CHAPTER 2

ALANA POV

Walang gumalaw sa aming tatlo sa loob ng opisina. Ang tanging tunog lang ay ang mahinang usok na lumalabas mula sa mainit na tasang kapeng kalalagay ko lang sa lamesa.

Si Jeric, mukhang nakakita ng multo habang palipat-lipat ang tingin sa akin at kay Sir Clark. Si Sir Clark naman, hindi man lang tiningnan ang kape. Ang buong atensyon niya ay nasa akin, bitbit pa rin ang pulang folder na parang ebidensya sa isang crime scene.

"Salamat," malamig na sabi ni Sir Clark, pero hindi pa rin pinuputol ang titig niya. "Jeric, maaari mo ba kaming iwan muna? I'll call you back after ten minutes."

"Ah... sige po, Sir," nauutal na sagot ni Jeric. Mabilis niyang niyakap ang dalawang iPad niya at halos patakbong lumabas ng kwarto, sabay hila ng pinto para isara ito nang bahagya.

Ngayon, kaming dalawa na lang.

Huminga ako nang malalim, pinapanatili ang tuwid na tayo ng likod ko. Kung akala niya ay maiiyak ako o luluhod para magmakaawang huwag sisantihin, nagkakamali siya. Ang tanging pinagdarasal ko lang sa mga sandaling ito ay huwag niyang marekonisa ang mukha ko mula sa mga lumang balita sa tv noong nakaraang taon.

"Sabi mo kanina, wala kang hinawakan sa lamesa ko," panimula niya. Humakbang siya palapit, ibinaba ang folder sa ibabaw ng mahogany desk, at itinuro ang bottom right corner kung saan nakasulat ang pulang numero ko. "Sino ang nag-compute nito, Alana?"

"Hindi ko po alam, Sir. Baka po si Jeric o ang CFO ninyo," pagsisinungaling ko nang walang kukurap-kurap.

Isang maikling tawa ang pinakawalan niya—isang tawang walang halong saya, puro sarkasmo lang. "Si Jeric? Jeric doesn't even know how to use an advanced financial calculator without opening Excel. At ang CFO ko? Siya ang gumawa ng orihinal na basurang report na ito na nagpapakitang kumikita kami ng labindalawang milyon habang ang totoo ay nalulugi na kami ng mahigit apatnapu't lima."

Sandal siyang sumandal sa gilid ng mesa, ipinatong ang dalawang kamay sa bulsa ng pantalon niya. Mas lalo siyang naging mukhang intimidating sa malapitan, pero mas nangingibabaw sa akin ang galit sa kung paano pinalakad ang kumpanyang ito. Ang dumi ng laro ng mga nasa itaas.

"Ang pen holder na ito," itinuro niya ang kristal na lalagyan ng mga ballpen, "ay may sariling arrangement. I am meticulous about my things. At ang nag-iisang pulang ballpen dito ay nakaharap palagi ang clip sa kaliwa. Kanina, nakaharap ito sa kanan. At ikaw lang ang pumasok dito bukod kay Tita Baby, na alam kong hindi marunong mag-compute ng EBITDA."

Napatikom ang bibig ko. Seryoso ba? May ganito pala siyang level ng pagiging obsessive-compulsive? Kung alam ko lang, sana ay hindi ko na lang inayos ang ballpen. Napansin niya agad ang ganoong kaliit na detalye habang ang kumpanya niya ay ninanakawan na sa ilalim ng ilong niya nang hindi niya namamalayan.

"So, I'll ask you again," mas bumaba ang tono ng boses niya, puno ng awtoridad na hindi mo pwedeng tanggihan. "Sino ka ba talaga, Alana? Dahil walang ordinaryong katulong ang nakakaalam kung paano mag-adjust ng floating rates para sa depreciating corporate assets sa loob ng limang minuto."

Naramdaman ko ang mabilis na tibok ng puso ko. Pwede akong mag-imbento ng kwento. Pwede kong sabihing drop-out ako sa Accountancy o kaya ay mahilig lang ako sa math. Pero nakatitig siya sa akin na parang kaya niyang basahin ang bawat kasinungalingan na lalabas sa bibig ko. Sa mundong ito, kapag nalaman ng mga tulad niya ang sikreto mo, pwede ka nilang gamitin o sirain. At mas lalong delikado kung malalaman niyang takas ako sa isang corporate scandal.

"Isa lang akong taong ayaw sa maling numero, Sir," sa wakas ay sagot ko, seryoso ang tono. "Nangangati ang mga mata ko kapag may nakikitang maling formula. Utak ko na ang nag-compute bago ko pa mapigilan ang kamay ko."

"Saan mo natutunan 'yan?" tanong niya agad, hindi hinahayaang makahinga ang usapan.

"Sa internet," maikling tugon ko.

Hindi siya naniwala. Halata sa paggalaw ng panga niya. Lumapit pa siya ng isang hakbang, dahilan para maamoy ko ang mamahalin niyang pabango na may halong amoy ng stress at kape. "Kung sino ka man, o kung ano man ang pinagtataguan mo dito sa bahay ko, wala akong pakialam sa ngayon. Ang mahalaga sa akin ay ang numerong sinulat mo rito."

Ikinumpas niya ang kamay niya sa ibabaw ng folder. "I need someone who can audit my logistics team without them knowing. Someone inside this house na walang koneksyon sa kahit sinong board member o manager sa head office."

Tinitigan ko siya. "Gusto ninyo akong maging undercover auditor habang nagwawalis ng sahig ninyo?"

"Eksakto," mabilis niyang sagot. Isang tipid na ngiti ang lumitaw sa mga labi niya, pero malamig pa rin ang mga mata. "Gagawin mo pa rin ang mga gawaing-bahay mo para walang maghinala, lalo na si Tita Baby. Pero gabi-gabi, pagkatapos ng trabaho mo rito, aakyat ka rito sa opisina ko. Susuriin mo ang lahat ng financial books na ibibigay ko sa'yo."

"At ano naman ang mapapala ko rito, Sir Clark? Maid ang pinasukan kong trabaho rito, hindi corporate investigator," matapang kong hirit.

"Triplehin ko ang sweldo mo. At sisiguraduhin kong walang makakaalam kung ano man ang totoong pangalan o nakaraan na pilit mong ibinabaon sa labas ng gate ng mansion na 'to," sagot niya, sabay abot sa akin ng pulang folder. "Deal?"

Tiningnan ko ang folder, tapos ang mukha niyang puno ng determinasyon. Alam kong simula sa araw na ito, hindi na lang basta alikabok ang lilinisin ko sa pamilyang Suarez.

Kinuha ko ang folder mula sa kamay niya at sumagot, "Ihanda niyo na po ang mga susunod na papel, Sir."