Chapter 7

"Tonie, rinig na rinig ko mga pinagsasabi nya sayo kanina.” Pagkaklaro nito.

Mabilis akong napatingin sa gawin nya. magkahalong gulat at pagkapahiya.

“Paano? nakalimutan mong i-auto drop ang intercom mo!” Doon nag sync-in sakin lahat. kaya pala pakiramdam ko may nakalimutan ako sa lamesa ko kanina.

“Di lang ako nakarinig ng ginawa sayo ni Percival! Pati buong floor! Narinig namin paano ka nilait-lait at tinapak-tapakan ang sarili mo! Tonie, pumalag ka naman!" Inis na sabi nito. nanginginig na din ang boses nito dahil na din siguro sa inis.

"Day..alam mo namang hindi pwede. bukod sa Boss natin sya malaki ang atraso ko sa kanya–" 

"Oo..boss natin sya! Pero labas naman yung issue nyo 15 years nang nakakalipas!!” Pagkaklaro nito. she has a point, pero sadyang nangibabaw lang sakin ang takot at kaba.

“Dyos ko naman Tonie, ang tagal tagal na non! If hindi pa sya nakakamove on–pwede ikaw mag move on na!” this time I could clearly feel her anger Im not clearly know to whom. pero alam ko disappointed din sya sa akin.

“Madami ng nagbago sa inyong dalawa! Kung palagi kayong mag kakaganyan, maapektuhan na din trabaho mo! Diba para sa kanya tong pag babalik mo dito sa manila?" 

Kusang Tumango ang ulo ko sa tanong nito.

"Oh–Bakit kailangan mo pang magpaapekto sa mga sinasabi nya na hindi naman totoo!”

Para akong sinampal ng katotoohan sa mga sinabi nito.

“--Tonie, alam kong alam mo na hinding hindi sya dyan nawala sa puso mo! Oo, nagkaka-boyfriend ka pero kilala kita bhe..” her expression slowly soften.

Simula ng maging matalik kaming magkaibigan halos alam na nya ang lahat sa akin. Same as mine, kilalang kilala ko na din sya.

“Kilalang kilala na. kabisado na nga eh! Alam na alam kong si Percy at si Percy parin hinahanap ng puso mo, pero wag naman ganito–wag mo namang hayaang tapak-tapakan lang pagkatao mo!" This time pati sya naiiyak na din. 

Nasapo ko ang mukha ko. Hindi ko na din mapigilang mapahagulgul.

May point sya, oras na siguro para patunayan na nagbago naman na ako at hindi ako kagaya ng Celstine-ng nakilala nya noon.

"Hindi ka malandi! Nagkamali ka lang! Yun ang isampal mo sa mukha nya! Naging duwag ka sa relasyon nyong dalawa! Natakot ka na baka sya saktan ng mga magulang mo at hindi ikaw! Kasi nga mahal na mahal mo sya! Yan ang i*****k mo sa kukute nya!" Ani nito tsaka marahas na umupo sa bakanteng single sofa sa harap ko.

Dahan dahan kong inalis ang kamay ko sa mukha ko, na para bang may isang tunog na biglang nagpalinaw sa akin lahat.

Tama sya, masyado akong naging duwag, hangang ngayon.

Masyado kong pinanghawakan na wala akong karapatan na sagutin at protektahan ang sarili ko sa kanya. 

Nagkamali ako oo, pero hindi naman ako kagaya ni Mia na harap harapan syang niloko. 

Magkaiba kami, bumalik man sya pero iba ang motibo nya. Ako, bumalik ako para patunayan nagsisi ako sa pagiwan sa kanya ng walang dahilan. 

It's really time, papatunayan kong mali sya ng iniisip sa akin. If ako din dahilan nya sa pagsumpa sa mga babae ulit, ako din babawi non ULIT. 

Lihim akong nanlangin na sana pagbigyan ako ng tadhana sa mga magiging desisyon ko. 

Tumayo sya at niligpit ang ilang gamit na nakakalat pa sa sala. 

"Magpahinga ka na, ako na bahala dito." Ani nito habang nagliligpit parin. 

