LOGINSTILL THIRD PERSON POV
Hindi niya alam kung bakit… pero parang gusto niyang mas makita ang mukha ng lalaki. Rynz didn’t move away sa pagitan nila, halos ilang pulgada na lang ang distansya. Syrnn looked at his lips then back to his eyes. “You’re… dangerously attractive,” bulong niya Rynz’ voice lowered slightly. “You’re not exactly safe either.” Parang biglang bumagal ang oras. The city lights flickered behind them Syrnn laughed softly. “This is probably a bad idea.” Rynz’ gaze softened. “Probably.” Pero wala ni isa sa kanila ang umatras. Hanggang sa hindi nila mapigilan ang init ng kanilang nararamdaman. Siniil ng halik ni Rynz si Syrnn at hanggang sa nagiging marahas na ito. Dahan-dahan bumababa ang kamay ni Rynz pababa sa Puke ni Syrnn ung kabilang kamay naman nito. Dahan-dahan binaba ang damit nitong damit hanggang sa lantad na buong katawan nito. "Ughhh.... Ry... shit... ang sarap n'yan... ughhh..." Ungol ni Syrnn habang sinipsip ang nipples nito. Nagpatuloy ang ginagawa ni Rynz hanggang sa hinubad na rin ni Rynz ang kanyang suot at dahan-dahan niyang pinasok ang Bayugo nito sa Puke ni Syrnn. "Ahhh... shit.. ang sakit parang mapupunit ang Bilat ko." Reklamo ni Syrnn ng ipasok ni Rynz ang bayugo nito sa bilat ni Syrnn. Ang sakit nararamdaman ni Syrnn napalitan na ito ng sarap. Ngayon lang naranasan at naramdaman sa tanang buhay ni Syrnn. “Ughhh… Ry… shit… ang init mo…” ungol ni Syrnn, nanginginig sa tindi ng sandali. “Yes… yes… Sy… hold me closer… harder!” bulong ni Rynz habang mahigpit na niyayakap si Syrnn. Ang bawat paghawak, bawat press ng katawan nila sa isa’t isa ay puno ng wild energy. Hindi mapigilan ni Syrnn ang sarili ang mga kamay niya ay gumapang sa balikat at likod ni Rynz, hinila siya palapit. “Faster… uhh… yes, harder!” sigaw niya, habang humahalik si Rynz sa leeg at pisngi niya. “Shit… Sy… ang init mo… ughhh…” ungol ni Rynz habang pinipiga ang balikat at braso ni Syrnn. Ang bawat galaw nila ay parang apoy na naglalagablab sa paligid. Patuloy silang nagtagpo, halik sa halik, yakap sa yakap ang bawat touch ay punong-puno ng passion at kilig. “Ughhh… ahhh… shit… yes… yes…” ungol ni Syrnn, halos mawalan ng malay sa intensity ng sandali. “Don’t stop… Ry… harder… faster…” sigaw ni Syrnn, habang mahigpit na niyayakap si Syrnn at halos sumasabay ang bawat hininga sa excitement. Napangiti si Syrnn, nanginginig sa adrenaline habang pinipisil ang balikat ni Rynz. “Yes… yes… fuck… ohhh… Rynz… yes… harder!” Halik sa leeg, hair-pulling, at playful cheek-biting ang halos hindi mapigilan. “Uhh… Sy… shit… I can’t… I can’t stop…” bulong ni Rynz, halos mawalan ng paghinga sa sobrang init ng sandali. Nagpatuloy sila sa wild hugging at halikan hair-pulling, cheek-biting, shoulder-pressing, back-holding ang bawat galaw ay punong-puno ng raw energy at kilig. “Faster… yes… ohh… shit… harder!” sigaw ni Syrnn, ramdam ang bawat heartbeat ni Rynz sa bawat yakap. Hindi nila mapigilan ang sarili bawat touch ay parang apoy na naglalagablab sa kanila. “Yes… ughhh… ohhh… fuck… Sy…” ungol ni Rynz habang mahigpit na niyayakap si Syrnn, halos matumba sa intensity ng excitement. Nagtagal silang ganoon, katawan sa katawan, halik sa halik, yakap sa yakap, at ang bawat hininga ay halo ng kilig at wild energy. “Shit… yes… faster… uhh… Sy…” Halik sa leeg at pisngi, pinipiga ang braso ni Syrnn, ramdam ang bawat reaction niya. “Ohhh… fuck… Ry… uhh… yes… harder!” napapailing si Syrnn sa sobrang excitement, halos mawala sa sarili sa intensity ng sandali. “Sy… shit… yes… yes… harder… uhh…” bulong ni Rynz, habang ang init at enerhiya nila ay nag-iisang apoy, tila mundo nila lang ang umiikot sa paligid. Humiga silang magkatabi sa