MasukChapter 14.2"Why? Gusto mo ba ikaw halikan ko?" I asked. Nanliit ang mga mata ko para matingnan siya nang maayos at siya naman ay nakatitig sa akin. His look is piercing.Mula sa mga mata ko ay dumako ang tingin niya sa mga labi. I suddenly felt uncomfortable. I silently gulp. "Stop saying nonsense, Verone. You must really be intoxicated right now, 'cause if you're not, you'll never say such things." Napanguso ako. Dahil sa biglang kahihiyan na naramdaman, nagtago ako sa sulok ng leeg niya. Ramdam ko ang pag-init ng pisngi ko hanggang sa leeg. He sighed and continued walking. Agad akong nagtago sa gilid ng upuan ng sasakyan pagkalapag niya sa akin sa front seat at pag-lock ng seatbelt.He didn't say anything so I remained biting my tongue to stop myself from saying anything. Wala ako sa sarili habang nasa biyahe. Nahihilo ako at init na init. Pinagpapawisan na rin ako. I'm uncomfortable on my seat. Ramdam ko ang maya't-mayang pagtingin ni Adam sa akin habang nagmamaneho. Nakapi
Chapter 14.1A lot of people say that alcohol could only make you forget for a short time. Pinapalimot ka lang saglit, tinatanggal lang saglit 'yong sakit na nararamdaman mo but once you're sober again, the pain is still there. Hindi nawala. But who cares? Even if it would only take a day to forget the pain I have right now, I'd take the chance. Gusto kong malasing ngayong gabi at makalimutan ang lahat ng problema. I want to get wasted and be the person that I'm not. Ngayong gabi, I'm not Sheena. Hindi ako Revamonte. I'm just me. Bawat lagok ng alak ay napapapikit ako sa pait na dulot niyon. Ni hindi ko na rin maramdaman ang lamig dahil sa init ng alak. Aside from tequila, I also tried some of the drinks that I've heard people ordered. And I wonder how could they drink it.Pagkatapos ng ilang shots ay umaalon na ang paningin ko. I'm not really a heavy drinker. And I don't have a high tolerance when it comes to alcohols, especially the strong ones. But I feel so elated. Pagkakita ko
Chapter 13.2 "The reason why we have this dinner is because we'll discuss about the marriage of Sheena and Francis," ang Daddy ni Francis. W-What? Sa gulat ay mabilis akong napalingon sa kaniya. Umawang ang mga labi ko nang makita ang reaksyon ng mga magulang namin. Napalingon ako kay Francis na wala man lang kahit na anong reaksyon. Did he knew? "Dad..." I gasp.Hinawakan ni mommy ang kamay ko sa ilalim ng mesa. "We'll talk later," she whispered. Napakurap ako. So all this time they're conspiring about this. Pinaikot nila ako sa mga palad nila nang hindi ko man lang namamalayan. Bumara ang sakit sa lalamunan ko. The pain and betrayal is making my whole body tremble in rage. "I don't think I've agreed with this." Kontra ko. It seems that I'm the only one who could defend myself right now. Hindi ko aakalaing aabot sa ganito ang mga magulang ko. Ni hindi man lang sumagi sa isipan ko na gagawin nila to sa akin. They're desperate to keep me on leash and this is their way of doing
Chapter 13.1"Reservation for Mr. and Mrs. De Leon." "Ah yes, sir," the man wearing a suit immediately answered. I read his nameplate and he's the manager. The guy smiled and he then he guide us inside the luxurious restaurant. I woke up early morning today to do my work and update for the progress of it. I also give Miss Natalie a heads up that I won't be able to be back anytime soon. Mabuti na lang talaga at ayos lang sa kaniya saying that I should take a time off, which I adamantly refused. After a long talk with her and a little update with Iris, I then decided to work out to relieve some stress. To get my mind off the things that's been complicating my life right now. Ngayon ay heto na naman ako, nakasunod sa mga magulang ko. After I was done with my workout one of our maids told me to prepare for a dinner with my parents. And I thought it would be just the three of us, turns out I'd have to deal with whoever this businessman he knew. Dinala kami ng manager sa pinakadulong p
Chapter 12.2Bumuka ang bibig ko para sana ipaintindi pa sa kaniya ang gusto kong sabihin but Dad beat me to it. "Hayaan mo, Victoria." Napalingon kaming dalawa ni mommy sa kaniya. He's now sipping his wine. But I can see it, he's mad. Like raging mad right now. "Christopher..." "Kailan ba nakinig sa atin ang batang 'yan? Noon pa man ay sinasaway na tayo. She doesn't care about the company or about this family. She's that selfish that she only think about what she wants to do. Hayaan mo siya sa gusto niya." His words dripped like an acid in my throat. Sumikip ang dibdib ko sa sinabi niya. So now I'm not only a disappointment? But selfish too? L"Christopher, don't say that. She's still our daughter." "Magiging anak ko lang 'yan kung makikinig na siya sa atin. When she's still this stubborn and selfish, I'd rather have no daughter at all. I didn't raise an ungrateful brat." Napakurap-kurap ako. He stood up and left. Napabuntonghininga si mommy sa tabi ko. "I'm sorry about your
Chapter 12.1Halos alas dose na kami nakauwi galing sa party kagabi. Wala naman akong ginawa boung gabi kung hindi ang umupo at makinig, pero ramdam ko 'yong pagod ko mula ulo hanggang paa. Sagad sa buto. Mabuti na lang at may lakas pa akong magbihis at magtanggal ng make-up bago nakatulog. Nabawi ko naman ang lakas ko kinabukasan dahil napahaba ang tulog ko. Halos lunch na ako naggising. I don't know kung pinatawag ako sa breakfast kanina o hinayaan na lang nila ako. Kumunot ang noo ko nang di mahanap ang cellphone. I looked for it inside the purse I used last night. Na-lowbatt. Ngayon ko pa lang icha-charge magmula nang dumating ako. After that, I decided to take a long shower to refresh my mind and think all of these. Habang naliligo ay iniisip ko ang dapat kong gawin. Should I go back to Amsterdam now? Napapikit ako nang maalalang may project pa pala akong naiwan do'n. Nawala 'yon sa isip ko dahil sa dami ng mga nangyari. Hindi rin naman tumawag sa akin si Miss Natalie tungkol
Chapter 11.2Gusto kong itama ang mga sinabi ni mommy pero hindi ko ginawa. Itinago ko ang nakakuyom kong kamay mula sa mga mata nila. I remain my beautiful and soft smile on my face. I can't show them my true emotions right now. "Really? My daughter also travels a lot. Might as well—" "Good evening
Chapter 11.1"You looked so beautiful hija." Napalingon ako kay Mommy nang marinig ko ang boses niya sa may pintuan. Nakita kong nakangiti siya pero iba ang sinasabi ng mga mata niya. My throat contracted and I looked away. Narinig ko ang tunog ng takong niya na papalapit sa akin. Nang mag-angat ang
Chapter 10.2He's flipping the pages of the magazine, legs crossed. Before I could even stop myself, Im already checking him out. Again.His hair is fixed in a man bun now, better than I saw earlier. I can see that he has a pointed nose, thick and long lashes. And oh, a red lips too.I unconsciously we
Chapter 10.1 Hindi ako mapakali habang papasok sa loob ng boutique. What is a Lankov doing here? I mean, sobrang imposible lang talagang makita siya dito ngayon lalo na't ang laki ng Maynila o ako lang talaga ang nag-iisip ng gano'n. First was yesterday and then now? Are we getting played by fate n







