공유

CHAPTER 5 —The Cage.

작가: elora_chinxx
last update 최신 업데이트: 2025-12-01 11:02:54

Yuhei’s POV

Ang unang pumasok sa isip ko nang bumukas ang pinto ng sasakyan ay hindi takot.

Kawalan.

Kawalan ng kulay. Kawalan ng ingay. Kawalan ng pag-asa.

Dinala nila ako sa isang pribadong gusali sa gilid ng Batangas City. Walang karatula. Walang kahit anong palatandaan kung ano ang lugar. Mataas ang bakod, may mga guwardiya sa bawat kanto, at ang mga mata nila ay malamig—sanay sa mga taong ikinukulong nang walang tanong.

Isang selda na mukhang kwarto. Malinis. Tahimik. May kama. May banyo. Pero kahit gaano ito kaayos, isa pa rin itong kulungan.

Isinara nila ang pinto sa likod ko.

Ang tunog ng pagsara nito ay parang tuluyang pagputol sa lahat ng natitirang koneksyon ko sa mundo.

Doon na ako tuluyang umiyak.

Hindi yung impit. Hindi yung tahimik lang na luha. Kundi yung iyak na galing sa kaibuturan ng dibdib. Yung iyak ng isang taong wala nang mahawakan kahit isang patak ng pag-asa.

“Hindi ko
이 책을.
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
잠긴 챕터

최신 챕터

  • The Cold Billionaire’s Bought Wife   CHAPTER 35 — The Price Of Being Taken

    Yuhei’s POVMay klase ng dilim na hindi basta kawalan ng ilaw.Ito ‘yong dilim na may amoy.May tunog.May alaala.Nang magising ako, una kong naramdaman ang lamig ng bakal sa pulso ko. Hindi masikip, pero sapat para ipaalala sa’kin na hindi ako malaya.Huminga ako nang malalim.Isa.Dalawa.Tatlo.Huwag mag-panic.Ang kisame sa taas ko ay puti—masyadong malinis para sa isang lugar na ginawa para ikulong ang tao. May ilaw na hindi masyadong maliwanag, hindi rin madilim. Sakto lang para hindi ka makatulog nang maayos.Classic.Psychological.“Gising ka na pala.”Boses.Hindi ko kailangang tumingin para malaman kung sino.“Renxiao,” sabi ko, paos pero diretso.Tumawa siya—mahina, parang natutuwa.“Mas gusto ko ‘pag tinatawag mo akong ganyan,” sagot niya. “Parang tayo lang ang may alam ng pangalan ko.”Sa wakas, lumapit siya sa

  • The Cold Billionaire’s Bought Wife   CHAPTER 34 — Blood Has Memory

    Yuhei’s POVMay mga bagay na hindi nahuhugasan ng tubig.Kahit ilang beses mo pang kuskusin ang kamay mo, kahit masugatan na ang balat mo—may bakas na nananatili.Dugo.Hindi ko pa rin maalis sa isip ko ang tunog ng putok.Hindi ko maalala ang mukha niya nang malinaw, pero alam kong bumagsak siya dahil sa’kin.“Self-defense,” sabi nila.Pero kahit anong tawag mo, pareho pa rin ang ending.May taong hindi na humihinga.At ako ang dahilan.Elijah’s POVHindi ako natulog.Hindi dahil sa giyera.Kundi dahil kay Yuhei.Nakatulog siya bandang madaling-araw, pero nanginginig ang katawan niya kahit mahimbing na ang mata.Trauma.Alam ko ‘yon.At kasalanan ko.Kung hindi ko siya isinama, kung hindi ko siya binigyan ng baril—Pero wala nang “kung.”Ang meron na lang ay kung paano ko siya poprotektahan

