Se connecter
“Iana!” sigaw ni Raine nang mabilis itong tumakbo papuntang banyo.
Umagang-umaga pero panay na ang duwal ni Diana sa inidoro. Kung hindi lang nakakadiri na ipasok ang kanyang ulo roon ay kanina pa niya iyon ginawa. Sa sobrang sama ng kanyang sikmura ay pinagpawisan na siya. Ilang segundo pa lang siya panay suka pero pakiramdam niya ay halos maubos na ang kanyang lakas. Habang nagluluto si Raine ng agahan ay takam na takam pa siya nang masinghot ang amoy ng sibuyas. Nang maamoy na niya ang karne'ng isinalang ay biglang bumaliktad ang kanyang sikmura. Tumakbo siya papunta banyo habang sapo ang kanyang bibig sa takot na baka magkalat siya sa kusina. Ilang araw na niya ito'ng iniinda. Habang tumatagal ay mas lalong lumalala ang kanyang nararanasan kaya hindi na mapakali si Diana. Hindi siya tanga para hindi mahulaan kung ano ang nangyayari sa kanya. Inaantay niya ang kanyang buwanan dalaw pero hindi pa siya dinadatnan. Marahan na hinaplos ni Raine ang kanyang likod. Muli siya'ng sumuka nang maamoy niya'ng kumapit sa damit ang amoy ng niluluto nito. Napahawak siya ng mariin sa takip ng inodoro. “Iana! Okay ka lang?” nag-alalang tanong ni Raine. Umiling-iling si Diana. Dumuwal ulit siya pero walang lumalabas. Habol niya ang kanyang hininga habang pumipikit. Nang maramdaman ni Diana na kumakalma ang kanyang tiyan ay dahan-dahan siya'ng tumayo. Kaagad siyang inalalayan ni Raine. Nagtungo siya sa sink at nagmugmog. Lumapit si Raine na may dalang puting tuwalya. “Ano ba'ng nangyari sa'yo? May kinain ka ba na masama kagabi kaya bumaliktad iyang sikmura mo?” muling tanong ni Raine habang nakatitig sa kanya. Umiling ulit si Diana. Dinampot niya ang toothbrush at saka nagsepilyo. Bumuntonghininga si Raine. Humalukipkip ito at sumandal sa pader na may katabing salamin. Humarap ito sa kanya. “Baka ulcer mo na naman ‘yan. Kakakape mo yan eh,” sermon ni Raine nang may malamig na mga mata. “Ano? Okay ka na?” Tumango si Diana. Tahimik niya'ng tinapos ang pagsesepilyo. “Kung kailan final exam na natin, saka ka pa nagkasakit,” muling sermon ni Raine. Pinahiran ni Diana ang kanyang bibig gamit ang tuwalya. Pagkatapos ay ngumiti siya. “Huwag kang mag-alala. Kaya ko pa naman,” sabi ni Diana. “Ikakain ko lang ‘to.” “Sigurado ka?” tanong ni Raine. “Kung pumunta na lang kaya tayo ng ospital mamaya pagkatapos ng exam natin sa school? Libre ako mamaya. Kailangan ka matignan. Baka lumala na iyang ulcer mo.” Namutla si Diana. Mabilis siya'ng lumabas ng banyo habang hawak ang tuwalya. “H-hindi…Ano ka ba.. Okay lang ako,” pangungumbinsi ni Diana. Umupo siya sa sofa. “Promise, okay lang ako.” Kunot-noong sumunod si Raine. “Sigurado ka?” Tumango si Diana. “Oo.” Naningkit ang mata ni Raine. “Eh kung sa clinic ng school?” “H-huwag na.” Lumunok si Diana at tumayo. “A-ano.. ako na lang pupunta ng hospital mamaya. Magpapasama na lang ako kay mommy.” “Sige,” sagot ni Raine. “Tatapusin ko lang iyong niluluto ko. May gusto ka bang inumin?” Humarap si Diana kay Raine. “May nagtitinda na kaya ng buko juice ngayon?” “Buko juice?” takang tanong ni Raine. “Iana, ang aga-aga pa. Buko juice talaga ang iinumin mo?” Hindi makapaniwalang wika niya. Hilaw na ngumiti si Diana. “Ah eh.. Bakit ba? Gusto ko lang maiba.” Lumapit siya kay Raine at tinulak ito papuntang kusina. “Sige na, magluto ka na ng almusal. Para makaalis na tayo pagkatapos.” “Teka lang sandali,” protesta ni Raine habang tinutulak. “Sige na…” Tumawa si Diana. “Sa kwarto muna ako. Mag-rereview muna ako saglit,” ani niya. Bumuntonghininga si Raine. “Oh siya.” Muli niya'ng tinitigan sa huling pagkakataon si Diana. Dinuro niya ito. “Iyong sabi mo ah?” “Oo, pupunta