LOGINLycan children born from Alphas often came in twins or triplets. Destined to be matched with one female throughout their reign. But it wasn’t that simple. Some Alpha siblings were willing to share. Others prepared to kill one another to keep their mate to themselves. It was no different for Jaxon and Xander. Having already rejected three mates they are paired with a fourth, something that wasn’t heard of. The only problem was, she wasn’t a Lycan. Blue is a wolf with no pack. She refuses to live as a wolf, and instead lives among humans. When Jaxon and Xander walk into her life, they turn it upside down. Secrets that she had kept hidden for a long time start to come to the surface, revealing Blue for what she really is.
View MoreRalia POV
Halos kalahati ng bote ng alak ang nainom ko. Hindi na rin ako magtataka kung bakit umiikot ang paningin ko ngayon habang naglalakad sa hallway, papunta sa condo ni Aleron Sotelo.
Si Aleron Sotelo ay isang sikat na model at vlogger. Pogi, matangkad, moreno at napakaganda ng katawan. Aminado ako sa sarili ko na nakakaakit siya. Kahit sinong babae ata ay mai-inlove at maaakit sa kaniya.
Pagdating ko sa harap ng pinto ng condo niya, nag-doorbell na ako. Ilang sandali lang ang lumipas, bumukas na agad ang pinto.
Topless, wet look na Aleron ang bumungad sa akin. Kita ko sa mukha niya ang pagkagulat.
“R-ralia?”
“Hi, A-aleron,” bati ko habang bangag na ang boses dahil sa kalasingan. Nakuha ko pang ngumiti at magpa-cute sa kaniya, kahit na alam kong banganga na ang itsura ko. “P-puwede ba akong p-pumasok sa loob?”
“S-sure,” nautal pa siya. “Sandali, amoy alak ka, ah. Lasing ka ba?” tanong pa niya habang naglalakad na ako papasok sa loob ng condo niya.
Hindi agad ako sumagot. Nakatuon kasi ang pansin ko sa towel na nakatapis sa ibaba niya. Halatang bagong ligo siya.
Pagharap ko sa kaniya, tinitigan ko lang siya. “Aleron, hindi ba’t nilalandi mo rin naman ako. Noon pa,” matapang kong sabi sa kaniya. Natameme siya, hindi agad nakapagsalita. Salamat sa alak at tumapang ako. Kahit nakilala niya akong tahimik at pangiti-ngiti lang.
“Sige, try nga kita. Papayag ka naman ‘di ba?” tanong ko habang titig na titig sa kaniya.
“Ralia, lasing ka. Baka pagsisihan mo ito bukas?” tanong pa niya, pero halatang papayag. Alam kong trip niya ako. Alam kong may lihim siyang pagtingin sa akin. At alam ko ring papayag siya na may mangyari sa amin.
“Hindi,” mabilis kong sagot, saka ako lumuhod sa harap niya. Doon ko na hinila ang nakatapis na towel sa ibaba niya.
“Ralia,” sabi pa niya pero wala na siyang nagawa nung hawakan ko na ang wala pang buhay niyang titë.
“A-ang laki, mas malaki kaysa kay Guison,” sabi ko kaya nawala ang gulat niya at napalitan ng ngisi.
“Basta, walang sisihan, Ralia. Ako, hindi naman ako madamot. Kung gusto mo, sige lang, ibibigay ko, ipapatikim ko sa ‘yo, pero walang sisihan buka—”
Naputol ang sasabihin niya nang isubo ko na ang ulo ng pagkalalakë niya. Bagong ligo, kaya mabango. Ang sarap tikman at ang sarap himudin. Kahit wala pang buhay ay pinaglaruan ko na agad ito sa loob ng bibig ko. Doon na ito unti-unting tumigas at humaba. Sinipsip kong mabuti, kaya alam kong titigasan siya lalo.
“Sandali,” sabi niya bigla, kaya nahinto ako sa pagkain sa kaniya. Tinignan ko lang siya, may kinuha siya sa kusina. Nung pagbalik niya, nakita ko na ngumangata siya ng sili.
“Para saan ‘yan?” tanong ko pa.
“Para mabigyan kita ng mas masarap na performance,” sagot niya agad at saka bumalik sa akin.
Muli kong sinubo ang kaniya at this time, ugh, sobrang laki at ang taba na lalo. Hindi naman ako takot sa malaki at matabang titë, mati-thrill lang dahil first time kong makakatikim ng ganitong kahaba at kataba. Sinubukan ko siyang i-deëpthroat, ayun, tirìk bigla ang mga mata niya.
“Aaaahhhhh… ohhhh… grabe ka pala malasing, Ralia. Ang sarap mong kumain, ugh…”
Hindi ko siya tinigilan nang kaka-deëpthroat, kaya hindi rin siya natigil sa pag-ungöl niya.
