Partager

Chapter 2

Auteur: serendipity
last update Date de publication: 2025-04-06 20:53:55

Chapter 2: Ang Lihim sa Likod ng Inuman

Maingay ang buong resort—isang patunay na ang mga intern ay ganap nang nakawala sa stress ng ospital. Hindi naman ako tutol sa kasiyahan, pero hindi ko rin maikakailang mas gugustuhin kong nasa tahimik na lugar kaysa makipag-inuman sa mga interns na halatang sabik uminom.

Nasa isang sulok lang ako ng poolside bar, hawak ang isang baso ng whiskey habang pinagmamasdan ang mga kasamahan kong nagsasaya. Kahit paano, nakakatuwa ring makita silang nakangiti—lalo na ang mga interns na halos mabaliw sa dami ng workload.

“Adrian, hindi ka ba sasali sa kanila?” tanong ni Dr. Philip, sabay upo sa tabi ko. “Bihira ang ganitong pagkakataon, bro.”

Napangiti ako nang bahagya. “Ikaw na lang. Mukhang enjoy na enjoy ka naman.”

“Syempre. Pero iba rin kasi kapag kasama mo yung mga hot na interns, ‘di ba?” Aniya sabay kindat. “Lalo na ‘yung si Liana Cruz.”

Napatigil ako sa pag-inom. Si Liana? Hindi ko alam kung bakit pero lagi kong napapansin ang babaeng ‘yon sa ospital. Matalino, masipag, pero palaging mukhang seryoso. Alam kong maraming nagpapantasya sa kanya, at kahit ako… hindi ko itatanggi na napansin ko na rin siya.

At masasabi kong gusto ko siya kaso ngga lang hindi ko siya pwedeng pormahan ..

Bumaling ako kay Dr. Philip

Bago pa ako makasagot, lumapit si Sandra Park, may hawak na dalawang baso ng tequila. “Adrian, para sa’yo,” nakangiti niyang alok.

Umiling ako. “Pass ako diyan, Sandra.”

“Tsk. Napaka-boring mo naman,” aniya, pero hindi rin nagtagal ay lumayo na nang makitang hindi ako interesado.

Napatingin ako sa paligid. Si Miguel Santos, isa pang intern, ay mukhang may hinihintay. Ilang beses na kaming nagkasalubong sa ospital pero hindi ko siya gaanong kinakausap. Ngayong gabi, para siyang may binabalak.

“May inaantay ka?” tanong ko kay Philip.

“Si Miguel? Baka si Liana. Alam mo naman ‘yon, ‘di ba? Ex niya ‘yon.”

Napakunot ang noo ko. Hindi ko alam kung bakit parang hindi ko gusto ang idea na may plano si Miguel na lumapit kay Liana ngayong gabi.

Maya-maya lang, nakita kong nagmamadaling lumabas si Sandra mula sa isang kwarto sa villa. Parang may ginawa siyang hindi tama. Napailing ako—hindi na bago ang mga ganyang eksena sa mga company outing. Drama. Intriga. Pero mas pinili kong huwag makialam.

Nagpasiya akong bumalik na sa kwarto ko. Malayo sa ingay, malayo sa gulo.

Pagkapasok ko, agad akong nagtanggal ng shirt at dumiretso sa banyo para maligo. Pagkatapos, nagpunas ako ng tuwalya at nagbukas ng cellphone. Tahimik. Wala akong kausap.

At ‘yon ang akala ko… hanggang sa biglang bumukas ang pinto ng kwarto ko.

Isang babae ang pumasok. Nakapikit, naglalakad nang parang wala sa sarili.

Napahawak ako sa tuwalya ko, nanlaki ang mga mata. At bago pa ako makapagsalita, bigla siyang nagsalita.

“Uy… may nahulog.” sinabi niya yon ng parang wala lang ni hindi man lang pumikit o tumili.

"Liana anong ginagawa mo dito?" Tanong ko sa kanya habang pinupulot ang tuwalya at pinulupot yun sa sarili.

Imbis nasagutin ako lumapit lang siya sa akin at idinikit ang kanyang katawan

" Alam mo ang gwapo mo talaga" sabi ni Liana tila wala sa sarili.

