เข้าสู่ระบบSEBASTIAN The moment the door closed behind Celestine, I remained standing in the middle of the room.Silent. The air suddenly felt heavier.If she'll do something to her — I'll make her pay for it. Hindi ko hahayaan na mahawakan niya si Ceska, because the moment she will, I'm damn sure... Ceska will not hesitate to end what's us. Sa sobrang kilala ko siya, natatakot ako sa bawat hakbang na gagawin niya maging sa mga salitang maaari niyang bitawan.She is the type of woman that if she will say 'no' it's really a no. You can't make her change her mind again. Especially when she thinks everything is breaking. Pagkalabas ni Celestine ay agad ko siyang tinawagan.Gusto ko na agad magpaliwanag sa kaniya. Ayokong mag-isip siya ng kung ano sa amin ni Celestine.It took her a couple of seconds before she answered."Bakit?" bungad na tanong niya.Walang tampo at reklamo ang tinig niya.Napapikit ako. Mas lalo akong nakokonsensiya kapag ganito siya."Nothing. I just want to check on you. Hi
CESKATatlong araw kaming nag stay sa kaniyang rest house. Wala kaming sinayang na oras. We enjoyed every second that passed. Kung p'wede lang siguro na manatili na lang kami roon, gagawin namin. Kaya lang may responsibilities pa rin kami na kailangan naming harapin.Nevertheless, what we have right now is better than before."Naghuhubad ba sa harapan mo yang selpon mo?" Nakuha ni Belle ang atensyon ko. "Kung makangiti ka kasi, parang nag i-strip dance yang ka-chat mo." Napairap ako. "Kapag inggit, pikit," panunuya ko."Hindi ako inggit. Aanhin ko naman ang lalaki sa mundo kung masaya ako sa single life ko, di ba?""So you're still single."Pareho kaming napatingin sa nagsalita. Agad namang nagsalubong ang kilay ni Belle. Ako? Pasimpleng napangiti na lang."So?" Napakamot ng batok si Ren. "Bakit single ka pa?"Tanong ko rin iyan. Simula kasi nang maghiwalay sila naging man hater na ang gaga. Na tingin niya sa mga lalaki lolokohin at ipagpapalit lang siya. Hindi ko rin naman kasi siy
CESKAHindi ko alam kung saan ibabaling ang aking ulo habang patuloy sa pagkain sa akin si Sebastian. The way his tongue licks me — I swear it's hella heaven."Ohhhhh..." Napaliyad ako dala ng sarap ng ginagawa niya.Hindi lang niya ako basta dinidilaan, sinisigurado rin niya na makakakain niya ako ng buong-buo. Tipong wala na siyang ititira pa sa akin."Ahhhh...." Nanginig ang buo kong katawan... kasabay ng paglabas ng mainit na likido mula sa akin.But he didn't stop... not even a second — he continued eating the whole of me... enjoying every inch."S-Seb... ahhhhhhh...." Napahigpit ang hawak ko sa comforter. "Ahhhhhhh..."Puro ungol na ang lumalabas sa aking bibig. He bit my clit. He licked me again. Seconds after — he sat between my legs as he hold his hard big dick."Naughty," I muttered giggling when he tries to brush his dick against me — teasing. "Seb, stop it."He is really making fun of me. He chuckled."Why, Babe? Want it get inside you now?"My eyes rolled again. Damn it.
