MasukPagkauwi ni Tyler sa kaniyang mansyon, sinalubong siya ng yaya ng pamilya, si Manang Marga.
Kinuha ni Manang ang kanyang suit jacket at iniabot ang tsinelas para siya'y makapagpalit. Pagkatapos, binigyan siya ng isang baso ng maligamgam na tubig, na iniabot nang may respeto. Walang kakaiba sa ginagawa ni Manang kumpara kay Dianne, ngunit may kung anong mali sa pakiramdam ni Tyler, na lalong nagpagulo sa kanyang isip. Naiirita siya nang husto. Habang paakyat sa hagdan, napansin niya ang isang litrato nila ng kanyang nakatatandang kapatid at ni Dianne na nakasabit sa dingding. Bigla, sumama ang kanyang pakiramdam. Ito ay litrato nilang tatlo walong taon na ang nakalipas sa tahanan ng kanyang lola. Sa litrato, si Dianne, na labing-anim na taong gulang pa lamang noon, ay nakapuwesto sa gitna nilang magkapatid. Pero halatang mas malapit siya sa nakatatandang kapatid at ang mga mata niya’y nakatingin dito. Maliwanag ang mga mata ni Dianne, na parang pinuno ng mga bituin, at puno ng saya habang nakatingin sa nakatatandang kapatid. “Bakit siya namatay?” tanong niya sa sarili. Kung hindi namatay ang kanyang nakatatandang kapatid, tiyak na magkasama pa rin sila ni Dianne. Masaya sana sila. Dahil sa matinding inis, hinila niya ang kurbata sa kanyang leeg at sumigaw, “Manang!” Agad namang umakyat si Manang Marg mula sa ibaba. “Ano pong kailangan ninyo, Sir?” tanong nito, na halata ang pag-iingat. “Alisin mo ang litrato na ’yan,” malamig na sabi ni Tyler. “Tanggalin mo rin lahat ng litrato ni Dianne dito sa bahay.” Tumingin si Manang sa litrato at mabilis na sumagot, “Opo, Sir.” Pagkatapos, tumuloy si Tyler sa master bedroom. Pagkapasok pa lang niya, nag-ring ang cellphone niya na nasa bulsa ng pantalon. Pagkakita niya, si Lallaine ang tumatawag. Sinagot niya ito. “Tyy... ang sakit ng tiyan ko. Pwede mo ba akong samahan?” mahina at parang pabulong ang boses ni Lallaine sa kabilang linya. Bahagyang kumunot ang noo ni Tyler. “Ipapadala ko ang driver para dalhin ka sa ospital.” “Ayaw ko!” biglang napalakas ang boses ni Lallaine, na parang naiiyak na. “Alam mo namang ayoko sa ospital.” “Okay, pupunta ako diyan.” Pagkatapos sabihin ito, ibinaba niya ang tawag at bumaba ng bahay. Sa condo Residences Pagkatapos mag-shower, humiga na si Dianne sa kama. Kinuha niya ang cellphone at nag-scroll bago matulog. Tiningnan niya ang mga mensahe sa ka kaniyang f******k account. May bagong friend request siya mula kay Lallaine. Ang profile picture nito ay anino ng lalaking nakatalikod sa ilalim ng sikat ng araw. May hugis-pusong gesture na parang nag-frame sa lalaki sa larawan. Kahit na malabo ang larawan, alam ni Dianne na si Tyler iyon. Tinanggap niya ang friend request ni Lallaine. Agad niyang nakita ang isang post sa Myday nito—larawan muli ni Tyler, pero mas malinaw. Nakasuot ito ng shirt at slacks, naka-roll-up ang manggas habang may ginagawa sa kusina. May caption ang larawan: “Tinitinga ka bilang dyos ng nakakrama. Kaya naman ang alagaan ng Diyos na katulad mo araw-araw ang pinakamasayang bagay para sa isang babae.” Nakita ni Dianne ang post at napaluha siya. Talaga namang halata kung mahal ka ng isang tao sa maliliit na bagay lang. Napapikit siya at sinubukang kalmahin ang sarili bago matulog. Kinabukasan, habang naghahanda si Tyler, hinanap niya ang pares ng starry sky cufflinks na bigay ni Dianne. Wala siya nitong nakita. Tinawag niya