Share

The Fuckboy’s Personal Maid
The Fuckboy’s Personal Maid
Author: Shinzanzou

Simula

Author: Shinzanzou
last update publish date: 2026-06-20 12:24:49

"Finally!" mahinang sabi ko kasabay ng paghikab at ng aking pag inat ng mga braso.

Quarter to twelve na at tapos na ang shift ko. Actually, dapat ay kaninang alas diyes pa dapat akong umuwi. Pero dahil matagal na pumasok si Cathy kaya nakapag-overtime ako.

"Uuwi ka na?" tanong sa akin ni Cathy na ngayo'y naglalagay pa lamang ng make-up.

"Oo. Bilisan mo d'yan baka may biglang dumating na customers."

Nagbuga siya ng hangin. "Pasensya na talaga Mel, ah? Pinatulog ko pa kasi ang mga anak ko."

"Ano ka ba, Cath! Naiintindihan ko naman iyon."

"Baka kasi may date ka tapos hindi natuloy dahil sa akin!" pabiro niyang sabi.

Mahina akong natawa. "Gaga! Wala akong date. Single ako no!"

"May pinsan iyong asawa ko. Seaman, gwapo, mabait, single, at naghahanap ng syosyotain. Gusto mo ireto kita?"

Talagang napahalakhak ako dahil sa tinuran niya. Single nga ako pero hindi pa rin ako available. Wala pa sa isip ko ang pagbo-boyfriend. Sa ngayon ay ang pagpapagamot kay mama at ang pagbabalak kong mag aral ang priorities ko.

"Huwag na no! Baka hindi ko lang din mabigyan ng oras."

"Sus! Ikaw pa ba? Multi-tasking is the key."

Napailing na lamang ako habang natatawa. Lumabas na ako mula sa reception area. Nagpaalam ako kay Cathy na pupuntang locker area para sa mga gamit ko at didiretso na ako palabas ng hotel para makauwi.

Pero hindi pa man ako nakakalayo ay narinig ko nang tinatawag ng kung sino ang pangalan ko.

"Melissa! Melissa, sandali!"

Lumingon ako sa pinanggalingan ng boses at nakitang si Ate Cherry iyon. Ang kitchen manager namin.

"Oh, ate Cherry bakit?"

Tinakbo niya ang pagitan namin at agad niyang hinawakan ang kaliwang balikat ko habang sapo sapo rin ng isa niyang kamay ang kanyang dibdib.

"Mabuti na lang... Naabutan kita," aniya.

"Bakit ho? Pauwi na nga po sana ako."

"Kasi... Ang daming guests ngayon. Tapos oras na ng midnight snack no'ng isang guest natin. Iyong nakatira sa isa sa mga presidential suite natin?"

Tumango tango ako habang naghihintay ng kasunod sa mga sinasabi ni Ate Cherry.

"Ayon na nga... Walang maghahatid ng pagkain niya."

"Tapos po?" pagmamaang-maangan ko. Alam ko na kasi ang kasunod nito. Ako na naman ang mauutusan para mag room service.

Naku naman! Excited na sana akong matulog, e.

Ngumuso si Ate Cherry. Naningkit agad ang mga mata ko habang naghihintay sa magiging favor niya.

"Baka pwedeng pasuyo. Ikaw na muna maghatid."

Umangat ang isang gilid ng aking labi. Sabi ko na nga ba!

"Hindi ba ang dami naman natin dito? Ate Cherry naman! Ang layo ng presidential suite!" pagmamaktol ko.

"May elevator naman, Mel!" giit niya.

"Ugh!" Marahas akong napakamot sa noo ko. Hindi na ito kasali sa trabaho ko pero dahil alangan namang hayaan ko silang maghirap.

"Sige na nga!"

Agad na napatalon talon sa tuwa si Ate Cherry sabay yakap pa sa akin.

"Kaybuti mo talagang bata. Sobrang ganda pa!"

"Sus! Binobola niyo na naman ako."

Inakbayan ko si Ate Cherry, at nakayakap naman sa likuran ko ang isang braso niya habang naglalakad kami papuntang kitchen. Mas matangkad ako kay Ate Cherry. Medyo pandak si ate at mataba kaya sisiw lang sa akin ang akbayan siya.