Ano bang pinagsaasasaabi ng babaeng to? Pero sabagay tama naman siya.

”Alam mo Liana hintayin mo lang ako para makapag- bihis ihahatid kita sa kwarto mo" Kalmado kong sabi habang nakatingin sa mala anghel niyang mukha

Hindi ako nito pinansin at mas nilapit ang katawan niya sakin, hinawakan niya ako sa dibdib pababa sa tyan ko.

' Liana" Paos kong sabi dahil sa nagugustuhan ko ang ginagawa niya pero hindi.

Hindi dapat ako mag take advantage lalo na't wala siya sa katinuan.

' Ang init mo' bulong niya sa tenga ko at dinilaan pa ang earlobe ko bago pa ako makapag react hinila niya na na batok ko para nigyan ako ng isang malalim na halik.

' L-iana lasing ka" sabi ko sa pagitan ng mga halik namin pero inikot niya ako at tinulak sa kama.

Dahil narin siguro sa sensasyon na nadarama ko kaya nagpadala nalang ako sa kanya.

Agad na naupo sa may tyan ko si Liana at mukhang alam na alam niya ang gagawin niya, hindi kasi ito kilos ng kilala kong Liana na mahinhin at tahimik.

Hinawakan ko siya sa balikat tinignan naman niya ako na may namumungay na mga mata.

" Adrian" pilya siyang naka- ngiti sakinhabang dinudulas ang sarili saa tyan ko.

' Sigurado ka ba dito?' walang pagdadalawang sabi isip na inupuan niyaa ang pagkalalaki ko at malanding nagsabi ng...

' Yes daddy!" Hinubad niya ang oversized shirt niya habang gumagalaw sa pagkalalaki ko, hindi na ako nakatiis at hinila ko na siya sa batok at hinalikan ng madiin pero kinagat niya ang labi ko para tumigil ako tinignan ko siya ng masama pero ngumiti lang siya ng mapang akit at sinabing.

'' Ako ang gagalaw sweetheart"

Tangina!!

Tinulak niya ako ulit at hinalikan saa labi ng maarahas, mapang angkin at mapanganib.

Bumaba ang halik sa leeg ko sa dibdib sa tyan ko hanggang sa napalitan ng dila niya.

'" Ughh" Ungol ko ng kagatin niya ang abs ko.

Hinawakan niya na ang boxer ko at unti-unti itong binaba pinalitan niya ng ngipin ang kamay niyang kanina'y nagbababa sa boxer shorts ko.

" L-iana'' Nanigas ako.

Pucha.

Bakit niya ba ako pinahihirapan?!

Nang naibaba sa wakas ang shorts ko tumama sa mukha niya ang pagkalalaki ko.

Nanlaki naman agad ang mata niya.

" Big bird!' Mapang akit niyang sabi

"Angry bird'' Natatawa kong sabi.

' Indeed" Sang-ayon niya sabay hawak sa pakalalaki ko at tinaas baba ang kamay niya doon.

'"Ohh!Liana"

Tangina ang sarap!

Hindi ko na kontrol angg lahat. Siya ang may konttrol.

Ang panggako ko sa kuyya nya ay hindi ko na matutupad.

Gusto ko to.

Gusto ko si Liana.

Binilisan niya pa ang pagtaas at baba ng mga mainit niyang kamay sakin hanggang sa sumabog na ako akmang didilaan niya ang mga likidong lumabas sakin ng pigilan ko siya.

I won't let her do that. Not now.

Mabilis kong pinagpalit ang pwwsto namin at siya naman ang paliligayahin ko.

Ginaya ko lang ang ginawa niya, agad kong sinubo ang isa niyang dibdib habang pinagglalaruan ang isa niyang dibdib.

" Ohhh! Doc Adrian"

Shit.

Walangg parte ng kataawan niya ang pinalampas ko hanggang sa dumating na ang labi ko sa pagkababae niya.

Ang bango.!

'' Ohh' Ang sarap pakinggan ng ungol niya!

Gaya ng hiling niya dinilaan ko na ang kanya na para bang may aagaw sakin nito narinig kong ungol lang ng ungol si Liana.

