Mag-log inAng VIP recovery room ng St. Jude Medical Center ay kasing tahimik ng isang pribadong silid sa isang marangyang hotel. Ang tanging ingay ay ang banayad na tunog ng mga medical monitor. Nakaupo si Alex sa tabi ng kama ng kanyang lola. Nakasandal ang kanyang likod, nakapikit ang mga mata, at bakas sa kanyang mukha ang matinding pagod ng nakaraang gabi. Hindi pa rin siya umaalis ng ospital mula nang matapos ang operasyon. Ang kanyang mamahaling tuxedo ay gusot-gusot na, ngunit wala siyang pakialam.
Nang marinig niya ang kaunting kaluskos mula sa kama, mabilis na namulat ang mga mata ni Alex. Dahan-dahang gumalaw ang mga daliri ni Donya Aurora. Ang kanyang mga talukap ay unti-unting bumuka, naaninag ang liwanag ng silid. Bahagya siyang napadaing dahil sa bigat sa kanyang dibdib. Lola, tawag ni Alex, agad na tumayo at hinawakan ang kulubot ngunit malambot na kamay ng matanda. Huwag po kayong biglang kikilos. Katatapos lang ng operasyon ninyo. Tumingin si Donya Aurora sa kanyang apo. Kahit nanghihina pa ang katawan, ang talas at talino sa kanyang mga mata ay hindi nawala. Lumingon siya sa paligid at napagtanto kung nasaan siya. Alex... mahina at paos ang kanyang boses. Ang kasal, ano ang nangyari sa kasal mo? Nagbago ang ekspresyon sa mukha ni Alex. Ang lambot sa kanyang mga mata ay agad napalitan ng malamig na galit, ngunit pinilit niyang pakalmahin ang kanyang boses para hindi ma-stress ang matanda. Huwag niyo na munang isipin yon, Lola. Ang mahalaga ay ligtas kayo. Inatake kayo sa puso sa labas ng simbahan. Ngunit hindi basta-basta mapapaikot si Donya Aurora. Alam niya ang takbo ng utak ng kanyang apo. Iabot mo sa akin ang remote ng telebisyon, Alexander, utos ng matanda sa isang boses na kahit mahina ay may awtoridad. Lola, kailangan niyo ng pahinga. Iabot mo sa akin. Walang nagawa si Alex kundi sundin ang kanyang lola. Pagkabukas ng telebisyon sa dingding, tumambad agad ang isang entertainment news channel. Ang mukha ni Alex at ng kanyang ex-fiancée na si Cassandra ang nasa screen, may malaking headline sa ibaba: “The Valdez Wedding Disaster: Billionaire Left at the Altar as Bride Elopes with Business Rival!” Ipinapakita sa ulat ang mga kuha ng media sa labas ng katedral, ang nagkakagulong mga bisita, at ang mga video clip nina Cassandra at Marco Sy na masayang magkasama sa airport patungong ibang bansa. Sinisiraan ng mga komentarista ang reputasyon ng pamilya Valdez, na kesyo hindi raw sapat ang yaman ni Alex para panatilihin ang isang babae. Humigpit ang hawak ni Donya Aurora sa kumot. Ang kanyang mukha ay namula sa galit. Ang walang utang na loob na babaeng iyon! Ginamit lang ang pondo ng ating kumpanya para isalba ang negosyo ng pamilya niya, tapos ay dudungisan ang pangalan natin sa harap ng buong mundo! galit na sabi ng matanda. Lola, kalma lang, pakiusap. Ako na ang bahala kay Cassandra at sa pamilya niya. Sisiguraduhin kong pagbabayaran nila ang ginawa nila, malamig na banta ni Alex, ang kanyang mga mata ay nag-aapoy sa poot. Ang mahalaga ngayon ay buhay kayo. Isang mahusay na doktor ang nagligtas sa inyo sa kalsada at nag-opera sa inyo. Napatigil si Donya Aurora. Nawala ang galit sa kanyang mukha at napalitan ng interes. Ang doktor? Sino siya? Nasaan siya? Eksakto namang bumukas ang pinto ng silid. Pumasok si Clara, hawak ang isang clipboard. Nakapagpalit na siya ng malinis na stethoscope at suot ang kanyang puting doctor’s coat sa ibabaw ng kanyang simpleng damit. Mukha siyang presko kahit kulang sa tulog. Good morning, Donya Aurora. Mabuti naman at gising na kayo, nakangiting bati ni Clara. Lumapit siya sa kama at sinimulang suriin ang mga vital signs ng matanda. Mabilis ang recovery ng puso niyo, ngunit bawal po ang labis na emosyon o pagka-stress. Narinig ko po kayong sumisigaw mula sa labas. Tinitigan nang mabuti ni Donya Aurora si Clara. Pinagmasdan niya ang maamong mukha ng dalaga, ang malalalim at matatalinong mga mata nito, at ang paraan ng pag-aalaga nito sa kanya na puno ng tapat na malasakit, malayo sa plastik at maarte na