“Ang laki pala talaga nitong iyo, Aleron,” sabi ko nung himunto ako bigla. Panay na kasi ang tulo ng luha ko at parang masusuka na rin.
Hindi na tuloy siya nakapagpigil, bigla niya akong binuhat at pinasok sa kuwarto niya.
“Basta, walang sisihan, Ralia,” paulit-ulit niyang sabi. Napansin ko, pulang-pula na ang katawan at mukha niya. “Tumalab na ang sili sa akin. Init na init na ako kaya mawawarak ka talaga sa akin, Ralia,” sabi niya habang nakangisi sa akin.
“Tapos na ang mga araw ng pagiging loyal ko. Tapos na ang mga araw na pagtitimpi ko. Kaya, hindi ko pagsisihan na may mangyayari na sa atin, Aleron. Pogi ka naman, maganda ang katawan at masarap pa, kaya, wala akong pagsisisihan,” matapang kong sagot sa kaniya.
“Ah ganoon, sige, matapang ka na talaga.”
Binaba niya ako sa kama. Isa-isa niyang tinanggal ang saplot ko. Pero, napansin ko, never niya akong hinalikan sa labi o sa kahit na anong parte ng katawan ko. Kapagdaka kasi ay minariang-palad na niya ako. ‘Yung tipong, todo bigay agad ‘yung mga daliri niya.
“Daliri pa lang ‘to, Ralia, napapakagat-labi ka agad,” nakangisi niyang sabi sa akin. Totoo, daliri palang iyon pero iba na agad ‘yung kiliting nabibigay niya sa akin. Ang sarap, shit!
“Pero, bakit hindi mo ako magawang halikan o kainin? Kainin mo ang pukë ko, Aleron,” utos ko sa kaniya.
Ang gago, tinawanan lang ako. “Sa ngayon, ganito muna. Sa susunod na lang, gusto ko, bumalik ka para matikman mo ang request mong ‘yon. Baka kasi kapag binigay ko ang lahat, hindi ka na bumalik. Inumpisahan mo na ‘to, tuloy-tuloy mo na,” sabi niya na para bang naging ibang tao. Pakiramdam ko, tila ba may effect talaga ‘yung pagkain niya ng sili kanina. Umanghang bigla ‘yung mga lumalabas sa bibig niya. “Lalạplapin kita at kakainin ang pukë kapag bumalik ka rito, okay?”
“No problem,” sagot ko na lang.
“Pero, ipapatikim ko na ngayon sa iyo kung paano ako bumayo, ready ka na ba?” tanong niya habang kakaiba ang titig sa akin. “Umaapoy na ang buong katawan ko. Tumalab na ang sili,” sabi pa niya.
“Anong ibig mong sabihin, Aleron?” tanong ko.
“Allergy ako sa mga maanghang na pagkain. Pero hindi ‘yung allergy na may pantal o naninikip ang dibdib. Sa oras kasi na kumain ako ng sili o kahit na anong maanghang na pagkain, naglilibög ako. Ibig sabihin, kapag tinamaan ako ng allergy, mas wild ako at mas masarap kasama sa kama. Kaya, itatag mo ang sarili mo, Ralia.”
Napangisi naman ako. Akalain mo ‘yun, nalaman ko pa ang isa sa mga sikreto niya. At nakakatawa pa, kasi parang kakaiba ang allergy niya. May ganoon pala?
“Kanina pa ako ready, Aleron,” matapang kong sagot.
Sa totoo lang, kahit lasing ako, hindi pa rin mawala sa isip ko ang asawa kong si Guison. Ano kayang mararamdaman niya kapag nalaman niyang makaka-sëx ko ngayon ang bestfriend niyang si Aleron?
Kasalanan niya ito. Kung hindi siya naging cold sa akin, kung hindi niya ako sinisisi sa nangyari sa baby namin, hindi ko naman gagawin ito at magiging loyal ako sa kaniya. Kaya lang, sobrang tagal na niyang cold sa akin at para bang wala na siyang pakelam sa akin.
Kaya ito ang igaganti ko sa kaniya. Titikman at makikipaglandian ako sa bestfriend niya.
Matagal na rin akong nanlalamig sa kaniya, kaya kailangan ko na rin talaga ng kakaibang init.
