Kabanata 4: Gabing Puno ng Init

CESKA

After what happened that night, I thought that was the last time I would see him again, but I was wrong, because right now I'm glaring at him right in front of me — and I swear... even without trying, he is getting into my nerves already. Ugh! Damn it!

"What do you want again?" I asked, still brows furrowed.

"Is that how you talk to the person who bought you tonight?"

Alam kong mayaman siya, at barya lang ang gamit niyang pera para makuha ang gusto niya sa akin... pero hindi naman ito dahilan para araw-arawin niya.

Napairap ako.

"Congratulations. Gusto mo ba ng medalya?" sarkastiko kong sagot. Akala ata kasi niya nadadaan sa pera ang lahata. Oo, alam niyang kailangan ko ng pera — dahil alam niya ang buhay na meron ako.

Bahagyang umangat ang sulok ng labi niya. Mukhang natutuwa pa ang gago sa pinaggagawa niya.

At mas lalo akong naiinis kapag nakikita ko ang ganoong ekspresyon niya.

"You're grumpy tonight."

I crossed my arms and rolled my eyes. "At kasalanan mo iyon."

"Good."

Napatigil ako.

"What?" aburidong tanong ko. Yung kulo talaga ng dugo ko ay abot hanggang langit na.

"At least you're thinking about me."

Napaawang ang labi ko dahil sa kapal ng mukha niya. Hindi ko alam kung matatawa ba ako o sasampalin ko siya.

"Sebastian, may tama ka na yata sa ulo."

"Only when it comes to you."

"Kadiri."

Natawa siya nang mahina. At nakakainis dahil ang simpleng tawang iyon ay parang matagal ko nang hindi naririnig. Hindi. Hindi ako dapat nag-iisip ng ganoon. Mariin kong ibinalik ang tingin sa kabilang direksiyon.

Ayoko siyang tingnan. Ayoko siyang pansinin.

Ayoko siyang bigyan ng kahit anong atensyon. Dahil baka kapag ginawa ko iyon, iba na naman ang isipin niya sa akin.

Pero mahirap gawin iyon kapag siya mismo ang dahilan kung bakit nakakandado na naman kami sa loob ng private room.

At lalo nang mahirap kapag siya mismo ang nakaupo sa harapan ko na para bang wala siyang balak umalis. What the hell is actually happenin? Wala siyang pakiramdam ng ilang buwan tapos ganito ang gagawin niya ngayon?

"Stop staring."

Napasimangot ako.

"Hindi nga kita tinitingnan," pabalang na sagot ko.

"You were."

"I wasn't."

"You were."

"You're annoying."

"And you're beautiful."

Napapikit ako ng mariin. Huminga ako nang malalim. Pinipigilan kong huwag siya batuhin ng baso.

"Alam mo ba na kaya kitang patayin ngayon?"

"Not really." Nanatili pa rin siyang nakangisi sa akin.

"And what makes you think that way? Huwag mong sabihin na mind reader ka na rin ngayon, Asshole."

"Because if you wanted me dead, you would've done it months ago, Babe," confident na sagot niya.

Nakagat ko ang loob ng aking pisngi. Hindi ko na talaga alam ang gagawin ko sa kaniya. I'm so confused about his actions — too confused that I didn't know if this was real or not.

"Sebastian," I called him off, trying to sound calm.

"Yes, Baby?"

"Bakit ba lagi kang nandito?"

Sa unang pagkakataon mula nang pumasok ako sa silid, nawala ang ngisi sa labi niya. Bahagya siyang napayuko. Parang pinag-iisipan niya kung sasagutin ba niya ako o hindi. At nang muli siyang mag-angat ng tingin, iba na ang ekspresyon niya.

Mas seryoso.

Mas mabigat.

"Dahil wala akong mapuntahan."

Nagsalubong ang aking kilay. Hindi ko inaasahan ang sagot na iyon.

"Ano? Pinaglololoko mo ba ako?"

Mahina siyang natawa. Pero walang saya.

"Wala akong mapuntahan kapag gusto kong maging ako lang."

Napasinghap ako nang bahagya. Pero hindi ko pinakita sa kaniya na naapektuhan ako sa naging sagot niya.

Pinanatili ko ang cold bitch look ko sa kaniya.

"You're rich."

"Yeah, of course."

Ang yabang pa rin talaga.

"Marami kang bahay."

"Not really."

"Marami kang kaibigan."

"Maybe."

"May asawa ka."

Napangisi ako, dahil doon siya natahimik.

Hindi siya agad sumagot. Sa halip, matagal lamang niya akong tinitigan. At nang magsalita siya muli, mababa na ang boses niya.

"Not everything that looks complete is actually complete, Baby."

Napalunok ako. Hindi ko alam kung bakit. Pero biglang bumigat ang hangin sa pagitan naming dalawa. At sa unang pagkakataon ngayong gabi... hindi ako ang unang umiwas ng tingin.

Kundi siya. Siya ang unang umiwas ng tingin.

Tahimik ang buong silid.

Mas gusto ko pa iyong nakikipagsagutan siya sa akin. Mas gusto ko pa iyong makapal ang mukha niya at puro kalokohan ang lumalabas sa bibig niya.

Kasi kapag seryoso siya... kapag ganito siya parang mas mahirap siyang harapin.