kilos ni Cassandra. Ikaw, bulong ni Donya Aurora. Ikaw ang babaeng lumuhod sa kalsada para buhayin ako? At ikaw din ang nag-opera sa akin? Opo, Donya. Ako po si Dr. Clara Monteverde, ang Chief Heart Surgeon ninyo, sagot ni Clara habang isinusulat ang mga detalye sa tsart. Trabaho ko po iyon. Kaya huwag na po kayong mag-alala. Biglang hinawakan ni Donya Aurora ang kamay ni Clara. Nagulat ang dalaga sa biglaang aksyon ng matanda. Lumingon si Donya Aurora kay Alex, pagkatapos ay muling tumingin kay Clara. Isang matalinong ideya ang biglang nabuo sa isip ng matandang matriarka, isang solusyon na papatay sa dalawang ibon sa isang bato: matatakpan ang kahihiyan ng pamilya Valdez sa media, at makakahanap siya ng isang perpektong asawa para sa kanyang apo. Doktora Clara, marahang sabi ni Donya Aurora. Isang malaking kahihiyan ang kinakaharap ng pamilya namin ngayon dahil sa taksil na babaeng umalis. At utang ko sa iyo ang natitirang buhay ko. May isang hiling sana ako sa iyo, bilang pabor sa isang matandang nag-agaw-buhay. Napakunot ang noo ni Clara. Ano po iyon, Donya? Kung tungkol sa gamot o confinement. Nais kong pakasalan mo ang aking apo na si Alexander. Katahimikan ang bumalot sa buong silid. Nabitawan ni Clara ang kanyang ballpen, na gumulong sa sahig. Nanlaki ang kanyang mga mata sa labis na gulat. Halos hindi niya maproseso ang kanyang narinig. Lola! Ano ang sinasabi ninyo? bulalas ni Alex, tuluyang nawala ang kanyang pagiging kalmado. Lalong naging seryoso ang kanyang mukha. Hindi niyo pwedeng gawing biro ang kasal! Hindi ko kilala ang babaeng ito! Hindi ito biro, Alexander! sagot ni Donya Aurora, na muling nagpakita ng kanyang matigas na liderato bilang dating pinuno ng Valdez Group. Ang media ay kasalukuyang ginagawang katatawanan ang pangalan natin. Kung ipapahayag natin sa publiko na ang kasal kahapon ay isang pagpapanggap lamang dahil ang totoo mong pakakasalan ay ang doktor na nagligtas sa akin, ang pampublikong kahihiyan ay magiging isang magandang kwento ng pag-ibig at tadhana! Masasagip natin ang stocks ng kumpanya!Ang marangyang cargo plane ng Valdez Group ay dahan-dahang lumapag sa isang tagong military airstrip sa labas ng lalawigan ng Kivu sa Democratic Republic of the Congo. Pagkabukas ng malaking pinto ng eroplano, sinalubong ang buong pamilya ng isang napakainit, maalikabok, at tuyong hangin ng Africa. Ang paligid ay napaliligiran ng mga naglalakihang tent ng United Nations, mga sundalong may hawak na matataas na kalibre ng baril, at ang nakabubulag na pulang lupa na nagpapakita ng tindi ng krisis sa rehiyong ito.Mabilis na bumaba si Alex Valdez, suot ang kanyang pormal na tactical boots, maong, at isang simpleng itim na polo shirt. Sa likod niya, maingat niyang inalalayan si Clara na kasalukuyan nang naka-uniporme ng International Medical Corps, kasunod nina Dr. Ethan Ramirez, Dr. Maya Salvador, at ang kanilang mga lumalaking anak na sina Clarisse at Xander Jr. na pansamantalang nanatili sa loob ng secure military bunker kasama si Elena Santos para sa kanilang kaligtasan.Sir Alex! Ma'a
Ang gabi sa mansyon ng mga Valdez ay nababalot ng kapayapaan habang ang malamig na hangin ng hapon ay dahan-dahang nagpapagalaw sa mga puting rosas sa hardin. Sampung taon na ang nakalipas mula nang magwakas ang maruruming laro nina Marco Sy at ng pamilya Lee, at ang buhay nina Alex at Clara ay tuluyan nang nakahanap ng kanilang permanenteng paraiso. Si Clarisse na labing-limang taong gulang na ay kasalukuyang nasa kanyang silid upang pag-aralan ang kanyang mga pre-med advanced journals, habang ang labing-dalawang taong gulang naman na si Xander Jr. ay abala sa pag-aayos ng kanyang football kit sa sala. Nakaupo si Clara sa veranda ng kanilang master's bedroom, suot ang kanyang pambahay na silk robe habang seryosong nagbabasa ng isang pandaigdigang ulat mula sa World Health Organization (WHO). Sa kanyang tabi, lumapit si Alex na napakaguwapo pa rin sa kanyang simpleng itim na sweater, may dalang dalawang tasa ng mainit na tsaa para sa kanila. "Masyado ka na namang malalim mag isip, C
