LOGINTatlong araw bago yung psych eval, parang nag-aabang kami ng giyera sa loob ng 25-square-meter apartment.Si Alex, busy sa pagtatapos ng 30k project niya sa cafe habang kumukuha ng mga online tutorials para mas lalo pang mapatunayan sa korte na may stable freelance income siya. Ako naman, maagang pumupunta sa Learning Center sa Maginhawa para magturo ng reading, tapos diretsong uwi para ihanda sina Alana at Amara.Hindi namin pinag-usapan sa harap ng mga bata yung tungkol sa psych eval. Ayokong maramdaman nila na may iniimbestigahan sa kanila. Sa halip, ginawa naming laro ang bawat gabi."Okay, kids! Kunwari may bisita bukas, si Dr. Santos. Magtatanong siya kung anong paborito niyong uwi," sabi ko habang nag-aayos kami ng higaan."Sabihin ko po, sinigang ni Daddy Alex!" sigaw ni Alana."At sabihin ko po, tulog sa tabi ni Mommy!" dagdag ni Amara.Ngumiti ako, pero may kurot sa dibdib ko. Hindi ko alam kung sapat na yung mga simpleng sagot na yun para sa isang propesyonal na magre-rate
“Atty., may pinadala po sila. Notice to Vacate daw. Thirty days lang."Nanginginig yung boses ko sa phone pero pinipilit kong hinaan para hindi marinig nina Alana.Sa kabilang linya, tahimik lang si Atty. Reyes ng ilang segundo. Tapos narinig ko yung pag-buntong hininga niya."Clara, picturan mo. Front and back. Tapos picturan mo rin yung envelope. Anong courier? Anong date? Lahat.""Atty., Ramos Realty po yung nakalagay. Kay Tita Letty yun.""I know. Kaya nga hindi tayo magpa-panic. This is exactly what I told you about. Classic harassment. Gusto nilang magmukha kang unstable before the second home visit."Napatingin ako sa pinto kung saan nagdo-drawing pa rin si Alana sa sahig. Si Amara, tulog na sa balikat ni Alex."So anong gagawin natin? Saan kami titira? Two weeks lang yung binigay ni Judge tapos ngayon thirty days lang itong binigay nila para umalis?""Listen to me, Clara," sabi ni Atty., mas kalmado na ngayon. "Yung notice na yan, hindi pa yan final. First, kausapin mo ulit si
“Uuwi na tayo?" Paulit-ulit na tanong ni Amara sa buong biyahe sa Grab. Nakakandong siya sa akin, habang si Alana naman ay nakasandal kay Alex, tulog na pero hawak pa rin ang kamay ng kapatid niya. "Opo, uuwi na tayo," bulong ko. Hinaplos ko ang buhok ni Amara. "Sa bahay natin." Sa bahay natin. Dalawang linggo. Yun lang ang binigay ng korte sa amin para patunayan na kaya namin. Pagbukas ko ng p***o ng apartment sa Teachers Village, parang mas maliit pa ito kaysa dati. Pero nang makita ko ulit yung piraso ng pader mula sa Forbes na nakasabit, gumaan ng konti ang dibdib ko. Alana & Amara - Teachers Village - Day 1 - Buo pa rin kami. Hinayaan kong maupo muna si Alex sa sahig kasama ang mga bata. Ako, dumiretso sa kusina para magpakulo ng tubig. Kailangan ko ng kape. Kailangan ko ng ilang minuto para hindi ako maiyak sa harap nila. Tumunog ang phone ko. Atty. Reyes. "Clara, nakauwi na ba kayo?" "Opo, Atty. Kararating lang." "Good. Listen, I know panalo tayo today dahil hindi k
Hindi ko nagawang igalaw ang mga paa ko.Nakatayo lang ako sa harap ng courthouse, hawak pa rin ni Alex ang kamay ko, pero parang hindi ko na maramdaman ang init ng palad niya.Ang tanging nakikita ko lang ay ang folder na hawak ng abogado ni Tita Letty.Makapal. Puti. At may tatak ng notaryo sa gilid."Clara?"Boses ni Atty. Reyes iyon.Tumingin siya sa akin, pilit na kalmado pero kita ko ang pag-igting ng panga niya."Let's go inside. Doon natin haharapin yan."Tumango ako, pero hindi agad ako nakagalaw. Tumingin ako kay Tita Letty. Nakangiti pa rin siya. Yung ngiting sanay na sanay akong makita noong bata pa ako - yung ngiti na akala mo mabait, pero alam mong may tinatago."Clara, ija," sabi niya, lumapit pa ng isang hakbang, "Gusto ko lang na maintindihan mo. Ginagawa ko ito para sa mga bata. Hindi para sa sarili ko.""Huwag mo silang idamay sa kasinungalingan mo," mahinang sabi ko, pero sapat na para marinig niya.Hindi siya sumagot. Ngumiti lang siya ulit at naunang pumasok, kas
Kinabukasan, nagising ako bago pa sumikat ang araw.Hindi ko alam kung dahil sa kaba o dahil sanay na akong magising nang maaga nitong mga nakaraang araw.Tahimik ang buong apartment.Tumingin ako sa maliit na pader kung saan nakasabit ang piraso ng lumang pader mula sa Forbes.Nandoon pa rin ang mga guhit nina Alana at Amara.At sa ilalim nito, ang bagong sulat ni Alana.Alana & Amara - Teachers Village - Day 1 - Buo pa rin kami.Napangiti ako.Kahit ang daming nangyari, kahit halos lahat ng bagay na pinaghirapan ko ay parang unti-unting inaagaw sa amin…May mga bagay pa ring hindi nila kayang kunin.Ang pamilya ko.“Clara.”Napalingon ako.Si Alex.Nakatayo siya sa may pintuan habang hawak ang dalawang tasa ng kape.“Good morning,” sabi niya.“Good morning.”Iniabot niya sa akin ang isang tasa.“Hindi ka natulog nang maayos, no?”Umiling ako.“Hindi ko alam kung ano ang mangyayari sa hearing natin.”Umupo siya sa tabi ko.“Whatever happens, hindi kita iiwan.”Napatingin ako sa kanya
Akala ko hindi ako makakatulog sa siksikan at sa init at sa ingay ng electric fan na parang helikopter.Pero nakatulog ako. Mahimbing pa.Nagising ako ng 5 AM dahil may amoy ng kape. 3-in-1 lang pero ang bango. Si Lolo Ramon gising na, nakaupo sa may maliit na balkonahe, hawak yung basong may bitak."Gising ka na pala, Clara," sabi niya. "Tignan mo. Walang guard. Walang gate na malaki. Pero may araw pa rin."Lumabas ako. Yung kalye ng Teachers Village tahimik pa. May nagwawalis na ng dahon. May nagtitinda na ng pandesal sa kanto na sumisigaw. Walang itim na van.Sa loob, siksikan pa rin kaming lahat. Si Alana at Amara magkayakap pa rin sa gitna ng banig. Si Alex wala na sa paanan. Wala na yung tsinelas niya."Nasaan si Alex?" tanong ko kay Liza na nagigising lang."Umalis ng 4 AM. Sabi niya pupunta siya NBI bago mag traffic. Dala niya yung video kagabi. Yung pagpadlock ng guard. Sabi niya babalik siya agad."Kinabahan ako. Pero tumango lang ako.Si Manang at Coring nagluluto na ng sin







