CHAPTER 1

THIRD PERSON POV

Malakas ang tugtog ng musika sa loob ng bar kulay neon ang ilaw, sabay-sabay na sumasabay ang mga katawan sa ritmo ng bass. Ngunit sa isang sulok, sa pinaka-dilim na bahagi ng club, nakaupo si Syrnn Alcaraz hawak ang baso ng alak habang nanginginig ang mga kamay Kitang-kita ang mga pasa sa braso niya, pati sa gilid ng leeg. Kahit pilit niyang tinatakpan ng buhok at jacket, halata pa rin.

“Girl… ano ba ‘yan?” bulalas ng kaibigan niyang si Mikael “Miks” Tumol, sabay lapag ng dalawang shot glass sa mesa. “Parang dinaanan ka ng truck ah.”

Napangiwi si Syrnn pero pilit ngumiti. “Wala ‘to… napadulas lang ako sa hagdan.”

“Wow ha, hagdan? Eh parang boxing match na ‘yan, hindi hagdan,” sagot ni Miks, sabay taas ng kilay. “Be honest, Syrnn. Ano ginawa ng tatay mo? Napayuko si Syrnn. Saglit siyang natahimik bago uminom ng isang shot.

“He wants to sell me,” mahina niyang sabi.

“WHAT?!” halos mapasigaw si Miks, sabay hawak sa dibdib. “Ano ka, gamit? Furniture?!”

“Shhh… baka marinig,” sabay lingon ni Syrnn. “Tumakas ako… hindi na ‘ko babalik.”

Saglit na natahimik si Miks, tapos biglang ngumisi. “Okay. Tonight, wala tayong problema. We drink. We forget. We become hot, rich, and unavailable.”

“Hindi naman ako hot,” sabay tawa ni Syrnn.

“Excuse me? With those bruises, you’re still serving ‘broken but beautiful’ realness,” sagot ni Miks, sabay taas ng baso. “To freedom!”

“To freedom,” sagot ni Syrnn at doon na nagsimula ang gabi nilang puno ng tawanan.

Sa kabilang bahagi ng club VIP area nakaupo si Rynz Valerio, seryoso ang mukha habang hawak ang isang baso ng whiskey.

“Bro, bakit parang gusto mong suntukin ‘yung baso mo?” biro ng kaibigan niyang si Jace.

“Shut up,” malamig na sagot ni Rynz. “Just drink.”

“Grabe ka naman, pre. Birthday mo pa naman,” dagdag ni Marco. “You should be celebrating, not scaring people.”

“Celebrating what?” sagot ni Rynz, sabay inom. “Another year of pretending everything’s fine?” Nagkatinginan ang mga kaibigan niya.

“Ahh, eto na naman tayo,” bulong ni Jace. “Drama king mode activated.”

“Kung ayaw mo ng drama, umalis ka,” sagot ni Rynz.

“Relax, bro,” sabay tapik ni Marco. “We’re just here to drink.” At doon na rin nagsimula ang kanilang kaguluhan tawanan, asaran, at kutyaan balik sa mesa nina Syrnn.

“Waiter!” sigaw ni Miks. “Isa pang round!” Lumapit ang waiter. “Yes, sir?”

“Mr. Tumol,” pakilala ni Miks habang inaabot ang card. Pero dahil sa kalasingan ni Syrnn, napatingin siya kay Miks at napakunot ang noo.

“Anong sabi mo?” tanong niya.

“Mr. Tumol,” ulit ni Miks.

“Ha?” sabay pigil tawa ni Syrnn. “Mr… Tubol?” Saglit na natahimik si Miks.

“ANONG TUBOL?!” sabay hampas niya sa mesa. “Tumol! T-U-M-O-L!” Pero huli na humagalpak na ng tawa si Syrnn.

“HAHAHAHAHA! Sorry! Narinig ko talaga ‘Tubol’!” halos mahulog na siya sa upuan kakatawa napatingin ang ibang tao sa kanila.

“Grabe ka, girl. Dinamay mo pa last name ko,” sabay tawa rin ni Miks kahit inis.

“Sorry na!” sabay hawak ni Syrnn sa tiyan niya. “Hindi ko na kaya!” Sa kabilang table

“Bro, did you hear that?” tanong ni Jace kay Rynz.

“Yeah… ‘Mr. Tubol,’” sagot ni Marco, sabay tawa napatingin si Rynz sa direksyon nila Syrnn. Nakita niya ang babaeng tumatawa magulo ang buhok, halatang lasing, pero kakaiba ang aura.

“Interesting,” bulong niya.

“Uy, may napansin si boss,” biro ni Jace. “Type mo?”

“Shut up,” sagot ni Rynz, pero hindi na niya inalis ang tingin. Habang lumalalim ang gabi, lalong lumalala ang kalasingan ng lahat. Si Syrnn, halos hindi na makalakad nang maayos. Si Miks naman, sumasayaw na sa gitna ng floor.

“Girl! Live your life!” sigaw ni Miks habang umiikot.

“Hindi ko na kaya…” sabay hawak ni Syrnn sa ulo niya. “Ang sakit…”

“Alcohol lang ‘yan! Or trauma! Or both!” sagot ni Miks, sa VIP area, ganun din ang eksena.

“Pre, ubos na ‘yung bote!” sigaw ni Marco.

“Order more,” utos ni Rynz.

“Grabe ka, parang gusto mong kalimutan buong buhay mo tonight,” biro ni Jace.

“Maybe I do,” malamig na sagot niya ilang sandali pa tumayo si Syrnn, nanginginig ang tuhod. “CR… saan CR…”

“Left… or right… or life?” sagot ni Miks na halatang wala na sa wisyo. Napailing si Syrnn at naglakad… pero mali ang direksyon kasabay nito, tumayo rin si Rynz.

“I need air,” sabi niya pero sa sobrang hilo, imbes na palabas napunta rin siya sa maling corridor.

Pareho silang napunta sa isang p***o na may nakasulat na VIP ROOM. Hindi na nila binasa, hindi na nila naisip. Sabay nilang binuksan ang p***o at pumasok. Tahimik at malayo sa ingay ng club, dim lights at malambot ang sofa nagkatinginan sila parehong lasing, parehong strangers.

“Who… are you?” tanong ni Syrnn, sabay hawak sa ulo niya.

“Same question,” sagot ni Rynz saglit silang natahimik. Tapos biglang natawa si Syrnn. “You look rich…”

“...and you look lost,” sagot ni Rynz.

“Maybe I am,” bulong niya naglapit sila hindi dahil sa plano. Kundi dahil sa kalasingan, kundi dahil sa sakit na pareho nilang tinatakasan. At sa gabing iyon may nangyari sa pagitan nila na hindi nila inaasahan