LOGINLumingon ang matanda kay Clara, na hanggang ngayon ay nakatala pa rin ang gulat sa mukha. Clara, alam kong masyadong biglaan ito. Ngunit alam ko rin na ang St. Jude Medical Center ay nangangailangan ng malaking pondo para sa inyong charity ward at bagong medical equipment. Kung papayag ka sa isang taong kasunduan ng kasal kay Alex, ang pamilya Valdez ang magiging permanenteng sponsor ng ospital na ito. Walang mahirap na pasyente ang tatanggihan muli.
Napalunok si Clara. Ang huling sinabi ni Donya Aurora ang tumama sa kanyang puso. Ang charity ward ang pinakamalaking pangarap niya, ang matulungan ang mga pasyenteng namamatay dahil walang pambayad sa operasyon sa puso. Ilang segundong namayani ang nakabibinging katahimikan sa loob ng marangyang VIP room. Ang tanging naririnig ay ang mahinang tunog ng heart monitor. Unti-unting rumesponde ang utak ni Clara mula sa matinding gulat na idinulot ng mungkahi ng matandang donya. Huminga nang malalim si Clara, pinulot ang kanyang ballpen sa sahig, at hinarap si Donya Aurora nang may buong paggalang ngunit may matigas na paninindigan. Ipagpatawad ninyo, Donya Aurora, panimula ni Clara, ang kanyang boses ay kalmado ngunit seryoso. Nagpapasalamat po ako sa mataas na pagtingin ninyo sa akin. Malaki rin ang maitutulong ng pondo para sa mga pasyente sa charity ward. Ngunit hindi ko po pwedeng tanggapin ang hiling ninyo. Ang kasal ay hindi isang laro o negosyo na pwedeng pirmahan na lang para isalba ang reputasyon ng inyong pamilya. Lumingon si Clara kay Alex na kasalukuyang nakatitig sa kanya nang malamig, bago muling hinarap ang matanda. Doktor po ako, hindi isang aktres o substitute bride. Ang tungkulin ko ay gamutin ang puso ninyo, hindi ang makisali sa palabas ng alta lipunan. Patawad po, ngunit hindi ako papayag. Clara, ija, pakinggan mo muna ako, pagmamakaawa ni Donya Aurora, ngunit mabilis na humakbang si Clara patungo sa pinto. Kailangan ko na pong tingnan ang iba pang pasyente. Babalik na lang po ako mamayang hapon para sa inyong routine check-up. Mr. Valdez, pakiusap, huwag mong hayaang ma stress ang lola mo, paalala ni Clara bago tuluyang lumabas ng silid. Nang sumara ang pinto, agad na napatingin si Donya Aurora kay Alex. Alexander, huwag mo siyang hahayaang umalis! Siya lang ang tanging solusyon natin ngayon. Habulin mo siya! Hindi na nag-dalawang isip si Alex. Bagaman tutol din siya sa ideya ng kanyang lola noong una, napagtanto niya na tama ang matanda. Ang stocks ng Valdez Group ay kasalukuyang bumabagsak dahil sa iskandalo ng kanyang kasal. Kung hindi niya ito maaayos sa loob ng bente-kuwatro oras, milyong-milyong piso ang mawawala sa kumpanya, at lalong magpipista ang media sa kanyang kahihiyan. At higit sa lahat, ang babaeng katatapos lang tumanggi sa kanya ay nag-iwan ng kakaibang hamon sa kanyang pagkatao. Walang sinuman ang tumatanggi sa isang Valdez. Mabilis na lumabas si Alex ng silid at hinabol ang naglalakad na doktor sa mahabang pasilyo ng VIP wing. Dr. Monteverde! Sandali! matigas na tawag ni Alex. Hindi huminto si Clara, kaya binilisan ni Alex ang kanyang lakad at marahang hinawakan ang braso ng dalaga para patigilin ito. Agad na humarap si Clara, ang kanyang mga mata ay may bakas ng inis. Mr. Valdez, bawal ang maingay sa pasilyo ng ospital. At pakiusap, bitawan mo ang braso ko. Inalis ni Alex ang kanyang kamay ngunit nanatili siyang nakatayo nang malapit kay Clara, sapat para maramdaman ng dalaga ang mabigat at dominanteng presensya ng bilyonaryo. Mag-usap tayo nang pormal, malamig na sabi ni Alex, habang nakapamulsa. Alam kong nabigla ka sa sinabi ng lola ko. Pero bago mo tuluyang tanggihan ang alok, tingnan muna natin ang sitwasyon sa praktikal na paraan. Hindi ba't kailangan ng ospital mo ng pondo? Natawa nang bahagya si Clara, isang tawang walang halo-halong saya. Praktikal? Mr. Valdez, bilyonaryo ka nga, pero mukhang hindi mo alam ang kahulugan ng kasal. Gusto ninyong magpakasal ako sa isang lalaking hindi ko naman kilala, na katatapos lang iwan sa altar ng ex-fiancée niya, para lang sa pera at image ng