ログイン"Ano'ng sinabi mo?!" Itinaas ng tsuper ang kamay para hampasin si Frank pero hindi niya nakita itong gumalaw habang siya ay tumilapon. "Pakiusap, huminahon ka, kaibigan."Bumukas ang likurang pinto nang bumaba ang isang matandang lalaki na may tungkod."Dapat nilalagyan mo ng tali ang aso mo." Suminghal si Frank. "Baka hindi mo malaman kung ano ang pumatay sa'yo kung hindi mo siya didisiplinahin!"Ngumiti lamang ang matanda. "Nakikita kong isa kang martial elite. Pwede bang mag-usap tayo?"Agad na napansin ni Frank na hindi pangkaraniwang tao ang matanda, dahil ang normal na tao ay hindi maihahambing sa kanyang pangangatawan—malamang ay kabilang din siya sa isang sekta.Nakikita ng matanda na espesyal din si Frank, kahit na pinipigilan ang sarili at nagpapakita ng sinseridad.Dumating si Sally noon din, nakangiti habang binabati ang matandang lalaki, "Matagal na tayong hindi nagkikita, Ginoong Hamm!""Totoo ‘yan, Ms. York. Kaibigan mo ba siya?" Tinanong ng matandang lalaki."
"Halika, kumain ka rin nito!" ngiti ni Sally habang inilalagay ang isang piraso ng isda sa plato ni Frank. "Inggit na inggit ako sa mga mayayaman habang nag-aaral ako, kaya siniguro kong matikman ang bawat delicacy na alam ko nang maging mayaman din ako." At guess mo? Hindi ako nagsasawa kahit gaano pa karami ang kainin ko. Lahat sila ay tumawa sa akin dahil sa matagal na pagiging mahirap ko—napaka-embarrassing!"Dapat mong kainin ang kaya mo, kahit mayaman ka o mahirap," sabi ni Frank. "Hindi kailanman mali ang magpakita ng respeto sa pagkain.""Tama. Cheers!”Habang nag-toast sila sa isang baso ng espesyal na Romanee-Conti, napabuntong-hininga si Sally. "Hindi ko alam kung ito ay isang isyu ng kakayahan o kung ano, pero kailangan bang magpahangin ng ilang oras ang pulang alak bago inumin?" Sobrang tagal naman niyan.Nawala ang lahat ng pasensya ni Frank para sa mga walang kwentang usapan at nagtanong, "Bakit mo ako dinala dito?""Pinakakain lang kita ng masarap!" Sally sumagot
Crash!Nagbanggaan ang dalawang sasakyan, at ang Passat ay natumba sa gilid dahil mas mabilis ang semi, nag-roll ng ilang beses bago huminto.Sa kabilang banda, si Frank at Sally ay nahulog sa damuhan sa tabi ng kalsada, tila walang malay ngunit halos walang sugat.Bumukas ang pinto ng semi, at may isang matipunong lalaki na may metal na pamalo na lumapit sa kanila."Sumusunod lang sa utos," sabi niya na may buntong-hininga at malupit na in swing ang kanyang bat pababa.Dong!Bigla, nahati sa dalawa ang metal na bat nang tumalon si Frank, sinunggaban ang matipuno na lalaki sa leeg at itinaas siya sa hangin."I-Imposible!"Lumutang ang mga mata ng matipunong lalaki sa hindi makapaniwalang pagkamangha sa payat na kabataan, na tiyak na kalahati lamang ng kanyang laki!Kahit na mayroon siyang mahusay na reflexes, ang pagtalon mula sa isang gumagalaw na kotse sa bilis na iyon ay masasaktan siya dahil sa lakas ng momentum!At sa kabila nito, hindi lamang si Frank ang hindi nasaktan
Agad na sinabi ni Alda kay Frank, pero hindi siya nagulat. Sa katunayan, hindi siya nag-aalala kahit kaunti. "Kung kaya niyang kidnapin ka at dalhin dito, natural lang na nagmamasid siya!"Tumango si Alda bilang pag-unawa—pareho silang mahalagang tao ni Sylvie, at tiyak na mahalaga rin si Sally kung kaya niyang dalhin sila dito nang hindi nagiging sanhi ng alarma.Gayunpaman, nagtanong siya, "Sa kasong iyon, hindi ba't ibig sabihin noon ay lahat tayo ay magiging mga bilanggo niya habang buhay?"Pinagpag ni Frank ang kanyang noo. "Walang nagkukulong sa'yo kapag nandito ako." Nandito ako bilang kanyang kapartner, at pagbabayarin ko siya kung sakaling magkamali siya sa akin!Bumuntong-hininga si Alda ng ginhawa. Tama iyon—sa lakas ni Frank, sino ang magtatangkang makialam sa kanya?"Magaling!"Doon na lumitaw si Sally mula sa wala, pumapalakpak, "Iyan ang isang lalaking may tadhana. Pati ang paraan ng pagsasalita niya ay kakaiba!"Kahit kasama si Frank, hindi mapigilan ni Alda na
