Chapter 3

Maagang nagising si Samantha, ngunit wala na ang dating sigla sa kaniyang mukha. Nakaupo siya sa gilid ng kaniyang kama habang nakatitig sa mga mamahaling gamit na nakapaligid sa kaniya. Ang bawat sulok ng kaniyang condominium ay nagpapaalala sa buhay na dati niyang tinatamasa. Mga mamahaling damit, sapatos, alahas, at mga regalong minsan niyang ipinagmamalaki. Ngunit ngayon, tila wala nang halaga ang lahat ng iyon. Hindi niya alam kung hanggang kailan niya kayang panatilihin ang ganitong pamumuhay. Pansamantalang nakabinbin ang kaniyang mga bank account, at hindi rin niya alam kung kailan matatapos ang imbestigasyon sa kaniyang kumpanya.

Habang umiinom ng kape, muling tumunog ang kaniyang cellphone. Ang tumatawag ay ang legal adviser ng Alcantara Holdings. Agad niya itong sinagot.

"Good morning, Attorney. Mayroon na po ba kayong bagong impormasyon tungkol sa kaso?" tanong niya.

Bumuntong-hininga ang lalaki sa kabilang linya. "Ma'am Samantha, kailangan po nating maging handa. May bagong mosyon na inihain ang kampo ni Mr. Suzara upang makuha ang pansamantalang kontrol sa ilang ari-arian ng kumpanya."

Napapikit siya. "Hindi maaari. Wala siyang karapatang gawin iyon." Ngunit ipinaliwanag ng abogado na kailangang dumaan muna sila sa legal na proseso bago maibalik ang kaniyang kapangyarihan.

Hindi nagtagal ay dumating si Serene upang tulungan siyang mag-impake ng ilang gamit. Pagpasok nito sa condominium, agad nitong napansin ang mga kahon sa sala.

"Talaga bang aalis ka na rito, Sam?" tanong nito.

Tumango si Samantha habang maingat na inilalagay ang ilang damit sa maleta. "Wala na akong ibang pagpipilian. Hindi ko kayang bayaran ang lahat ng gastusin kung hindi ko magagamit ang pera ko."

Umupo si Serene sa tabi niya at hinawakan ang kaniyang kamay. "Hindi ibig sabihin na nawalan ka ng pera ay nawalan ka na rin ng halaga. Tandaan mo iyan."

Napangiti nang bahagya si Samantha, bagaman nanatiling mabigat ang kaniyang dibdib.

Kinahapunan, nagtungo sila sa isang maliit na apartment na pansamantalang tutuluyan ni Samantha. Hindi iyon maihahambing sa marangyang condominium na dati niyang inuuwian, ngunit malinis at ligtas naman ang lugar. Ilang araw na lamang ang natitira bago kailanganin niyang bayaran ang renta. Dahil dito, mas naging determinado siyang makahanap agad ng trabaho.

"May na-contact akong kakilala na naghahanap ng personal maid," sabi ni Serene habang ipinapakita ang isang job advertisement sa kaniyang cellphone. "Maganda ang sahod, may libreng pagkain at tirahan, at sa isang pribadong mansyon ang trabaho."

Maingat na binasa ni Samantha ang detalye bago tumango.

"Personal maid?" ulit ni Samantha habang nakataas ang isang kilay. Hindi niya kailanman naisip na darating ang araw na mag-aapply siya bilang katulong. Lumaki siya sa isang pamilyang may mga tauhang nag-aasikaso sa kanilang tahanan. Ngunit hindi niya nais na maging pabigat sa kaibigan.

"Kaya ko naman siguro ito. Hindi naman ako natatakot magtrabaho," sagot niya.

Napangiti si Serene. "Iyan ang Samantha na kilala ko. At saka, hindi mo kailangang ikahiya ang anumang marangal na trabaho." Agad nitong ipinadala ang kaniyang impormasyon sa taong namamahala sa pagkuha ng mga bagong empleyado sa mansiyon.

Kinabukasan, nakatanggap si Samantha ng tawag mula sa isang babaeng nagngangalang Ligaya Sarmiento. Siya ang punong katiwala sa Bautista Mansion at naghahanap ng mapagkakatiwalaang personal maid para sa may-ari ng bahay.

"Good morning. Ako po si Ligaya, at nakita ko ang inyong aplikasyon. Maaari ba kayong pumunta rito bukas para sa isang personal interview?" magalang nitong tanong. Agad na pumayag si Samantha. Bago matapos ang tawag, binanggit ng babae na ang kaniyang magiging amo ay isang kilalang negosyante na hindi basta-basta nasisiyahan. Kinabahan siya nang kaunti, ngunit nagpasiya siyang subukan pa rin.

Nang gabing iyon, maingat niyang inayos ang kaniyang mga dadalhing damit. Hindi na siya nagsuot ng mamahaling alahas o damit na may tatak ng mga kilalang designer. Pinili niya ang isang simpleng blusa, itim na pantalon, at komportableng sapatos. Tiningnan niya ang kaniyang sarili sa salamin at napangiti nang mapait.

"Samantha Hiraya Alcantara, ang dating heiress na ngayon ay mag-aapply bilang katulong," bulong niya. Napahinga siya nang malalim bago kunin ang kaniyang bag. Hindi niya alam kung ano ang naghihintay sa kaniya, ngunit determinado siyang magsimula muli kahit gaano pa kahirap ang kaniyang paglalakbay.