talaga ako,” saad ni Diana. “Tatawagan ko si mommy.” “Tch!” Pumasok si Raine sa kusina. “Apple? Gusto mo?” sigaw niya nang makarating sa kusina. “Yes, please.” Napangiti si Diana. “Thank you, Adih,” usal niya sabay talikod. Nawala ng parang bola ang ngiti ni Diana. Napatitig siya sa kanyang tiyan. Muli siya'ng lumunok at mabilis na pumasok sa kanyang kwarto. Pagkasarado ni Diana sa pinto ay napasandal siya roon. Napahawak siya sa kanyang tiyan at sinapo iyon. “No,no,no..” usal ni Diana nang maanalisa ang lahat. Muli niya tinitigan ang kanyang tiyan. “Oh no… This can't be.” Hindi siya pwedeng magkamali. Nangyari na ang kinatatakutan niya. Paano na lang ‘to? Nasa third year pa lang siya. Isang taon na lang at matatapos na siya sa kursong Business Accountancy. Tinakpan ni Diana ang kanyang mukha. Pumikit siya at huminga ng malalim. Nahulog siya sa malalim na pag-iisip. Hindi niya alam kung paano ito sasabihin sa kanyang magulang. Kinakabahan siya na natatakot. Mataas ang expectations nito sa kanya dahil siya lang ang unica hija. Tapos ngayon, dahil lang sa kapabayaan at pagiging mapusok niya— nahaharap na siya sa ganitong problema. Ang bata pa niya. “Hindi..” Umiling si Diana. Tumayo siya at muling umiling. “Hindi, kailangan ko ng pumunta ng hospital.” Oo, tama. iyon ang dapat gawin. Kailangan niya'ng magpatingin sa doktor. Hindi pwedeng manghuhula na lang siya. Dalawang linggo pa lang siya'ng delayed sa kanyang buwanang dalaw. Baka natagalan lang siya dahil sa stress niya noong nakaraan. Hectic lately ang schedule niya. Maliban sa defense— kailangan niya rin pumunta sa kompanya kanyang Daddy para tumulong. May mga ibang projects at exam pa na kailangan pag-aralan. May mga organization pa siyang sinasalihan. Kaya minsan kahit tanghali ay pagod na ang katawang lupa niya. Hindi pa siya natatapos sa pag-aaral pero hinahasa na ng kanyang Daddy ang utak niya sa mundo ng pagnenegosyo. Kaya hindi pwede ang iniisip niya, dahil talagang masisira ang pinaghirapan nila. Mabilis na lumapit si Diana sa cabinet. Nagbihis siya. Pagkatapos ay hangos siyang lumabas ng kwarto. “Adih! Alis na ako!” Sigaw ni Diana habang sinusukbit ang dalang bag. “Huh?” Lumabas mula sa kusina si Raine. “Iyong pagkain? At saka, akala ko ba sabay na tayo? “Hindi na.” Mabilis siya'ng lumapit sa shoe rack at nagsuot ng sneakers. “Kailangan ko ng umalis.” “Pero—” Binuksan ni Diana ang pinto. “Bye!” paalam niya sabat sara ng pinto. ***** “You're six weeks pregnant, Ms. Montereal,” imporma ni Dra. Javier— ang doctor na tumitingin kay Diana. Namilog ang mata ni Diana. Kahit alam na niya ang posibilidad, hindi niya pa rin maiwasang magulat. Natutop niya ang kanyang bibig habang pinuproseso ang lahat. “What?” Diana whispered, staring blankly at the table. “P-pregnant…? I’m pregnant?” Tumango si Dra. Javier. Muli niyang binasa ang medical results ni Diana. “Base sa mga sinasabi mo na symptoms, I can now confirm that you’re pregnant. Two weeks ka ng delayed. Nagduduwal ka na rin, madalas ka ng nahihilo, at may cravings ka na. Positive rin ang results ng PT mo. Your white blood cells is slightly elevated at lumalagpas na ng kaunti sa normal bracket.” Natigalgal si Diana. Napatingin siya sa kanyang tiyan. “B-buntis…” bulong ni Diana habang hinahaplos ang kanyang tiyan. Napakurap siya at napasinghap. Dra. Javier nodded. “Come with me. Let’s do your ultrasound.” Natahimik si Diana. Inalalayan siya ng assistant ng OB at pinahiga sa strecher. “See, that's your child,” nakangiting sabi ni Dra, Javier habang hawak ang ultrasound probe na nakatapat sa tiyan ni Diana. “And that's the heartbeat.” Napakurap si Diana. Parang may humaplos sa kanyang puso nang marinig ang malakas na pagtibok nito. Sa tanang buhay niya, iyon na ata ang pinakamaganda ritmo na kanyang naririnig.