ログイン"Ang kapal naman talaga ng mukha mong pagbintangan akong namboso no? Excuse me lang ah! Ikaw kaya itong bastos at walanghiyang lumabas ng kwarto mo na n*******d!"
An amused grin escaped from his mouth. Naku naman at hindi pa yata ako sineseryoso. "Oh! Hindi ba ay pabor pa 'yon sa iyo? Or..." Nangunot ang kanyang noo habang nakatitig sa akin. "Miss..." "Ano?!" "Virgin ka pa no?" Agad na nalaglag ang aking panga. Ang bastos niya, grabe! "Anyway, nandito pala ako para sunduin ka. Kanina pa kitang hinahanap, e," aniya sabay kamot ng kanyang batok. Nangunot ang aking noo. At bakit naman daw niya ako hahanapin? "Bakit?! Wala naman akong atraso sa iyo ah?!" "Ang cute mo kapag nagagalit," natatawang komento niya. Damn! Napairap ako't mabilis na nag iwas ng tingin sa kanya. Ayaw kong binibiro ako ng ganyan. Jusko! Mabilis pa naman akong kiligin! "Bilisan mo na d'yan at magtungo ka na sa opisina ng boss niyo." Nangunot agad noo ko kasabay ng paglaki ng aking mga mata. Oh my gosh! May kinalaman ba siya kaya ako pinapatawag? Dahil ba doon sa pagsampal ko sa kanya? Tatanggalin na ba ako sa trabaho? Jusko naman! Kung saan kailangan na kailangan ko ng pera, e! Lumingon ako sa gawi niya upang sana ay magtanong pero wala na pala siya roon sa pintuan kung saan siya nakatayo kanina. Napabuntonghininga ako at agad na lamang nagmadali para makapunta na sa office ni Mr. Buenaventura. Tatlong katok ang iginawad ko sa pintuan ng office ni Mr. Buenaventura bago ako tuluyang pumasok. Agad na tumama sa akin ang matalim niyang mga mata pagkapasok ko. Ang madilim na ekspresyon ng kanyang mukha ay nagsasabi sa aking may nagawa nga akong mali kaya niya ako pinatawag. At isa pa hindi naman siya laging nandito. Paminsan-minsan lang talaga iyang napupunta dito sa office niya. Madalas ay sa conference room ang kanyang tungo kapag may meeting siya na dito gaganapin sa hotel. Mas busy si Mr. Buenaventura sa ibang kompanya niya kaya hindi talaga siya naglalagi dito. Sa kompanya kung saan nagtatrabaho ang kaibigan kong si Lumina. Ngayon na lang ulit. At mukhang ako pa yata ang magiging dahilan. Nang lumingon ako sa kaliwang parte kung nasaan ang mga couch ay nakita ko ang bastos na lalake na nakaupo roon. Nakasandal at nakaakbay ang kanyang dalawang kamay sa sandalan. Agad siyang ngumisi nang nagtagpo ang aming mga mata. "G-good morning, M-mr. Buenaventura..." Nauutal ako. Ghad! "Good morning, Ms. Loyola. I have received a complaint from one of our guests. Nanampal ka raw kagabi." Nanlaki agad ang aking mga mata. Nakapagsumbong na nga siya agad! Humanda sa akin iyang lalakeng iyan kapag natanggal ako. Mas masakit pa sa sampal ang ibibigay ko sa kanya. "S-sir... Hindi ko naman po iyon sinasadya. Nagulat lang po ako kasi-" "Shh!" pagpuputol sa akin ni Mr. Buenaventura. Nagawa niya pang itaas ang isang hintuturo niya. "Ang lalakeng sinampal mo, Miss Loyola ay isa sa board member ng kompanya kung saan ka nagtatrabaho. Aware ka ba doon?" Napasinghap ako. Hindi ko alam kung anong sasabihin ko. Sa tingin ko naman ay wala akong nagawang mali. Sinampal ko siya kasi nakita ko siyang n*******d sa harapan ko. Pambabastos iyon para sa akin. Pero dahil trabahante lang ako dito at amo sila. Anong magagawa ko? Ang hirap talaga kapag mahirap. "M-mr. Buenaventura, h-huwag niyo po akong tanggalin. Kailangan na kailangan ko po itong trabahong ito." Inilingan ako ni Mr. Buenaventura habang nakatingin siya sa akin. "Wala na sa akin ang desisyon, Ms. Loyola. Nasa kay Mr. Zoren Russell na," sabay lahad niya ng palad niya sa kung saan ang direksyon no'ng manyak na lalake na nagngangalang Zoren. Napabuntonghininga ako bago ko kinagat ng mariin ang aking labi. Saka ako lumingon sa gawi ni Zoren. Pinagtaasan niya agad ako ng kilay. Tuloy ay agad ang aking naging pag irap. "You know what, I can sue you by slapping me so hard last night. Harassment iyon. At pwede ka ngang matanggal dito. Pero dahil mabait naman ako kaya hindi na kita bibigyan