TMBLW 2: Wedding Gown

Napabangon ako dahil sa tawag ni papa sakin sa labas ng kwarto ko. Agad kong tiningnan ang alarm clock ko nasa bedside table lang. 

Di ka man lang tumunog. Hinintay mo pa talaga na si papa ang tatawag sayo eh!

"Everen! Gumising kana!" tawag ni papa sa labas.

Napakuskos ako sa mata ko at tumayo tsaka humikab. Today is my rest day, however my father bothered me for something I didn't know. 

Pumunta ako sa pinto at pinagbuksan ito. Nakapantulog pa ito habang may dala dalang tasang kape.

"Ang aga-aga mo uminom ng kape Dad. Too much caffeine in your body will increase your heart rate. Baka, atakihin pa kayo rito Dad." concerned kong saad pero tinarayan lang ako nito.

Galing talaga ng ama ko! Ako na ngang anak itong concerned sa kanila, tapos sila parang wala lang.

"Sige lang Dad. Pag kayo atakihin diyan, huwag niyo ko matawag tawag ah?" pabiro kong saad kaya napatawa na lamang ito.

"By the way, I came up here to tell you that you have a scheduled meeting with Ms. Harley today. 10:30 a.m in the EllePastries." saad nito at tumalikod.

"I cannot remember that I have an appointment schedule with Ms. Harley Dad." 

"She's going to take a measurement with you for your wedding gown." saad niya at tuluyan na ngang bumaba sa hagdan.

Padabog kong sinara ang pinto ng kwarto ko dahil sa inis. Buhay nga naman ouh! Gusto ko pa maglakwatsa ng walang pumipigil na asawa eh! 

Tapos dun pa talaga sa Erickson na iyun na mukhang tanga naman? 

Sige sige lang. Pagbibigyan ko sila, basta huwag tangkain ni Erickson na kunin ang freedom ko at kontrolin ako. Baka makasuhan ko pa siya.

Agad akong naligo at  nagbihis. I wore my mint green dress and my black close shoe with heels. Tinalian ko naman ang buhok ko at nag lagay ng clean make up sa mukha.

Pagbaba ko ay nakita ko pa si Mommy na nakangiti kay Daddy. Magkaharap silang nakaupo habang may hawak hawak na tasang kape. Mga coffee lovers talaga!

"Are you not going to eat your breakfast Everen?" my mommy asked me when she saw me na aalis na. 

"Pass muna mom. Nagmamadali kasi ako. Siguro dun nalang ako kakain."

Siguro dun na ako sa pastries ni Ms. Harley kakain. 

"Let your daughter, wife. Baka excited lang yan magpakuha ng measurement pra sa kasal nila ni Eric." Daddy said.

Napasimangot naman ako. Kahit kailan, you are a table turner Dad! 

At tuluyan na nga akong umalis sakay ang sasakyan kong Tesla.

_____________________

"Hello Ms. Everen Acosta!" salubong ng isang di katandaang babae pagbaba ko ng sasakyan. She's morena with a curly hair. But it suit her very well. She's wearing a long white jacket and a pants. 

⁸Good morning Ms! You must be Ms. Harley right?" tumango naman ito at agad akong nakipagyakapan.

Dinala niya ako sa fitting room niya at doon ay kinuhanan ng measurement. Madami pa siyang kinwento sakin patungkol sa buhay niya dati habang may asawa. Di nga ako makapaniwalang may asawa siya dahil miss ang tawag ni Dad dito, not until she waived in front of me her wedding finger with a wedding ring.

"Where's your husband Ms. Harley?" kuyusong tanong ko. Kanina ko parin kasi pinapansin na parang ayaw niyang pag-usapan ang patungkol sa asawa niya. She kept on changing topic. 

"He..he left me because for the  another woman." sagot nito at tumalikod para ilagay sa lalagyan ang tape measure.

Medyo nagulat pa ako dun dahil sa narinig. Bakit ang daming nagloloko ngayon? Nakakagwapo ba ang manakit ng babae? 

"I cannot give him a child kaya.."

"Kaya naghanap siya ng babaeng maaanakan niya?" napatitig naman sa akin si Ms. Harley dahil sa sinabi ko.

"I don't know why he did that to you kasi if he really loves you, hindi ka niya iiwan kahit anong merong mali sayo Ms. Harley. Kasi para sa kaniya, may solution yan. Pero, bakit? Bakit siya naghanap ng iba dahil lang sa di ka mabubuntis? That's not a valid reason for me." 

"He have to do that Ms. Acosta kasi nagmamadali ang pamilya niya that time for a grandchild na mag-iinherit ng mga mana." sagot nito sa akin kaya napakunot ang noo ko.

"Where is he now?"

"He's living with her. 3 years na actually."

"But you are still married with him?" 3 years na palang nasa ibang pugad eh. Bakit kasado pa sila? Dapat divorce na yan kung ganiyan pala.

"Mahirap ang divorce dito sa pilipinas Ms. Acosta." sagot nito kaya napatango nalang ako.