Ang paglapag ng pribadong eroplano ng mga Valdez sa Maynila pagkatapos ng makasaysayang tagumpay sa New York Supreme Court ay binalot ng isang napakaliwanag at mainit na sikat ng araw. Ang lungsod na dati ay naging saksi ng kanilang mga takot, selos, at maruruming labanan sa korporasyon ay tuluyan nang naging isang mapayapang tahanan. Habang bumababa si Alex sa hagdanan ng eroplano, maingat niyang buhat-buhat ang dalawang taong gulang na si Xander Jr. na mahimbing na natutulog sa kanyang balikat, habang ang kanyang isang braso naman ay protektadong nakaakbay sa bewang ni Clara.Si Clara ay hawak ang kamay ng limang taong gulang na si Clarisse na masayang nagtatalon sa pulang carpet ng tarmac. Sa kanilang likuran, nakasunod si Elena Santos dala ang mga naglalakihang maleta, kasama ang kanilang buong security team na may mga tapat na ngiti sa kanilang mga mukha."Nandito na tayo muli sa wakas, Alex," nakangiting saad ni Clara habang nilalasap ang pamilyar na hangin ng Maynila. "Tapos na
Ang New York Supreme Court sa Lower Manhattan ay nababalot ng isang napakamalamig at tensyonadong kapaligiran sa umagang iyon. Ang labas ng makasaysayang gusali ay pinaliligiran ng manipis na niyebe, habang ang mga reporters mula sa malalaking internasyonal na networks tulad ng CNBC at Bloomberg ay nakapila sa tapat ng hagdanan, may hawak na mga mamahaling camera na handang kumuha ng larawan ng bilyonaryong Pilipino. Ito ang araw ng paghaharap para sa Injunction Case na inihain ng mga natitirang galamay ng pamilya Lee at Christian Valdez.Sa loob ng malawak at marangyang courtroom, ang kapaligiran ay parang isang larangan ng digmaan kung saan ang sandata ay ang mga legal na dokumento. Nakaupo sa kaliwang panig ng mahabang kahoy na lamesa ang grupo ng mga high-end na abogadong Amerikano na binayaran ng pamilya Lee. Sa kanilang unahan, nakatayo ang isang matangkad at mayabang na dayuhang abogado, si Atty. Richard Ramirez, na kilala sa Wall Street bilang isang walang-awang fixer ng mga c
Ibinaba ni Clara ang tasa ng mainit na tsaa sa ibabaw ng lamesa, ngunit hindi siya umalis sa tabi ng kanyang asawa. Ang mabilis na pagpikit ng screen ng laptop ni Alex at ang natatanging panginginig sa panga ng bilyonaryo ay hindi nakaligtas sa kanyang mga matatalas na mata bilang isang Chief Surgeon. Lumapit siya sa likod ng swivel chair ni Alex, dahan-dahang ipinatong ang kanyang mga kamay sa malalapad na balikat ng lalaki, at marahang minasahe ang matitigas na kalamnan sa leeg nito. "Alex... huwag mo nang itago sa akin," malambot at masuyong saad ni Clara, ang kanyang boses ay tila isang banayad na kanlungan sa gitna ng malamig na silid. "Kilalang-kilala kita. Kapag ganyan ang itsura ng mga mata mo, may malaking bagyo na namang nagbabadyang sumira sa katahimikan natin. Tungkol ba ito kay Marco Sy? O sa New York?" Bumuntong-hininga nang malalim si Alex, ang kanyang malalaking kamay ay dahan-dahang umabot sa likod upang hawakan ang palad ng kanyang asawa. Inikot niya ang kanyang ch
Ang paglipas ng hatinggabi sa mansyon ng mga Valdez ay nagdala ng isang pambihirang katahimikan, ngunit para kay Maya Salvador, ang bawat sulok ng marangyang guest room na ibinigay sa kanya ay tila isang panaginip na hindi niya kailanman inakalang mararanasan. Ang silid na matatagpuan sa tabi ng kwarto nina Elena Santos ay napakalawak, may malambot na queen-sized bed, at pinaliligiran ng mga simpleng ngunit eleganteng dekorasyon na nagbigay ng pambihirang kapanatagan sa kanyang nanginginig pa ring sistema.Ipinatong ni Maya ang kanyang kulay brown na notebook sa ibabaw ng maliit na study table sa gilid ng bintana. Nakaupo si Dr. Ethan Ramirez sa kanyang tabi, suot pa rin ang kanyang puting polo, habang maingat na binubuklat ang mga pahina ng Advanced Biology textbook upang ipagpatuloy ang kanilang naudlot na lecture kanina sa waiting shed."Huminga ka nang malalim, Maya," masuyong paalala ni Ethan habang itinuturo ang isang diagram ng sirkulasyon ng baga. "Nasa loob ka na ng mansyon n