si Manang Marga. “Sir, hindi ko po nakita ang mga cufflinks. Pati po ang ilang alahas ng asawa niyo, nawawala rin,” sabi ni Manang, halatang nag-aalangan. “Baka nakuha ni Secretary Lyka noong iniempake ang mga gamit,” sagot niya. Tinawagan ni Tyler si Lyka. “Boss, wala po akong nakitang cufflinks. Pero baka... baka si Dianne ang kumuha?” sagot ni Lyka. Napuno ng galit ang mukha ni Tyler. “Kung gano’n, hanapin siya at kunin ang mga gamit!” Habang nag-aalmusal sina Dianne at Dexter, biglang tumunog ang doorbell. “Sino kaya ito nang ganito kaaga?” tanong ni Dexter. Tumayo ang yaya para buksan ang pinto. Pagkakita niya, napanganga siya. “Ikaw po si Mr. Chavez ng Chavez Group?” Narinig ito ni Dexter, tumayo at tumakbo papunta sa pintuan, halatang balisa. Samantala, napakunot lang ng noo si Dianne.Si Kent ay nagdiwang ng Bagong Taon kasama sina Ken at ang pamilya nito sa lumang bahay ng mga Saavedra.Kinabukasan, sa unang araw ng New Year, hindi na niya inisip ang kung anu-anong tradisyon. Naghanda siya ng mamahaling mga regalo para dalhin si Ken sa pamilya Santos para bumati ng Bagong Taon.Siyempre, hindi naman talaga niya intensyon na bumisita sa mga Santos. Ang totoong dahilan—gusto lang talaga niyang makita si Ashley.Noong Bisperas ng Bagong Taon, umuwi si Ashley sa pamilya Santos para doon mag-holiday kasama ng kanyang ina na si Carmine, ang stepfather niyang si Arthuro, at ang nakababata niyang kapatid.Bagama’t sobrang galit nina Carmine at Arthuro nang una nilang malaman ang tungkol sa divorce niya kay Kent, iba na ngayon si Ashley. Hindi na siya ‘yung madaling paikutin o kayang i-manipulate.Kaya kahit inis na inis sila sa nalaman nila, hindi sila naglakas-loob magpakita ng sama ng loob sa harap ni Ashley.Sa nakalipas na dalawang taon, lalo pang sumikat ang karera n
WARNING!! Slight spg!!! Kaya naman english ang whole chapters! Pasensya na and Thank you! Happy reading and thanks for waiting!!The Chavez family had an exceptionally lively New Year's Eve this year. The entire Chavez family ancestral home was decorated with lanterns and colorful decorations, creating a festive atmosphere. Those who knew them would think it was New Year, while those who didn't would assume someone in their family was getting married.The entire He family, dozens of members, gathered to pay respects to their ancestors, eat New Year's Eve dinner, watch the Spring Festival Gala, give out red envelopes, set off fireworks, and stay up all night to look forward to a new year.It was the first time that Danica and Darian’s the two little ones, were celebrating the New Year in philippines. It was also the first time they had ever experienced such a lively celebration, and they were incredibly excited. She was probably too excited from playing and couldn't stay awake any long
Kasama sina Alejandro at Tanya, si MAnuel ang humawak ng lahat ng bagay sa Cambridge.Pinakain na rin ni Alejandro ang lahat ng mga kagamitan sa kanyang villa na maaaaring dalhin at ipinaipadala sa kanyang pribadong eroplano.Wala nang balak bumalik ni MAnuel sa Cambridge—at kahit bumalik man, malamang ay hindi na siya titira sa bahay na iyon—kaya binigyan niya ng buong kapangyarihan ang real estate agent para ipagbili ang bahay.Sa araw ng pag-alis nila sa Cambridge, dinala ni MAnuel, kasama si Alejandro, sa bilangguan para bisitahin si Bernadeth.Orihinal na sasama sana si Tanya. Dinuyog siya ni Alejandro ng panukala na puno raw ng mga nakakatakot na masasamang tao ang bilangguan, kaya natakot siya at nagpasiyang huwag sumama.Nang dumating sina Alejandro at MAnuel, ama at anak, sa visiting room, nandoon na si Bernadeth—nakatayo na, at may dalawang guwardiya ng bilangguan na nakatayo sa magkabilang panig niya.Nang marinig ang ingay, tiningnan ni Bernadeth pataas at nakita si MAnuel