Nakakabaliw. Sinigurado kong wala akong malalagpasan na parte ng pagkababae niya.

She's mine now.

Tumayo ako at hinawakan ang pagkalalaki ko habang nakatingin sa kanya.

Hinila ko na siya at tinutok ang akin sa kanya. Ramdaam ko ang tension sa katawan niya kaya hinalikan ko siya bago unti-unting pumapasok ang pagkalalaki ko sa kanya

" Ahhhh"

Napatigil ako ng naramdaman ko ang harang niya.

She's still a virgin.

Kalahati palang ang napapasok ko sa kan6a tinignan ko siya umiiyak siya.

'' Tuloy mo na Adrian" mahina na sabi niya

Pinasok ko na ng buo ang akin kay Liana.

Kasabay non nangako ako sa sarili ko I will cherish Liana Cruz because she's mine.

Hininalikan ko siya sa buong mukha habang hinihintay na makapag adjust siyya sa laki ko. Maya maya mabagal akong gumalaw hanggang sa pabilis ng pabilis.

'Ang sarap Adrian!! Bilisan mo pa' Daing niya habang niyapos ang binti niya sakin at nakisabay na sa pag galaw ko.

" Shit! You're so tight!”

Mas binilisan ko pa ang pag galaw

" I’m cumming!'" Sigaw niya.

Mas binilisan ko pa han-gang sa makarating na kami pareho sa sukdulan.

Nag collapse na ako sa ibabaw ni Liana pareho kaming hinihingal ni Liana.

Isa na ata to sa pinakamasayang araw ko dahil naangkin ko ang babaeng matagal ko nang gusto .

-_

Nakahiga ako, at habang nakatingin sa kisame, ang puso ko'y mabilis pa rin ang tibok. Hindi ko alam kung anong nangyari, pero hindi ko kayang itago kung gaano ako kasaya.

Si Liana—siya na matagal ko nang pinapangarap, siya na matagal ko nang gusto—ay narito, at sa mga sandaling iyon, ramdam ko ang bawat segundo ng kaligayahan.

Ang katawan ko ay nanginginig pa rin, hindi dahil sa takot o alinlangan, kundi sa sobrang saya. Hindi ko na kayang itago pa ang nararamdaman ko. Hindi ko na kayang magsinungaling sa sarili ko—gusto ko siya. Hindi lang basta gusto.

Hindi ko kayang ipaliwanag, pero ang puso ko, alam na alam ko, na siya ang hinahanap ko.

Nandiyan siya sa tabi ko, natutulog nang payapa, at ako... ako'y hindi makapaniwala na nangyari ito. Ang mga kamay ko ay nangangatal, at habang tinitingnan ko siya, hindi ko alam kung paano ko mapapalitan ang nararamdaman ko—ngayon na siya ay nasa buhay ko, sa tabi ko.

Sana lang, hindi ako magising sa isang masakit na katotohanan.

"Paano kung ang pinakamaganda mong pangarap ay magsimula na—pero takot ka na ito'y maglaho?"

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • The Doctor's Secret Baby   Chapter 110

    ​THIRD PERSON’S POV​Ang Westminster Abbey ay nababalot ng isang aura na tila hindi kayang abutin ng ordinaryong mortal. Ito ang araw na itinakda para sa itinuturing na Wedding of the Century. Hindi lamang ito simpleng pag-iisang dibdib; ito ang proklamasyon ng dominasyon ng Ramirez Empire sa buong Europa. Ang amoy ng libo-libong sariwang Lily of the Valley at bihirang White Orchids na pinalipad pa mula sa Amazon ay nanunuot sa bawat sulok ng dambuhalang katedral, humahalo sa amoy ng libu-libong taong kasaysayan at insenso na nakakapit sa mga pader na bato.​Sa labas, ang buong London ay tila tumigil sa pag-ikot. Ang mga kalsada ay sarado, binabantayan ng mga elite security teams ng Ramirez Group na nakasuot ng full pormal na uniporme. Ang tunog ng malalayong kampana—BONG! BONG! BONG!—ay nagbibigay ng hudyat na ang mga pinakamakapangyarihang tao sa mundo ay narito na.​Sa loob ng vestry, ang atmospera ay punong-puno ng mabigat na karangyaan at kaba. Si Adrian, na nakasuot ng isang cus