sofa, yakap-yakap, hingal na hingal. “Shit… uhh… that was… wow…” sabi ni Syrnn, tumatawa sa sobrang excitement at kilig. “Yes… fuck… you were… amazing…” sagot ni Rynz, hinaplos ang pisngi ni Syrnn at pinisil ang kamay niya. “Ang init mo… ughhh…” Tahimik silang nagtagal, pinaparamdam ang init, kilig, at wild energy sa bawat yakap at halik. “Ughhh… Ry… shit… ang sarap…” bulong ni Syrnn habang nakahawak sa braso ni Rynz. “Fuck… yes… you’re… amazing…” sagot ni Rynz, hawak pa rin ang balikat at likod ni Syrnn, hindi makapaniwala sa wild energy ng kanilang sandali. “Ughhh… Ry… shit… sobrang saya…” bulong ni Syrnn habang nakahawak sa braso at balikat ni Rynz. “Fuck… yes… Sy… ang galing mo… ughhh…” sagot ni Rynz, nakangiti at humihinga ng malalim, ramdam ang wild energy at connection. Nakahiga silang magkatabi, yakap-yakap, halik sa noo, at hinayaan ang katawan na humupa sa init at adrenaline. “Shit… uhh… that was… insane…” sabi ni Syrnn, nakangiti habang humihinga. “Yes… fuck… so insane… I love this… Sy…” sagot ni Rynz, nakangiti rin, ramdam ang wild energy na hindi pa rin humuhupa. Sa gabing iyon sa maling kwarto, sa gitna ng kalasingan at katahimikan ng lungsod may isang desisyong nabuo sa pagitan ng dalawang estranghero. At kahit hindi pa nila alam ang tunay na pangalan ng isa’t isa kanina… Pareho nilang alam na ang gabing iyon ay magiging simula ng isang alaala na hindi nila basta makakalimutan.RYNZ POVPagbukas ko ng pinto wala literal na wala, isang service crew lang ang nakatayo sa harap ko, hawak ang tray na may pagkain. Nakayuko pa ito, halatang kinakabahan.“Good evening, sir… room service po” Napapikit ako nang mariin napahinga nang malalim. At doon ko narealize ano ba ‘yon, Rynz…?“I didn’t order anything,” malamig kong sabi.“Ahhh... s-sorry po, sir! Baka po nagkamali lang ng room” Napasapo ako sa noo ko, inis na inis.“Next time, make sure,” dagdag ko. “Or I’ll report this to your manager.”“Sorry po, sir! Hindi na po mauulit!” Tumango ako nang bahagya at hindi na nag-aksaya ng oras. Bogssshhhh..... Isinara ko ang pinto at sumandal ako roon tahimik pero sa loob ko magulo.“Hallucination lang ‘yon…” bulong ko sa sarili ko. “Pagod ka lang, Rynz. Overthinking.” Pero bakit ganon? Ang linaw ng narinig ko, Ang linaw ng nakita ko, Yung anino, Yung kwintas parehong-pareho napailing ako.“Enough.” Lumakad ako papunta sa kama at basta na lang bumagsak doon nakatingin sa kisa
THIRD PERSON POV Mabigat ang hangin sa loob ng eroplano tahimik si Rynz, nakaupo sa business class, habang mahigpit na hawak ang maliit na pendant sa kanyang palad. Ilang oras na ang byahe, pero ni isang segundo, hindi niya ito binitawan parang doon nakasalalay ang lahat ng sagot na matagal na niyang hinahanap. “Good afternoon, ladies and gentlemen,” mahinahong boses ng captain ang pumuno sa cabin. “This is your captain speaking. We are now cruising at 35,000 feet and expected to arrive in Cebu in approximately one hour. Weather is clear, and we hope you enjoy the rest of your flight.” Kasunod noon, ang malambing na ngiti ng flight attendant habang naglalakad sa aisle. “Sir, would you like something to drink?” tanong nito kay Rynz hindi siya agad sumagot. Nakatingin lang siya sa labas ng bintana sa ulap sa kawalan. “Sir?” Napakurap siya, saka bahagyang umiling. “No. I’m fine.” Ngumiti ang flight attendant at tumango bago tuluyang lumayo. Pero hindi napansin ni Rynz ang lahat ng iy