Si Manuel at Jessica ay bumalik sa lumang bahay ng pamilya Chavez.Bagaman gabi na, hindi pa rin natutulog sina Alejandro at Tanya — halatang hinihintay si Manuel.“Bakit hindi pa kayo nagpapahinga?” tanong ni Manuel nang mapansin silang pagod na pero nakaupo pa rin sa sala bandang alas-onse ng gabi.“Ang nanay mo kasi, nakarami ng kape. Sabi niya hindi raw siya inaantok, kaya pinilit akong samahan siya,” palusot ni Alejandro habang hinahaplos si Tanya na halos pumikit na sa pagod.Ngumiti si Manuel. “Gabi na, Dad. Ihahatid ko na kayo sa kwarto para makapahinga.”Umiling si Alejandro habang nakangiti. “’Wag na, ’wag na. Kami na ng nanay mo ang bahala. Ihatid mo na lang si Jessica sa kwarto niya.”Tumango si Manuel. “Sige. Good night.”“Ma’am, sir, good night,” bati rin ni Jessica.Ngumiti si Tanya, sabay hikab. “Good night, anak. Good night, Jessica.”Nginitian sila ni Manuel habang pinapanood silang paakyat ng hagdan, bago niya inihatid si Jessica hanggang pinto ng kwarto nito.“Inii
Si Kent ay likas na palakaibigan.Kahit hindi pa sila naging magkaibigan ni Xander at ni hindi pa niya nakikita si Manuel, agad niya itong tinawag na “kuya.” Dahil nga kapatid ito ni Tyler, itinuturing niya na rin itong sarili niyang kapatid.Hindi naman ito ikinahiya ni Manuel at tumango lang bilang pagsang-ayon.Habang tumatagal ang usapan nila, unti-unti ring naging magaan ang loob nila kay Xander.Dalawang taon na rin mula nang huli silang magkita ni Dexter.Noong panahong umalis sila ni Ashley, naging mapusok si Dexter—pinadukot pa siya at pinasugod sa ospital.Nang malaman ng pamilya Saavedra na si Dexter ang may pakana, gusto sana nilang kasuhan ito, pero pinigilan sila ni Kent.Ayaw niyang palakihin pa ang gulo.Pagkatapos niyang makarekober, siya pa mismo ang naghanap kay Dexter at kinausap nang masinsinan.Wala naman talagang personal na galit si Dexter sa kaniya; si Ashley lang ang naging ugat ng lahat.Kaya matapos nilang mag-usap at ipaliwanag ni Kent ang lahat tungkol sa
Sa loob ng susunod na dalawang taon, nakatutok si Ashley sa kanyang karera. Halos wala siya sa lugar sa sobrang dami ng ginagawa.Pero tuwing nandoroon siya, lagi namang nasa tabi niya si Ken. Kaya hindi niya kailanman naramdaman ang kalungkutan. Busog na busog ang buhay nila ng kanyang anak sa saya, at dahil doon, ni hindi pumasok sa isip niya ang maghanap ng ibang lalaking mamahalin o pakakasalan pa.Pakiramdam niya, kumpleto na siya.May mga kaibigang sina Dianne at Dexter na higit pa sa kapatid ang turing.Isang matagumpay na karera.Isang anak na gaya ni Ken—masunurin, matalino, at kahanga-hanga.At higit sa lahat, hindi siya kapos sa pera.Ano pa ba ang dapat niyang hanapin? Bakit pa siya mangangailangan ng lalaki?Hindi niya kailangan. Hindi kailanman.Kaya kahit dalawang taon nang walang tigil ang paghabol—o dapat sabihing panggugulo—ni Kent, ni minsan ay hindi sumagi sa isip niyang makipagbalikan dito.Oo, hindi kailanman. Kahit isang segundo, wala.At huwag mong sabihing dah







