LOGINEverest Hilton pov.
Sabado ngayon kaya Clarke and I decided to have a date kain lang sa park ng fishball, sa Tuesday pa kasi ang balik niya dahil he needs to go to Batangas mamamayang 5:00 pm to visit his uncle, hindi ko na lang tinanong kung sino basta I trust him, dahil hindi naman babaero itong si Clarke, pero subokan niya lang talaga akong lokohin dahil malilintikan talaga siya sa akin.
Siya nga pala aalis din kami ni Ynna, ngayon. Dahil kailangan naming pumunta sa site dumating na kasi si Ambria, our gay best friend. Kung si Ynna, ay magaling sa pag defuse ng bomb, well Ambria is also good on hacking and tracking every locations of our enemies at hindi lang iyan she's so pretty at may napaka hot at poging boyfriend.
"Hay naku! Kararating ko pa nga lang pero trabaho na naman itong ginagawa ko ngayon."Ani Ambria habang naka akbay sa kanya si Marju.
"Hayaan mo na, minsan ka lang naman bumalik ng Pilipinas kaya sasagarin na namin."Sabay Kindat ni Ynna, while Ambria raise her eyebrows.
"Talaga lang Ynna ha! Pero totoo ba itong nalaman ko sa mga sources ko na naghiwalay na naman daw kayo ng bago mong dyowa?"Ambria said, kaya naman agad na tuon paningin ni Ynna, sa akin. Tsk! Kahit kailan talaga itong si Ambria, napaka daldal lagot na naman ako nito.
"Everest! Alam ko ikaw ang nagsabi kay Ambria, tungkol dyan. Pati ba naman buhay pag-ibig ko at break up namin ng Ex ko kailan updated siya?"Turo nito kay Ambria.
"Abay dapat lang noh! Bestfriend niyo ako kaya may karapatan akong malaman ang lahat ng sikreto niyong dalawa. Siya nga pala kailan mo ipapakilala sa akin si Clarke?"Tanong ni Ambria.
"Pagdating niya promise. Pakilala kita sa kanya. But for now Let's work and enjoy."Kako at saka itinuon ang atensyon ko sa naka bukas na laptop ni Ambria.
"Did you track the location of Don Roman?" Ynna asked.
Ambria turn off his laptop then took his 9mm caliber "Yes, ako pa! Let's go! dahil ituturo ko sa inyo kung saan nagtatago ang matandang iyon."
Clarke Dankworth pov.
Pagdating ko sa mansion ni Don Roman ay kaagad akong pinapasok ng mga tauhan niya sa loob. Mas marami sila ngayon kaysa dati. At simula ng mawala si Samantha, ay tunuroan niya ako kung paano maging malakas at kung paano gumamit ng kahit na anong armas at kung paano makipaglaban.
My dad is part of a Mafia sa generation nila ni Don Roman, siya ang top 1 rank at si Don Roman naman ay ang nasa rank 2. Pero simula ng makilala ni dad si mom ay mas pinili niya kami. At tinalikuran ang pagiging Mafia niya. At dahil don ay si Don Roman na ang pumalit sa kanya sa pagiging rank 1.
Ayaw nga sana ni dad na maging part ako ng mundong ginagalawan niya dati but when Samantha, died ay pumayag na siya na maging part ako ng Mafia para ipaghiganti ang pagkamatay ng girlfriend kong si Samantha, na nag-iisang anak ng kaibigan niyang si Don Roman.
"Clarke, mabuti naman at dumating ka na."Ani Don Roman, pagbaba ko ng sasakyan.
"Kumusta po kayo rito?"Tanong ko naman sa kanya.
“Ito, pilit pa rin na nilalalaban ang pangungulila ko kay Samantha.”Bakas ang puot at pighati sa tono ng boses ni Don Roman. Kaya marahan ko siyang tinapik sa balikat para ipadama sa kanya na hindi siya nag-iisa sa pangungulila niya kay Samantha.
"Wait! What is Clarke doing in Don Roman's mansion, don't tell me he's part of the Mafia?"Nagugulohan na tanong Ynna.
"Who is that hot fafa?"Nakatikim naman ng kurot sa magkabilang pisngi si Ambria kay Marju ng makita nito ang malagkit na tingin ni Ambria kay Clarke.
"He's Clarke, my boyfriend."Sagot ko sa tanong ni Ambria, kaya hindi ko maiwasan ang hindi kabahan. Marami pa siguro talaga akong hindi alam tungkol kay Clarke, sa isang taong naming pagsasama bilang magkasintahan. But looking him wearing all black suit ay masasabi ko talagang membro siya ng Mafia. Pero kung totoo man iyon bakit niya nilihim sa akin ang tungkol dito, does he know about Samantha?
"Wtf! You know that you're not allowed to fall in love with our enemies. Dahil kapag nagkataon malaking problema ito! At masisira rin ang lahat ng plano natin na pabagsakin si Don Roman."
"I know, I know. At hindi ko makakalimutan iyon, Ambria. Mahal ko si Clarke, sa kanya lang ako naging masaya, saka hindi pa naman tayo sure kung kalaban ba talaga natin siya."
"Bahala ka. Basta binalaan na kita at ayaw kung masaktan ka!”
"Alam ko, salamat."Sambit ko kay Ambria at sinabi sa kanyang bumalik na kami ng mansion. Dahil baka kanina pa naiinip si Gab-Gab don na naghihintay sa amin.
Habang nasa kalagitnaan kami ng byahe ay bigla naman tumunog ang cellphone ni Ynna."Hello mom, bakit po kayo na patawag?"
"I'm sorry Ynna, but I need you to pick up your Lil-sissy at the airport now. She's with his butler. Because we will be staying in the white house for our safety dahil nagsisimula na naman kasi gumagawa ng palihim na hakbang ang mga tauhan ni Don Roman at ayaw kong pati si Isla ay madamay."
"Okay mom, we will pick Isla at the airport. Mag ingat po kayo ni Dad dyan. Basta you need help just call me okay?"
"Okay bye, Ynna. Take care.”
Malapad na ngumiti si Ynna, sa amin at mabilis na nilagay ang cellphone niya sa kanyang bulsa. "Mukhang may magiging kalaro na si Gab-Gab, Let's go pick up my sister Isla sa airport bago tayo umuwi."
"That's great! I'm sure magkakasundo ang dalawang yun."I said.
"Sana lang talaga magkasundo ang dalawang iyon at hindi mag-away pareho pa namang nag-aral ng taekwondo ang dalawang iyon."Sabay tawa ng malakas ni Ambria. Kaya pati kaming tatlo dito ay na tawa na lang din.
Sabay naman kaming napatinging ni Ynna kay Ambria nang bigla nitong ihinto ang sasakyan sa may gilid saka tumingin ng seryoso kay Ynna.”Bakit nga pala kaya nag break ng dyowa mo?”
"Ambria kapag hindi ka pa tumigil sa kakatanong mo dyan ay sasabihin ko talaga kay Marju, kung gaano ka naging tanga sa una mong naging boyfriend. Kulang na lang pati bahay at lupa niyo ibenta mo para magtanan kayo pero ang ending pinagpalit ka parin sa malandi at maharot!
"Grabi ka naman. Kailangan ba talagang maungkat ang nakaraan? Nakakasakit ka na talaga ng damdamin ko Ynna. I hate you!"
Ganyan talaga silang dalawa mag palitan ng sagot nauungkat pati mga utang nila, mabuti pa matulog na muna ako. At saka ko na lang isipin ang tungkol kay Clarke. I love him sana lang talaga hindi kami umabot sa point na pahirapan namin ang isa't-isa.
"Ang tagal naman po nila mama, inaantok na ako eh." Ani Gab-Gab.
"Tara hatid na muna kita sa room mo."Ani Manang Cossette kay Gab-Gab.
"Ayaw gusto ko bago ako matulog ay makita ko si Mama na naka uwi ng safe dito sa bahay. Miss ko na agad siya eh."
"Hala sige, hintayin mo ako dito kukuha lang ako ng unan at blanket mo para dito ka na lang muna sa may sala, at kapag naka tulog ka gigisingin nalang kita agad pagdating ng Mama Everest mo at tita Ynna mo."
"Sige po. Salamat po."
Nang maka alis na si Prof ay dahan-dahan naman akong napa atras ng unti-unting lumapit sa akin si Clarke at saka mahina itong bumulong sa tenga ko. “Call me deaf next time or insult me, and I will kill you! And your suitor!’’Mahina ngunit makahulugan niya na bulong sa tenga ko, as if naman na matatakot niya ako. “Pwes! Kung tinatakot mo ako ay hindi ako natatakot sa iyo, pero–wala kang karapatang idamay pati ang manliligaw ko dahil lang sa galit ka sa akin, Clarke!”Sabi ko saka mabilis na iniwan siya. Wala naman talaga akong manliligaw. Nagsinungaling lang ako para tumahimik na si Clarke, at para maiwasan ko rin na mapahiya ako sa harap ni Prof at sa mga kaibigan namin. Konting-konti nalang kasi ay mahuhulog na sa mga mata ko ang mga traydor kong luha dahil sa sinabi ni Clarke na sobrang tagos sa puso ko. Ngunit hindi pa nga ako nakakalayo ay pwersahan niya naman akong hinila palapit sa kanya. Kaya galit kaming nagkatinginan sa isat-isa “Ano ba! Let go of me Clarke!”Bulayaw ko
“Tse!”Mahinang bulong ni Charles, na narinig ko naman. Bubulong nanga lang sa sarili narinig ko pa. “Hays! Clarke, kahit galit ka at gusto mo akong patayin ay mahal parin kita at hindi ako mapapagod na ipagtanggol ka.” “Hindi ako nagbibiro Everest, kaya wag mong gawing joke ang sinasabi ko sayo!”Mariing nasambit ni Clarke. At sa tono pa lang ng boses niya’y talagang pinagbabantaan niya ako. Kaya tumahimik na lamang ako at ibinaling ang paningin ko sa labas ng bintana nang sasakyan. “Hays! Hanggang kailang ka ba ganyan sa akin Clarke? Kailan mo ba talaga ako pakikinggan? Hanggang kailan mo ba paniniwalaan ang lahat nang mga kasinungalingan sayo ni Don Roman? Mahal kita Clarke—pero Paano kung mapagod na akong mahalin ka?” “And now you're so quiet? Takot ka ba sa sinabi ko, pero bakit hindi ka na takot nang pinatay mo si Sam?"Sambit niya saka galit ako tinignan. Ako naman ay inirapan na lamang siya at tinuon ang atensyon ko sa cellphone ko. “If you would just let me ex
Everest Hilton pov. Nakapila na kaming lahat ngayon nina Ynna, Ambria at Kelvin sa sasakyan naming van dala narin namin ang mga importante na gamit na kakailanganin namin for our hiking activities today at ang hinihintay na lang namin ay ang professor namin na dumating may kinuha pa kasi ito sandali sa classroom namin. And there I see Clarke together with his friends and Samantha na magka holding hands na para bang ipinamumukha niya sa akin na ang bilis ko lang palitan at naka move-on na siya. Kung sa bagay sino ba naman ako para hindi niya palitan? At kahit mahal niya man ako ay hindi niya rin naman ako kayang tanggapin ulit dahil sa nangyari between me and Samantha. Pero kung pakikinggan niya lang sana ang side ko para maliwanagan sana siya– Pero hindi eh– Dahil sa isip kasi ni Clarke ay ako ang dahilan kung bakit nawala ang babaeng pinakamamahal niya. Kaya ano pa ang say-say para malaman niya ang totoo kung ayaw niya naman akong pakinggan. Siguro panahon na para alis
Shit! I don't want him to see me cry, pero damn it! Kung bakit ba kasi sumakto rin ang pagbagsak ng mga luha ko sa mga mata, habang nagkatitigan kami ni Clarke. Kaya ito hindi ko tuloy mapigilang ang makaramdam ng inis dahil sa pagpapahamak sa akin ng mga luha kong ito, binigyan mo lang talaga si Clarke ng idea na mahal ko pa siya, at nasasaktan parin ako sa bawat titig niya. Ngunit nagising nalang ako habang tahimik na kinakausap ang isip ko ng biglang magsalita ang professor namin kaya halos lahat kami natuon ang atensyon sa kanya. “Hindi ako makakapagturo ngayon sa inyo, dahil may meeting kaming lahat ng mga professor. Pumarito lang ako sandali para ipaalam sa inyo na meron kayong hiking activity next week kaya aasahan ko na makakasama kayong lahat, dahil nakasalalay ang mga grades nyo dyan.” “Okay, all of you can go home now, drive safe everyone!”Pahabol pa na mensahe ng professor namin. Naghiyawan at nagtatalon naman ang mga classmate ko dahil sa inanunsyon ng professor nami
Everest Hilton Pov. Habang naglalakad kami nina Ynna, Ambria at Kelvin sa may hallway papunta sa classroom namin ay narinig namin ang mga usap-usapan ng mga lalaking kaklase namin na may bagong transferee students daw sa section namin. Maganda raw ito at sexy, na kabaliktaran naman sa naging reaksyon ng mga kaklase kong babae dahil inis at galit kasi ang nakikita ko sa kanila at pagtaas ng kilay. And I also heard na hindi raw tinuloy ni Clarke ang pag-alis niya sa school, kung sa bagay lahat naman ng gusto nyang gawin ay magagawa niya lalo pa't nag-iisang anak siya nang may-ari nitong school namin at darating ang panahon na siya na ang magmamana ng Dankworth University at isa ako sa magiging masaya kapag nangyari na nga ‘yon. Mahirap magsinungaling but I still love him and care for him at lihim ko na lamang siyang mamahalin at proprotektahan nang hindi niya nalalaman. What happened to Macau will be a secret. At nang nasa classroom nanga kami tahimik lang ako nakatingin sa
“Thank God, you're awake Everest.”Sambit ni Ynna. Halata rin sa mga mata nito na wala siyang tulog. As in silang lahat talaga mukhang puyat. Siguro ay dahil ‘yon sa palitan nilang pagbabantay sa akin. “What happened to you, bakit na baril ka sa Macau?”Nag-aalala na tanong naman ni Kelvin. Medyo na tawa nga rin ako sa itchura nya, para na kasi siyang panda dahil sa dilim ng eyebags nya. Pero bumagay naman ito sa singkit nyang mga mata. “Wag na lang siguro natin pag-usapan ang nangyari sa akin sa Macau.”Sambit ko. Ngunit sabay-sabay naman nila akong tinaasan ng mga kilay nila. “At bakit magkasama kayong dalawa ni Timothy sa Macau?”Ambria ask habang palipat-lipat ng tingin ang mga mata niya sa amin ni Timothy. “Sabihin nyo lang sa amin ang totoo, promise hindi kami magagalit.”Muling sambit ni Ambria. Humugot muna ako ng lakas ng loob bago ako nag-salita. Tumingin din ako kay Timothy at nang makita ko nga ang hudyat ng pagtango nya ay wala na nga akong nagawa kung hindi ang sa