"Nga pala, Mel. Iyong pamangkin kong si Jon. Iyong sinasabi ko sa iyong nagtatrabaho bilang bartender sa isang bar. Nanghihingi siya ng number mo. Ipinakita ko kasi sa kanya ang picture mo. Ayon at nagandahan sa iyo."

Napakamot ako ng ulo. Hindi ko maintindihan kung bakit halos lahat ng katrabaho ko rito ay gusto ng magka-boyfriend ako. As-if naman magkakapera ako sa pagbo-boyfriend na iyan!

"Pero siyempre hindi ko binigay ang number mo. Ang sabi ko sa kanya ay magpapaalam muna ako."

Umiling ako sabay hikab. Putcha! Inaantok na talaga ako.

"Huwag mong ibigay. Hindi po ako interesadong mag boyfriend."

"Melissa, sige na."

Kinukulit ako ni Ate Cherry habang papasok kami ng kitchen. Kabilaang usok ang agad na bumungad sa akin pagkapasok namin.

"Hindi pa ba tapos iyong party?" tanong ko. May engagement party kasing nagaganap dito sa hotel ngayon kaya siguro aligaga ang lahat dito sa kusina.

"Hoy, Mel... Narinig mo na ba? Iba raw ang naging bride to be!" bungad sa akin ni Shyrah, isa sa mga waitresses ng Bluestone Hotel.

"Naku ka, Shyrah! Napaka-chismosa mo talagang bata ka!" reklamo ni Ate Cherry sa kanya.

"Bakit daw?" interesado ko rin namang tanong.

"Ayon na nga raw, iba iyong sumipot!"

"Shyrah! Pakihatid mo na ito!" tawag sa kanya ng sous chef namin.

Iniwan agad ako ni Shyrah at agad niyang inatupag ang trabaho niya. Eksakto rin namang pagbabalik ni Ate Cherry sa akin habang tulak-tulak ang food cart.

"Ito na ba iyon?" tanong ko.

Tumango siya at nginitian ako.

Tipid na ngiti rin ang pinakawalan ko.

"Sige po."

Hinawakan ko na ang handle ng cart at saka iyon itinulak palabas ng kitchen. Nagdiretso ako sa elevator at saka pinindot ang 20th floor. Nandoon kasi ang mga presidential suite. Ang nasa 21st floor ay ang penthouse na sa pagkakaalam ko'y tinitirhan ng kakambal ng may ari ng hotel. Pero ilang taon na ako dito sa trabaho kong ito pero hanggang ngayon ay hindi ko pa siya nakikita. Siguro ay wala siya dito sa Pilipinas.

Huminto ako sa isang pintuan. Makailang ulit ko pang siniguro kung ito na ba iyon bago ako kumatok.

Ilang katok ang iginawad ko sa pintuan bago ako nagdesisyong buksan na lamang ang pintuan. Ipapasok ko lang ang cart at aalis na ako agad.

Pagkabukas ko ay agad na nanlaki ang mga mata ko't napatakip ako sa aking bibig.

"Ohhh! Ohh! Fuck!"

"Ahh... Faster! Malapit na! I'm almost there..."

"Shit! Ahh... Ahh... Zoren... Sige pa..."

Halinghing at nakakabinging mga ungol ang pumuno sa aking tainga. Naku naman! Bakit ako pa iyong nautusan? E, may nagtatalik naman pala dito. At saka nanghihingi na ba ng midnight snack ang guest dito?

Dahan-dahan kong ipinasok ang food cart. Nanginginig ang kamay ko habang sinusubukang huwag makagawa ng ingay. Ayaw kong maka-istorbo!

Aalis na sana ako pero agad akong napalingon sa likuran ko nang may biglang tumikhim. Agad akong sinalubong ng mga asul na mga mata at ngising aso.

Napalunok ako.

Lalo pa nang pagkababa ng aking mga mata ay nakita kong nakatayo at nangungusap sa akin ang kanyang alaga.

