FAZER LOGINLumingon ang matanda kay Clara, na hanggang ngayon ay nakatala pa rin ang gulat sa mukha. Clara, alam kong masyadong biglaan ito. Ngunit alam ko rin na ang St. Jude Medical Center ay nangangailangan ng malaking pondo para sa inyong charity ward at bagong medical equipment. Kung papayag ka sa isang taong kasunduan ng kasal kay Alex, ang pamilya Valdez ang magiging permanenteng sponsor ng ospital na ito. Walang mahirap na pasyente ang tatanggihan muli.
Napalunok si Clara. Ang huling sinabi ni Donya Aurora ang tumama sa kanyang puso. Ang charity ward ang pinakamalaking pangarap niya, ang matulungan ang mga pasyenteng namamatay dahil walang pambayad sa operasyon sa puso. Ilang segundong namayani ang nakabibinging katahimikan sa loob ng marangyang VIP room. Ang tanging naririnig ay ang mahinang tunog ng heart monitor. Unti-unting rumesponde ang utak ni Clara mula sa matinding gulat na idinulot ng mungkahi ng matandang donya. Huminga nang malalim si Clara, pinulot ang kanyang ballpen sa sahig, at hinarap si Donya Aurora nang may buong paggalang ngunit may matigas na paninindigan. Ipagpatawad ninyo, Donya Aurora, panimula ni Clara, ang kanyang boses ay kalmado ngunit seryoso. Nagpapasalamat po ako sa mataas na pagtingin ninyo sa akin. Malaki rin ang maitutulong ng pondo para sa mga pasyente sa charity ward. Ngunit hindi ko po pwedeng tanggapin ang hiling ninyo. Ang kasal ay hindi isang laro o negosyo na pwedeng pirmahan na lang para isalba ang reputasyon ng inyong pamilya. Lumingon si Clara kay Alex na kasalukuyang nakatitig sa kanya nang malamig, bago muling hinarap ang matanda. Doktor po ako, hindi isang aktres o substitute bride. Ang tungkulin ko ay gamutin ang puso ninyo, hindi ang makisali sa palabas ng alta lipunan. Patawad po, ngunit hindi ako papayag. Clara, ija, pakinggan mo muna ako, pagmamakaawa ni Donya Aurora, ngunit mabilis na humakbang si Clara patungo sa pinto. Kailangan ko na pong tingnan ang iba pang pasyente. Babalik na lang po ako mamayang hapon para sa inyong routine check-up. Mr. Valdez, pakiusap, huwag mong hayaang ma stress ang lola mo, paalala ni Clara bago tuluyang lumabas ng silid. Nang sumara ang pinto, agad na napatingin si Donya Aurora kay Alex. Alexander, huwag mo siyang hahayaang umalis! Siya lang ang tanging solusyon natin ngayon. Habulin mo siya! Hindi na nag-dalawang isip si Alex. Bagaman tutol din siya sa ideya ng kanyang lola noong una, napagtanto niya na tama ang matanda. Ang stocks ng Valdez Group ay kasalukuyang bumabagsak dahil sa iskandalo ng kanyang kasal. Kung hindi niya ito maaayos sa loob ng bente-kuwatro oras, milyong-milyong piso ang mawawala sa kumpanya, at lalong magpipista ang media sa kanyang kahihiyan. At higit sa lahat, ang babaeng katatapos lang tumanggi sa kanya ay nag-iwan ng kakaibang hamon sa kanyang pagkatao. Walang sinuman ang tumatanggi sa isang Valdez. Mabilis na lumabas si Alex ng silid at hinabol ang naglalakad na doktor sa mahabang pasilyo ng VIP wing. Dr. Monteverde! Sandali! matigas na tawag ni Alex. Hindi huminto si Clara, kaya binilisan ni Alex ang kanyang lakad at marahang hinawakan ang braso ng dalaga para patigilin ito. Agad na humarap si Clara, ang kanyang mga mata ay may bakas ng inis. Mr. Valdez, bawal ang maingay sa pasilyo ng ospital. At pakiusap, bitawan mo ang braso ko. Inalis ni Alex ang kanyang kamay ngunit nanatili siyang nakatayo nang malapit kay Clara, sapat para maramdaman ng dalaga ang mabigat at dominanteng presensya ng bilyonaryo. Mag-usap tayo nang pormal, malamig na sabi ni Alex, habang nakapamulsa. Alam kong nabigla ka sa sinabi ng lola ko. Pero bago mo tuluyang tanggihan ang alok, tingnan muna natin ang sitwasyon sa praktikal na paraan. Hindi ba't kailangan ng ospital mo ng pondo? Natawa nang bahagya si Clara, isang tawang walang halo-halong saya. Praktikal? Mr. Valdez, bilyonaryo ka nga, pero mukhang hindi mo alam ang kahulugan ng kasal. Gusto ninyong magpakasal ako sa isang lalaking hindi ko naman kilala, na katatapos lang iwan sa altar ng ex-fiancée niya, para lang sa pera at image