pa ng parusa," aniya. At duda ako doon. Sa ngising aso pa lang na nakaplaster sa mukha niya ay malakas na ang kutob kong may iba siyang nais ipagawa sa akin. "Ipapatanggal kita as receptionist dito sa hotel. But... I want you to be my personal maid." "Ano?!" agad na naibulalas ako. "Promotion," kibit-balikat niya. "Mag i-improve ang salary mo." Pasinghal at sarkastiko akong natawa. "At sa tingin mo makukuha mo ako sa paganyan mo?" "Dwayne..." agad na tawag ni Zoren kay Mr. Buenaventura. "Ms. Loyola..." sabi naman ng amo kong mukhang sunod-sunuran na yata sa board member na ito. "Mr. Buenaventura, ayaw ko po-" "How about 35k a month?" singit ni Zoren. "Excuse me! 30k ang buwanang sahod ko dito tapos limang libo lang ang idadagdag mo? Huwag na lang." Mabilis na humagalpak ng tawa si Zoren. "Zoren, why can't you just tell her that you like her," sabi naman ni Mr. Buenaventura sa matigas na englis. Ano raw? Like? Me? Zoren like me? Tumigil agad si Zoren sa pagtawa at agad na tumayo. Diretso ang titig sa akin. "I don't like her. I was just amused at gusto ko siyang parusahan sa ginawa niyang pagsampal sa akin kagabi. I have never slapped by anyone before. Kailangan niyang magbayad. So, Ms. Loyola 70k a month, take it or you leave the Bluestone Hotel," sabi niya at muling sumalampak sa couch. Seventy- 70k a month? Hindi na rin masama. Hinding-hindi talaga masama! Gosh! Sa isang taon ko magkakaroon ako ng... Seventy times twelve... 840k. Malapit na iyon sa isang milyon. "May 13th month pay at bunos ba iyang offer mo?" diretsong tanong ko. Halos magkasabay sila ni Mr. Buenaventura na humagalpak ng tawa. "13th month pay and 100k bunos then," aniya. Malawak ang naging pagngisi ko. Isang milyon sa isang taon! "Deal!" nakangiting sabi ko. Sarkastiko akong nginitian ni Zoren. "Deal." "Babae lang pala uubos sa yaman mo," sabi ni Mr. Buenaventura at agad nang tumayo. "Aalis na ako. Marami pa akong trabaho sa Pubhouse."Pagkalabas ko ng hospital ay dumiretso ako sa pag g-grocery. Tila wala ako sa sarili ko at hindi ko masyadong napagtuonan ng pansin ang mga pinamili ko kaya ang ending ay napagalitan ako ni Zoren pagkauwi niya kinagabihan."Kaya nga may listahan kang dala 'di ba? What was that fucking for, huh?!"Napayuko ako. Galit na galit siya at mukhang mainit ang ulo. Pagkapasok pa lang niya ay kita ko na 'yon. Mukhang may nangyaring hindi maganda sa trabaho niya tapos dumagdag pa ako."Sorry po. Babalik na lang po ulit ako bukas para bilhin pa 'yong iba. Nagkataon lang po kasing-""I don't need to hear your excuses," sabi niya at nilagpasan ako. Dumiretso siya sa kusina at tinungo ang refrigerator.Isang simpleng maling pagbili ko ng detergent at shower gel lang ang ikinagagalit niya. At 'yong mga hindi ko pala nabili dahil nakaligtaan ko."What did you do all day? Bakit wala pa tayong dinner?""Uhh..."What did I do all day? Nagmukmok lang. Iyong feeling na masakit ang puso ko. Kaya parang apek
Eksaktong pagkabalik ko ng suite ay gising na si Zoren. Naka-formal attire na din siya na parang may ari ng isang malaking kompanya."Marami akong meetings today so hindi mo na kailangan pang maghanda ng lunch para sa ating dalawa. Uuwi ako by five or six. Make sure by seven makakakain na tayo ng dinner. Gusto ko ng japanese dishes so iyon ang ipahanda mo."Tatango-tango ako habang pinapakinggan ang mga bilin niya."And by the way, kailangan mong mag grocery dahil paubos na ang stocks natin. Nakadikit sa ref ang listahan ng mga bibilhin mo."Bumuga siya ng hangin matapos niyang ayusin ang pagkakatali ng neck tie niya."Wala na po ba?" tanong ko nang tuluyan na siyang nanahimik.He shook his head, "Iyon lang."Tumango ako. "Okay. Breakfast na po tayo," sabay ngiti ko.Wala pa man siyang naging tugon ay tinalikuran ko na siya't nagtungo na ako sa lamesa. Naramdaman ko rin naman ang agad niyang pagsunod sa akin.Pagkatapos ng breakfast ay agad rin siyang umalis. Nagtungo naman ako sa ban
