LOGIN"Huwag kayong hahawak sa kaniya, pakiusap, lumayo kayo sa anak ko!" ang halos mapatid-vocal-cord kong sigaw habang pilit kong itinutulak ang mga dambuhalang security guards na nakaharang sa gilid ng hagdanan ng main stage."Ma'am, bawal po ang bawat walang awtorisadong tao rito sa taas, please lang po mag-cooperate kayo para hindi maging chaotic ang live broadcast," ang pabalang na sagot ng isang lalaking may hawak na headset habang pilit akong hinaharangan sa aking daraanan."Wala akong pakialam sa broadcast ninyo, ang anak ko ang nasa gitna ng entablado na yan at kailangan niya ako ngayon din!" ang nanginginig kong hiyaw habang ang aking single mother instincts ay tuluyang sumasabog sa tindi ng panic, nararamdaman ko ang bawat patak ng pawis at luha na sumisira sa mamahaling emerald green silk gown na ipinihanda sa akin ni Drake.Inilibot ko ang aking paningin sa buong grand ballroom na ngayon ay mukhang isang malaking pugad ng mga mapanghusgang buwaya. Ang naglalakihang LED screen
"I-lockdown niyo ang buong hotel ngayon din, walang pwedeng lumabas kahit isang tao," ang galit at mariin kong utos sa aking chief of security sa pamamagitan ng aking earpiece habang nararamdaman ko ang pagkawala ng aking karaniwang kontrol sa sarili."Sir, naka-live stream po ang event ng Valencia Medical Empire, baka po magdulot ng matinding gulo sa mga high society guests kapag hinarangan natin ang mga exit," ang nag-aalitang sagot ng aking security head mula sa kabilang linya."Wala akong pakialam sa lintik na live stream na yan o sa sasabihin ng mga elitistang bisita, hanapin niyo ang anak ko kung ayaw ninyong mawalan ng trabaho at mabulok sa kulungan bukas na bukas din!" ang pasigaw kong sagot habang tuluyang gumuho ang aking malamig at seryosong mukha bilang isang doktor.Humarap ako kay Claire at agad kong hinawakan ang kanyang magkabilang balikat upang hindi siya tuluyang bumagsak sa sahig ng marangyang ballroom. Ang kanyang mga mata ay punong-puno ng luha habang ang kanyang
"Nasaan si Noah, nasaan ang anak ko... bakit mo iniwan ang pwesto mo?" ang hysterical kong sigaw habang dinadakma ko ang magkabilang balikat ng yaya na kasalukuyang nanginginig at may hawak na baso ng juice sa gilid ng VIP table."Ma'am Claire, kumuha lang po talaga ako ng maiinom para kay Noah dahil nauuhaw po siya... sabi niya po ay hihintayin niya ako rito sa tabi ng upuan," ang umiiyak na sagot ng yaya habang pilit niyang inililibot ang kanyang panpampublikong paningin sa naglalakihang siksikan ng mga tao sa loob ng grand ballroom."Hindi ko kailangan ng mga dahilan mo, sabihin mo sa akin kung saang direksyon siya huling pumunta kung ayaw mong ipatawag ko ang mga pulis!" ang pabalong kong hiyaw habang ang aking buong katawan ay nagsisimula nang mangatog sa matinding takot, ramdam ko ang mabilis na pag-overdrive ng aking single mother instincts.Hinarap ko ang malaking bulwagan kung saan ang mga ilaw at flash ng camera ay patuloy na sumasayaw sa mukha ng mga high soci
"Huwag mo akong talikuran, Claire, dahil hindi pa tayo tapos mag-usap tungkol sa kung paano mo dinala ang anak mo sa pamilya ng mga Valencia," ang mariin at sarkastikong boses ni Vanessa ang bumasag sa musika habang hinihila niya ang braso ko palayo sa gilid ng dance floor."Bitawan mo ako, Vanessa, dahil wala akong oras para sa mga kung ano-anong paratang mo ngayong gabi," pabulong kong sagot habang pilit kong binabawi ang kamay ko, ramdam ko ang panlalamig ng aking mga daliri sa tindi ng kaba habang pinapasadahan niya ako ng tingin mula ulo hanggang paa."Akala mo ba talaga makukuha mo ang yaman ni Drake sa pamamagitan ng pag-arte na parang isang kawawang biktima mula sa probinsya?" ang nakakarimarim na bulong niya sa aking tainga, ang kanyang mukha ay punong-puno ng pambansang pambabastos na tila ba dumi ako sa kanyang harap.Lumingon ako sa paligid ng marangyang ballroom upang hanapin si Drake, subalit kasalukuyan siyang pinaliligiran ng mga board members at mga
