Share

Chapter 2

Author: serendipity
last update publish date: 2025-04-06 20:53:55

Chapter 2: Ang Lihim sa Likod ng Inuman

Maingay ang buong resort—isang patunay na ang mga intern ay ganap nang nakawala sa stress ng ospital. Hindi naman ako tutol sa kasiyahan, pero hindi ko rin maikakailang mas gugustuhin kong nasa tahimik na lugar kaysa makipag-inuman sa mga interns na halatang sabik uminom.

Nasa isang sulok lang ako ng poolside bar, hawak ang isang baso ng whiskey habang pinagmamasdan ang mga kasamahan kong nagsasaya. Kahit paano, nakakatuwa ring makita silang nakangiti—lalo na ang mga interns na halos mabaliw sa dami ng workload.

“Adrian, hindi ka ba sasali sa kanila?” tanong ni Dr. Philip, sabay upo sa tabi ko. “Bihira ang ganitong pagkakataon, bro.”

Napangiti ako nang bahagya. “Ikaw na lang. Mukhang enjoy na enjoy ka naman.”

“Syempre. Pero iba rin kasi kapag kasama mo yung mga hot na interns, ‘di ba?” Aniya sabay kindat. “Lalo na ‘yung si Liana Cruz.”

Napatigil ako sa pag-inom. Si Liana? Hindi ko alam kung bakit pero lagi kong napapansin ang babaeng ‘yon sa ospital. Matalino, masipag, pero palaging mukhang seryoso. Alam kong maraming nagpapantasya sa kanya, at kahit ako… hindi ko itatanggi na napansin ko na rin siya.

At masasabi kong gusto ko siya kaso ngga lang hindi ko siya pwedeng pormahan ..

Bumaling ako kay Dr. Philip

Bago pa ako makasagot, lumapit si Sandra Park, may hawak na dalawang baso ng tequila. “Adrian, para sa’yo,” nakangiti niyang alok.

Umiling ako. “Pass ako diyan, Sandra.”

“Tsk. Napaka-boring mo naman,” aniya, pero hindi rin nagtagal ay lumayo na nang makitang hindi ako interesado.

Napatingin ako sa paligid. Si Miguel Santos, isa pang intern, ay mukhang may hinihintay. Ilang beses na kaming nagkasalubong sa ospital pero hindi ko siya gaanong kinakausap. Ngayong gabi, para siyang may binabalak.

“May inaantay ka?” tanong ko kay Philip.

“Si Miguel? Baka si Liana. Alam mo naman ‘yon, ‘di ba? Ex niya ‘yon.”

Napakunot ang noo ko. Hindi ko alam kung bakit parang hindi ko gusto ang idea na may plano si Miguel na lumapit kay Liana ngayong gabi.

Maya-maya lang, nakita kong nagmamadaling lumabas si Sandra mula sa isang kwarto sa villa. Parang may ginawa siyang hindi tama. Napailing ako—hindi na bago ang mga ganyang eksena sa mga company outing. Drama. Intriga. Pero mas pinili kong huwag makialam.

Nagpasiya akong bumalik na sa kwarto ko. Malayo sa ingay, malayo sa gulo.

Pagkapasok ko, agad akong nagtanggal ng shirt at dumiretso sa banyo para maligo. Pagkatapos, nagpunas ako ng tuwalya at nagbukas ng cellphone. Tahimik. Wala akong kausap.

At ‘yon ang akala ko… hanggang sa biglang bumukas ang pinto ng kwarto ko.

Isang babae ang pumasok. Nakapikit, naglalakad nang parang wala sa sarili.

Napahawak ako sa tuwalya ko, nanlaki ang mga mata. At bago pa ako makapagsalita, bigla siyang nagsalita.

“Uy… may nahulog.” sinabi niya yon ng parang wala lang ni hindi man lang pumikit o tumili.

"Liana anong ginagawa mo dito?" Tanong ko sa kanya habang pinupulot ang tuwalya at pinulupot yun sa sarili.

Imbis nasagutin ako lumapit lang siya sa akin at idinikit ang kanyang katawan

" Alam mo ang gwapo mo talaga" sabi ni Liana tila wala sa sarili.

Ano bang pinagsaasasaabi ng babaeng to? Pero sabagay tama naman siya.

”Alam mo Liana hintayin mo lang ako para makapag- bihis ihahatid kita sa kwarto mo" Kalmado kong sabi habang nakatingin sa mala anghel niyang mukha

Hindi ako nito pinansin at mas nilapit ang katawan niya sakin, hinawakan niya ako sa dibdib pababa sa tyan ko.

' Liana" Paos kong sabi dahil sa nagugustuhan ko ang ginagawa niya pero hindi.

Hindi dapat ako mag take advantage lalo na't wala siya sa katinuan.