  • The Cold Billionaire’s Bought Wife   CHAPTER 33 — No More Safe Places

    Yuhei’s POVMay mga lugar na akala mo ligtas.Hanggang isang araw, gigising ka na lang na wala na pala.Safehouse ang tawag ni Elijah sa lugar na ‘to—isang lumang bahay sa gilid ng bundok, napapalibutan ng puno, tahimik, halos parang abandoned.Pero habang nakaupo ako sa sahig, hawak ang sugat sa braso ko, isang bagay ang malinaw sa isip ko:Wala nang safe.Hindi na ‘to tungkol sa pagtakbo.Hindi na rin tungkol sa pagtatago.May humahabol sa’min—at kahit saan kami pumunta, susunod at susunod sila.“Elijah,” tawag ko habang binabalot niya ulit ang benda. “Hanggang kailan?”Hindi siya sumagot agad.Hindi dahil wala siyang sagot.Kundi dahil ayaw niyang sabihin ang totoo.Elijah’s POVHanggang matapos ko ‘to.Hanggang wala nang humihinga sa mga taong gustong manakit sa kanya.Pero hindi ko pwedeng sabihin ‘yon.“Kailangan nat

  • The Cold Billionaire’s Bought Wife   CHAPTER 32 — Collision Of Shadows

    Yuhei’s POVHindi ako nakatulog.Hindi dahil sa ingay ng alon sa labas ng hotel, kundi dahil sa presensya niya sa loob ng kwarto—kahit hindi kami magkatabi.May distansya pa rin.Isang kama ang pagitan namin.Isang digmaan ang nasa gitna.Naririnig ko ang paghinga niya. Mabagal. Kontrolado. Parang laging handa.“Hindi ka ba talaga matutulog?” tanong ko sa dilim.Tumigil ang paghinga niya sandali.“Hindi hangga’t hindi ako sigurado na safe ka,” sagot ni Elijah.Napangiti ako nang bahagya.Hindi sweet.Hindi romantic.Pero totoo.Elijah’s POVHindi ako nagbiro.Hindi ako makatulog kapag alam kong may mga aninong gumagalaw sa paligid niya.Renxiao doesn’t threaten twice.He strikes once—hard.At ngayong alam niyang magkasama kami—Mas lalo siyang magiging marahas.“Yuhei,” sabi ko, mababa a

  • The Cold Billionaire’s Bought Wife   CHAPTER 31 — Stormbreaker

    Yuhei’s POVTahimik ang bayan ng Batangas—ngunit para sa akin, hindi na ito katahimikan.May pakiramdam akong may paparating. Hindi takot lang… mas mabigat, parang ulan na bago pa man dumating ay dama mo na sa balat.Naglakad ako pauwi mula sa bookstore. Ang gabi ay malamig, may amoy ng dagat at pinagmumultuhan ng alaala ng mansyon.Tumigil ako sa gilid ng kalsada. Tiningnan ko ang paligid. Wala. Wala nang tao. Wala nang sasakyan.Pero may naramdaman akong presensya—isang tunog ng yabag sa dilim.Tumayo ako nang tuwid. Hawak ang bag sa harap ko. “Sino ka?” bulong ko.Walang sagot.Tumalikod ako, tatakbo palabas sa liwanag ng poste, pero isang kamay ang humarang.Mabilis. Malakas. At sa sandaling iyon, nakita ko ang mukha niya.Renxiao.Zhou Renxiao’s POVNakita ko siya—nag-iisa. Walang gu

  • The Cold Billionaire’s Bought Wife   CHAPTER 30 — Quiet Wars And Silent Promises

    Yuhei’s POVMay mga laban na hindi sinisigawan.Walang baril. Walang dugo. Walang sigawan sa gitna ng ulan.Pero mas masakit.Mas nakakapagod.Mas matagal gumaling.Ito ang klase ng digmaan na araw-araw mong kinakaharap mag-isa—kahit napapalibutan ka ng tao.Tatlong linggo na mula nang umalis ako sa mundo ni Elijah.At sa tatlong linggong ‘yon, mas marami akong natutunan tungkol sa sarili ko kaysa sa buong panahong kasama ko siya.Hindi dahil masama siya.Kundi dahil masyado kaming nasanay sa ideya ng “kami” na nakalimutan ko kung sino ako kapag wala siya.Yuhei’s POVLumipat ako sa Batangas.Hindi beach. Hindi resort.Isang tahimik na bayan na parang nakalimutan ng oras.May maliit na inuupahang bahay—lumang kahoy, may bitak ang bintana, at laging may amoy ng dagat kahit hindi ko naman nakikita ang dagat.Perfect.Di

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 책을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 책을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status