Chapter 04- Shocking Encounter after Three Years

Lukot ang mukha ni Scott habang tinatahak ang hallway ng kompanya'ng pagmamay-ari ng parents niya. Hirap na hirap makisabay sa kanya si Gilbert— ang bago niyang lalaki na secretary.

Umaatake na naman ang arthritis ng Daddy niya kaya siya ang nakatukang mamahala sa kompanya nila sa loob ng ilang araw. Dalangin niya ay sana matapos na sa loob ng madaling panahon ang pag-mamanage niya sa kompanya nito. May sarili rin siyang kompanya na kailangan asikasuhin.

“Sir, Mr. Alveron informed us that you need to check the factory after your meeting with Mr. Chan. We also have a scheduled meeting with Mr. Torrefranca this afternoon. Should I confirm both appointments?” Gilbert asked as he walked, chasing after his boss.

Naningkit ang mata ni Scott. Mas lalong lumamig ang itsura niya dahilan upang magsigiliran ang mga empleyado'ng kanyang nadadaanan.

“Yes, and tell Dad that the factory visit in now scheduled,” Scott replied.

“How about the meeting with Mr. Almonte?” Gilbert asked.

Napahinto si Scott sa paglalakad. Binalingan niya si Gilbert. “Meeting?”

“Yes, Sir.”

Kumunot ang noo ni Scott. “What kind of meeting?”

“Sir?” Naguguluhang wika ni Gilbert.

Napabuntonghininga si Scott. “I’ll call him.”

Hinugot ni Scott mula sa bulsa ang cellphone niya. Nang marating nila ang elevator ay si Gilbert na ang nagpindot sa button. Namulsa si Scott.

“Bud…” sambit ni Scott habang nasa tainga ang cellphone na hawak. “You scheduled a meeting with me? What is it?”

“You have to come here. I have a business proposal,” Crassus said on the other line.

Tumunog ang elevator. Pumagilid si Gilbert para bigyan daan ang kanyang amo. Pumasok si Scott sa loob ng elevator.

“Okay.” Scott sighed. “Baka matatagalan ako. I already have a scheduled meeting and I want ito to finished as soon as possible. Is it okay if I'll go around four o'clock?”

“Okay, just give me a heads up. Ipapasundo kita kay Kien sa baba,” sabi ni Crassus.

“Don’t bother him. Just tell the info desk that I have a scheduled meeting with you. Ngangawa na naman iyang magaling mo na secretary kapag sinunsundo ako tapos magpapalibre na naman sa akin ng piyesa ng kotse,” sagot ni Scott.

Crassus chuckled. “Fine,” he said. “I gonna go. Titignan ko pa si Raine sa baba. Ibibigay ko lang ito'ng lunch na binili ko.”

Scott grimaced. “How sweet,” he said sarcastically.

“Tch! See you bud,” Crassus said, then ended the call.

*****

Malapit ng mag-alas singko nang marating ni Scott ang parking area ng Forgato Celestina. Sinira niya ang pinto ng kotse at pagkatapos ay nakapamulsang naglalakad sa malaking parking area. May napansin na rin siya na ibang mga empleyado'ng sa labas ng kompanya. Tahimik niya'ng dinaanan ang ilan sa mga ito at panaka-naka ay may yumuyuko sa kanya para magbigay galang.

“Girl.” Siniko ng babae ang kasama niya. Ngumuso’ng tinuro niya ang naglalakad palayo na si Scott. “Sino ‘yon? Bakit ka nag-bow?”

“Luh? Hindi mo kilala?” gulat na tanong ng kasama ng babae. “Si Sir Scott ‘yon. Pinsan ni Sir Crassus sa mother side.”

“Talaga?” manghang sabi ng babae. “Grabe! Ang gwapo talaga ng lahi nila Sir Crassus ano?” Komento ng isang empleyado. “Walang tapon.”

“Sssh.. marinig ka,” saway ng babae.

Scott smirked. Hindi na niya pinansin ang mga bulung-bulungan at mabilis na pumasok sa lobby ng kompanya. Lumapit siya sa info desk.

“Pwede ka na po'ng umakyat, Mr. Alveron,” ani ng info desk habang binababa ang telepono. “Tumawag na po ako sa opisina ni Mr. Almonte.”

“Thanks,” malamig na sabi ni Scott.

Yumuko ang clerk,. Lumabas ito sa cubicle. “This way, Mr. Alveron.”

Sumunod si Scott sa clerk. Iginiya siya nito sa vip elevator. Tinipa nito ang huling floor ng kompanya. “Please wait for it, Mr. Alveron.”

Scott nodded. “You can go.”

“Thank you, Sir,” the clerk said, slightly bow her head.