“Y-yaya?” Nauutal na untag ni Diana habang nakatitig kina Scott at Mamay Imelda. Palipat-lipat ang tingin niya sa dalawa. Ngumiti ng makahulugan si Mamay Imelda. “Oo,” aniya. “Marahil ay nagtataka ka rin kung bakit Ado ang tawag ko kay Scott,” dagdag pa niya. “Iyon ang binigay kong palayaw sa kanya. Dodo kasi ang tawag niya sa gatas noon. Hindi siya mapapakali kapag hindi niya hawak ang beberun niya rati kaya iyon ang itinawag ko sa kanya.”Napakurap si Diana. Hindi siya makapaniwala. Nananaginip ba siya? Pinuproseso ng kanyang utak ang nalaman niya ngayon. Habang nahuhulog sa malalim na pag-iisip, hindi pa rin makuha ni Diana na maniwala. “Alam mo naman siguro kung gaano kabusy ang mga magulang ni Scott, Ading,” sabi pa ni Mamay Imelda na iba na naman binigay na palayaw kay Diana. “Kinuha ako ni Madam parang maging Yaya ng anak nila. Ako ang madalas na kasama ni Scott dati noong sanggol pa siya at dahil madalas na wala sa mansion ang mag-asawa, hindi ko na siguro kailangan pa magp
Hindi sukat akalain ni Diana na ang nakasalamuha niya kanina na may edad na babae ay kakilala pala ni Scott. Akala niya ay kung sino Poncio Pilato lang ang sadya nito. Si Scott lang pala ang hanap nito.Nananadya yata ang tadhana ngayon. Sa lahat ba naman ng tao na pwede niya'ng makabunggo, iyong konektado pa talaga kay Scott. Wala siyang kamalay-malay kanina na ang hinahanap pala nito na tao ay si lang Scott pala. Medyo nag-alala tuloy siya sa Ginang. Halata naman kasi na mag-isa lang ito bumabiyahe. Sinadya pa talaga nito na dumayo para lang hanapin ang pakay nito.“Excuse me,” ani pa ng babae na nasa likod ni Diana.Naningkit ang mata ni Diana sa narinig. Lumingon siya sa kanyang likod para harapin ito.“Yes?” matabang na wika niya.Ngumiti ng matamis ang babae. Inayos pa nito mula sa pagkakaipit sa tainga ang buhok nito.“Pwede mo na ba kami ipakilala sa kasama mo?” tanong pa ng babae na pinapilantik pa ang mata. Tumabang ang ekspresyon ni Diana. Lumingon siya kay Scott. Kumunot
Habang tahimik na kumakain si Diana ay biglang tumunog ang phone ni Scott. Napansin niya na sinagot nito ang tawag pero nagpanggap pa rin siya na walang pakialam.Humigop muna si Scott ng kape bago kinausap ang tumatawag.“Hello?” Rinig ni Diana na sabi ni Scott. “What?” Nang marinig ni Diana ang gulat sa boses ni Scott ay hindi pa rin siya umimik, subalit hirap na siya makapag-focus. Na-curious na kasi siya sa kung sino ang kausap nito.“She's here?” Scott asked. Binaba niya ang hawak na mug. “Okay, I’ll find her. Thanks,” he said then he ended the call.Tumayo si Scott habang sinusuksok sa bulsa ang phone niya. Kahit ang simple lang ng suot nito, ang lakas pa rin nito manghatak ng atensiyon ng ibang tao. Isang black v neck t-shirt nga lang suot nito na tinernuhan lang ng jeans pero mukha na itong modelo na napadpad sa food lobby. Nagtinginan at nagbulungan tuloy ang mga kababaihan na malapit sa kanilang mesa.“I’ll be back. May hahanapin lang ako,” sabi ni Scott habang nakatitig ka
Pasado alas nuwebe na ng umaga nang makababa si Diana sa food lobby ng hotel. Inayos niya pa kasi ang kanyang mga gamit kanina. Naligo na rin muna siya kahit anim na oras lang ang kanyang tulog.Kaka-umaga pa lang pero pakiramdam niya pagod na pagod na siya. Gusto na niya matapos ang araw na ito para mawala na sa kanyang paningin si Scott. Ang sabi nito, ngayon siya nito ihahatid pabalik sa Ero Vierde. Sana lang ay tumupad ito sa usapan. Kasi kung hindi talagang mapipilitan siya'ng lumuwas mag-isa.Habang kasama niya ito, hindi na siya makatawag sa parents niya. Na miss na niya si Demi. Gusto na niya ito maka-usap pero hirap na hirap siya dahil ama nito. Tiyak na hinahanap na ni Demi ang presensiya niya.Habang tumatagal ay mas lalo na siyang nabubwesit kay Scott. Hindi na niya alam kung paano ito iwasan. Hirap siya'ng itulak ito palayo. Pinagpapalo na nga niya ito. Sinampal na nga niya at sinakal pero wa epek ang hunghang. Parang punching bag na niya ito kung tutuusin pero ang mokon