Blue Jaxon laughs at me as I waddle back from the bathroom for what seemed like the millionth time today. “It’s not funny!” I snap. “I wasn’t laughing.” “You try having a pup use your bladder like a bounce house.” “I will say no more.” But I could see the little glances he gave me. Trying to keep his laughter contained. He will be quiet if he knows what's good for him! Anika grumbles Jaxon accompanies me outside. I knew he was worried about me falling. My balance still wasn’t perfect since I had come out of the coma four days ago. But Jaxon had been right, everything was calm. “What are we going to do about Black Moon? The land is empty.” I ask quietly “Xander wants it. Just like he has always said.” “And you don’t?” “My place is here. Next to you and our pup. I thought that leading a bunch of Lycans was what I always wanted. But now, I want nothing more than to stand next to you and our children.” "Children?" I hadn't thought that far ahead. It was impossible to think of
Blue“Blue, say something, anything, please!” Carla begs me. I was trying to concentrate. Anika was fighting to keep the connection between Luna Charlotte and I open.It was funny. Only moments ago I was desperate to keep her out. Now I wanted her to feel everything.I could feel her anger, her rage as she moved forwards. Get ready! Anika muttersI could see the trees moving, like something large was making its way through them. I hold my ground as Carla continues to beg for me to move.“Carla, if you don’t want to be here. Go inside!” I snap, keeping my eyes locked on the moving trees. She was getting close.“What about you?” I could hear her desperation.“I have Anika.”“That’s not enough!” She pulls on my arm again.She knows what I’m capable of, right? Anika is smiling“This is it, once and for all. Either she dies or I do.”Carla lets go of my arm. She stands next to me and I hear how her bones crack. “I made a promise that I would stand with you. Blue, just know that I am will
BlueHer voice echoed inside my head. “You think you can outsmart me, child!”I could see Jaxon’s eyes. He was tugging at my hands, trying to pull them away from my face.“Talk to me, Blue.”How is she doing this? Anika screeches inside my mind.The mark was from Luna Charlotte, it had to be if she could link me. But how? I didn’t think a woman could mark another.I stare at the gashes in my hands, blood pooled in my palms as Jaxon tries to pull me to my feet.‘Anika, block her the fuck out!’ I growl at my wolf.It takes a few moments and then there is silence.She isn’t happy. Anika whispers‘I don’t give a shit.’I flash my eyes up to Jaxon. “What is she?”“I don’t understand. Are you okay? What the hell happened?”“What is your mother?” The flesh on my hands slowly knits together“She’s a Lycan like me and Xander.”I shake my head at him. I had felt her power. Marking me wouldn’t have allowed my palms to slice open. She had to be something else.She’s trying to break through! Anik
JaxonThe next few days, everything was quiet. The wolves had nothing to report and even Xander had stopped sulking. The problem was, it was too quiet. Ryan had stopped replying to my messages and no matter how much Blue tried to reassure me, I couldn’t help being concerned. Something wasn't right.Blue sat with her legs crossed under her. Cradling the little rounded belly that had appeared on her small frame. She raises an eyebrow at me as I move back and forth.“You’re stressing.” She mutters.“You would be too if you were in my shoes.”“It’s not you that your mother wants. It’s me. She wants to punish me for killing Jack.”“Blue, how are you so calm?”She looks down at her small bump and smiles “You should hear some of the things Anika is saying. If I wasn’t pregnant, things would be alot different. Trust me.”“Anika would go to my mother?”Her odd eyes flick up to mine. “I’m not going to tell you what she is saying. I don’t need you following her ideas.”“I can always ask her mys
Hey everyone, I hope you are all well or at least better than I am. I was planning on releasing a chapter today but today my Lupus illness is not doing me any favours and for those that don't know, it makes it difficult for me to look a computer screen for longer than a few minutes. Making it imposs
Jaxon.“What the fuck did you say to her?” I stare at Jack. She was fine until he started shoving his nose in.He peers over his cup, a sly smile on his face. “I have no idea what you are talking about.”“Jack, what have you done?” My mother asks as she finishes her breakfast.“Nothing.”Our mother scowl
Jaxon“I didn’t say I wanted her. I’m just telling you what I know. Somehow the bond is back in place. I can sense her, I can smell her. Why the hell do you think I’ve been keeping my distance?”I stare at him, unsure of whether he was telling me the truth or not.“I still stand by what I said, Jaxon.”
XanderI had been keeping my distance since she woke. Instead, I watched her from afar. Trying to work out if what Jack had said was true. I had watched her come out of the packhouse and look for something. I could have stopped her when she made her way through the dungeon door. But I knew she wasn’t






Welcome to GoodNovel world of fiction. If you like this novel, or you are an idealist hoping to explore a perfect world, and also want to become an original novel author online to increase income, you can join our family to read or create various types of books, such as romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel and so on. If you are a reader, high quality novels can be selected here. If you are an author, you can obtain more inspiration from others to create more brilliant works, what's more, your works on our platform will catch more attention and win more admiration from readers.
reviewsMore