"Kaya pala di mo naseen ang message ko dahil busy ka rito sa panghihimasok sa reasyon ng ibang tao?" saad ng boses lalaki sa likuran ko.

Napatingin naman kami ni Ms. Harley sa may pinto at doon nakasandal sa pintuan si Erickson na nakablack suit.

"Tapos na ba yan?" 

"Hindi ba halata Erickson? Kita mo namang nagliligpit na ng measurements si Ms. Harley ouh!" sarkastiko kong saad at pumunta sa salamin para magretouch.

"I'm talking about your little chitchat lately." saad nito kaya napatingin ako rito.

Tiniaasan ko naman ito ng kilay. "How did you know that I am here?"

Kita ko naman ang pagsmirk nito kaya mas lalo akong nainis. May papunta punta pa rito. Ano bang sadya nito dito? 

"I came to your house lately but your father told me that you are here, kaya ako andito."

Obviously may pagkasarkastiko din to. Hindi ko talaga tipo! 

Bumalik ako sa pagreretouch ng may maalala. He sent me a message? Paano niya nakuha number ko?

Lumingon ulit ako sa kaniya na titig na titig parin sakin?

"Are you thinking bad about something on me Erickson? Tsaka how did you get my number?" 

"I got your number from someone I knew. And if you are curious of who that person is. Don't bother to ask Everen. I won't answer your stupid question." saad nito at bigla nalang tumalikod.

Naparoll eyes nalang ako.  Suplado na nga, secretive pa. Pwede ko naman to siya sampahan ng kaso dahil act of stalking na ang ginagawa niyang panghihingi ng number ko sa iba ah without my permission.

But, his intention is pure naman.

Ah basta, stalking parin yun! Maglilitis kami nun sa court room.

"Ms. Acosta, let's go to the wedding gown room?" anyaya ni Ms. Harley sa kabilang pinto.

Napangiti naman ako at tumango. Sinundan ko siya papasok sa isa pang kwarto. Doon ay nakita ko ang mga ibat ibang style ng weddidin gown. Sinuri ko ng tingin ang mga ibat ibang wedding gown at may isa na nagpakuha ng atensiyon ko. Isang wedding gown na nakaoff shoulder.

"I love this one Ms. Harley."

Agad na lumapit sa akin si Ms. Harley at sumang-ayon. "This gown really suits you Ms. Acosta, but let me ask you first. Gusto mo ba ng ibang design ng wedding gown pero same style parin nito?"

"Sige. I'll send it to you later the design I like to be included on my gown Ms. Harley." saad ko at tumango naman ito.

Nagpatuloy kami sa aming ginagawa hanggang sa matapos kami. Pagtingin ko sa relo ko ay mag 12 noon na.

Agad akong nagpaalam kay Ms. Harley para kumain. Nais pa sana nito na sa kanila na ako kakain since I am their visitor narin. But I insited since ramdam kong naghihintay sa labas ang asungot kong future husband.

At paglabas ko nga ay di ako nagkakamali dahil nakasandal ito sa wall ng pastries ni Ms. Harley. Nakapamulsa pa ito habang nakatitig sa malayo. Tinitigan ko lang naman ito. Layo ng tingin ah. May problema ba to?

"Hoy. Lalim ata ng iniisip mo Erickson. May problema ka?" tanong ko. 

Napatingin naman siya sa akin at umayos sa pagkakatayo. "I was just thinking why you womans love chitchatting about someone's life."

Sarap talagang tadyakin. Kung di lang talaga ako abogada, baka natadyakan at nabugbog ko na to. Daming problema sa buhay. Pati ba naman yung chika namin kanina ni Ms. Harley, pinoprolema niya?

"Eh? Why mens have lots of options?" biglaang tanong ko rin.

Naalala ko lang kasi ang sinapit ni Ms Harley na siya yung legal wife pero parang siya yung naging reboud at second option. 

"Don't ask me about that. Because when I already choose a choice,  there's no other option." sagot nito at naglakad papunta sa sasakyan nito.

Agad akong pumunta sa sasakyan ko at binuksan ito tsaka pumasok. Bigla namang huminto ang sasakyan ni Erickson sa gilid at binuksan ang window.

"Let's meet in the restaurant. A Chinese restaurant here. I hope alam mo yan kung saan kasi wala namang ibang chinese restaurant dito." at sinara niya ang window niya at umalis na.

Pinaandar ko naman agad ang sasakyan ko at sinundan siya. Agad ko namang naabutan ang sasakyan niya kaya napangisi naman ako. Weak! Ang bagal magdrive ah! Mens are also weak din pala.

Pinabilis ko pa ang sasakyan ko hanggang sa makarating sa restaurant na sinasabi ni Erikson.

Paglabas ko sa sasakyan ay siya ring pagdating niya. Lumabas naman ito at sinara ang pinto. Tumingin ito sa akin from head to toe. 

"Ang bilis mo magpatakbo."

"You are just weak Erickson. 1 points for a lwayer and zero for a CEO." saad ko at tuluyan na ngang pumasok.