ng kumpanya niyo? Anong tingin niyo sa akin, nabibili? Lahat ng bagay ay may katapat na halaga, Doktora, seryosong sagot ni Alex, ang kanyang mga mata ay nanatiling blangko at walang emosyon. At sa sitwasyong ito, hindi lang ako ang makikinabang. Nabasa ko ang profile mo habang nasa OR ka kagabi. Dr. Clara Monteverde, top ng kanyang class, ngunit laging nakikipag-away sa board of directors ng ospital na ito dahil pinoprotektahan mo ang mga mahihirap na pasyente na walang pambayad sa operasyon. Kulang ang budget ng charity ward niyo. Ilang bata ang namamatay buwan-buwan dahil walang pondo para sa artificial valves at pacemakers? Natigilan si Clara. Tama si Alex. Iyon ang pinakamalaking sakit sa ulo niya araw-araw. Ang makitang namamatay ang mga pasyente dahil sa kahirapan habang ang mga mayayaman ay kayang bumili ng bagong buhay. Nakita ni Alex ang bahagyang paglambot sa mga mata ni Clara, kaya ipinagpatuloy niya ang kanyang pananalita. Isang taon lang, Clara. Isang taon tayong magpapanggap sa harap ng media at ng lola ko. Papipirmahin kita ng isang legal na kasunduan, isang Marriage Contract. Walang totoong obligasyon bilang mag-asawa. Magkahiwalay tayo ng kwarto. At kapalit ng isang taon mo, maglalabas ang Valdez Foundation ng limampung milyong piso (₱50,000,000) ngayong linggo para sa charity ward mo, at triple pa niyan kapag natapos ang kontrata. Napalunok si Clara. Limampung milyong piso. Ang halagang iyon ay makakapagligtas ng daan-daang buhay ng mga batang may sakit sa puso. Iyon ang pangarap na matagal na niyang ipinaglalaban. Bakit ako? mahinang tanong ni Clara, habang nakatitig sa mga mata ni Alex. Maraming magagandang babae sa labas na handang maging pekeng asawa mo nang libre. Dahil ikaw lang ang babaeng pinagkakatiwalaan ng lola ko ngayon, direktang sagot ni Alex. "At dahil alam kong hindi mo ako lolokohin para sa sarili mong ambisyon. Ang tanging ambisyon mo ay ang mga pasyente mo. Negosyo ito, Clara. Isasalba mo ang reputasyon ko, isasalba ko ang mga pasyente mo. Isipin mo ang mga buhay na pwede mong iligtas kapalit ng isang taong pirma. kaya sana pumayag ka na.Nang magpaalam sina Clara at Maya upang dalhin ang maliit na si Clarisse sa malapit na cafeteria ng ospital para bumili ng tsokolate, ang kanina lang ay masaya at puno ng tawanan na klinika ni Ethan ay biglang binalot ng isang napakamalamig na katahimikan. Nanatiling nakatayo si Alex sa may pinto, dahan-dahang isinara ang lock ng kahoy na pinto, bago humarap kay Ethan.Wala na ang manipis na ngiti sa mga labi ng bilyonaryo. Ang kanyang mukha ay bumalik sa pamilyar at nakatatakot na seryosong awra ang itsura niya sa tuwing may nagbabadyang malaking problema na maaaring magpabagsak sa pamilya Valdez.May problema ba, Alex?" takang tanong ni Ethan habang ibinababa ang mga textbook sa lamesa, napansin ang biglaang pagbabago ng ihip ng hangin. "Kung may balita ka tungkol sa mga kaso nina Marco Sy sa korte, pwede nating pag-usapan mamaya.""Ito ay tungkol sa dalagang kasama mo kanina, Ethan," malamig na putol ni Alex habang dahan-dahang lumalapit sa tapat ng lamesa. Inilapag niya ang kanyan
Ang hapon sa St. Jude Medical Center ay nababalot ng karaniwang ingay ng mga pasyente at ang pamilyar na amoy ng antiseptiko. Sa loob ng kanyang pribadong klinika sa pediatric wing, nakaupo si Dr. Ethan Ramirez sa kanyang swivel chair habang maingat na binabasa ang ilang medical journals. Sa ibabaw ng kanyang lamesa, bukod sa stethoscope at mga reseta, ay may nakahandang isang karagdagang silya, isang Advanced Anatomy model ng puso, at dalawang baso ng malamig na juice.Eksaktong alas-kwatro ng hapon, isang banayad na kumatok ang nagmula sa pintuan ng kanyang klinika."Pasok," pormal at may kasamang nakatagong pananabik na saad ni Ethan.Dahan-dahang bumukas ang pinto at pumasok si Maya Salvador. Suot niya ang kanyang simpleng blue cardigan sa ibabaw ng puting t-shirt, maong, at ang kanyang makapal na kulay brown na notebook ay mahigpit na nakakapit sa kanyang dibdib. Inayos niya ang kanyang salamin sa mata, may kaunting pamumutla at hiyâ sa kanyang mga pisngi habang tumitingin sa guw