Iniwan siya nitong mag-isa. Tahimik na hinihintay ni Scott na bumukas ang elevator. Biglang tumunog ang kabilang elevator na para sa mga empleyado. Bumukas iyon at iniluwa ang mga staff ng kompanya.

Wala lang sana iyon kay Scott. Hindi na niya sana iyon papansinin nang may mahagip ang kanyang mga mata. Mula sa elevator, huling lumabas ang babaeng matagal na niya'ng hindi nakita.

“Diana?” hindi makapaniwalang usal ni Scott.

Hindi siya nakatiis. Nilapitan niya ito at hinarangan.

Inis na inis si Diana dahil hindi siya pinayagan ng Head Department nila na mag-under time at lumiban ng dalawang araw. Balak pa naman niya sana ay magpahinga dahil kaka-graduate lang nila ni Raine kahapon. Kung pumayag lang sana ang Head nila, sakto na sana iyon para magprepara sa lakad niya mamaya. Umaatake na naman ang pananakit ng kanyang ulo. Ilang beses ba naman siya pabiyahe-biyahe sa malayo.

Kaso matigas talaga ang puso ng Head nila. Kahit si Raine ay hindi pinayagan na mag-under time dahil naparami na raw ang absent nito.

Napatiimbagang si Diana. Kung pwede lang sana na hindi magtrabaho sa luhar na ito. Hindi na sana siya mapipilitan pa'ng pumasok sa kompanya nito. Hindi na sana siya magtitiis sa gusaling ito.

Sa inis ni Diana ay salubong ang kanyang kilay na lumabas ng elevator. Kamuntik na niyang sigawan ang mga kasama dahil paharang-harang pa ito sa daan habang nag-uusap. Kaunti na lang ang kulang at sasabog na siya. Kanina pa siya nagtitimpi.

Kaso sinusubok talaga siya ng pagkakataon. May humarang na naman sa daraanan niya. Nagmamadali siya dahil may hahabulin pa siya na flight. Hindi siya pwedeng mahuli dahil importante ang lakad niya.

“What the—” Paglingon ni Diana sa lalaking humarang ay napatda siya. Napaatras siya at napahawak ng mariin sa kanyang shoulder bag.

Naningkit ang mata ni Diana. Pumitik ang kanyang sentido kaya mas lalong nagsalubong ang kilay niya.

“Iana, it's you,” Scott said.

Blangkong tinitigan niya si Scott. Muling sumalakay ang sakit ng kanyang ulo kaya mas lalong pumait ang kanyang itsura. Humakbang siya ng isang beses paatras para makalayo.

Lumunok si Diana subalit itinaas niya pa rin ang kanyang noo. “Scott,” matabang na usal niya.

“Hi,” he replied. Tinuro niya ang elevator. “What are you doing here? Dito ka ba nagtatrabaho?”

Kalmadong umiling si Diana. Iniwas niya ang kanyang paningin. Hindi niya makayanan na makikipagtitigan kay Scott. Parang anumang oras ay bibigay siya dahil lang sa pagkamiss niya sa lalaki. Naghurumentado na rin sa pagtibok ang kanyang puso, pero sa tuwing maalala niya ang kalapastangan nito ay napapawi ang emosiyon iyon.

Tumikhim si Diana. “Pasensiya na, pero kailangan ko ng umalis. May pupuntahan pa ako,” palusot niya sabay lakad ng mabilis.

“Wait.” Hinawakan ni Scott sa braso si Diana. “Wait a second.”

Humarap si Scott kay Diana at ngumiti. “Where are you going? Uuwi ka na ba? Ihahatid na kita.”

“Mr. Alveron…” Naningkit ang mata ni Diana. “Have some manners,” she said in formality.

Nawala ang ngiti sa labi ni Scott. “Diandra…”

Bumuntonghininga si Diana. Mas lalong uminit ang kanyang ulo dahil sa pakikitungo nito. Winaksi niya ang kamay ni Scott sa kanyang braso.

“Do you even remember what you did?” Diana said, her voice low and trembling with controlled anger.

Natahimik si Scott. Iniwas niya ang kanyang mata dahil hindi siya makatingin ng diretso kay Diana.

Diana snorted. “You cancelled our engagement because of your ex girlfriend. And now what? Kakausapin mo ako na para bang walang nangyari?”

Napatiimbagang si Scott. “It’s just an arranged marriage between our parents. Why are you making such a fuss about it?”

Diana nodded her head. “Yeah—right.” Pinaikot niya ang kanyang mata. “Arrange marriage my ass. Ilang taon ba naman kami naging talk of the town dahil sa kagagawan mo. Kaya huwag mo akong kausapin na para bang wala kang kasalanan. Now if you excuse me.”

Walang pag-aalingan na tumalikod si Diana. Iniwan niya si Scott at hindi na lumilingon pa.