' Ang init mo' bulong niya sa tenga ko at dinilaan pa ang earlobe ko bago pa ako makapag react hinila niya na na batok ko para nigyan ako ng isang malalim na halik.

' L-iana lasing ka" sabi ko sa pagitan ng mga halik namin pero inikot niya ako at tinulak sa kama.

Dahil narin siguro sa sensasyon na nadarama ko kaya nagpadala nalang ako sa kanya.

Agad na naupo sa may tyan ko si Liana at mukhang alam na alam niya ang gagawin niya, hindi kasi ito kilos ng kilala kong Liana na mahinhin at tahimik.

Hinawakan ko siya sa balikat tinignan naman niya ako na may namumungay na mga mata.

" Adrian" pilya siyang naka- ngiti sakinhabang dinudulas ang sarili saa tyan ko.

' Sigurado ka ba dito?' walang pagdadalawang sabi isip na inupuan niyaa ang pagkalalaki ko at malanding nagsabi ng...

' Yes daddy!" Hinubad niya ang oversized shirt niya habang gumagalaw sa pagkalalaki ko, hindi na ako nakatiis at hinila ko na siya sa batok at hinalikan ng madiin pero kinagat niya ang labi ko para tumigil ako tinignan ko siya ng masama pero ngumiti lang siya ng mapang akit at sinabing.

'' Ako ang gagalaw sweetheart"

Tangina!!

Tinulak niya ako ulit at hinalikan saa labi ng maarahas, mapang angkin at mapanganib.

Bumaba ang halik sa leeg ko sa dibdib sa tyan ko hanggang sa napalitan ng dila niya.

'" Ughh" Ungol ko ng kagatin niya ang abs ko.

Hinawakan niya na ang boxer ko at unti-unti itong binaba pinalitan niya ng ngipin ang kamay niyang kanina'y nagbababa sa boxer shorts ko.

" L-iana'' Nanigas ako.

Pucha.

Bakit niya ba ako pinahihirapan?!

Nang naibaba sa wakas ang shorts ko tumama sa mukha niya ang pagkalalaki ko.

Nanlaki naman agad ang mata niya.

" Big bird!' Mapang akit niyang sabi

"Angry bird'' Natatawa kong sabi.

' Indeed" Sang-ayon niya sabay hawak sa pakalalaki ko at tinaas baba ang kamay niya doon.

'"Ohh!Liana"

Tangina ang sarap!

Hindi ko na kontrol angg lahat. Siya ang may konttrol.

Ang panggako ko sa kuyya nya ay hindi ko na matutupad.

Gusto ko to.

Gusto ko si Liana.

Binilisan niya pa ang pagtaas at baba ng mga mainit niyang kamay sakin hanggang sa sumabog na ako akmang didilaan niya ang mga likidong lumabas sakin ng pigilan ko siya.

I won't let her do that. Not now.

Mabilis kong pinagpalit ang pwwsto namin at siya naman ang paliligayahin ko.

Ginaya ko lang ang ginawa niya, agad kong sinubo ang isa niyang dibdib habang pinagglalaruan ang isa niyang dibdib.

" Ohhh! Doc Adrian"

Shit.

Walangg parte ng kataawan niya ang pinalampas ko hanggang sa dumating na ang labi ko sa pagkababae niya.

Ang bango.!

'' Ohh' Ang sarap pakinggan ng ungol niya!

Gaya ng hiling niya dinilaan ko na ang kanya na para bang may aagaw sakin nito narinig kong ungol lang ng ungol si Liana.

Nakakabaliw. Sinigurado kong wala akong malalagpasan na parte ng pagkababae niya.

She's mine now.

Tumayo ako at hinawakan ang pagkalalaki ko habang nakatingin sa kanya.

Hinila ko na siya at tinutok ang akin sa kanya. Ramdaam ko ang tension sa katawan niya kaya hinalikan ko siya bago unti-unting pumapasok ang pagkalalaki ko sa kanya

" Ahhhh"

Napatigil ako ng naramdaman ko ang harang niya.

She's still a virgin.

Kalahati palang ang napapasok ko sa kan6a tinignan ko siya umiiyak siya.

'' Tuloy mo na Adrian" mahina na sabi niya

Pinasok ko na ng buo ang akin kay Liana.

Kasabay non nangako ako sa sarili ko I will cherish Liana Cruz because she's mine.

Hininalikan ko siya sa buong mukha habang hinihintay na makapag adjust siyya sa laki ko. Maya maya mabagal akong gumalaw hanggang sa pabilis ng pabilis.

'Ang sarap Adrian!! Bilisan mo pa' Daing niya habang niyapos ang binti niya sakin at nakisabay na sa pag galaw ko.

" Shit! You're so tight!”

Mas binilisan ko pa ang pag galaw

" I’m cumming!'" Sigaw niya.