SEBASTIAN When she told me I can pick her up, I already know something is wrong.The moment I heard that she had an argument with Rances, I already know — she's hurt. That even though, she keeps telling me she's fine, her eyes says otherwise.She could even smile if she wanted to.But I had spent years memorizing every version of her silence.Akala ko, ako lang ang pagod — pero mas pagod pala siya.I tightened my grip on the steering wheel as we drove through the quiet highway.Neither of us spoke. The radio remained off.The only sound inside the car was the occasional hum of the engine and the rain that had begun to lightly tap against the windshield.I glanced at her.She was leaning against the window, absentmindedly watching the passing lights. I saw how she keep sighing, but instead asking her again — I chose not to.I hate seeing her acting this way But if there was one thing I wanted to do for the rest of my life... it was to try. To keep on trying for the both of us.Almost
CESKA Tuloy-tuloy pa rin ang palihim na pagkikita namin ni Seb. Kulang na nga lang ay tumira siya sa bahay o di kaya naman mag stay kami sa kaniyang rest house. He became more vocal too — he always told me everything... every detail. Para bang natatakot siya na hindi niya masabi sa akin lahat. Way too honest.Kakauwi ko lang galing sa hospice, binisita ko si Lola. Kahit papaano ay bumubuti ang lagay niya, siguro dahil tuloy-tuloy na rin ang gamutan niya. Well, it all thanks to Seb. Ayoko mang tanggapin ang tulong niya, wala naman akong magawa. He's too persistent.Kaya mas natatakot ako na baka sa huli, ang maging tingin talaga nila sa akin ay pera lang ang habol ko sa kaniya. Of course not. What I feel towards him didn't change at all. I like him. I really do. O goodness gracious! What am I even thinking?"Kumusta si Lola?" Napatigil ako sa aking ginagawa. Tumingin ako kay Rances na ngayon ay nakaupo na sa tapat ko. Nakatingin sa akin na para bang hinihintay niya ang sasabihin ko.
CESKA "Naghintay ka talaga na mag me-message ako sa'yo o di kaya naman tatawaga ako?" Nandito kami ngayon sa may veranda, magkatabi sa duyan. Nakahiga ako sa kaniyang braso. Tanaw na tanaw naming pareho ang dagat na kung saan ang buwan ang nagsisilbing liwanag. Malamig ang hangin ngunit hindi ito alintana sa amin. "Oo. I even told myself to just wait patiently." Hindi ko naiwasang matawa. Yung tono niya kasi ay parang disappointed na bata na hindi na walang natanggap na pasalubong. "Asang-asa ka kasi." Nag e-enjoy talaga ako na asarin siya. Kasi alam kong lahat ng sabihin o di kaya gawin ko ay tatanggapin lang naman niya ng walang reklamo. "But you always do that for me before? Remember, no'ng hindi lang ako nakapag message sa iyo because I was busy with my projects? You sent me hundreds of messages." "That was before. People change, fyi," giit ko. Hindi ko naman iyon ide-deny. Super clingy din kasi talaga ako sa kaniya before. Tipong lahat gusto kong malaman. Nagagalit ng
CESKAGanito siguro talaga ang mangyayari sa buhay mo kung isa ka lamang mahirap at desperada na magkaroon ng magandang buhay. Yung tipong handa mong gawin ang lahat kahit na alam mo na ang magiging kapalit nito ay sarili o dignidad mo.Hindi ko alam kung kailan nag-umpisa ito.Hindi ko alam kung k
CESKA After what happened that night, I thought that was the last time I would see him again, but I was wrong, because right now I'm glaring at him right in front of me — and I swear... even without trying, he is getting into my nerves already. Ugh! Damn it! "What do you want again?" I asked, stil
CESKA Alam kong mali pero ginawa ko pa rin, para sa ano? Sa kagustuhan ko rin naman. Dahil alam ko na kahit na anong tanggi ko, kahit na anong pigil ko sa sarili ko — basta pagdating sa kaniya, bumibigay ako. Ibinigay ko pa rin ang isang gabi na hinihingi niya. Isang gabi na alam kong pagsisisi
CESKA Lately, nakakaramdam ako ng kakaiba sa aking katawan. Madalas akong mapagod kahit wala pa naman akong masyadong ginagawa. Yung pagkahilo ko hindi na rin normal. Kulang na nga lang ay humilata lang ako sa aking kama at walang gawin ngunit kailangan ko namang magtrabaho. Hindi puwedeng tumi