"My goodness! A-ang laki!" Wala sa sariling naibulalas ko.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • The Fuckboy’s Personal Maid   Wakas

    ZOREN KEYDEN RUSSELL“Focus na focus tayo sa cellphone ah? Ano 'yan? Porn 'yan no?” sabay halakhak ni Roiden. Sinubukan pa niyang silipin ang cellphone ko pero agad ko ring inilayo.“Gago! Hindi ako nanonood ng porn!” sabay tapon ko ng unan.“Hindi daw. E sa porn ka nga natuto. Gago!” singit naman ni Art.Kapag talaga nandito sila sa suite ko ay ang gugulo nila. Napakaingay at laging ako ang ginagawang clown.“Wala ba kayong mga trabaho? Ba't nandito na naman kayo? Sino ba kasing nagpapunta sa inyo dito?” reklamo ko.“Si Art. Brokenhearted daw, e,” sabi ni Neo.Umayos ako ng upo at humarap sa kanila. Si Dwayne ay naglalapag ng mga inumin at pulutan mula sa food cart na kaka-deliver lang. Habang si Art ay nagsisimula ng tumungga sa bote.“Anong problema, Art?” tanong ko.“Nai-inlove na siya do'n sa babaeng pumatay sa fiancee niya,” natatawang sagot ni Neo.Anong nakakatawa doon? Gago talaga! Malaking problema 'yon, tinatawanan pa.“I am not sure yet. And fuck! Kailangan ko itong pigila

  • The Fuckboy’s Personal Maid   Kabanata 94

    “Hindi ko alam kung paano kang kokontakin, Mina. At saka isa pa, ayaw ko na ring ipaalam sa iyo kasi narinig ko no'n mula kay Dwight na umuwi kayong Mindoro upang makaiwas sa gulo ng pamilya nila at no'ng Yvette. Alam kong may pinagdadaanan ka rin, kaya bakit pa ako dadagdag 'di ba?”Sunod-sunod siyang umiling. “Mel, hindi iyon ganun. Dapat ay nagsabi ka sa akin para masandalan mo rin ako. Ang bigat sa dibdib na naroroon ka no'ng nahihirapan ako, pero wala ako sa tabi mo no'ng ikaw naman ang naghihirap.”Ngumiti ako. “Ayos lang ako, Mina. Ayos na ako. Nakaya ko lahat.”“Na mag isa? Mahirap 'yon, Mel! At saka nakokonsensya ako, paulit-ulit kong sinasabi kay Dwayne na ang tanga mo kasi pinakawalan mo pa si Zoren. Ang alam kasi namin ay mahal na mahal ka niya. Sorry, Mel kung naisip kong ang tanga mo para piliing masaktan mag isa at ipagluksa ang pagkawala ng anak mo mag isa. Sorry kung naisip kong ang tanga mo at pinili mong pakawalan si Zoren, na pwede namang dalawa kayo at maging sand

  • The Fuckboy’s Personal Maid   Kabanata 93

    Marahan kong inilapag ang isang piraso ng puting tulip sa eksaktong lokasyon kung saan nawala ang anak ko. Tatlong taon na ang nagdaan at hindi ko akalaing magagawa ko ito ngayon nang hindi na naninikip ang dibdib.Sabi nga nila, you have to face your fears, you have to feel the pain and embrace it para tuluyan ka nitong iwan. Hindi man madali ang proseso pero may kaginhawaan sa huli.Tatlong taon na mag isa lang ako. Tatlong taon na pinili kong maging si Melissa Valderama at tuluyang kalimutan si Melissa Loyola. Tatlong taon ang ginugol ko upang mabuo muli ang puso ko pero hanggang ngayo'y hindi ko pa rin mabuo-buo. Tatlong taon at ito pa rin ako . . . Umaasa at naghihintay na mabuo ulit.Isang mahabang pagbuga ng hangin ang ginawa ko nang tumingala ako. Isang ngiti ang pinakawalan ko nang nakita ko ulit ang hugis batang ulap sa asul na kalangitan.At bago pa man tumulo ang mga luha ko ay sumakay na ako sa sasakyan ko at nagtungo sa opisina. This is my daily routine. Dumadaan ako sa