Ang saloobin ni Fosco ay biglang nagbago habang umiikot siya sa paligid ni Alda, nagmamakaawa, "Pakiusap, Ms. Ingram. Wala akong kasalanan, swear to god—sila ang may kasalanan! Sila ang nag-umpisa!" Si Scar at ang iba pang mga tulisan ay naguluhan.Matapos ang lahat ng sigaw, lumabas na ang babae pala ang nag-iisang tagapagmana ng sikat na pamilyang Ingram?!Gayunpaman, humalakhak si Alda kay Fosco. "Bantayan mo lang ang likod mo."Nang siya'y lumingon upang umalis, tiyak na napagtanto ni Fosco na walang silbi ang pagmamakaawa.Lumakad siya nang diretso kay Scar, sinampal siya sa mukha!"Kasalanan mo lahat ito!" sigaw niya. "Hindi ito mangyayari kung hindi dahil sa iyo!"Naiwan si Scar na naguguluhan—si Fosco ang nagpasasa sa kanyang kapalaran! Paano naging kasalanan niya ito?!At dahil ang mga Stilton ay mapapahamak na rin, tumigil na si Scar sa pag-amo kay Fosco noon din, at sinagot pa siya, "Tigilan mo na ang pagmamayabang, bata!" Alam ng lahat sa bayan ang tungkol sa mga I
"Ang mga Stilton, kamo? Kayo ay isang pangkaraniwang pamilya lamang, sa palagay ko. Kung ayaw ninyong mawalan ng lahat, umalis kayo sa paningin ko ngayon din!”Ang tono ni Alda ay malamig at mas nakakatakot kaysa kay Sylvie."Ikaw si… Ms. Ingram, tama?" Si Fosco ay napasimangot.Alam niya na may batang at kaakit-akit na anak na babae si Donnie Ingram, pero…Tumawa siya. "Nagbibiro ka. May sakit si Ms. Ingram! Bakit siya mukhang maayos na maayos tulad mo?”Hindi sigurado si Alda kung dapat ba siyang tumawa o umiyak. "Ang impormasyon mo ay luma na—ganap na akong gumaling ngayon." Ano, gusto mo bang ipakita ko sa'yo ang ID ko?Si Fosco ay medyo naguluhan, dahil talagang mapapahamak siya kung ang babae sa harap niya ay talagang si Alda Ingram."Patunayan ang ano?" sabay pang-asar ni Sylvie. "Huwag mo lang siyang palayasin—sabihin mo sa tatay mo na sirain ang pamilya niya, pabayaan siyang mamalimos sa kalye!"Naisip ito ni Alda at kinailangan niyang sumang-ayon.Minsan ay pinayuhan
“Pero!”Paulit-ulit na tinapik ni Luna ang pisngi ni Ned habang tumatawa. “May isa pang pamilya na hindi dapat maliitin… at iyon ang Janko family. Sabi sa tsismis ay handa silang palitan ang mga Lawrence na unti-unti nang bumabagsak.”Ngumisi si Luna habang naaawang tinitigan si Helen. “Kaya sa tingin
“Wala akong sama ng loob sa'yo, Mr. Sorano,” sagot ni Gus. “Paano akong naging hindi patas sa'yo? Sa totoo lang, walang magandang maidudulot sa Sorano family kung magsisimula tayo ng away nang hindi alam ang dahilan. Lalo na't ang pinag-uusapan natin rito ay isang martial elite na malinaw na nagalit
“Talaga? Donn… Frank? Hindi mo ba to pwedeng pag-isipang muli?”“Ako to, si Silverbell… O hindi mo nagustuhan ang itsura ko ngayong malaki na ako?”Naiiyak si Silverbell, pero nanatili siyang nakangiti—kumirot ang puso ni Ned sa mapait na ekspresyon niya, at lalong-lalo na si Frank. “Hindi.” Umiling s
Pagkatapos bumuntong-hininga nang matagal at pinilit na ngumiti, nagsabi si Kat, “Master Lawrence, alam kong magaling ka… Wag kang mag-alala. Hindi kita sisisihin sa nangyari sa tatay ko, at kakaunti lang ang magagawa natin. Basta't buhay siya at nagpapagaling.” “Hindi ako nagsisinungaling,” seryoso