Mas binilisan ko pa han-gang sa makarating na kami pareho sa sukdulan.

Nag collapse na ako sa ibabaw ni Liana pareho kaming hinihingal ni Liana.

Isa na ata to sa pinakamasayang araw ko dahil naangkin ko ang babaeng matagal ko nang gusto .

-_

Nakahiga ako, at habang nakatingin sa kisame, ang puso ko'y mabilis pa rin ang tibok. Hindi ko alam kung anong nangyari, pero hindi ko kayang itago kung gaano ako kasaya.

Si Liana—siya na matagal ko nang pinapangarap, siya na matagal ko nang gusto—ay narito, at sa mga sandaling iyon, ramdam ko ang bawat segundo ng kaligayahan.

Ang katawan ko ay nanginginig pa rin, hindi dahil sa takot o alinlangan, kundi sa sobrang saya. Hindi ko na kayang itago pa ang nararamdaman ko. Hindi ko na kayang magsinungaling sa sarili ko—gusto ko siya. Hindi lang basta gusto.

Hindi ko kayang ipaliwanag, pero ang puso ko, alam na alam ko, na siya ang hinahanap ko.

Nandiyan siya sa tabi ko, natutulog nang payapa, at ako... ako'y hindi makapaniwala na nangyari ito. Ang mga kamay ko ay nangangatal, at habang tinitingnan ko siya, hindi ko alam kung paano ko mapapalitan ang nararamdaman ko—ngayon na siya ay nasa buhay ko, sa tabi ko.

Sana lang, hindi ako magising sa isang masakit na katotohanan.

"Paano kung ang pinakamaganda mong pangarap ay magsimula na—pero takot ka na ito'y maglaho?"

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • The Doctor's Secret Baby   Chapter 16

    Liana’s POV​May kakaibang bigat sa aking mga pilik-mata, parang may nakadagan na semento sa bawat pagkurap ko. Ang huling rehistro sa utak ko ay ang nakapanindig-balahibong lamig ng dulo ng karayom ni Tita Victoria sa hallway at ang mukha niyang parang estatwa bago ako tuluyang nilamon ng dilim.​Pero pagdilat ko, hindi puting kisame ng ER ang bumungad sa akin.​Madilim ang paligid, maliban sa isang maliit na lamp sa sulok na naglalabas ng madilaw at mainit na liwanag. Amoy sandalwood. Amoy peppermint. Amoy... Adrian.​"Gising ka na."​Napabaling ang tingin ko sa gilid. Nakaupo si Adrian sa isang malapad na leather chair, ang kanyang puting coat ay nakasampay lang sa likod niyon. Ang kanyang mga manggas ay nakatupi hanggang siko, na nagpapakita ng kanyang mga ugat sa braso—isang pamilyar na tanawin na laging nagpapabilis ng tibok ng puso ko. Pero ngayon, ang kanyang mga mata ay tila pagod at nag-aapoy sa isang emosyon na hindi ko mawari kung galit o purong pag-aalala.​Nagtangka ako

  • The Doctor's Secret Baby   Chapter 15

    Liana’s POV​Kung akala ko ay nakakatakot ang makita ang "V" sticker sa madilim na parking lot kagabi, mas nakakatakot pala ang makita ang may-ari ng sticker na iyon sa ilalim ng maliwanag na fluorescent lights ng Internal Medicine Department.​Alas-syete pa lang ng umaga, pero pakiramdam ko ay alas-syete na ng gabi sa pagod. Nakatayo ako sa harap ng isang malaking double door na may gold plate na nakaukit: DR. VICTORIA RAMIREZ – DEPARTMENT HEAD.​"Liana, kaya mo 'to. Breathe in, breathe out. Zombie mode: OFF. Professional Intern mode: ON," bulong ko sa sarili ko habang inaayos ang kwelyo ng scrubs ko.​Pero bago ko pa mahawakan ang doorknob, bigla itong bumukas. Isang babaeng nasa late 40s, nakasuot ng salamin na kasing talas ng tingin niya, at may aura na parang kayang magpalamig ng kape sa isang sulyap lang, ang bumungad sa akin.​Si Dr. Victoria Ramirez. Ang "Iron Lady" ng St. Gabriel’s. At ang Tita ng lalaking mahal ko.​"You're late by forty-five seconds, Ms. Cruz," bungad niya.