Matapos ang matagumpay na paglalakbay ng pamilya Valdez sa New York upang tuparin ang huling habilin ni Donya Aurora, bumalik ang katahimikan at kapayapaan sa Maynila. Ngunit sa tapat ng St. Jude Medical Center, si Dr. Ethan Ramirez ay nagpasya na pumasok sa isang bagong yugto ng kanyang buhay. Upang tuluyan nang mailipat ang kanyang pokus mula sa kanyang nakaraang pagkabigo sa pag-ibig kay Clara, tinanggap niya ang isang alok mula sa St. Jude Medical Institute ang prestihiyosong unibersidad na katabi ng ospital upang magturo bilang isang part-time Biology at Advanced Anatomy Professor para sa mga nag-a-apply sa pre-med.Alas-otso ng umaga. Ang malawak na ampitheater lecture hall ng institusyon ay napupuno ng ingay ng daan-daang mga bagong estudyante. Pumasok si Ethan, suot ang kanyang pormal na puting polo, nakatupi ang mga manggas hanggang siko, at may hawak na isang makapal na textbook ng Advanced Biology. Kahit may kaunting pilat pa rin ang kanyang kaliwang balikat mula sa tama ng
Ang silid ni Donya Aurora ay binalot ng dapit-hapon na may kulay gintong liwanag, tila ba dahan-dahang nagbibigay ng pinal na parangal sa reyna ng pamilya Valdez. Nakaupo pa rin si Alex sa tabi ng kama, mahigpit na nakakapit sa nanginginig at kulubot na kamay ng kanyang lola. Sa kabilang panig, si Clara naman ay patuloy na nagpupunas ng sarili nitong mga luha habang marahang inaayos ang kumot ng matanda upang tiyaking komportable ito.Huminga nang malalim ngunit mababaw si Donya Aurora. Lumingon siya kay Alex, ang kanyang mga mata, bagaman nanghihina, ay mayroon pa ring natitirang talas ng isang tunay na pinuno."Alexander... Clara, ija... makinig kayo sa akin," mahinang bulong ng Donya, ang kanyang boses ay tila kaluskos ng mga tuyong dahon. "Mayroon akong isang huling hiling bago ko tuluyang ipikit ang aking mga mata sa mundong ito.""Ano po iyon, Lola? Sabihin ninyo po, gagawin ko ang lahat," umiiyak na sagot ni Alex, ang kanyang malalapad na balikat ay nanginginig sa tindi ng pagd
Ang paglipas ng limang taon ay nag-iwan ng mga pambihirang marka ng biyaya at kapanatagan sa mansyon ng mga Valdez. Ang bawat sulok ng marangyang tahanan na dati ay nababalot ng malamig at madidilim na laro ng kapangyarihan ay tuluyan nang napalitan ng walang-katapusang musika ng tawanan ng mga bata. Si Clarisse ay limang taong gulang na ngayon isang napakatalino at bibong batang babae na may matatag na mga mata ng kanyang ina at ang paimpit na katigasan ng ulo ng kanyang amang bilyonaryo.Ngunit hindi na nag-iisa si Clarisse sa malawak na hardin. Sa tabi ng mga puting rosas, patakbong sumusunod sa kanya ang kanyang dalawang taong gulang na kapatid na lalaki, si Alexander "Xander" Valdez Jr., na kamukhang-kamukha ni Alex noong kabataan nito.Si Clara ay matagumpay na pinamamahalaan ang Dr. Manuel Monteverde Memorial Medical Center sa Tarlac, na ngayon ay kinikilala bilang isa sa mga nangungunang ospital sa bansa para sa pediatric cardiology. Si Alex naman, bagaman nananatiling makapan
Tatlong buwan ang mabilis na lumipas matapos ang naganap na madilim at tensyonadong gabi sa kabundukan ng Antipolo. Ang huling pag-atake ni Marco Sy ay tuluyan nang napawi sa kanilang mga buhay matapos itong makaranas ng isang malubhang cardiac arrest na nagpilit sa kanyang manatili sa ilalim ng mahigpit na medikal na kustodiya ng gobyerno sa loob ng bilangguan habambuhay. Sa wakas, ang lungsod ng Maynila at ang mundo ng alta lipunan ay tuluyan nang naging mapayapa para sa pamilya Valdez.Ngayong umaga, ang sikat ng araw sa lalawigan ng Tarlac ang probinsya kung saan unang nagtago si Clara at ang kanyang ama bente-kuwatro taon na ang nakalipas ay napakaliwanag at sariwa. Ang malawak na lupain na binili ni Alex Valdez noong nakaraang taon ay pinaliligiran ngayon ng isang napakatayog, modernong limang palapag na gusali na gawa sa puting semento, salamin, at may mga naglalakihang hardin sa paligid.Ito ang Dr. Manuel Monteverde Memorial Medical Center. Isang state-of-the-art na ospital n