RYNZ POVHanggang ngayon… hindi ko pa rin siya nahahanap. Ilang buwan na ang lumipas, pero nananatili pa rin siyang misteryo sa buhay ko parang multong dumaan, pero nag-iwan ng bakas na hindi ko kayang burahin. Mahigpit kong hinawakan ang kwintas sa palad ko 'yung pendant…YRNN.“Sir, nandito na po ‘yung reports for this quarter.” Naputol ang pag-iisip ko nang pumasok ang secretary ko.“Leave it there,” malamig kong sagot, hindi man lang siya nilingon. Narinig ko ang mahinang pagtapik ng mga papel sa mesa ko, kasunod ang marahang pagsara ng pinto.Tahimik ulit lumapit ako sa glass window ng opisina ko. Mula sa taas ng building, tanaw ko ang buong siyudad mga ilaw, mga sasakyan, mga taong abala sa kani-kanilang buhay. At ako? Nakatayo dito may lahat pero may hinahanap.“Kung sino ka man…” bulong ko habang pinagmamasdan ang pendant, “mahahanap din kita.” Hindi ko alam kung bakit, Hindi ko alam kung anong meron sa babaeng ‘yon. Isang gabi lang ,Isang gabing hindi ko man lang nakita ang
STILL SYRNN POVHalos hindi pa bumababa ang kaba sa dibdib ko nang biglang bumalik yung lalaking naka-hoodie.“Mi—Miks…” mahina kong tawag, parang mawawalan na ako ng boses. Napalingon si Miks, hawak pa rin ang kalahating mangga. “Ano na naman, girl? May multo na naman ba”Natigil siya kasi paparating na ‘yung lalaki diretso walang lingon-lingon. At sa totoo lang… parang mas lalong lumakas ang tibok ng puso ko hindi ko alam kung bakit.“Hoy! Sino ka ba talaga?!” sigaw ni Miks, nakahanda pang ihagis ang mangga na parang granada. Pero biglang tinanggal ng lalaki ang hoodie niya at sa isang iglap—“BABE?!” Sigaw iyon ni Miks napaatras ako.Ha? Babe?! “Anong babe?!” napatingin ako kay Miks, gulat na gulat. At bago pa ako makareact tumakbo si Miks. Hindi… hindi lang basta tumakbo PARANG KABAYO. Literal pa-talon-talon pa siya habang sumisigaw.“RICAN ANGELOOOOOO!!!” Ako naman napanganga.“Anong klaseng entrance ‘yon?!” bulong ko sa sarili ko yung lalaki este si Rican Angel napakunot ang noo
SYRNN POV Hindi ko akalaing darating ako sa puntong ganito tahimik, payapa, at may konting saya sa gitna ng lahat ng sakit na pinagdaanan ko. Simula nang dumating ako rito sa probinsya ni Miks sa Cebu, pakiramdam ko unti-unti akong binubuo ulit. Parang bawat hangin na dumadampi sa balat ko ay nagdadala ng panibagong pag-asa. At kahit may takot pa rin sa dibdib ko, pinipilit kong ngumiti… para sa sarili ko, at para sa batang dinadala ko. “Girl, gising ka na ba?!” sigaw ni Miks mula sa labas ng kwarto. Napapikit ako sabay buntong-hininga. “Oo na… sandali lang…” Pero bago pa ako makabangon, bigla akong napahawak sa bibig ko. “Ughhhh!” Mabilis akong tumakbo palabas ng kwarto at diretso sa CR. “Girl?! Hoy anong nangyayari sa’yo?!” sunod-sunod na katok ni Miks. “Suka…!” hirap kong sagot. “OMG! Wait lang ha, ikukuha kita ng tubig! Wag ka munang mamatay diyan, wala pa akong jowa!” Kahit nahihilo ako, napatawa ako ng mahina. Ganito talaga si Miks kahit seryoso na ang sitwasyon, nagagaw
STILL THIRD PERSON POVDahan-dahang nagmulat ng mga mata si Syrnn. Sumalubong agad ang puting kisame ng ospital, kasabay ng mahinang tunog ng monitor sa tabi niya.“Girl… gising ka na… Napalingon siya sa kanan nandoon si Miks nakaupo sa tabi ng kama, hawak ang kamay niya. Namumugto ang mata nito, halatang hindi natulog nang maayos.“Miks…” mahina niyang tawag.“Shh… okay ka na,” agad na sagot nito, pilit ngumiti. “Nandito lang ako. Napapikit si Syrnn sandali, pilit inaalala ang nangyari Hanggang sa biglang bumalik ang alaala a ng ama niya, ang suntok at ang sakit nanlaki ang mata niya.“Miks… si Tatay”“Don’t worry,” mabilis na sagot ni Miks, mahigpit ang hawak sa kamay niya. “Wala siya dito. Hindi ka niya maabot dito. Tahimik sandali si Syrnn pero hindi nawala ang takot sa mga mata niya. Maya-maya, pumasok ang doktor. Sinuri siya, kinausap si Miks, at ipinaliwanag ang kalagayan niya.“May mga pasa siya sa katawan,” sabi ng doktor, seryoso. “At base sa findings… matagal na siyang inaa