“Ipinagluto ko siya ng menudo kaso hindi nasarapan, e.” “Ha? Paano namang hindi nasarapan? E ang galing mo kayang magluto! Kung pwede ka nga lang i-hire na chef dito ay matagal ko ng ginawa.” “Iyon na nga Ate Cherry, e. Baka hindi niya lang talaga bet 'yong mga gano'n kasarap na klase ng pagluluto,” natatawa kong sabi habang isa-isang isinasalansan ang mga pagkaing madalas raw na ipinapahatid ni Zoren sa kwarto niya. “Iba din taste ng guests na 'yan, e. Pero, Mel ingat ingat ka d'yan kasi fuckboy daw 'yan. Iba-iba 'yong mga putaheng kinakain,” sabay tawa ni Ate Cherry. Bumagsak ang balikat ko kasabay ng pag irap ko. “I know. Kaya nga ako napunta sa posisyon kong 'to 'di ba? Kasi nasampal ko siya no'ng gabing may kachukchakan siya.” Isa-isa kong inilagay sa trolley ang mga pagkain namin ni Zoren para sa dinner. “Bakit mo naman kasi sinampal?” “Hindi ko rin alam. Adrenaline rush yata 'yong nangyari. Nagulat ako sa nakita kong ano kaya ko siya nasampal.” “Anong ano?” sabay tawa n
Ilang oras rin ang itinagal ko sa kitchen. Nagawa ko pang tumulong doon para makipag-chikahan lang sa kanila. Bumalik ako sa suite ni Zoren nang sumapit ang gabi. Kailangan ko siyang tanungin kung gusto ba niya ng pagkain mula dito sa hotel o kung gusto niyang ipagluto ko siya. Pagkarating ko sa suite ay naabutan ko siyang nanonood ng tv. Hindi niya ako nilingon. Kahit pa aware naman siya sa pagdating ko. Dahan dahan at tahimik akong naglakad papunta sa kanya at tahimik akong naupo sa tabi niya. “Ipagluluto ba kita ng dinner? O gusto mong bumaba para kumain sa restaurant?” Ilang sandaling nanatili ang mga titig niya sa pinapanood bago niya ako nilingon. “You can cook, right?” Agad akong tumango. “Of course!” taas noo at nagmamalaki ko pang sabi sa kanya. Sa aming dalawa ni Lumina ay ako ang mas masarap at magaling magluto. “Gusto kitang matikman,” malalim ang mga tinging sabi niya. Natulala ako ng ilang saglit sa kanya bago ko nagawang intindihin ang mga sinabi niya. Nangunot a
Pagkatapos mag lunch ay nagdiretso na kami ni Zoren sa hotel. Lukot na lukot ang mukha ko habang hinahabol ko siya at pilit na inaagaw mula sa kamay niya ang dalawa kong maleta. Ayaw niya talagang ibigay sa akin at nagawa pang makipaghabulan. Pinagtitinginan tuloy kami ng ibang mga guests at ng mga katrabaho ko.Nalingunan ko pa sina Rina sa desk na nagtatawanan at para bang kinikilig habang nakatingin sa amin."Hindi mo naman na kailangang bitbitin pa ang mga gamit ko. Maid mo ako remember? Nakalimutan mo yata," sabi ko nang nakapasok na kami sa suite.Ibinaba niya ang mga gamit ko malapit sa couch at saka siya naupo. Diretso siyang sumandal at agad na ipinahinga ang ulo niya."Hindi ko nakalimutan. Maid nga kita. But it won't stop me from helping you and for not letting you get tired," pikit ang mga matang sabi niya.Napaawang ang labi ko habang nakatingin ako sa kanya. He's sweating at mukhang wala siyang pakialam doon.Hindi ko na pinansin ang mga sinabi niya at agad na akong luma
Hindi na ako nakipagtalo sa kanya nang sabihin niyang dapat ay kasabay ko siyang kakain palagi. Tahimik ko na lang na pinanood ang nagtataasang mga building sa labas ng aking bintana.Hindi ko alam kung tama bang sumabay ako sa kanya sa tuwing kakain siya. Ayon kasi sa mga teleserye na napapanood ko ay dapat na naroroon ang mga maid at nagsisilbi sa mga amo nila kapag kakain ang mga ito. Hihintayin dapat nilang matapos ito bago sila kakain.“A-ayos lang ba?” Pagkatapos ng ilang sandali na pananahimik ay nilingon ko siya.“Ang alin?” tanong niya nang hindi man lang ako tinatapunan ng tingin.“Iyong ano... Iyong sasabay ako sa iyo na kumain.”Doon lang niya ako nilingon. Bahagya pa niyang naitagilid ang ulo niya habang nakatingin siya sa akin.“Sasabayan mo ako kasi gusto kong dalawa tayong kakain ng pagkaing ihahanda mo para sa akin...”Nag iwas agad ako ng tingin. Ayaw kong kiligin! Wala namang nakakakilig sa mga sinabi niya. Pero bakit ganito na lang mag react ang puso ko?“Para kapa







