LOGINMaagang nagising si Samantha kinabukasan, ngunit hindi dahil sapat na ang kaniyang tulog. Halos buong gabi siyang hindi nakapikit habang iniisip ang mga dokumentong natuklasan niya. Paulit-ulit niyang binasa ang email mula sa legal department ng kanilang kumpanya. Hindi niya matanggap na may mga transaksiyong ginawa gamit ang kaniyang pangalan at lagda nang wala siyang pahintulot. Agad siyang naligo, nagbihis ng isang mamahaling business attire, at naghanda upang pumunta sa opisina. Kailangan niyang malaman ang buong katotohanan, lalo na kung may kinalaman dito ang lalaking minahal niya nang buong puso.
Pagdating niya sa Alcantara Holdings, napansin niyang kakaiba ang kilos ng mga empleyado. Ang ilan ay nagbubulungan habang ang iba naman ay umiiwas ng tingin sa kaniya. Hindi siya sanay na tratuhin nang ganoon sa sariling kumpanya. "Good morning, Ma'am Samantha," bati ng kaniyang sekretarya, ngunit halata sa mukha nito ang pag-aalala. "Ano ang nangyayari rito? Bakit parang may problema ang lahat?" tanong niya. Nag-alinlangan muna ang sekretarya bago iniabot ang isang makapal na folder. "Ma'am, may ipinatawag pong emergency board meeting. Nandoon din po si Mr. Kairo Suzara." Nanlaki ang mga mata ni Samantha nang marinig ang pangalan ng dating kasintahan. Hindi niya inaasahang magkakaroon ito ng lakas ng loob na magpakita sa kaniyang kumpanya matapos ang nangyari kagabi. Mabilis siyang nagtungo sa conference room. Pagbukas pa lamang niya ng p***o ay agad niyang nakita si Kairo na nakaupo sa tabi ng ilang miyembro ng board. Nakasuot ito ng mamahaling suit at tila walang anumang problema sa mundo. "Good morning, everyone," malamig niyang bati. Ngunit nang magtagpo ang kanilang mga mata ni Kairo, isang mapanuksong ngiti lamang ang isinukli nito. Nagsimula ang pagpupulong sa pamamagitan ng pagpapakita ng mga dokumentong naglalaman ng kahina-hinalang transaksiyon. Ayon sa imbestigasyon, may malaking halagang nailipat mula sa kumpanya patungo sa isang pribadong kompanya na may kaugnayan kay Kairo. Ngunit ang mas nakakagulat, ang mga dokumentong ginamit upang aprubahan ang mga transaksiyon ay may pirma ni Samantha. "Hindi ako ang gumawa niyan," mariin niyang pahayag. "Wala akong pahintulot na maglipat ng kahit anong pera sa kompanyang iyan." Gayunpaman, tila walang gustong maniwala sa kaniya. Tumayo si Kairo at kunwaring nagpakita ng pagkadismaya. "Alam kong mahirap itong tanggapin, pero kailangan nating maging makatotohanan. Si Samantha ang may pinakamataas na awtoridad sa kumpanya. Siya lamang ang may kakayahang mag-apruba ng ganoong kalaking halaga." Napalingon sa kaniya ang dalaga. "Huwag kang magkunwari, Kairo. Alam mong hindi ako ang may gawa niyan!" Ngunit nanatiling kalmado ang lalaki. "Samantha, mas mabuting aminin mo na lang kung nagkamali ka. Huwag mong idamay ang ibang tao sa problemang ikaw mismo ang gumawa." Hindi na napigilan ni Samantha ang kaniyang galit. "Ikaw ang may kagagawan nito, hindi ba? Ikaw ang gumawa ng mga dokumentong iyan!" sigaw niya. Nagsimulang magbulungan ang mga miyembro ng board. Bahagyang ngumisi si Kairo bago naglabas ng isang folder. "Kung ako ang may gawa, bakit narito ang mga dokumentong nagpapatunay na ikaw ang pumirma?" tanong nito. Ipinakita niya ang ilang papeles na may pirma ni Samantha. Nanlamig ang dalaga dahil tunay na kahawig ng kaniyang lagda ang mga iyon. Napagtanto niyang matagal na palang pinaghahandaan ni Kairo ang panlolokong ito. "Dahil dito, napagkasunduan ng board na pansamantalang suspindihin