CHAPTER 5

Huminga nang mabagal si Olive, tinitipon ang lakas ng loob na natitira sa kaniya.

"Sir Matthew, ano po sana..."

Pero sa sandaling itinaas ni Matthew ang kaniyang tingin at binaling iyon sa kaniya, ang mga salita ay biglang nawala sa isip ni Olive.

Nag-atubili siya nang ilang segundo, tsaka mahinang umiling.

"Wala po pala, Sir," mabilis niyang wika, halos pabulong na ang boses.

Ibinaba ni Matthew ang tasa ng kape, nakatitig pa rin ang mga mata sa dalaga. "Sabihin mo na. You’ve already started speaking. Besides, may gusto rin akong sabihin sa 'yo."

Lalo pang kinabahan si Olive. ‘Ano kaya ang gustong pag-usapan ni Sir Matthew? May mali na naman ba ako?’

Ibinaba niya ang kaniyang ulo, mas mahigpit na humawak ang kaniyang mga kamay sa laylayan ng kaniyang uniform.

"Wala po talaga, Sir. Kayo na po muna ang magsalita."

Natahimik saglit si Matthew, sumandal sa kaniyang upuan na parang tinitimbang ang mga salita. Pagkatapos ay nagsalita siya sa mababa at kalmadong boses.

"I need a massage. Masakit ang katawan ko nitong mga nakaraang araw, lalo na ang mga balikat at likod ko. If you're willing, I’ll pay you extra, on top of your salary. Ibibigay ko agad ang bayad pagkatapos."

Nagulat si Olive. Hindi niya ini-expect na papunta doon ang usapan. Namula ang kaniyang mukha, pero pinilit niyang manatiling kalmado.

"A-Ano po... sige po, Sir! Susubukan ko po."

Tumango naman si Matthew, walang ekspresyon ang mukha. "Good. Mamaya, pagkatapos ng meeting ko, pumunta ka sa kuwarto ko. We’ll see how it goes."

"Okay po, Sir Matthew."

Yumuko si Olive bilang paggalang at umalis sa kuwarto na may mabibigat na hakbang, magulo ang kaniyang isipan.

Sa isang banda, gumaan ang pakiramdam niya na nag-alok ito ng extra payment. Makakatulong ang pera para sa gamutan ng Mama niya.

Pero sa kabilang banda, ang isipin na hihilutin niya ang malamig at supladong amo sa kuwarto nito mamayang gabi ay nagdudulot ng matinding kaba sa dibdib niya.

Nang gabing iyon, nakatayo si Olive sa harap ng pinto ng private suite ni Matthew. Nanginginig ang mga kamay niya habang dahan-dahang kumakatok, tatlong beses sa pinto.

"Come in," tawag ni Matthew mula sa loob.

Tinulak ni Olive ang pinto. Walang pang-itaas na damit si Matthew, nakaupo sa gilid ng malaking kama habang umiinom ng isang baso ng wine. Agad na ibinaba ni Olive ang kaniyang tingin, mabilis na tumitibok ang kaniyang puso.

"Pasensya na po sa istorbo, Sir. Pumunta na po ako tulad ng sabi niyo," mahinang wika niya.

Ibinaba ni Matthew ang kaniyang baso ng wine. "Isara mo ang pinto."

Inikot ni Olive ang door knob para isara ito. Naging mabigat ang katahimikan sa loob ng kuwarto. Pinaalala niya sa sarili ang mga dialysis bill ng Mama niya. Nilunok niya ang takot niya at saka lumapit nang kaunti.

"Saan niyo po gustong ipahilot, Sir?"

"Sa likod at mga balikat ko," sagot ni Matthew. "They get stiff often."

"Mas maganda po siguro kung madadapa kayo, Sir. Mas madali ko pong maabot."

Tumango si Matthew at humiga sa ibabaw ng kama. Ang kaniyang malapad at ma-muscle na likod ay nakalabas; malalapad na balikat at matitigas na muscles…

Napalunok nang husto si Olive.

‘Napakaliliit ng mga kamay ko. Kaya ko kayang hilutin ang napakalaking katawan na 'to?’

Pumaibabaw siya sa gilid ng kama at lumuhod sa tabi nito, dahan-dahang inilapag ang kaniyang mga palad sa mga balikat nito.

"Sabihin niyo lang po kung masyadong madiin, Sir."

"Mm."

Nagsimulang hilutin ni Olive ang mga balikat nito. Nung una, dahan-dahan at maingat ang kaniyang mga galaw, nararamdaman ang matinding tightness sa mga muscles nito. Mas binagalan pa niya ang diin, ginagamit ang kaniyang mga palad at hinlalaki para pigain pababa ang itaas na likod ng lalaki.

Isang mababang tunog ang lumabas sa lalamunan ni Matthew; mahinang buntong-hininga ng relief. Ang tunog na iyon ay nagdulot ng panginginig kay Olive, na nagpabilis pa sa tibok ng kaniyang puso. Nagsimulang lumabas ang pawis sa kaniyang noo habang ibinubuhos niya ang buong lakas niya para mawala ang mga buhol sa katawan nito.