"Don't do that," saad ko.

Bahagya siyang napakunot noo. Hindi ko pa rin inaalis ang tingin ko sa kaniya. I'm staring at him blankly, just like how he used to look at me sometimes.

"Do what?"

"Acting like you're miserable."

Mapait akong natawa.

"Dahil hindi ako maaawa sa'yo," mapang-uyam na dagdag ko.

Nakita ko ang bahagyang paggalaw ng panga niya. Tila ba may gusto siyang sabihin pero pinili niyang lunukin.

"Didn't ask for your pity."

"Good."

Umupo ako sa tapat niya. I did cross feet as I rested my back behind the couch.

"Ayaw ko rin namang ibigay. Dahil hindi mo na iyon deserve, especially when it comes to me."

Kahit ata ano ang sabihin ko sa kaniyang masasakit na salita ah balewala iyon sa kaniya, dahil ang gago — kanina may paawa effect yan ngayon nakangisi na siya.

"Let's cut into the chase now, Sebastian... what exactly do you want from me? Hindi ko kasi gets. You were gone for months, and got married... and now you're here in this place... You keep paying ridiculous amounts of money just to sit here with me. So tell me."

Huminga ako nang malalim bago ko itinuloy ang sasabihin ko.

"What exactly do you want?"

Bahagya siyang natahimik. At habang tumatagal ang katahimikang iyon, mas lalo kong nararamdaman ang tensyon sa pagitan naming dalawa. Pero hindi ko inalis ang aking mga mata sa kaniya at gano'n din naman siya.

"My body? Well... you own that before already... hindi ka ba nagsasawa? Ah wait! Hindi ba naibibigay ng asawa mo ang mga posisyon na gusto mo kaya sa akin mo ito kinukuha?"

Bahagya akong natawa... tawa na puno ng pang-uuyam.

"Do you really I'm only here for your body?"

Finally he opens up his mouth. Nagsalin siya ng alak at saka ito agad na ininom na para bang tubig lang ito.

"Hindi ako magbabayad ng malaki para lang sa katawan mo, Baby. And you offended me again."

He really knows how to play with his words.

"So anong gusto mo? Why do you keep coming here?"

Tumitig ito sa aking mga mata. Titig na puno ng iba't ibang emosyon — at hindi ko iyon maintindihan.

"Because I don't like other asshole touch you... ayokong hinahawakan kung ano ang sa akin."

Napahalakhak ako dahil sa sinabi niya.

"Hindi mo ako pag mamay-ari, Sebastian."

"Now. I own you," giit niya na para bang siguradong-sigurado siya roon. "You are mine, Babe."

Tumayo ito mula sa kaniyang pagkakaupo.

"Don't you dare move," pagbabanta nito sa akin nang akma akong tatayo. "I bought you. So you'll do everything I want again..."

A while ago, he's sweet, but now... he's a damn selfish.

Lumuhod siya sa harapan ko na para bang sinasamba niya ako. And I know without even asking — he's ready to take over my body again.

"I just hope this is the last night I'm spending with you, Sebastian."

Ngumisi siya. Walang pakealam. Sa halip nag-umpisang gumapang ang kaniyang labi sa aking hita. Maliliit na halik... mainit... mapusok... puno ng emosyon na hind ko maipaliwanag.

Unti-unti... ibinaba niya ang suot kong panty.

"Beautiful..."

I sighed when his tongue make it's way to my cut — licking me like an ice cream.

"Deliciously sweet."

Mariin kong naipikit ang aking mga mata. Napahigpit na lamang ako ng hawak sa sofang kinauupuan ko.

"Ngayon sabihin mo sa aking wala akong epekto sa'yo... "

Umirap ako nang muling magsalubong ang aming mga mata.

"You're so damn wet, Baby," he said with a satisfying grin pasted on his face.

He didn't stop eating me. He licks me. Taste every inch of me. His tongue started to play roughly and I swear — sa ilang beses na ginawa niya ito... iba pa rin talaga ang pakiramdam. Para bang first time ulit.

May kiliti.

May init.

May pagnanasa.

Mapapasabi ka na lang talaga ng I want more kahit na may galit pa rin akong nararamdaman sa kaniya.

I couldn't help myself but to moan softly especially when he enter one of his finger inside me while he keeps eating the whole of me.

Hindi ko napigilan ang kamay ko na humawak sa buhok niya para mas lalo pa siyang ilapit... para mas maramdaman ko ang ginagawa niya.

"Ohhh..."

Napaliyad ako dahil sa sarap ng bawat ginagawa niya.

"Ahhh..."

Napuno ng ungol ang buong kwarto... ungol na kahit pigilan ko hindi ko magawa dahil aaminin ko... masarap talaga at gustong-gusto ko ang ginagawa niya.

"Should I stop, Baby?" tanong niya habang patuloy pa rin siya sa kaniyang paglalaro.

I bit my lower lip. Hindi ko na alam kung saan ko ibabaling ang aking ulo. My eyes rolled when I felt something hot coming out... but he didn't stop.

He's enjoying it too.

He loves what he's doing.

"Baby... should I stop... oh damn wet!"

"N-No... continue... more... I want more."

Nakakabaliw. Ayokong tumigil siya. Ayoko.

---