TMBLW 4: Babies

Getting married to someone who you don't love is stupidity! Oh my gosh! Ano namang gagawin ko nito? Its an offer from Erickson and without his help, baka nasa lansangan na kami now.

I look at the window here in my office. Kakatapos ko palang magbasa ng another file of case. Its all about murdering the barmaid. Ang sabi ng magulang ng barmaid ay alas nuebe palang ng gabi ay  dapat nakauwi na ang victim, pero at the day na pinatay siya ay di daw ito umuwi nung alas nuebe. Tumawag daw ito na may kikitaing tao. And her parents doubted that the suspect is her boyfriend. But her boyfriend keeps on denying it because he wasn't there at that time.

Napahawak nalang ako sa ulo ko. I'm not a chief inspector but mukhang ako pa una mahohospital kakaisip sa kasong ito.

My attention is hooked by my small calendar. Malapit na pala ang kasal namin ni Erickson, next week na pala. Napahawak ako sa ulo dahil sa iniisip. Ano kaya magiging buhay ko may asawa? Is it still the same or hindi na?

Should I do the duties of a wife on her husband?

Nah probably, I won't!

May kumatok naman sa pintuan ko at biglang pumasok si Erickson. He is wearing his usual outfit as a chief executive officer and as well as owner.

He walked directly to me while holding a long black folder.

Tinaasan ko naman ito ng kilay. "Are you rude? Di ka man lang nag good morning sakin at basta basta ka lang pumasok!"

Instead of replying what I said, umupo lamang ito sa sofa. He crossed his legs and looked at me intently. He showed me the black folder.

"Your father's hotel in Cebu City is doing better."

Tinaasan ko parin ito ng kilay.

"Alam ko. Ako kaya naghahandle niyan last two months."

"If you're the one who handled the hotel, why does these papers in the folders show that the hotel's earnings every month was slowly decreasing? You still has the audacity to be arrogant ah?" saad nito.

Tumayo ako at pumunta sa kinaroroonan niya. "Akin na nga 'yan!" tsaka ko hinablot sa pagkakahawak niya ang folder.

Bumalik ako sa kinauupuan ko at tsaka binuklat ang folder. Sinuri ko ang lahat, lahat ng timeline of earnings ng hotel namin sa Cebu.

"Hindi naman lumiit ng lumiit ang earnings ah? Minsan mataas minsan bumaba and that is normal when it comes to business! Akala ko ba hayupak ka pagdating sa business? Why does it seems na sa ganitong hindi consistent ang earnings ng isang hotel ay hindi mo alam kung bakit?"

Tumingin ako sa kaniya at ngumiti lamang ito. "You are just a lawyer and you doubted a chief executive officer and an owner of different businesses. It simply means that your hotel needs improvement. Paano iyan magugustuhan ng mga guest niyo kung wala man lang nagbago?"

"Umalis ka na nga lang! Di ko talaga alam bakit simula ng dumating ka sa buhay ko eh sumasakit na ulo ko sayo." saad ko at tuluyan na ngang tumayo para paalisin siya.

Dami pang sabi eh!

Pinagcross naman nito ang kaniyang mga kamay sa dibdib." I don't want to go outside Everen."

Nainis naman ako dahil sa sinasabi niya. Eh? Ano naman gagawin niya rito? Magpahalumbaba lang diyan?

"Tapos ano namang gagawin mo dito? Iyon lang naman pinunta mo rito diba? Umalis kana Erickson!"

"I came here for you." saad nito kaya napahinto ako.

Really? Ano ako? Uto-uto?

Hinigit ko naman ang braso niya para patayuin ng sa ganon eh makaalis na, pero ang bigat niya. Napansin niya atang medyo nabibigatan ako kaya napatawa ito ng mahina.

"Playing like you are able to throw me outside of my future father in law's office ah?" pang-aasar nito kaya mas lalo akong nainis.

Pinilit kong hilahin patayo siya pero mas lalo lang rin niyang binibigatan ang kaniyang sarili. Bigla naman niya akong hinila kaya napatumba ako papunta sa kaniya. Habang ang mga kaliwang kamay ko ay nakahawak sa may kanang dibdib niya.

Gulat akong napatitig sa kaniya. Hinawakan naman nito ang palapulsuhan ko na nasa dibdib niya at nginitian ako ng nakakaloka.

