LOGINPag-akyat ko sa ikalawang palapag ng aming bahay ay nakarinig ako ng tila may nalaglag sa loob ng silid ng aking ina. Sa pagkakaalam ko ay walang tao doon dahil nagbabantay ng hardware namin si Mommy kaya naman nagpunta ako don para i-check. Ngunit nanlaki ang aking mga mata ng makita ang aking ina na nasa hindi kaaya-ayang posisyon kasama ang aking nobyo at parehong walang damit!
View MoreLeah
Pag-akyat ko sa ikalawang palapag ng aming bahay ay nakarinig ako ng tila may nalaglag sa loob ng silid ng aking ina. Sa pagkakaalam ko ay walang tao doon dahil nagbabantay ng hardware namin si Mommy kaya naman nagpunta ako don para i-check.
Ngunit nanlaki ang aking mga mata ng makita ang aking ina na nasa hindi kaaya-ayang posisyon kasama ang aking nobyo at parehong walang damit!
*********
“Hi, Hon! Nasaan ka?” tanong ko ng sagutin ni James ang aking tawag.
“Mmm… dito lang sa condo, why?” Medyo nagtaka ako dahil parang ang tahimik ng background niya. Normally ay rinig lagi ang tunog ng mga sasakyan sa labas dahil nasa ika-limang palapag lang ng building ang unit niya at nakatapat sa kalsada ang balcony nito.
“May kasama ka ba?” tanong ko pa. “Parang ang tahimik naman sa condo mo. Baka naman may sakit ka at saradong-sarado ang mga bintana mo.”
“Ha? Wala, mag-isa lang ako. Nagbukas kasi ako ng aircon dahil medyo maalinsangan.”
“Kaya pala,” tugon ko. Bihira kasi siyang gumamit ng AC at mas gusto niya na nakabukas ang pintuan ng balcony. Pero naiintindihan ko naman siya dahil talagang sobrang init ng panahon ngayon. “Anyway, napatawag ako dahil–”
“I know, it’s our anniversary,” putol niya sa sasabihin ko. Napangiti ako dahil naalala niya. Sabagay, lagi naman talaga niyang naalala ang aming anniversary. I mean, monthsary dahil ngayon pa lang ang unang taon ng pagiging magkasintahan namin.
“Yes. And I have a surprise for you. Kaya lang after na ng OT ko dahil alam mo na, magkakaroon ng transition ang kumpanya namin at may party dito mamaya.”
“No problem, Hon. Kita na lang tayo mamayang gabi or gusto mong sunduin kita?” tanong pa niya.
“Sunduin mo na lang ako,” sagot ko na may halong lambing ang tinig. Hindi talaga ako showy dahil nahihiya ako, pero iba si James. Lagi niyang pinapakita sa akin na mahalaga ako, kaya hindi lang sa salita ko pinapakita ang pagmamahal ko sa kanya kung hindi pati na sa gawa.
At nitong nakalipas na taon, ilang beses din niyang hiniling na mag-step up ang aming relationship sa unang dalawang buwan ng pagiging kami. Ngunit 3 months matapos ko siyang sagutin din ay pinakilala ko siya sa aking ina at sinabihan siya nito na maghinay-hinay muna kami.
At ayun nga, hindi na siya humiling pa sa akin.
Pero ngayon, dahil desidido na ako sa kanya at napatunayan ko na totoo ang pag-ibig niya sa akin dahil sa respetong binibigay niya ay nagdesisyon akong ipagkaloob na ang aking sarili ng buong buo kahit na hindi pa man kami kasal.
Natapos ang aming usapan habang ako naman ay bumalik na sa trabaho. Sumalisi lang ako ng tawag ng magrestroom ako at hindi rin ako pwedeng mawala sa paningin ng mga kasamahan ko dahil nga crucial ang mga oras na ito.
May transition na magaganap sa kumpanya at iyon ang pinaghahandaan namin.
Ang boss namin na si Ms. Sadie ay lalong nagpapaka-istrikta ngayon dahil sa pagdating ng bagong may-ari ng kumpanya na mula sa Solano Group. Dahil dyan ay may party kami. Bilang office assistant, isa akong utusan.
Sa aking table ay nagsimula na akong tignan ang checklist ng mga dapat kong gawin for today. At base na nga sa listahan ko ay maayos na ang lahat.
“Leah, is everything okay? Lahat ng kailangan ay handa na?” tanong ni Ms. Sadie dahilan upang mapalingon ako sa kanya.