kumpanya niyo? Anong tingin niyo sa akin, nabibili? Lahat ng bagay ay may katapat na halaga, Doktora, seryosong sagot ni Alex, ang kanyang mga mata ay nanatiling blangko at walang emosyon. At sa sitwasyong ito, hindi lang ako ang makikinabang. Nabasa ko ang profile mo habang nasa OR ka kagabi. Dr. Clara Monteverde, top ng kanyang class, ngunit laging nakikipag-away sa board of directors ng ospital na ito dahil pinoprotektahan mo ang mga mahihirap na pasyente na walang pambayad sa operasyon. Kulang ang budget ng charity ward niyo. Ilang bata ang namamatay buwan-buwan dahil walang pondo para sa artificial valves at pacemakers? Natigilan si Clara. Tama si Alex. Iyon ang pinakamalaking sakit sa ulo niya araw-araw. Ang makitang namamatay ang mga pasyente dahil sa kahirapan habang ang mga mayayaman ay kayang bumili ng bagong buhay. Nakita ni Alex ang bahagyang paglambot sa mga mata ni Clara, kaya ipinagpatuloy niya ang kanyang pananalita. Isang taon lang, Clara. Isang taon tayong magpapanggap sa harap ng media at ng lola ko. Papipirmahin kita ng isang legal na kasunduan, isang Marriage Contract. Walang totoong obligasyon bilang mag-asawa. Magkahiwalay tayo ng kwarto. At kapalit ng isang taon mo, maglalabas ang Valdez Foundation ng limampung milyong piso (₱50,000,000) ngayong linggo para sa charity ward mo, at triple pa niyan kapag natapos ang kontrata. Napalunok si Clara. Limampung milyong piso. Ang halagang iyon ay makakapagligtas ng daan-daang buhay ng mga batang may sakit sa puso. Iyon ang pangarap na matagal na niyang ipinaglalaban. Bakit ako? mahinang tanong ni Clara, habang nakatitig sa mga mata ni Alex. Maraming magagandang babae sa labas na handang maging pekeng asawa mo nang libre. Dahil ikaw lang ang babaeng pinagkakatiwalaan ng lola ko ngayon, direktang sagot ni Alex. "At dahil alam kong hindi mo ako lolokohin para sa sarili mong ambisyon. Ang tanging ambisyon mo ay ang mga pasyente mo. Negosyo ito, Clara. Isasalba mo ang reputasyon ko, isasalba ko ang mga pasyente mo. Isipin mo ang mga buhay na pwede mong iligtas kapalit ng isang taong pirma. kaya sana pumayag ka na.Ang gabi ay tuluyan nang lumalim sa paligid ng unibersidad, at ang madilim na kalsada sa labas ng St. Jude Medical Institute ay binalot ng isang napakamalamig at masukal na hamog. Kakalabas lang ni Clarisse mula sa huling duty niya sa klinika. Bitbit ang kanyang backpack, mabilis siyang naglalakad patungo sa tagong terminal ng sasakyan. Nagpasya siyang huwag magpasundo sa mga personal na guwardiya ng kanyang ama upang hindi nito matuklasan ang nagaganap na tensyon sa pagitan nila ni Tristan Sy.Ngunit nang makarating siya sa isang madilim at walang taong kurbada ng kalsada, isang mahabang itim na limousine ang biglang humarurot mula sa dilim at marahas na humarang sa kanyang unahan.Bumukas ang pinto ng sasakyan, at dahan-dahang bumaba si Tristan Sy. Suot pa rin nito ang kanyang itim na winter jacket, seryoso ang mukha, at ang kanyang mga mata ay nanlilisik sa purong poot sa ilalim ng liwanag ng nag-iisang poste ng ilaw. Sa likod niya, sumunod ang dalawa pa nitong armadong tauhan na n
Ang gabi matapos ang nakatatakot na tagpo sa dissection laboratory ay naging isang mahabang laban para kay Clarisse. Nang umuwi siya sa mansyon ng mga Valdez, sinalubong siya ng pamilyar na init at tamis ng kanyang pamilya. Nakita niya ang kanyang amang si Alex na masayang nakikipagbuno kay Xander Jr. sa carpet ng sala, habang ang kanyang inang si Clara naman ay may dalang baso ng gatas para sa kanya. Sa tindi ng pagmamahal na nakikita niya, mas lalong pinatigas ni Clarisse ang kanyang paninindigan. Itinago niya ang pulang note ni Tristan sa pinakamalalim na bulsa ng kanyang backpack. Ayaw niyang muling buksan ang mga lumang sugat at takot ng kanyang mga magulang oras na para patunayan niya na ang nag-iisang anak ng bilyonaryo at ng heart surgeon ay may sapat na lakas upang ipaglaban ang kanyang sariling kaligtasan.Kinabukasan, ang main lecture hall ng St. Jude Medical Institute ay napupuno ng ingay ng higit sa sandaang mga first-year medical students. Ang sikat ng araw ay banayad na