  • The Fuckboy’s Personal Maid   Kabanata 92

    “Anong ginagawa mo dito?” walang ekspresyong bungad ni Clara sa akin. Ni hindi man lang siya umupo at nanatili lamang nakatayo sa aking harapan.“Maupo ka,” sabi ko.Inirapan niya ako nang nag iwas siya ng tingin. Marahas din siyang bumuntonghininga bago nagbalik ng tingin sa akin.“Next time, huwag ka nang mag aksaya ng panahon para bisitahin ako dito because it's not worth it. Ayaw kong tumanggap ng bisita. Lalong lalo na kung isang Valderama.”“Wala ka bang balak humingi ng tawad sa akin? Sa amin? Namatay si Melani, Clara!”“I don't care! At kahit ano pang sabihin mo, hindi ako hihingi ng tawad sa inyo because you're family deserved it all!”Napatayo ako. “Napakawalanghiya mo talaga!”Sarkastiko siyang ngumisi. “Ngayon mo pa na-realize?”Naikuyom ko ang mga kamao ko't nakagat ko ang aking labi. “Mabubulok ka sa kulungan. Sisiguraduhin kong magdudusa ka dito.”Nagkibit-balikat siya. “We'll see. Kasi sa pagkakaalam ko, Dwight's looking for a way for me to get out of here. Paunahan na

  • The Fuckboy’s Personal Maid   Kabanata 91

    “Iiwan mo pa rin ako? Iiwan mo pa rin ako kahit na maayos na ang lahat at nakakulong na si Clara? Zoren, wala nang sagabal sa ating dalawa at alam ko nang hindi ikaw ang dahilan kaya nawala ang anak natin. Kaya bakit mo pa rin nagawang mag desisyon ng ganyan?”Hawak hawak ko ng mahigpit ang kanyang kamay. Ayaw ko 'yong bitiwan. Pakiramdam ko kapag ginawa ko 'yon ay tuluyan na siyang mawawala sa akin. Na wala ng chance para sa aming dalawa.“I'm sorry, Mel. Mahal kita pero sa tingin ko, kailangan kong lumayo.”Yumuko ako at umiling. Hinayaan kong bumagsak ang mga luha ko sa espaltong kalsada kung nasaan kaming dalawa. Ngayon lang kaming dalawa muling nagkita matapos ang isang linggo. Katatapos lang ilibing ni Melani kaninang umaga. Hindi rin siya pumunta sa libing. Ngayon ko lang talaga siya nakita ulit. Ang akala ko ay magiging masaya ako sa sasabihin niya. Excited pa naman akong bumaba nang tawagin ako ni Ena dahil narito nga raw si Zoren. Pero ito pala ang dadatnan ko. Ang pamamaala

  • The Fuckboy’s Personal Maid   Kabanata 90

    “Baby, I'm sorry. I'm sorry for being late.”Panay ang hagulgol ko't halos ayaw ko nang humiwalay mula sa pagkakakapit ko kay Zoren. Wala na akong pakialam kahit pa nagpapalitan na ng bala ang paligid namin.“Ang akala ko . . . Akala ko . . .”“Shhh!”Mas lalong humigpit ang kapit ko sa kanya.“Si Melani . . . Patay na si Melani.”Hindi sumagot si Zoren bagkus ay inalalayan niya akong makatakbo papunta sa dock at makasakay sa yate.“Stay here.”“Saan ka pupunta?” agad kong habol at hawak sa braso niya nang sinubukan niyang talikuran ako.“Mel . . .” Agad akong lumingon sa pinanggalingan ng boses at nakita si Dwight na inaangat ang mga braso para sa akin.Napabuntonghininga ako at agad na tumakbo upang yakapin siya. Isang mahigpit na yakap ang iginawad sa akin ni Dwight.“Ang hirap niyong hanapin. Sorry. We weren't able to track you as soon as possible.”“Dwight, si Melani. P-patay na siya. Namatay siya kakabugbog ng mga tauhan ni Clara,” pagsusumbong ko.Tumango si Dwight.“Kailangan

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status