ang iyong posisyon bilang presidente habang nagpapatuloy ang imbestigasyon," pahayag ng chairman. Para bang biglang nawala ang lakas ni Samantha. "Hindi ninyo maaaring gawin iyan! Ang kompanyang ito ay pinaghirapan ng pamilya ko!" mariin niyang sagot. "Naiintindihan namin ang iyong panig, Samantha, ngunit kailangan naming protektahan ang pangalan ng Alcantara Holdings." Napatingin siya kay Kairo, na ngayon ay nakangiting tila siya ang tunay na nagwagi. Sa harap ng lahat, unti-unti siyang inalis sa kumpanyang minahal niya. Pagkatapos ng pagpupulong, mabilis na hinabol ni Samantha si Kairo sa hallway. Hinawakan niya ang braso nito at pilit na pinaharap sa kaniya. "Sabihin mo ang totoo. Bakit mo ginagawa ito? Hindi pa ba sapat ang pagtataksil mo kagabi?" tanong niya habang nangingilid ang luha. Dahan-dahang inalis ni Kairo ang kamay niya. "Hindi lahat ng bagay ay tungkol sa pag-ibig, Samantha. Masyado kang naging kampante dahil alam mong mayaman ka." Napailing ang dalaga. "Minahal kita. Pinagkatiwalaan kita. Paano mo nagawang gamitin ang pangalan ko para nakawin ang sarili kong kumpanya?" Bahagyang lumapit ang lalaki at bumulong, "Dahil alam kong hindi mo ako kailanman paghihinalaan." Napaatras si Samantha nang marinig ang malamig nitong pag-amin. "Ibig sabihin, lahat ng iyon ay plano mo na?" tanong niya. "Ang relasyon natin? Ang mga pangako mo? Pati ang pagmamahal mo?" Ngumiti si Kairo at walang bahid ng pagsisisi na sumagot. "Sa simula, naging kapaki-pakinabang ka sa akin. Pero habang tumatagal, nakakasawa rin ang palaging nasa ilalim ng anino mo. Gusto kong magkaroon ng sarili kong kapangyarihan." Naramdaman ni Samantha na parang dinurog ang kaniyang puso sa pangalawang pagkakataon. Hindi lamang pala siya niloko ng lalaki, ginamit din nito ang kaniyang pagmamahal upang makuha ang lahat ng pinaghirapan niya. "Makikita mo, Kairo. Hindi ako mananatiling ganito habang buhay. Mabubunyag din ang lahat ng kasinungalingan mo," mariing sabi ni Samantha. Sa halip na matakot, tumawa lamang ang lalaki. "Subukan mo. Sa ngayon, mas maraming taong naniniwala sa akin kaysa sa iyo." Pagkatapos ay tuluyan itong umalis. Naiwan si Samantha sa hallway habang pinagmamasdan ang likod ng lalaking minsang nangakong magiging katuwang niya sa buhay. Ilang sandali siyang nakatayo roon bago tuluyang tumulo ang kaniyang mga luha. Ngunit sa pagkakataong ito, may galit nang naghahalo sa kaniyang sakit. Nang makauwi siya, nadatnan niya si Serene na naghihintay sa kaniyang condominium. Agad siyang niyakap ng kaibigan nang makita ang namumulang mga mata niya. "Sam, ano na ang nangyari?" tanong nito. Ikinuwento ni Samantha ang lahat, mula sa pagpupulong hanggang sa pag-amin ni Kairo. Napailing si Serene at hinawakan ang magkabilang kamay niya. "Hindi mo kasalanan ang ginawa niya. Pero kailangan mong maging matatag. Huwag mong hayaang tuluyan niyang sirain ang buhay mo." Tumango si Samantha, bagaman hindi niya maiwasang matakot sa maaaring mangyari sa mga susunod na araw. Kinahapunan, nakatanggap si Samantha ng sunod-sunod na tawag mula sa bangko at sa legal department. Pansamantalang na-freeze ang ilan sa kaniyang mga account dahil sa kasong iniimbestigahan. Hindi rin niya magamit ang kaniyang corporate access at maging ang ilang personal na ari-arian ay nadamay sa legal dispute. Masakit man, kinailangan niyang tanggapin na hindi muna siya makapamumuhay gaya ng dati. "Kailangan kong magsimula ulit," mahina niyang sambit. Hinawakan ni Serene ang balikat niya. "May trabaho akong