Ang paglipas ng limang taon mula noong makasaysayang medical mission ng pamilya Valdez sa Africa ay nagdala ng panibagong yugto ng pagbabago sa mansyon. Ang mga ripples ng panahon ay patuloy na gumuhit ng mga magagandang alaala, ngunit para sa panganay na anak nina Alex at Clara, ang panahon ng paglalaro sa ilalim ng mga puting rosas ay pormal nang nagtapos. Sa edad na dalawampung taon, si Clarisse Monteverde Valdez ay isang ganap nang pre-med graduate at kasalukuyang nasa kanyang unang taon sa St. Jude Medical Institute ang prestihiyosong unibersidad kung saan si Dr. Ethan Ramirez ay nananatiling isa sa mga tanyag na Professor.Taglay ni Clarisse ang pambihirang kumbinasyon ng kanyang mga magulang. Mayroon siyang maamo at matatag na kagandahan ng kanyang inang si Clara, ngunit ang kanyang matatalas na mga mata at ang dominanteng aura sa kanyang bawat hakbang ay purong Alexander Valdez. Kilala siya sa buong kampus bilang isang walang-awang genius na palaging nakakakuha ng pinakamataas
Ang sumunod na dalawang linggo sa loob ng Kivu Quarantine Camp sa Congo ay naging isang walang-patid na karera laban sa kamatayan. Para kay Dr. Clara Monteverde-Valdez, kay Dr. Ethan Ramirez, at kay Dr. Maya Salvador, ang Operating Room tent ay naging kanilang buong mundo. Sa ilalim ng patuloy na ugong ng mga medical generators at sa tulong ng sandaang makabagong ventilators na ipinagtanggol ni Alex mula sa mga rebeldeng gerilya, walang tigil ang mga kamay ng mga doktor sa paghawak ng scalpel.Araw at gabi, si Clara ang nangunguna sa mga emergency open-heart surgeries upang ayusin ang mga namamagang pader ng puso ng mga bata na dumanas ng mutated myocarditis. Si Ethan at Maya naman ang walang pagod sa pangangasiwa ng post-op recovery at sirkulasyon ng blood transfusion. Masyadong kritikal ang sitwasyon, ngunit ang talino, ang disiplina, at ang nag-aalabab na malasakit ng pamilya Valdez-Monteverde Foundation ay nagbunga ng isang pambihirang milagro.Sa loob ng labing-apat na araw, ang
Ang marangyang cargo plane ng Valdez Group ay dahan-dahang lumapag sa isang tagong military airstrip sa labas ng lalawigan ng Kivu sa Democratic Republic of the Congo. Pagkabukas ng malaking pinto ng eroplano, sinalubong ang buong pamilya ng isang napakainit, maalikabok, at tuyong hangin ng Africa. Ang paligid ay napaliligiran ng mga naglalakihang tent ng United Nations, mga sundalong may hawak na matataas na kalibre ng baril, at ang nakabubulag na pulang lupa na nagpapakita ng tindi ng krisis sa rehiyong ito.Mabilis na bumaba si Alex Valdez, suot ang kanyang pormal na tactical boots, maong, at isang simpleng itim na polo shirt. Sa likod niya, maingat niyang inalalayan si Clara na kasalukuyan nang naka-uniporme ng International Medical Corps, kasunod nina Dr. Ethan Ramirez, Dr. Maya Salvador, at ang kanilang mga lumalaking anak na sina Clarisse at Xander Jr. na pansamantalang nanatili sa loob ng secure military bunker kasama si Elena Santos para sa kanilang kaligtasan.Sir Alex! Ma'a
Ang gabi sa mansyon ng mga Valdez ay nababalot ng kapayapaan habang ang malamig na hangin ng hapon ay dahan-dahang nagpapagalaw sa mga puting rosas sa hardin. Sampung taon na ang nakalipas mula nang magwakas ang maruruming laro nina Marco Sy at ng pamilya Lee, at ang buhay nina Alex at Clara ay tuluyan nang nakahanap ng kanilang permanenteng paraiso. Si Clarisse na labing-limang taong gulang na ay kasalukuyang nasa kanyang silid upang pag-aralan ang kanyang mga pre-med advanced journals, habang ang labing-dalawang taong gulang naman na si Xander Jr. ay abala sa pag-aayos ng kanyang football kit sa sala. Nakaupo si Clara sa veranda ng kanilang master's bedroom, suot ang kanyang pambahay na silk robe habang seryosong nagbabasa ng isang pandaigdigang ulat mula sa World Health Organization (WHO). Sa kanyang tabi, lumapit si Alex na napakaguwapo pa rin sa kanyang simpleng itim na sweater, may dalang dalawang tasa ng mainit na tsaa para sa kanila. "Masyado ka na namang malalim mag isip, C