  • The Doctor's Secret Baby   Chapter 109

    ​LIANA’S POV​Ang gabi sa London ay tila isang buhay na painting. Ang rooftop garden ng Ramirez Medical City ay nababalot ng isang uri ng karangyaan na tanging ang isang Ramirez lang ang makakagawa. Ang amoy ng sariwang peonies, puting rosas, at ang halimuyak ng mamahaling champagne ay nanunuot sa bawat sulok, humahalo sa malamig na simoy ng hangin na nagmumula sa Thames. Ang tunog ng Aurelian Jazz—isang sopistikadong timpla ng saxophone at piano—ay dumadaloy sa hangin, nagbibigay ng isang aristokratikong vibe sa buong paligid.​Nakatayo ako sa harap ng malaking salamin ng aking private suite sa loob ng ospital. Nakasuot ako ng isang emerald green silk gown na tila dumadaloy sa aking bawat galaw. ​Pumasok si Adrian sa silid. Nakasuot siya ng isang midnight blue tuxedo na nagbibigay-diin sa kaniyang matikas na tindig. Ang amoy ng sandalwood at pait ng kape ay agad na bumalot sa akin.​"You look breathtaking, Liana," bulong niya sa aking tenga bago isinuot ang isang kwintas na may na

  • The Doctor's Secret Baby   Chapter 108

    ​LIANA’S POV​Ang sikat ng araw na tumatagos sa malalaking bintana ng aking bagong opisina sa Ramirez Medical City ay may dalang kakaibang sigla. Hindi na ito ang malamlam na liwanag ng mga pinagtataguang kwarto; ito ay liwanag na nagbibigay-diin sa kinang ng bawat kagamitang medikal na abot-tanaw ko. Ang amoy ng sariwang antiseptic, bagong leather na upuan, at ang bango ng mga bulaklak na stargazer sa aking mesa ay humahalo sa amoy ng aking lavender perfume.​Sa loob ng isang linggo mula nang tuluyang buwagin ni Adrian ang Council, ang ospital na ito ay naging simbolo ng aming pagbangon. Ang aking internal monologue ay hindi mapigilang mamangha sa bawat pagtibok ng oras: Dati, ang tanging gamot na hawak ko ay para sa mga sugat ng digmaan. Ngayon, bawat pasyenteng pumapasok dito ay saksi sa paghilom na ibinigay sa akin ni Adrian.​Nakatayo ako sa harap ng monitor, sinusuri ang mga blueprints ng itinatayong Ramirez Children’s Wing. Ang tunog ng malalayong martilyo at makina mula sa con

  • The Doctor's Secret Baby   Chapter 107

    ​LIANA’S POV​Ang gabi sa London ay balot ng isang malamig na manipis na fog na nagmumula sa Thames, ngunit sa loob ng Ramirez Estate, ang atmospera ay nagliliyab sa init ng determinasyon. Ang amoy ng nasusunog na kahoy mula sa fireplace, ang halimuyak ng mamahaling kape, at ang metallic na amoy ng mga armas na kasalukuyang nililinis sa gilid ay bumubuo sa isang pamilyar ngunit mas mapayapang tensyon. Hindi na ito ang tensyon ng mga takas; ito ang tensyon ng mga mananakop na naghahanda para sa huling paglilinis.​Nakatayo ako sa gitna ng malawak na study room ni Adrian. Sa harap ko, ang malaking digital map ng London ay punong-puno ng mga asul na tuldok—ang mga assets ng Ramirez Group. Ang amoy ng leather at old books sa silid na ito ay humahalo sa amoy ng aking lavender perfume. Sa aking tabi, si Adrian ay nakaupo sa kaniyang swivel chair, ang kaniyang mga mata ay nakapako sa mga dokumento ng liquidation ng huling mga kumpanya ng Council. Ang kaniyang charcoal gray na suit ay perpekt