“No! No! No!” Sigaw ni Chermund habang pinagpapalo ang unan sa kama. “No!” histerikal niyang sigaw ulit sabay palo sa malakas sa abot ng kanyang makakaya sa kawawang unan. Nagtaas-baba ang kanyang balikat. Habol niya ang kanyang hininga. Tumayo siya at nameywang habang tumingala.“Damn you, Scott,”gigil na wika ni Chermund. “Damn you,” she hissed. Huminga ulit siya ng malalim at pabagsak na umupo sa kama.Hindi siya makapaniwala. Talagang bumalik si Scott kay Diana. Ang tagal niya'ng nagtimpi para lang manatili ito sa kanyang poder. Tapos ngayon malalaman niya na magkasama pala ang dalawa.Ang tagal niya'ng tiniis para lang hindi ito mawala sa tabi niya. Ang tagal niya'ng tiniis ang pag-uugali nito. Kahit ang pagiging clingy nito ay tiniis niya. Halos maubusan na nga siya ng ideya rati para lang bilugin ang utak nito. Tapos ngayon, ayaw na nitong bumalik sa poder niya? Gusto lang nito nito umaaligid kay Diana?“Ugh!” Gigil na sigaw ulit ni Chermund. "Idiot! Ahh!"Tumayo ulit siya. Di
Ayaw man aminin ni Diana, pero unti-unti na siya natatangay sa mga halik ni Scott. Her body longed for him. She could feel it. Even her heart raced as Scott kissed her roughly. Every touch sent a shiver through her, leaving her breathless and unable to think clearly. Ganoonpaman, ayaw niya sana mauwi sa mali ang mangyayari ngayong gabi. Ayaw niya na pagsisihan kung anuman ang pinaggagawa nila ni Scott ngayon. Kaya imbes na tumutol pa, hinayaan na lang niya si Scott. Hindi siya tumugon sa halik nito. Hinayaan lang niya halikan siya nito ng halikan hanggang sa magsawa ito. Naramdaman ni Scott na hindi na tumututol si Diana. Kaya saglit niya'ng pinutol ang paghalik. Tinitigan niya sa mata si Diana. Scott instantly froze as he stared at her eyes. Kaagad niya'ng pinagsisihan ang ginawa. Diana was so silent, yet her eyes are screaming for only two emotions. Betrayal, sadness— her eyes are like puppet. Halos wala itong buhay. Napalunok si Scott. Inangat niya ang mukha ni Diana. “Hap
“Ate! Bakit ngayon ka lang pumasok? Hinahanap ka ni Ma'am Zaragoza uy. Galit na galit,” sabi ni Hailey, ang kasama niya sa Public Relation Department.Kumunot ang noo ni Diana. Kakapasok niya pa lang sa opisina at iyon na ang bumungad sa kanya. Medyo masakit pa ang ulo niya kaya wala siya sa mood.
Lukot ang mukha ni Scott habang tinatahak ang hallway ng kompanya'ng pagmamay-ari ng parents niya. Hirap na hirap makisabay sa kanya si Gilbert— ang bago niyang lalaki na secretary.Umaatake na naman ang arthritis ng Daddy niya kaya siya ang nakatukang mamahala sa kompanya nila sa loob ng ilang ara
“I want to keep the baby. Gusto ko po'ng itago sa kanya na buntis ako.”Nagkatinginan ang mag-asawa. Pareho sila'ng nagulat sa desisyon ni Diana. Akala nila ay gagamitin ni Diana ang bata’ng dinadala nito para manghabol. Pareho nila alam kung gaano nito kamahal si Scott, pero bakit gusto nito itago
Titig na titig si Diana sa medical results na kanyang hinahawakan. Binuklat niya papuntang likod ang papel. Bumungad sa kanya ang litrato ng kuha ng ultrasound.Kanina pa siya tapos magpakonsulta pero hindi pa niya magawang umalis ng ospital. Nangangatog pa rin ang tuhod niya at malakas pa rin sa p