Pagsapit ng alas-diyes ng umaga, dumating si Samantha sa harap ng isang napakalaking mansyon na napapalibutan ng matataas na pader at naglalakihang halaman. Nanlaki ang kaniyang mga mata nang makita ang lawak ng lugar. Napakaganda ng arkitektura nito, at ang malawak na driveway ay may ilang mamahaling sasakyang nakaparada.

"Ito pala ang Bautista Mansion," bulong niya. Ilang sandali siyang naghintay bago lumapit ang isang security guard.

"May kailangan po ba kayo?" tanong nito.

"Magandang umaga po. Ako po si Hiraya Alcantara. May appointment po ako kay Mrs. Ligaya Sarmiento tungkol sa trabaho." Matapos tiyakin ang kaniyang pangalan, pinapasok siya ng guwardiya.

Sinalubong siya ni Ligaya sa malaking entrada ng mansyon. Isang babaeng nasa limampung taong gulang ang nakangiting nagpakilala sa kaniya. "Ikaw siguro si Hiraya. Halika, hija. Ako si Ligaya, ang punong katiwala rito."

Magalang na yumuko si Samantha. "Magandang umaga po. Maraming salamat po sa pagkakataong makapag-apply."

Sinamahan siya ni Ligaya sa isang maliit na opisina kung saan sila nagkaroon ng panayam. Tinanong siya tungkol sa kaniyang karanasan, kakayahan, at dahilan kung bakit nais niyang magtrabaho bilang personal maid. Maingat niyang pinili ang kaniyang mga sagot upang hindi mabunyag ang kaniyang tunay na pinagmulan.

"Wala akong masyadong karanasan bilang personal maid, pero mabilis akong matuto at marunong akong sumunod sa mga patakaran," paliwanag ni Samantha.

Bahagyang ngumiti si Ligaya. "Mabuti iyan. Pero kailangan mong malaman na medyo mahirap pakisamahan ang ating amo. Istrikto siya, hindi mahilig sa ingay, at ayaw niya ng mga taong nakikialam sa kaniyang pribadong buhay."

Napalunok si Samantha. "Naiintindihan ko po. Sisikapin kong gampanan nang maayos ang aking trabaho."

Tinitigan siya ni Ligaya bago tuluyang magsalita. "May isa pa akong itatanong. Handa ka bang magtrabaho rito nang hindi ginagamit ang pangalan o koneksiyon ng ibang tao para makakuha ng espesyal na pagtrato?"

Agad na tumango si Samantha. "Opo. Gusto ko pong magsimula sa sarili kong pagsisikap."

Pagkatapos ng panayam, ipinakita ni Ligaya ang iba't ibang bahagi ng mansyon. Namangha si Samantha sa malawak na sala, mamahaling kasangkapan, at malalaking bintanang nagbibigay-tanaw sa magandang hardin. Dinala rin siya sa kusina, silid ng mga tauhan, at ikalawang palapag kung saan naroon ang pribadong kuwarto ng may-ari.

"Dito ka magtatrabaho kapag may kailangan ang ating amo. Huwag kang basta papasok kung hindi ka pinahihintulutan," paalala ni Ligaya. Tumango si Samantha at maingat na inalala ang bawat tagubilin. Sa kabila ng kagandahan ng lugar, ramdam niyang may kakaibang katahimikan sa buong mansyon.

Bago matapos ang kanilang paglilibot, tumunog ang cellphone ni Ligaya. Agad nitong sinagot ang tawag at bahagyang tumuwid ng tindig.

"Opo, Sir. Nandito na po ang aplikante. Opo, naipaliwanag ko na rin po ang mga patakaran."

Pagkatapos ng ilang segundo, ibinaba nito ang tawag at hinarap si Samantha. "May magandang balita ako, hija. Natanggap ka na. Maaari ka nang magsimula bukas ng umaga."

Hindi napigilan ni Samantha ang mapangiti. "Talaga po? Maraming salamat po! Sisiguraduhin kong hindi ko kayo bibiguin."

Iniabot ni Ligaya ang listahan ng mga gamit na maaari niyang dalhin. Sa unang pagkakataon matapos ang sunod-sunod na problema, nakaramdam siya ng kaunting pag-asa.

Bago tuluyang umalis, nagtanong si Samantha tungkol sa kaniyang magiging amo. "Mrs. Ligaya, maaari ko po bang malaman ang pangalan ng taong pagsisilbihan ko?" tanong niya.

Ngumiti ang punong katiwala at sumagot, "Si Mr. Emilio Bautista. Siya ang CEO ng Bautista Empire. Dalawampu't siyam na taong gulang pa lamang siya, pero napakalawak na ng kaniyang negosyo."

Bahagyang tumango si Samantha. Pamilyar sa kaniya ang apelyidong Bautista dahil isa iyon sa pinakamalalaking pangalan sa mundo ng negosyo.

"Huwag ka lang matakot sa kaniyang ugali. Sundin mo ang mga patakaran at magiging maayos ang lahat," dagdag ni Ligaya. Nagpasalamat siyang muli bago lumabas ng mansyon. Hindi niya alam na ang lalaking iyon ang magiging dahilan ng mga pagbabagong hindi niya kailanman inaasahan.