MasukYuhei’s POV
Hindi ako nakatulog nang gabing iyon.Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga salitang sinabi ni Elijah—“Kapag napatunayang kasangkot ka, hindi kita poprotektahan.” Parang kutsilyong paulit-ulit na sumusugat sa dibdib ko. Hindi dahil sa sakit ng sugat, kundi dahil sa katotohanang totoo iyon. Wala akong kakampi sa mundong ito. Kahit ang lalaking kinakapitan ko para mabuhay, handa akong bitawan sa oras na maging sagabal ako.Kinabukasan, maaga akong buYuhei’s POVHindi na ito simpleng laban.Hindi na ito tungkol sa power moves.Ito na ang laban ng isip.At sa bawat segundo—May nananalo.May natatalo.Safehouse – War Room“Update,” sabi ko.Hindi ako umupo.Hindi ako nagpapahinga.Eyes locked sa main screen.Leon’s POV“Pattern correction at 70%,” sabi ko.“Pero… he’s adapting faster.”Yuhei’s POVOf course he is.Adrian Vale doesn’t react.He predicts.Elijah’s POV“This is a direct clash,” sabi ko.“Hindi na ito hidden game.”Yuhei’s POV“Good.”Tumingin ako sa data.“If he sees us…”“Then we let him.”Riven’s POVShe’s not hiding anymore.She’s confronting.Yuhei’s POV“New plan,” sabi ko.“Break the rhythm.”Kaia’s POV“How?”
Yuhei’s POV“Then we destroy him first.”Hindi ko binawi ang sinabi ko.Hindi ko rin pinagaan.Diretso.Final.At sa sandaling iyon, wala nang babalikan.Tahimik ang safehouse.Pero hindi ito katahimikan ng kapayapaan.Ito yung katahimikan bago ang putok ng baril.Elijah’s POVTinitigan ko siya.Hindi na siya yung babaeng unang pumasok sa Blackridge.Mas malamig.Mas precise.Mas… dangerous.“You’re declaring war.”Yuhei’s POV“Yes.”Walang hesitation.Riven’s POVShe didn’t flinch.Good.Because the moment you hesitate in a war like this—You die.Yuhei’s POV“From now on,” sabi ko, “everything we do is strategic.”“No emotions.”“No hesitation.”“No mistakes.”Kaia’s POVTumango ako.Pero sa loob—Hindi ko pa rin tanggap.Riven.Adrian.All of it.Leon’s POVHuminga ako nang mabagal.I was almost branded a traitor.At ngayon—Kasama ulit ako sa laban.Hindi ako pwedeng magkamali.Yuhei’s POV“First move,” sabi ko.“Cut his information flow.”Elijah’s POV“How?”Yuhei’s POV“Fake sta
Yuhei POV:“From now on… I trust no one.”Hindi iyon threat.Hindi iyon drama.Desisyon iyon.At sa sandaling sinabi ko iyon—May nagbago sa loob ko.Tahimik ang paligid.Nakatingin silang tatlo sa akin.Leon—still shaken.Kaia—uneasy.Riven—calm.Too calm.Elijah’s POVNarinig ko ang tono niya.Iba na.Hindi na siya nag-aalangan.Hindi na siya nagdadalawang isip.At iyon ang pinaka-delikado.Yuhei’s POV“Last chance,” sabi ko.“Whoever is playing this game…”“…ends it now.”Walang sumagot.Expected.Renxiao’s POVNakatayo ako sa gilid.Tahimik.Observing.This is the moment.Either she breaks—Or she becomes something else.Yuhei’s POV“Fine.”Huminga ako nang malalim.“Then I decid
Yuhei’s POVHindi ako agad pumasok.Nakatayo lang ako sa labas ng interrogation room.Tahimik.Pero ang isip ko—magulo.Pinili ko si Leon.Masyadong mabilis.Masyadong diretso.At ngayon—Kailangan kong malaman kung tama ba ako.Elijah’s POV“Second thoughts?”Nasa likod niya ako.Hindi siya lumingon.“Hindi ako nagdadalawang isip.”Liar.Pero hindi ko siya kinontra.Kasi alam kong mas kailangan niya ng clarity kaysa argument.Yuhei’s POV“Stay out of this,” sabi ko.“Not happening.”Hindi na ako sumagot.Hindi ko siya mapipigilan.At to be honest—Ayoko rin.Inside the RoomConcrete walls.Same chair.Same table.Same silence.Pero iba ang pakiramdam ngayon.Mas personal.Leon’s POV