“Yes po. Handa naman na ang lahat at mamayang hapon ay aabangan ko na lang ang sound system at catering.”
Ngumiti siya pero kahit na ganon ay mukha pa rin siyang masungit. “Good. Make sure na ready ka mamaya ha. Kung anuman ang gagawin mo personally ay gawin mo basta ang buong atensyon mo ay nasa party na later,” sabi pa niya bago ako tinalikuran. Ni hindi ako binigyan ng pagkakataon para makasagot.
Nakakainis pero dahil maganda ang mood ko at ayaw kong sirain ang magandang araw na ito nginitian ko na lang iyon at nagpatuloy na sa pagtatrabaho.
Bandang ala-una ng malaman kong hindi ko pala dala ang aking ATM. Hindi pwedeng wala yon mamaya kapag sinundo ako ni James. Naisip ko ng sa hotel kami didiretso pagkasundo niya sa akin para sa plano ko.
Dahil okay naman na ang lahat ay nagdesisyon akong balikan iyon sa bahay. Mag-a-Angkas na lang ako para mabilis.
At hindi nga nagtagal, nagpaalam na ako kay Ms. Sadie.
“Siguraduhin mo na babalik ka agad ha. Ayaw ko ng problema,” sabi niya.
“Yes po. May kailangan lang talagang may kunin.”
“O sige na.” Pinagpag pa niya ang kanyang kamay na akala mo ay nambubugaw ng langaw.
Binalewala ko na lang, hindi ko naman ikamamatay.
Agad na akong umalis at mabuti na lang ay mabilis lang na may nag-accept ng booking ko.
Kaya naman paglabas ko ng building ay naroon na rin ang rider.
“Leah San Jose po?”
“Opo,” tugon ko sa rider ng siguruhin nito na ako nga ang iaangkas niya. Binigyan niya na ako ng haircap na sinuot ko agad tapos yung helmet. Nakahinga ako ng maluwag dahil hindi pamatay ang amoy.
Minsan kahit may suot na haircap ay tumatagos pa rin ang mabahong amoy ng helmet ng ibang rider.
May mga pagkakataon na hindi ko talaga natiis kaya sinasabi ko na. May mga rider na nagpapaliwanag at meron din naman nagagalit at naaartehan sa akin.
Pero kibit balikat na lang ako sa mga hindi marunong tumanggap ng maayos na pagpuna. Hindi ko kailangan makipagtalo to prove my point.
Kalahating oras ang lumipas at nasa bahay na ako.
Pagpasok ko ay tahimik ang buong kabahayan. Dati ay may kasambahay kami ngunit ilang buwan pa lang ang nakakalipas ay nagdesisyon si Mommy na alisin ito dahil nga wala naman tao maghapon sa bahay.
Para sa akin ay okay lang. Hindi naman ganon kalaki ang aming bahay at si Mommy pa rin ang nagluluto at naglilinis na syempre tinutulungan ko rin. Ang paglalaba ay dinadala na lang namin sa laundry station na malapit lang din sa bahay.
Nasa second floor na ako ng aming bahay at papunta na sa aking silid ng makarinig ako ng tila may bumagsak sa loob ng silid ng aking ina na katabi lang ng sa aki.
Nagtaka ako dahil wala ang aking ina. Siguro akong nasa hardware store namin siya at nagbabantay.
Dahan-dahan akong lumapit sa may pintuan at tsaka dinikit ang aking tenga doon. Kumunot ang aking noo ng makarinig ako ng tila pag-ungol. Mahina lang iyon pero kahit papaano malinaw kong nauulinigan.
Walang sabi-sabi, marahas kong binuksan ang pintuan para kung sakali ay magulat ko ang sinumang nakapasok sa bahay namin. Hindi na ako nakapag-isip ng matino at nakalimutan na maaari akong mapahamak dahil sa ginawa ko.
Ngunit ganon na lamang ang gulat ko ng sabay na mapatingin sa akin ang dalawang taong nadatnan ko sa hindi kaaya-ayang posisyon na parehong walang kahit na anong damit sa katawan.
