil iisa lang ako at bata pa "tama na please" pagsaway ko, dahil ramdam kong dina kaya ni mama ang mga ginagawa sa kaniyang pagpapahirap, ngunit imbes maawa sila at tigilan ang pananakit kay mama mas natawa pa ang babae, tumingin ako kay papa masaya siya habang pinapanood na sinasaktan si mama " pa please tama na! Itigil niyo napo!" umiiyak kung paki-usap, pero si papa lumakad palapit saakin at malakas akong sinampal "wag!" sigaw ni mama na mas lalong nagpa luha saakin, kahit nahihirapan na siya mas iniisip niya parin kami na anak niya, kahit nasasaktan na siya at durog sa bogbog tila wala iyon at mas nasasaktan siya kapag nakitang sinasaktan kami "wala kang kwent*ng
"Sana ngapo magkita na kami, para sabay na kaming maningil ng utang sa mga taong makasalanan" nanggigigil kung sagut •Flask back•"Maghiwalay na tayo!" napahinto ako sa paglalakad ng marinig ang sinabi ni papa kay mama ,namuo nalang ng kusa ang luha sa mga mata ko, hindi ko mapaliwanag kung dahil sa sakit at awa na nararamdaman ko kay mama, o dahil sa kahihiyan na hatid ng ginawa ni papa, dahil mismong dito pa niya sinabi iyon sa harap ng maliit naming tindahan dito sa davao city. Madalas konang marinig ang pagtatalo nilang dalawa tuwing hating gabi, marahil akala nila tulog na kami ng kapatid ko, pero ang hindi nila alam lagi akong gising sa tuwing nag tatalo sila, nakaka rindi mang pakinggan wala din naman akong magagawa kundi takpan ang taenga ko para walang marinig "ano na namang drama ito Qiz?" kalmang tanung ni mama pero pansin kona sa mga mata niya ang namumuong luha "drama? alam mong hindi kita mahal!" tila ramdam ko ang kutsilyong sumasaksak sa puso ni mama sa mga oras na it
"Pasensya napo sa kapangahasan ko ma'am, pero may kilala poba kayong Ziekye?"Halos lumaki ang mata ko dahil sa tanung ng babaeng nasa harapan ko, pumasuk sa isip kona siya nanga ba talaga iyon? ang kapatid na matagal ng hinahanap ng anak ko?"Anong kaylangan mo sakaniya, at bakit mo siya kilala?""Ma'am ibig sabihin poba nito, kayo po talaga ang umampon kay Ziekye?" Halos may luha ng lumabas sa mata ng babaeng nasa harapan ko, hindi ko alam kung dahil sa tuwa o ewan "Sino ka? At anong kaylangan mo kay Ziekye namin?""Z-ziekye Qealil Dhal'Pzion poba ang full name niya?" Mas ikinagulat kopa ang sumunod niyang tanung, paanong alam niya ang dating buong pangalan ng anak ko? Halos wala ng nakaka-alam non dahil simula ng makuha namin si Ziekye ay pinalitan din namin ang Apelyedo niya kaya paanong alam ng babaeng ito ang tungkol don||• Xaiqa Qealil Dhal'Pzion POV- •||"I-ikaw sino ka? Bakit mo alam ang tungkol kay Ziekye?" tanung saakin ng doctor kaya ngumiti ako bago sumagot "Btw I'm Xa
"Miss kona kayo memi at dedi" ito ang lumabas sa bibig ko matapus maalala ang lahat."Ate nasaan kana ba, kung alam molang sana kung gaano kita namimiss ngayun, sana nasa maayos kalang pangako hahanapin kita" _____Ilang araw na ang lumipas ngunit wala pang balita tungkol sa kinaroro-unan ng kapatid ko, labis na ang pag-aalala ko sa maaring mangyari ngunit wala rin akong magawa, tila plano ng tadhana na hindi kami ipag kita"Ano ang update tungkol sa lalaki na Pina-iimbestigahan ko sayo?" tanung ko sa aking assistant at mabilis nitong binigay saakin ang buong impormasyon *Chrixhian Zieh Clae**CEO**30 y.o**Maagang naging ulila, at hindi na lumalapit sa mga tao lalo na sa babae*"Ow interesting?" saad ko at nagpatuloy sa pagbasa, ngunit isang mensahe ang natanggap ko mula sa account na kaka-accept ko palang"Kilala kita, at sa tingin ko matutulungan kitang hanapin ang nawawala mong kapatid" sa nabasa ko imbes na galak ang maramdam ko ay takot, hindi ko alam kung bakit, pero sa ting
"Xaiqa Qealil Dhal'Pzion ang full name niya, anak ng isang Police lieutenant colonel na si Qizie Mhotoquie Dhal'Pzion, at sa edad niya na 12 years old ay pinatay mismo sa harapan nilang magkapatid ng sarili nilang ama ang kanilang ina, at nong araw din na iyon ay ibininta sa sindikato ang kaniyang
"Ziekye!!" boses ni ate at halos madapa siya sa paghahabol sa van na sinasakyan ko, patuloy sa paglakad ang van, at si ate patuloy rin itong hinahabol hanggang sa tuluyan na siyang bumagsak, at iyon na ang huli naming pagkikita______Pinunasan ko ang mga luhang kumawala sa mata ko, dahil sa mga al
"w-why?", inosenteng tanung ni Clae ng mapansin ang palad ni assistant Hue na kumakaway sa harapan niya at kunti nalang masasapol na siya "ehm...ganto pala ipekto ng inlove?, ngumingiti mag isa, tapus nabibingi sa paligid?" natatawang turan ni assistant Hue, inaasar niya naman si Clae "ha?", maikli
"Zie-kye?, Ziekye, kapatid ko!, ikaw nga!" mabilis akong napalingon dahil sa boses na narinig ko, at binabanggit ang pangalan ko, ngunit naikunot ko ang nuo ko ng wala akong makita na tao"bakit nak?" nag aalalang tanung ni memi sa kabilang linya, dahil napansin niya ang pagka balisa ko"W-wala po