Yuhei’s POVWalang gumalaw.Walang nagsalita.Parang huminto ang oras sa mismong sandaling sinabi iyon ni Renxiao.“Ask them…”Paulit-ulit sa isip ko.Hindi ko alam kung mas galit ako…O mas natatakot.Dahan-dahan akong lumingon.Riven.Kaia.Leon.Tatlong mukha.Tatlong taong pinili ng tatay ko.Tatlong taong pinagkatiwalaan ko agad.At ngayon—May isa sa kanila na posibleng traydor.Elijah’s POVHindi ko gusto ang nangyayari.This is exactly what I was afraid of.Too many unknowns.Too many players.And now—Even her own protection team isn’t clean.Lumapit ako nang bahagya kay Yuhei.“Let me handle this.”Yuhei’s POVUmiling ako.“No.”“This is my team.”Renxiao’s POVTahimik akong nakatingin.Hindi ako nagmamadali.Hindi ko kailangan.Because once doubt is planted—It grows on its own.Yuhei’s POV“Explain,” sabi ko.Diretso.Walang paligoy-ligoy.“Now.”Riven’s POVHindi ako nag-react agad.Tumingin lang ako kay Yuhei.Calm.Steady.“I was not compromised.”Yuhei’s POV“Not convi
Yuhei’s POVTahimik ang biyahe pabalik.Hindi yung normal na tahimik.Ito yung mabigat.Yung maraming gustong sabihin, pero walang gustong mauna.Alam kong galit si Elijah.Hindi siya nagsasalita.Pero ramdam ko.Elijah’s POVHindi ko maintindihan kung bakit siya pumayag.Adrian Vale?Sa lahat ng tao sa Blackridge—Siya pa?“You’re making a mistake.”Hindi ko na napigilan.Yuhei’s POVHindi ako lumingon.“Maybe.”“Maybe?” ulit niya.“That’s your answer?”Huminga ako nang malalim.“It’s the smartest move right now.”Elijah’s POV“Smart?” natawa ako nang mahina.“He’s manipulating you.”“No.”“Yes.”“No,” ulit niya, mas malamig.“I know exactly what he’s doing.”Yuhei’s POVTumingin ako sa kanya.“And I’m letting him.”Tumigil ang mundo sandali.Elijah’s POV“That’s worse.”Yuhei’s POV“Hindi ito tungkol sa trust,” sabi ko.“It’s about leverage.”“And you think you have more than him?”“Yes.”Tahimik siya.Hindi siya kumbinsido.Yuhei’s POV“Look,” sabi ko.“If I cut him off now, I lose
Yuhei’s POVMabigat ang hangin sa paligid namin.Tahimik ang highway, pero pakiramdam ko parang may bagyong paparating.Hindi literal na bagyo.Kundi gulo.Ang klase ng gulo na nagsisimula sa mga taong may sobrang kapangyarihan at kulang sa kontrol.
Yuhei’s POVTahimik ang highway pagkatapos ng crash.Ang ilaw ng mga streetlight ay kumikislap sa basag na salamin ng mga sasakyan sa likod namin. Parang eksena sa pelikula. Pero alam kong hindi ito pelikula. Totoong may gustong pumatay sa akin ngayong gabi.At kung hindi dahil sa taong nakatayo sa
Yuhei’s POVHindi ako agad umalis sa opisina pagkatapos ng message.Tahimik lang akong nakaupo habang hawak ang phone ko.Your father asked us to protect you.We are already watching.Kung totoo iyon…Ibig sabihin may mga taong matagal nang nagmamasid sa paligid ko.Mga taong hindi ko kilala.Mga t
Yuhei's POVTatlong araw na ang lumipas mula nang mangyari ang insidente sa labas ng café.Tatlong araw.Walang ibang nangyari.Walang sumunod.Walang nagpakita.Pero hindi ibig sabihin noon na tapos na.Sa Blackridge, ang katahimikan