  • The Doctor's Secret Baby   Chapter 106

    ​LIANA’S POV​Ang amoy ng sariwang pintura, bagong kuskos na marmol, at ang pamilyar na amoy ng antiseptiko ay sumalubong sa akin pagkapasok ko sa main lobby. Ngunit hindi ito katulad ng amoy ng lumang kuta o ng madilim na laboratoryo ni Catherine. Ang bawat sulok ng gusaling ito ay naglalabas ng liwanag at pag-asa. Sa itaas ng main entrance, nakaukit sa gintong mga letra ang pangalang magbabago sa kasaysayan ng medisina sa London: RAMIREZ MEDICAL CITY.​Isang linggo na ang nakalipas mula nang gumuho ang St. Paul’s Cathedral at ang lahat ng kasamaan ng Valderrama Council. Isang linggo na kaming malaya.​"Doctor Ramirez, ang surgical team sa East Wing ay naghihintay na para sa inyong final inspection," bati sa akin ng isang nurse. Ang kaniyang boses ay puno ng respeto, malayo sa mga tingin ng takot na madalas kong makuha noon.​Tumango ako at dinala ang aking stethoscope sa aking leeg. ; sa wakas, ito ay bumubulong na ng plano. Ito na ang pangarap ko, Adrian. Isang lugar kung saan

  • The Doctor's Secret Baby   Chapter 105

    ​LIANA’S POV​Ang loob ng St. Paul’s Cathedral ay nababalot ng isang uri ng karangyaan na tila sumusuka sa sobrang kinang. Ang amoy ng mamahaling insenso, sariwang mga puting rosas, at ang amoy ng matapang na pabango ng mga elite na bisita ay nanunuot sa aking ilong, ngunit hindi nito matalo ang amoy ng antiseptiko at pulbura na nakakapit pa rin sa aking balat sa ilalim ng aking trench coat.​Habang naglalakad kami nina Sera at Rocco sa gilid ng madidilim na pasilyo ng Cathedral, ang tunog ng **organ music—isang mabigat at nakakalunod na kanta—**ay umalingawngaw sa matatayog na pader na semento at marmol. Ang bawat hakbang ko sa malamig na sahig ay may kasamang yanig. : Heto na tayo. Walang atrasan. Ang bawat rosas na ito ay madidiligan ng dugo bago matapos ang oras na ito.​"Nakahanda na ang lahat, Liana," bulong ni Sera. Ang kaniyang boses ay kasing lamig ng asero. Nakasuot siya ng isang pormal na itim na gown na nagtatago ng kaniyang tactical gear sa loob. Ang amoy ng ulan at baka

  • The Doctor's Secret Baby   Chapter 100

    ​LIANA’S POV​Ang pulang ilaw ng emergency alarm ay bumabalot sa buong pasilidad, tila isang nagbabagang impyerno na nagbabala ng nalalapit na pagkagunaw. Ang amoy ng ozone mula sa mga nag-overload na kuryente, ang matapang na amoy ng chlorine, at ang usok mula sa mga sumasabog na makinarya ay suma

  • The Doctor's Secret Baby   Chapter 99

    ​LIANA’S POV​Habang nakatitig ako sa mga mata ni Adrian na tila wala nang emosyon, ang amoy ng sterile gas at luma na sampaguita ay tila naging isang lagusan patungo sa mga nakaraang buwan na hindi ko nasaksihan. Sa bawat pag-ikot ng aking isipan, nabubuo ang mga piraso ng puzzle na sadyang itinag

  • The Doctor's Secret Baby   Chapter 98

    ​LIANA’S POV​Ang tunog ng pagsara ng pinto sa likuran ko ay tila isang hatol. Sa loob ng kwartong iniwan ko, unti-unti nang nananalaytay ang lason sa mga ugat ni Silas. Ngunit dito sa madilim at malamig na hagdanan, sa ilalim ng kumukurap-kurap na dilaw na ilaw, ibang uri ng panganib ang bumungad

  • The Doctor's Secret Baby   Chapter 97

    ​LIANA’S POV​Ang unang humalik sa aking balat pagbaba namin ng private jet sa isang liblib na hangar sa labas ng London ay ang malamig at malapot na hamog. Hindi ito katulad ng ulan sa Batangas na amoy lupa at buhay; ang hangin dito ay amoy uling, basang semento, at ang mapait na amoy ng industria

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status