تسجيل الدخولNang marinig nina Cyler at Cielo na sasama si Nathan, kapwa sila nakaramdam ng kaba. Bigla nilang naisip ang posibilidad na baka magkasalubong sila ng kanilang mga nakababatang kapatid. Kapag nangyari iyon, tiyak na mahuhuli ang kanilang sikreto, at wala silang maisip na maayos na dahilan para ipaliwanag kung bakit magkamukha sila at bakit naroon silang lahat sa iisang lugar.Nagkatinginan ang dalawang bata, kapwa nag-aalala. Agad silang lumapit kay Nathan at pilit siyang pinipigilan.“Hindi na kailangan, Daddy!” mabilis na sabi ni Cyler, pilit na ngumingiti. “Busy ang company. Ikaw ang pinakaimportante roon. Paano sila kikilos kung wala ka? Sasamahan na lang kami ni Tito Jordan.”Hindi naman makapagsalita nang maayos si Cielo sa sobrang kaba. Tumabi lamang siya kay Cyler at sunod-sunod na tumango, saka mabilis na umiling kay Nathan na para bang sinasabing, Huwag ka nang sumama.Napatingin si Nathan sa dalawa. Habang mas pilit silang nanghihikayat sa kanya na pumunta sa kumpanya, lalo
Kahit tapos na ang meeting, hindi pa rin mawala sa isip ni Leslie ang nangyari. Paulit-ulit na bumabalik sa kanya ang mga tingin ng mga kasamahan niya kanina, may pagtataka, may panghuhusga, at may mga matang halatang naghihintay kung kailan siya tuluyang mawawala sa puwesto. Sa tuwing naiisip niya iyon, lalo siyang naiirita at hindi mapakali.Ilang taon niyang pinanatili ang magandang imahe niya sa harap ng lahat. Maingat niyang ipinakita na maayos ang relasyon nila ni Nathan at na malapit na siyang maging bahagi ng pamilya nito. Ayaw niyang isipin ng mga tao na may problema sa pagitan nila. Ngunit ngayong araw, sa harap mismo ng mga nakatataas at department heads, tila unti-unting nabasag ang imaheng matagal niyang pinangalagaan.Kaya pagkagaling sa conference room, agad niyang hinabol si Nathan. Nang maabutan niya ito sa hallway, pinilit niyang gawing mahinahon ang boses kahit halatang may kaba sa kanyang mga mata.“Nathan, kung may problema ka sa trabaho ko sa susunod, puwede mo n
“May mga kailangan lang akong asikasuhin. Hindi ko sinasadyang mapasobra sa inom,” malabong sagot ni Marvin.Hindi na niya idinetalye ang totoong nangyari. Nandoon pa ang dalawang bata, kaya ayaw niyang magsalita nang magsalita tungkol sa problema ng kanilang ama. Sa halip, mabilis niyang iniba ang usapan.“Sir Jordan, tulungan mo naman ako. Samahan mo akong ihatid si Sir Nathan sa kuwarto.”“Sige.”Agad na lumapit si Jordan upang tulungan siyang alalayan si Nathan.Sa isang tabi, nagkatinginan sina Cielo at Cyler. Pareho nilang nakita sa mata ng isa’t isa ang magkahalong pagkawalang-gana at pag-aalala.Talagang sakit sa ulo ang Daddy nila.Kahit na may reklamo sila sa isip, hindi pa rin nila kayang pabayaan ang kanilang ama. Kaya nagpunta sila kay Roger upang magbilin.“Manong Roger, puwede po bang magpagawa kayo ng hangover soup para kay Daddy? Pakidala na rin po sa kuwarto niya,” mahinahong pakiusap ni Cyler.Ngumiti si Roger at agad na tumango. “Sige, Young Master. Ako na ang baha
Hindi naman agad nabahala si Medela. Alam niyang kayang-kaya sanang bayaran ng Tomas ang limang bilyon, ngunit hindi ibig sabihin noon ay basta-basta na lamang nilang ilalabas ang ganoon kalaking halaga. Lalo na at malinaw namang sinadya ni Serenity ang halagang iyon para pahirapan sila. Kahit gaano kayaman at kalakas ang Tomas, walang matinong tao ang basta papasok sa isang kasunduang siguradong lugi.Dahil dito, unti-unting naging alanganin ang buong paligid. Walang nagsasalita, at walang gustong unang gumawa ng desisyon.Tahimik lamang na pinagmamasdan ni Serenity ang mga tao sa harapan niya. Habang tumatagal ang katahimikan, lalo namang bumibigat ang katawan niya. Matapos ang anim na oras na operasyon, halos ubos na ang lakas niya. Namumuo ang antok sa kanyang mga mata at tila unti-unting lumalabo ang isip niya.Ayaw na niyang patagalin pa ang usapan.Kung magpapatuloy ang ganitong pagkakabuhol ng sitwasyon, pakiramdam niya ay hindi na niya kakayaning manatili roon nang mas mataga
Mahigpit na kinuyom ni Serenity ang kanyang mga daliri habang mabilis na inuunawa ang buong sitwasyon. Nang mapagtanto niya kung ano ang nangyari, marahan niyang tinapik si Lucia sa braso at sinabi, “Umalis na si Serena kanina. Ako na ang nagpunta rito para sabihin sa’yo.”Pagkatapos ay bumaling siya kina Lilian at sa iba pa. Bahagyang umangat ang gilid ng kanyang labi, ngunit walang kahit katiting na init sa kanyang mga mata. “Ano? Hindi pa rin kayo sumusuko?”Pagkakita kay Serenity, para bang tuluyan nang nakumpirma ni Lilian ang hinala niya. Galit na galit itong itinuro si Serenity at walang pag-aalinlangang sumigaw, “Ikaw pala ang nasa likod nito! Ikaw ang gumawa ng paraan para sadyang iwasan kami ni Serena!”Ilang beses na ring napagbintangan si Serenity nang walang sapat na dahilan. Kaya sa pagkakataong ito, wala na siyang ganang magpaliwanag o magkunwaring inosente. Tumingin lamang siya kay Lilian nang malamig at diretsahang sumagot, “So what kung ako nga?”Bahagya siyang humak
Hindi inaasahan ni Lucia na naroon pa pala si Nathan. Saglit siyang natigilan nang marinig ang boses nito, ngunit hindi man lang siya nakaramdam ng takot. Sa halip, hinarap niya ito nang diretso at walang pag-aalinlangan. “Wala naman akong sinabing mali,” matapang niyang sagot. “Ilang beses na kayong nagsama-sama para apihin si Serenity. Hindi ba totoo iyon?”Bahagya siyang napangisi, ngunit puno ng panunuyang lamig ang kanyang mga mata.“Kung sasabihin kong hindi kayo mabubuting tao, napakagaan pa nga ng tawag na iyon sa inyo.”Bahagyang sumikip ang mga mata ni Nathan. Ilang segundo niyang pinagmasdan si Lucia bago kalmadong nagtanong, “Malapit kayo ni Serenity?”“Of course. Best friend ko siya—” Muntik nang makalimot si Lucia. Agad niyang inayos ang sasabihin bago pa siya makapagkamali sa harap ng lalaking ito. “Ang ibig kong sabihin, assistant siya ng best friend ko. Magkalapit kami na parang magkapatid. Natural lang na close kami.”Hindi na niya hinintay ang susunod na tanong ni N