  • The Doctor's Secret Baby   Chapter 14

    Adrian’s POV​Nakahinga rin ako nang maluwag. Makalipas ang isang linggo ng pagiging "pasyente ng taon," sa wakas ay pinayagan na akong lumabas ng ospital. Siyempre, bago ang bakbakan sa Internal Medicine kasama si Tita Victoria, kailangan ko munang gawin ang pinaka-importanteng operasyon sa buhay ko: ang aming Official First Date.​Walang scalpel. Walang scrubs. Walang duguang vial. Just me, a clean polo shirt, and a reservation sa isang tahimik na bistro na malayo sa St. Gabriel’s.​O, iyon ang akala ko.​"Liana, bakit ka lilingon-lingon sa likod? May stiff neck ka ba?" tanong ko habang naglalakad kami sa mall.​Si Liana, na mukhang tao na ulit dahil hindi naka-zombie mode (naka-floral dress siya na lalong nagpa-emphasize kung bakit "Serendipity" ang pangalan niya—ang ganda, eh), ay biglang yumuko at nagtago sa likod ng braso ko.​"Adrian, don't look now, pero sa bandang National Bookstore... yung lalaking naka-hoodie na baligtad yung suot? At yung babaeng kunwari nagbabasa ng magaz

  • The Doctor's Secret Baby   Chapter 13

    Adrian’s POV​“Adrian! Huwag kang mamamatay! Hindi ko pa alam kung paano mag-file ng tax!" Adrian!”​Iyon ang huling narinig ko bago ako tuluyang lamunin ng dilim. Akala ko, iyon na ang dulo. Akala ko, sa isang madilim na OR 7 matatapos ang gwapong existence ni Dr. Adrian Ramirez. Pero hindi. Dahil ang susunod na naramdaman ko ay ang pamilyar na amoy ng disinfectant at ang boses ni Liana na parang sirang plaka sa tabi ko.​Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko. Puti. Masyadong maliwanag.​“Gising na siya! Doc! Gising na ang pasyente nating pa-hero!” sigaw ni Liana.​Sinubukan kong bumangon, pero agad na kumitid ang mundo ko dahil sa hapdi sa tagiliran ko. “Aray... Liana, dahan-dahan. Yung image ko as a cool surgeon, baka mabasag.”​“Anong cool surgeon? Adrian, muntik ka nang maging cold storage!” maktol niya. Namumula ang mga mata niya sa kaiiyak, pero ang daldal pa rin. “Saka, anong drama yung itutulak mo ako palayo? Akala mo ba nasa Titanic tayo? Hindi ka si Jack, at hindi ako

  • The Doctor's Secret Baby   Chapter 12

    Adrian's POV Kinabukasn St. Gabriel's Hospital ​Naka-scrubs ako, naka-mask, at mabilis na naglalakad sa hallway. Naka-deploy na ang mga tauhan ni Sera sa paligid. Ang target: OR 7. Doon gaganapin ang ilegal na operasyon. ​Pumasok ako sa scrub room. Nakita ko si Philip na naghahanda na rin. ​"Adrian? Akala ko ba naka-leave ka?" tanong ni Philip, ang boses ay kalmado pero bakas ang kaba sa kanyang mga mata. ​"I couldn't stay away, Philip. May emergency case na dumating. Isang bata," sagot ko habang naghuhugas ng kamay. "Ikaw, bakit ikaw ang nasa OR 7? Wala sa schedule mo 'to." ​"Special request ng Board, Adrian. Alam mo naman, kailangan nating sumunod." ​Tiningnan ko siya sa mata sa pamamagitan ng salamin. "Special request? O special harvest?" ​Napatigil si Philip. Ang katahimikan sa scrub room ay naging nakakabingi. Dahan-dahan niyang ibinaba ang kanyang brush. ​"Masyado kang matalino para sa sarili mong kabutihan, Adrian. Sabi ko naman sa'yo, 'wag ka nang makialam. Sana nag

  • The Doctor's Secret Baby   Chapter 11

    Adrian’s POV ​"Pangako." ​Iyon ang huling salitang binitawan ko kay Liana bago ko isara ang pinto ng bahay nila. Pero habang naglalakad ako sa likod ni Lucas at ni Detective Reyes patungo sa nakaparadang itim na SUV, ang salitang 'pangako' ay parang isang mabigat na instrumentong surgical na nakadagan sa dibdib ko. ​Bilang surgeon, sanay akong mag-handle ng pressure. Sanay akong makakita ng bumubulwak na dugo, tumitigil na tibok ng puso, at umiiyak na pamilya. Pero ang pumasok muli sa isang mundong akala ko ay tinapos na namin ni Lucas sa Ethics Committee hearing? Iba ang kaba nito. Ito yung tipo ng kaba na hindi mo kayang gamutin ng kahit anong sedatives. ​"Adrian, pasok," maikling utos ni Lucas. ​Naupo ako sa backseat habang si Lucas ay sa tabi ni Detective Reyes na siyang nagmamaneho. Tahimik ang loob ng sasakyan. Tanging ang ugong ng makina at ang pag-ulan sa labas ang naririnig. Tiningnan ko ang mga kamay ko—ang mga kamay na kanina lang ay humahawak sa malambot na palad ni Li

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status