"Di na, ako na bahala–" 

"Sige na magpahinga ka na, Wag ka na din pumasok bukas. ako na bahala magpaliwanag sa Ex mong ugok kung bakit.” Ani nito tsaka lumakad papuntang kusina. 

Mabilis ko naman iyon kinontra. 

“Ayoko Day, Baka ikaw naman ang–” 

Mabilis syang lumingon sa gawi ko, nilapag ang mga bitbit sa lamesang malapit sa amin at walang emosyong sinalubong ang mga tingin ko.

“Pag isipan nya muna maiigi,” Walang emosyon nyang baling sakin. I guess the dangerous Diana now activated.

“dahil wala pa syang bwan sa kompanya baka once malaman ng ate nya ang ginawa nya sayo...” Pinasadahan naman nya ako ng tingin mula ulo hangang paa bago muling magsalita.

“baka lumuhod sya bigla.” Puno na tapang na litanya nito sa akin. 

Hindi nalang ako umimik. Malamang sa malamang malalaman talaga ito ng ate nya. 

“Ipangako mo sa akin hindi ka na magkakaganyan ulit Tonie, pls." Pakiusap nito at marahang lumkad papalapit sa aking pwesto. 

Huminga ako ng malalim tsaka tumango. Mabilis naman syang tumakbo papunta sa akin at niyakap ako ng mahigpit na mahigpit. 

"If kayo man o hindi sa dulo, patunayan mong iba ka sa iniisip nya, tsaka nyo patawarin ang isa’t isa isama nyo na din ang mga sarili nyo para walang ibang bagay pa madamay sa inyo." Ani nito. 

Iniyak ko lahat ng sakit ng matagal kong dinala, at kinimkim. Iniyak ko lahat ng mga iyak na hindi ko ginawa noon. 

Nagpapasalamat ako at may isang Diana akong nakilala. Kung wala, malamang sa malamang hindi ko na alam gagawin ngayon.

Maaga akong nagising para makapagasikaso na din papasok ng opisina. This time napili kong magmotor naman papasok. 

Matagal ko na din kasing hindi ginagamit iyon. Kawasaki NinjaZX-10R

Pagkarating ko ng opisina, may ilang napapatigil sa paglalakad at hindi nakakilala sa akin dahil naka-civillian lang ako. 

Kung hindi ko pa aalisin ang helmet sa aking ulo ay hindi nila malalaman na ako pala ang nagmamaneho nito. 

Dumeretso naman ako sa Restroom dito sa First floor para makapag palit ng pang opisina na damit. 

Nakalugay pa ang buhok ko at kasalukuyan kong sinusuot ang Stalleto ko ng makita ang taong papadaan sa gawi ko, Sumakto ang dating ni Percival.

Mabilis nagtama ang mga tingin namin, kitang kita ko parin ang panlalamig ng mga tingin nya sa akin. 

Hindi ko ako nagpatinag sa way nitong tumingin, nginitian ko ito at binati. 

“Good Morning Sir.” ani ko dito habang hindi inaalis ang ngiti. 

Hindi nakaligtas sa akin ang sandaling panlalaki ng mata nito sa gulat.

Kaya mas lalo kong nilawakan ang aking ngiti, tyaka nagpatiuna makasakay ng Elevator. 

‘Effective! mahal mo pa nga ako!’

Hindi nawawala ang ngiti ko sa labi sa nangyari, iba parin talaga epekto ko sa kanya

Nakasakay na ako ng Elevator pasara na sana ito ng biglang isang kamay ang biglang pumigil dito. 

Nag laho ang ngiti sa aking labi, gulat sa mga mata ko rumihistro ng si Percival ang taong iyon, kaya marahan akong umatras papaloob. 

Hindi nya rin inalis ang mga tingin sa akin. Hindi parin ako nagpaapekto at nilabanan ang mga tingin niya hangang sa sya mismo ang bumitaw. 

Kusang umangat ang sulok ng aking labi sa naging reaksyon nito. 

‘Naguumpisa palang ako Kane, babalik ka din sa akin.’

Taas noong tumingin sa aking harapan ng may mga ngiti sa labi.