RafaelNaningkit ang mga mata ko nang makita ko ang pangalan sa screen ng cellphone ko.Sa totoo lang, ayaw kong kausap ang babaeng ’to. Kahit kailan. Kung hindi lang siya ang ina ni James, matagal ko na siyang binlock—walang pagdadalawang-isip, walang konsensya. Pero dahil sa sitwasyon namin, napipilitan akong magpigil, kahit na bawat pag-ring ng pangalan niya ay parang may kumukurot sa sentido ko.“What’s wrong, may problema ba?” tanong ni Leah.Bakas sa mukha niya ang pag-aalala—’yong klase ng tingin na halatang ramdam niyang may mali, pero ayaw niyang ipilit kung hindi ko pa handang sabihin. Napatingin ako sa kanya at pilit na ngumiti, kahit ramdam kong pilit lang ’yon at hindi umaabot sa mga mata ko.“Nothing to worry about,” sagot ko, mas kalmado ang tono kaysa sa nararamdaman ko.Alanganin siyang tumango, parang nagdadalawang-isip kung maniniwala ba siya o hindi. Malamang ay napansin niya ang biglang pagbabago ng ekspresyon ko kanina—kung paano ako nanigas nang makita ko ang pa
RafaelMaaga pa. Snack pa lang ang nakain namin, pero pakiramdam ko parang inabot na kami ng dis-oras ng gabi sa bigat ng mga pinag-usapan namin. May mga usapan talagang kayang pabagalin ang oras. Yung tipong kahit hindi pa hatinggabi, ramdam mo na ang pagod ng emosyon mo.Nakita kong ngumiti si Leah. Hindi pilit, hindi awkward kundi yung ngiting may pagka-kalmado, na para bang may naintindihan siyang mahalaga. At doon pa lang, kahit papaano, nakahinga na ako. Panatag akong naiintindihan niya ang kalagayan ko… kahit hindi madali.Nakakainis lang isipin na ako ang mas matanda, mas maraming pinagdaanan, pero siya pa ang kailangang umunawa sa akin. Anong klaseng lalaki ako para ipaubaya sa mas bata sa akin ang ganitong bigat ng sitwasyon?“Hey, okay ka lang?” tanong niya.Napapitlag ako, parang biglang hinatak pabalik sa reyalidad.“Yeah… of course. Bakit mo natanong?” pilit kong sagot, kahit alam kong halata ang pagkalunod ko sa isip.“Para kasing natahimik ka na dyan,” sabi niya, may ng
RafaelNatakot ako sa magiging reaksyon niya.Alam kong hindi madali sa kanya na tanggapin na isa na akong ama… at kasing edad pa niya ang anak ko. I also know na pwede siyang ma-intimidate o mag-overthink.Sa relasyon namin, at sa agwat ng edad namin, siguradong iniisip niya na baka hindi siya magustuhan ni James. Pero deep down, alam kong hindi niya kailangan mag-alala tungkol dun.Kung sakali man, si James ang unang makakaunawa sa akin dahil kasing edad ko na rin ang asawa niya. Mas mature siya, mas matalino sa edad niya, at eventually, makikita niya na kahit same age siya ng anak ko, hindi hadlang iyon sa pagmamahal o respeto niya sa akin.Pero hindi ko maalis kay Leah ang pagkabahala… kasi hindi pa niya alam ang buong picture.“So… you’re saying… may anak ka na na kasing edad ko?” tanong niya, hindi inaalis ang tingin sa akin. Halos nakaka-chill na yung seriousness sa mata niya, pero ramdam ko ang curiosity at kaunting takot.“Yes.” Tapat at diretso kong tugon, walang halong palus
LeahAng dibdib ko… ang lakas ng pagkabog niya. Parang gusto nang bumagsak sa sobrang takot at kaba. Natatakot na talaga ako sa nakikita kong hesitation sa mukha ni Rafael. Yung klase ng hesitation na hindi basta-basta kayang lokohin ng kahit anong paliwanag.“Is this about another woman?” tanong ko, halos pabulong. Alam kong natanong ko na ito bago pa kami umalis ng Pilipinas. Pero sa hindi ko maipaliwanag na dahilan, kailangan ko ulitin. Para siguradong hindi ko lang iniisip ang sarili ko.Iniisip ko na matatanggap at makakaya ko kahit ano… basta ‘wag lang ibang babae. Yung tipong may first love siya na hindi makalimutan, yung bigla na lang babalik sa buhay niya at baka magpagulo sa puso niya para sa akin.“Not exactly like that,” sagot niya, mahinang boses na may halong pangamba at bigat.Parang huminto ang mundo ko sa sandaling iyon. Bigla, pakiramdam ko ay nahihirapan akong huminga.Not exactly like that.Ibig sabihin… may babae pa rin na involved. Hindi ganon, pero… may something












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviews