TMBLW 3: The Friend

I am currently here inside my father's office because of the paper that I am working on. Even though I have a job already—a lawyer in short, my father still wants me to work in our company which deals with lots of real estates. I insisted on nung una, kasi napakahassle at nakakastress. Pero dahil salbahis si papa, heto ako, nagtratrabaho sa kumpaniya namin. Supposedly, nagpapahinga ako ngayon, nagtratravel to celebrate my case na napanalunan ko.

Si Dad naman ay nasa conference room, nagcoconduct ng meeting about another project. While ako? I am sitting here on his chair, watching some horror movies on my laptop. 

My phone suddenly vibrating, signaling that someone is sending me a message. Agad kong tiningnan kong sino at si Rhian lang pala. Rhian Marie Zamora my childhood bestfriend and a surgeon. 

"Good morning my pretty attorney! Pupunta ako riyan sa company niyo since I don't have a duty today. See you later!" 

Nag like zone naman ako at binalik ulit ang phone sa kinaroroonan. I turn off the laptop at pumuntang bintana.

Rhian was my friend dati pa. We became friends dahil sa same humor kaming dalawa. That time, she's eating her lunch when I joined with her. Ayaw pa nga niya nun kaya pinilit ko. Panay siya tanggi na ayaw niya ng katabi. At dahil pagod nakong mamilit, umalis ako. Pero pinigilan lang rin niya ako at gustong ipatabi ako sa kaniya. Kaso ako na naman ang umayaw. And then, our friendship began. Too weird.

Biglang bumukas ng pagkalakas lakas ang pinto kaya gulat akong napatingin dun. 

"Hello Attorney!" napatingin ako pinto dahil sa sigaw ng kaibigan ko.

"Sisirain mo bang pinto ng office namin ah?! Baliw ka talaga! Pwede namang pumasok ng hindi buksan ng malakas ang pinto Rhian ah!" sigaw ko dito pero tumawa lamang ito.

"What are you going to do here?"

Umupo siya sa isa sa mga sofa namin rito at nag cross legs. Tumingin naman ito sakin. She looks so hot on her fitted white shirt with collar and navy blue snacks. Habang ang buhok niyang kulong ay nakalugay lamang.

"I have chika. Do you remember Mary Yllaine Rhetley?"

Lumapit naman ako sa kaniya at bumalik sa upuan ko. Kunot noo ko siyang tiningnan at umiling.

"Gaga! Yung contestant ng Ms. and Mr. Intramurals! Yung kalaban mo babae! Grabe , short term memory ata meron ka!" pagpapaalala nito sa akin.

I forced a smile and said. "Pake ko dun eh nandaya naman yun dun sa stage eh kaya natalo yung HM Department. Ano ba meron sa kaniya by the way?"

"Siya pala patient ko."

May sakit si Yllaine? Ano naman? Healthy naman yun dati nung nagcollege kami ah? Dati nga yung volleyball player nung di pa siya sumali ng intrams.

"She was shoot by a gun. I...I got 5 bullets in total. 1 on her right chest, 1 on left chest, dalawa sa magkabilaang hita at isa sa may tagiliran." salaysay nito.

"She's a model right? And I cannot find any reasons for her to get shut by someone." saad ko.

Napangisi naman ito. "Maldita yun Everen. Alam mo yan. Baka maraming kaaway."

Sabagay. Ilang beses ba naman kami nun nag-away at nagsabunutan dati. Paano ba naman eh, ang bilis niyang maasar, tapos itong si Rhian mapang-asar rin, isali pa ako na tagasulsol kay Rhian. Kaya ang ending, guidance office. But its okay, isang beses lang naman yun kasi mostly yung away namin , sa labas ng campus nangyayari.

"I heard from Tita Ysabelle that you are getting married? Are you dating with someone privately? Without me knowing? You are hurting my feelings! You know that?" pagdradrama nito sa harapan ko kaya tinawanan ko na lamang ng malakas.

"Baliw! Gaga ka talaga! I don't have a boyfriend at alam mo yan nuh!" saad ko habang natatawa.

"Eh sino yung ikakasal sayo? Huwag mong sabihing basta basta lang humugot diyan si Tito sa tabi tabi para ikasal sayo?" sarkastiko nitong tanong at umirap.

Biglang bumukas ang pinto at pumasok si Daddy na nagbabasa sa kaniyang tablet. Tumayo naman ako at tumabi kay Rhian.

Bumulong naman sakin si Rhian. "Tito is very serious. Should I leave na ba?" 

"Huwag ka munang umalis. Ikaw yung may gustong pumunta rito eh. Panindigan mo." bulong ko rin kaya napatawa siya at sinabihan akong gaga. Napahagikhik nalang ako.

"Oh iha Rhian! Di kita nakita kanina. Kanina ka pa ba rito?" tanong ni Dad. 

"Mag 1 hour na nga ako rito eh." bulong nito kaya napatingin ako rito. Pinipilit kong huwag matawa dahil sa sinabi niya.

"Ngayon lang po ako Tito. Ang ganda po ng office niyo pala." compliment niya sa office ni Dad.

Plastic talaga.

"Thank you iha. Buti at naappreciate mo ang interior design. Si Everen kasi hindi." saad ni Dad.

Naniwala rin sa kaplastikan ni Rhian eh!

Sige magsama kayo!

Biglang may pumasok kaya napatingin kami roon. Pumasok si Erickson na nakagray corporate suit. Mariin ko itong tiningnan. Ano bang ginagawa na naman niya rito dito?

Nakuha ng atensiyon ko si Rhian na sinundan ng tingin si Erickson na naglalakad patungo sa bakanteng upuan. Huwag niya sabihing type niya ito? Bad taste!

"Ang sarap niya Everen.." muntik akong masuka sa sinabi niya. Agad kong tinakpan ang bibig nito at tiningnan siya ng puno ng pandidiri.

"Kung type mo, huwag mong pantasyahan ng ganiyan. Biggest investor namin yan. Lagot ka kay Dad pagnalaman niyang pinantasyahan mo yang lalaking yan." saad ko at kinuha ang palad sa pagkakatakip. 

Kung alam mo lang kung kaano ano ko yang pinagpantasiyahan mo Rhian.

"Iho, I cannot imagine that you can able to write all the agendas lately in an organized way. Sinulat mo pa din ang mga suggestions and need ng revisions in the project. I am really really proud of you, not just as your partner but also as my future son-in-law." saad ni Dad.

Lagot na. 

"That's a small thing my future dad." sagot din ni Erickson. Napatampal nalang ako sa noo ng magshake hands ang dalawa. 

Grabe. Ganiyan naba sila naclose? 

Tumingin ako kay Rhian na ngayon ay nakangiwi.

"Bakit?"

"Did I just fantasize my best friend's future husband?" tanong nito na ikinatango ko.

"Gaga! Di pala siya masarap!" medyo malakas niyang saad na ikinatingin nila Daddy at Ericson sa kinaroroonan namin.

"She's pertaining to the ice cream we were eating lately, Dad." pagdedepyensa ko. Panira talaga tong si Rhian, masyadong mabunganga eh.