Habang lumilipas ang mga minuto, lalo niyang nararamdaman ang pagiging malapit niya dito. Ang malalim na paghinga ni Matthew ay pinuno ang tahimik na silid, at ang balat nito ay naglalabas ng init sa ilalim ng kaniyang mga haplos.

Sinubukan niyang panatilihin ang focus niya, pero ang mismong katatagan ng katawan nito ay nagpapanginig sa kaniyang mga kamay paminsan-minsan.

"Masakit po ba rito, Sir?" tanong ni Olive, nakakakita ng matigas na buhol sa gilid ng kaliwang balikat nito.

"Oo. Diyan mismo," sagot ni Matthew, mababa at medyo paos ang boses.

Mas pinalalim pa ni Olive ang paghilot sa bahaging iyon, pinalalampas ang lumalaking sakit sa kaniyang sariling mga daliri. Inisip na lang niya ang Mama niya, ang mga bill sa ospital, at ang cash na kailangan na kailangan niya.

Sa bawat oras na tumatama siya sa masakit na bahagi, naglalabas si Matthew ng mahina at paos na hininga na nagpapabilis sa tibok ng puso ni Olive. Ang pagluhod sa ibabaw nito nang ganito ay feeling niya’y puno ng panganib, kahit na hilot lang naman ang ginagawa nila.

"Is that enough?" tanong ni Matthew pagkalipas ng ilang segundo, nakatago ang boses sa unan.

"Hindi pa po, Sir. May tension pa rin po. Puwede ko pa po bang ituloy nang kaunti pa?"

Hindi sumagot si Matthew sa pamamagitan ng mga salita, pero nanatili itong tahimik, tahimik na ibinibigay ang kaniyang permiso.

Patuloy na pinipiga ni Olive ang matitigas na muscles sa likod nito. Habang mas yumuyuko siya paharap para maabot ang ibabang bahagi ng spine ng lalaki, bahagyang gumalaw ang kaniyang mga tuhod sa malambot na kama.

Ni walang babala, ang kaniyang buong dibdib ay mabigat na kumuskos sa hubad na likod ni Matthew.

Agad na natigilan si Matthew, at ang mga muscles sa kaniyang spine ay tumigas sa loob lang ng isang segundo.

Napasinghap si Olive sa gulat, nawalan ng kulay ang mukha niya habang mabilis na umahon pabalik.

"Pasensya na po, Sir! Naku, pasensya na po talaga!" nanginginig ang kaniyang boses sa biglaang takot. "Aksidente lang po!"

Bumagsak ang kuwarto sa isang nakakalunod na katahimikan, na nasisira lang ng tunog ng mabigat at malalim na paghinga ni Matthew. Nanatiling nakayuko ang ulo ni Olive, takot na takot na baka magalit ito o palabasin siya.

Pero hindi nagtaas ng boses si Matthew.

Sa halip, nanatili siyang nakadapa nang matagal bago nagsalita sa kalmado at mababang tono. "Gusto mo ba ng mas maraming pera, Olivia?"

Napalunok nang husto si Olive, nawalan ng maipapahayag na salita.

Dahan-dahan niyang inangat ang kaniyang mukha, nanlalaki ang mga mata sa pagkalito at takot.

"Ano pong ibig niyong sabihin, Sir?" tanong niya na halos pabulong na lang.

Inikot ni Matthew ang kaniyang ulo sa gilid, ang kaniyang profile ay nakikita sa dim light. "If you want, ibibigay ko sa 'yo ang kahit anong halaga na kailangan mo. Pero kailangan mong gawin ang hihilingin ko."

"A-Ano po ang gusto niyong ipagawa sa akin, Sir?"

Kahit na kinakabahan siya, ang offer na ‘yon ay napakagandang opportunity para sa pangangailangan niya. Kailangan niya ng malaking halaga para sa medical treatment ng Mama niya, at nauubos na ang oras niya.

"It's simple," direktang wika ni Matthew. "Gusto ko lang ng isa pang hilot."

Huminga nang malalim at nanginginig si Olive, nakaramdam siya ng matinding ginhawa.

"Ah... hilot lang po pala, Sir." Kakayanin niya iyon. "Opo, Sir. Wala naman pong sa akin. Saang part niyo po ako gustong mag-focus? Sa mga kamay niyo po ba o sa mga binti niyo? Puwede rin po kitang hilutin sa ulo, kung gusto niyo po, Sir Matthew."

Determinado siyang gawin ang makakaya niya, nagdarasal na ang extra payment nito ay maging sapat para sa darating na gastos sa dialysis ng Mama niya.

Bahagyang gumalaw si Matthew sa kama at tumingin pabalik sa kaniya gamit ang madilim at mahirap na basahing mga mata nito.

"I want you to massage another part of me, but not with your hands, Olivia."

Napakurap nang mabilis si Olive, pakiramdam niya ay nabibilaukan ang lalamunan niya habang humihinga. "H-Hindi po gamit ang mga kamay ko, Sir? Kung ganun... ano po ang gagamitin ko, Sir Matthew?