"Is this what you want? Being hold by me?"

Agad akong natauhan sa kaniyang sinabi at tinangkang tumayo pero hinigpitan lang nito ang pagkakahawak sa palapulsuhan ko. Tumayo ito ng dahan dahan habang hawak parin ako. Bigla niya akong hinila palapit sa kaniya kaya ang isang kamay ko ay napunta sa may tiyan niya.

Ang...ang dami.

Napailing naman ako dahil sa naisip ko.

"You enjoy so bad Everen." saad nito.

"Bitawan mo nga ako Erickson!"

"Why would I? Besides gusto ko ang position na to." saad nito.

Talaga huh? Tingnan natin kung magugustuhan mo pa ba ang position na ito. Unti unti kong inangat ang paa ko at binend ang tuhod. Agad kong tinamaan ang kaniyang pagkatao gamit ang tuhod ko kaya nabitawan niya ako.

Mariin siyang nakapikit habang nakahawak sa kaniyang pagkatao. Masama niya akong tiningnan ng makaupo na siya sa sofa.

"You're hurting your future babies Everen!"

Napangiwi ako dahil sa sinabi niya. Wow ah? Natuhod na nga, 'yan pa talaga iniisip? Ang kalandian?

Nakita ko naman sa mata niya na seryoso talaga siyang nasasaktan kaya nilapitan ko ito. "Masakit ba talaga?"

Masama ako nitong tiningnan. "After what you did, do you think its not that painful? Masakit kayang matuhod sa pagkatao Everen!"

Hinawakan ko naman ito sa balikat at tinitigan siya. "Sorry. Sorry talaga. Pero ang landi mo kasi."

"So, kasalanan ko bang ganon ka kiligin?" saad nito.

The h*ck? Natadyak lang sa pagkatao, iniisip na agad na kinilig ako? Lakas ah!

"Do you want me to bring you to the hospital ng napatingin natin 'yan?" suggest ko.

"No. Ayaw ko!" pag-insist nito at dahan dahang tumayo ng matuwid. Inayos nito ang damit at tiningnan ako.

"I should leave earlier. Di ko akalaing mapapahamak ako sa puder mo. You are more than a monster."

Agad itong tumalikod at pumunta sa mesa kung saan andun ang folder na dinala niya kanina. Kinuha niya ito at naglakad papuntang pinto.

"Wait! Saan mo yan dadalhin?" tanong ko habang nakaturo sa folder na dala niya. Is he going to steal that?

Itinaas naman nito ang folder habang nakatalikod sakin. "Is this what you mean? This is my folder Everen. I copy the original copies with the permission of the hotel's manager and your father. If you want this, puntahan mo nalang ako sa kompaniya. If you don't know where it is, ask my father in-law."

At tuluyan na nga itong umalis. Napasuntok nalang ako sa hangin dahil sa nangyari. Kainis! Ang aga aga pa pero ang aga kong nastress dahil sa lalaking iyon.

Biglang pumasok si Rhian habang humihingal hingal pa. Nilapitan ko agad ito at pinaupo sa sofa.

"Anong nangyari sayo? Bakit hinihingal ka? Mukha kang hinabol ng sampong aso ah?"

Napahawak ito sa dibdib niya. "Will...will you ..tell me..why I saw Erickson lately in the hallway?"

"Dito yun galing." sagot ko.

Agad itong tumingin sakin ng nakakaloka na akala mo ay okay na siya matapos kong sabihing dito galing si Erickson.

"Anong ginagawa niya rito? Did you two talk about something for your wedding? Or nagplano kayo saan maghahoneymoon?" saad nito kaya nagulat ako doon.

"Honeymoon pinagsasabi mo? Walang honeymoon na magaganap kasi di naman namin mahal ang isat isa." sagot ko na ikinadismaya niya.

"Sayang. Ready pa naman ako maging ninang ng mga anak niyo." malungkot na saad nito na para bang siya yung nalulugi.

Binatukan ko naman ito dahil sa reaksiyon. "Huwag ka ngang madismaya diyan. Tsaka, di na ako aasang magkakaank iyon. Natuhod ko pagkatao nun eh."

"Wala na. Sinira mo sarili mong lahi Everen."