puwedeng irekomenda sa iyo. Isang personal maid sa isang malaking mansyon. Hindi nila kailangang malaman ang tunay mong pagkatao." Napatingin si Samantha sa kaibigan. Hindi niya kailanman naisip na darating ang araw na kailangan niyang magtrabaho bilang katulong upang mabuhay. Nang gabing iyon, mag-isang nakatayo si Samantha sa harap ng malaking salamin sa kaniyang silid. Nakatingin siya sa sarili habang iniisip ang lahat ng nawala sa kaniya. Ang kasintahang minahal niya, ang kumpanyang pinaghirapan niya, at ang buhay na matagal niyang pinangarap ay tila biglang naglaho. Kinuha niya ang kaniyang cellphone at binura ang litrato ni Kairo. "Hindi na ako babalik sa dating Samantha na madaling lokohin," pangako niya sa sarili. Mula ngayon, gagamitin niya ang pangalang Hiraya Alcantara at magsisimula ng panibagong buhay. Ngunit hindi niya alam na ang trabahong naghihintay sa kaniya ay magdadala sa kaniya sa isang lalaking mas mahirap unawain kaysa kay Kairo. Isang malamig at mapagmataas na bilyonaryong magpapabago sa takbo ng kaniyang buhay.Hindi agad nakatulog si Hiraya nang gabing iyon. Paulit-ulit na bumabalik sa kaniyang isip ang mga pangyayari sa nakaraan, lalo na ang pagtataksil ni Kairo. Hawak pa rin niya ang lumang litrato nang mapansin niyang bahagyang nakabukas ang pinto ng kaniyang silid. Agad niyang itinago ang litrato sa maliit na kahon. "May tao ba?" tanong niya habang dahan-dahang lumalapit sa pinto.Nang buksan niya ito, nagulat siya nang makita si Jiro Panganiban na nakatayo sa labas. "Ay! Sir Jiro, bakit po kayo nandito?" tanong niya. Napangiti ang lalaki. "Pasensya na, hindi ko sinasadyang makinig. Hinahanap ko lang si Emilio dahil may kailangan kaming pag-usapan."Bahagyang gumaan ang pakiramdam ni Hiraya. "Nasa opisina pa po yata siya, Sir." Tumango si Jiro at nagpaalam.Ngunit bago tuluyang umalis, napansin ni Jiro ang maliit na kahon sa ibabaw ng kama. "Mahilig ka palang magtago ng mga alaala?" biro niya. Mabilis na isinara ni Hiraya ang kahon. "Mga personal na gamit ko lang po." Hindi na nagt
Nanatiling nakatayo si Hiraya sa may pintuan ng Bautista Mansion habang pinagmamasdan ang magandang babaeng kakarating lamang. Mula sa mamahaling damit nito hanggang sa mga alahas na suot, halatang nagmula ito sa isang mayamang pamilya. Nakangiti itong nakatingin kay Emilio na para bang matagal na silang magkakilala. Samantala, nanatiling malamig ang mukha ng kaniyang amo."Hindi mo ba ako papapasukin, Emilio?" malambing na tanong ng babae. "Hindi kita inaasahan ngayon, Mayumi," sagot ng lalaki. "Kailangan ko bang magpaalam bago bisitahin ang lalaking gusto kong makasama?" nakangiting balik nito. Napailing si Emilio at tuluyang pumasok sa mansyon. Sumunod naman si Mayumi na para bang sarili nitong tahanan ang lugar.Napansin ni Mayumi si Hiraya na nakatayo malapit sa hagdan habang hawak ang mga gamit ni Emilio. Sinipat niya ito mula ulo hanggang paa bago bahagyang ngumiti. "Sino naman ang babaeng iyan?" tanong niya. "Bagong katulong. Hiraya ang pangalan niya," walang interes na sa