"Isuot mo ito para sa akin, sinta," sabi ko habang dahan-dahang hinahaplos ang malambot na tela ng emerald green silk gown na ipinahanda ko para kay Claire.Inayos ko ang kwelyo ng aking tuxedo habang nakatitig sa salamin ng pribadong dressing room ng penthouse. Ramdam ko ang kaunting panginginig ng kanyang mga balikat nang lumapit ako sa kanyang likuran. Ipinatong ko ang aking mga palad sa kanyang baywang, dahan-dahang inilapit ang kanyang katawan sa akin hanggang sa maramdaman ko ang init ng kanyang balat. Hindi ko napigilang idikit ang aking labi sa sensitibong bahagi ng kanyang leeg, nag-iiwan ng mga marahang halik na alam kong nagpapatakbo ng kuryente sa kanyang buong sistema."Drake, baka may makakita sa atin, baka hinihintay na tayo sa ibaba," pabulong niyang saway, bagamat hindi siya lumalayo sa aking mga paghawak."Hayaan mo silang maghintay, dahil ikaw ang nag-iisang reyna ng gabing ito at walang sinuman ang may karapatang magmadali sa iyo," tugon ko habang isi
“Hindi mo ako matatakot gamit ang mga kasinungalingan mo, Cecilia... as in matagal na akong tapos sa pagiging sunod-sunoran sa inyong pamilya dahil ang tanging layunin ko lang ngayon ay protektahan si Noah mula sa inyong lahat,” ang sigaw ko habang nanginginig ang aking mga kamay sa tindi ng aking galit, ang aking boses ay umalingawngaw sa buong penthouse habang itinuturo ko ang pinto patungo sa labas.“Ang kapal ng mukha mong magsalita nang ganyan sa harap ko... as in wala kang laban sa kapangyarihan ng pamilya ko, at sisiguraduhin kong pagkatapos ng araw na ito, magsisisi ka sa bawat desisyon mong lumapit sa anak ko,” ang mapang-aping sagot ni Cecilia habang unt-unti siyang humahakbang patungo sa akin, ang kanyang mga mata ay puno ng pagkamuhi at paghamak sa aking pagkatao.“Sige, gawin mo ang lahat ng gusto mo, pero tandaan mo na hinding-hindi ko hahayaang hawakan ng kahit sino sa inyong mga Valencia ang anak ko... as in si Noah ay dugo at laman ko, at ang bawat patak ng
“Mommy… sino po yun?” Napahigpit agad ang hawak ni Claire sa cellphone habang nakatingin kay Noah na nakaupo pa rin sa hospital bed, bahagyang nakakunot ang noo dahil sa biglang tensyon sa kwarto. “Wala yun baby.” Mabilis niyang pinilit gawing normal ang boses kahit parang may nakabara sa lala
“Mommy… may gusto akong sabihin?” Napahinto si Claire sa pag-aayos ng kumot sa hospital bed. Nakaupo siya sa gilid habang hinahaplos ang buhok ni Noah na bahagyang basa pa ng pawis. “Hmm? Ano yun baby?” Nakangiti si Noah pero halatang pagod pa rin ang katawan niya. May oxygen tube pa rin sa gi
“Ma’am, pakibaba po ng volume.” Hindi agad gumalaw si Claire. Nakatayo lang siya sa gilid ng maliit na TV sa waiting area ng hospital habang nakatitig sa screen na parang biglang tumigil ang oras sa paligid niya. “Ma’am?” Muling tawag ng nurse. Pero wala pa rin. Kasi sa harap niya… Nan
“Clamp.” Malamig ang boses ni Drake Valencia habang nakatutok ang matalim niyang tingin sa bukas na dibdib ng pasyente. Tahimik ang buong operating room. Lahat ng tao halos hindi makagalaw nang maayos kapag siya ang lead surgeon. Hindi dahil masama siyang boss. Kundi dahil nakakatakot siya