Maagang nagising si Hiraya upang ihanda ang sarili sa panibagong araw ng pagtatrabaho. Hindi pa rin niya nakakalimutan ang nangyari noong nakaraang gabi nang ipatawag siya ni Emilio at biglaang gawing personal na katulong sa bahay at opisina. Habang nagsusuot ng kaniyang simpleng uniporme, napabuntong-hininga siya. "Mukhang mas magiging mahirap ang buhay ko rito," bulong niya sa sarili.Pagdating niya sa kusina, nadatnan niya si Ligaya na naghahanda ng almusal. "Magandang umaga, Hiraya. Handa ka na ba sa bagong tungkulin mo?" nakangiting tanong nito. "Wala naman po akong ibang pagpipilian, Ate Ligaya. Sana lang po ay hindi na ako makabasag o makasira ng kahit ano," biro niya. Natawa si Ligaya at pinayuhan siyang maging maingat at huwag masyadong dibdibin ang ugali ng kaniyang amo.Ilang sandali pa ay bumaba si Emilio, suot ang kaniyang mamahaling itim na suit. Hawak niya ang cellphone habang may kausap sa kabilang linya. Nang makita si Hiraya, tinapos niya ang tawag at agad itong
Maagang nagising si Hiraya sa kaniyang silid sa Bautista Mansion. Halos hindi pa sumisikat ang araw ay nakapaghanda na siya upang simulan ang kaniyang mga tungkulin. Ayaw niyang magkaroon ng pagkakamali sa unang mga araw niya bilang personal na katulong ni Emilio Bautista. Alam niyang hindi madaling pakisamahan ang kaniyang amo, kaya kailangan niyang maging maingat sa bawat kilos.Paglabas niya ng silid, nadatnan niya si Ligaya na abala sa paghahanda ng almusal. Agad siyang lumapit upang tumulong. "Magandang umaga po, Ate Ligaya. Ano po ang kailangan kong gawin?" nakangiting tanong niya. "Magandang umaga rin, Hiraya. Pakihanda ang kape ni Sir Emilio. Siguraduhin mong tama ang timpla dahil ayaw niya ng sobrang tamis," bilin ni Ligaya.Maingat na inihanda ni Hiraya ang kape. Habang ginagawa iyon, paulit-ulit niyang inalala ang mga tagubilin ni Ligaya. Hindi siya sanay na maghanda ng pagkain at inumin para sa ibang tao dahil dati ay may mga tauhan silang gumagawa niyon sa kanilang taha
Sa unang pagkakataon matapos ang ilang araw na puno ng problema, nakaramdam siya ng kaunting pag-asa. Nakahanda na sa tabi ng kaniyang kama ang maliit niyang maleta na naglalaman ng ilang damit, personal na gamit, at mahahalagang dokumento. Hindi na niya dala ang mga mamahaling alahas na dati niyang isinusuot sa mga pagtitipon ng mga negosyante. Sa halip, pinili niyang mamuhay nang simple at kalimutan muna ang lahat ng bagay na nagpapaalala sa dati niyang pagkatao. Ngayon, hindi na siya ang Samantha Alcantara na kilala ng maraming tao. Siya na si Hiraya, isang ordinaryong babaeng handang magsimula muli.Habang naghahanda, nakatanggap siya ng tawag mula kay Serene. "Good morning, Sam! Handa ka na ba sa unang araw mo bilang isang personal maid?" masayang tanong nito. Napangiti si Samantha habang inaayos ang kaniyang buhok. "Medyo kinakabahan nga ako. Hindi ko alam kung paano ako makikibagay sa bagong trabaho ko." Tumawa nang mahina si Serene. "Huwag kang mag-alala. Matalino ka at mabi
Maagang nagising si Samantha, ngunit wala na ang dating sigla sa kaniyang mukha. Nakaupo siya sa gilid ng kaniyang kama habang nakatitig sa mga mamahaling gamit na nakapaligid sa kaniya. Ang bawat sulok ng kaniyang condominium ay nagpapaalala sa buhay na dati niyang tinatamasa. Mga mamahaling damit, sapatos, alahas, at mga regalong minsan niyang ipinagmamalaki. Ngunit ngayon, tila wala nang halaga ang lahat ng iyon. Hindi niya alam kung hanggang kailan niya kayang panatilihin ang ganitong pamumuhay. Pansamantalang nakabinbin ang kaniyang mga bank account, at hindi rin niya alam kung kailan matatapos ang imbestigasyon sa kaniyang kumpanya. Habang umiinom ng kape, muling tumunog ang kaniyang cellphone. Ang tumatawag ay ang legal adviser ng Alcantara Holdings. Agad niya itong sinagot. "Good morning, Attorney. Mayroon na po ba kayong bagong impormasyon tungkol sa kaso?" tanong niya. Bumuntong-hininga ang lalaki sa kabilang linya. "Ma'am Samantha, kailangan po nating maging handa. May







