The Mafia Boss Legal Wife

A slim woman with fair skin, tall, with notepad on her hand, wearing a law suit, and sling bag is walking confidently outside the courtroom. Lumilikha ng tunog ang bawat paghakbang niya dahil sa 4 inches black heels. Napatingin naman ang ibang tao sa kaniya dahil sa naturang aura na taglay niya, pero binalewala niya lamang ito. Agad siyang dumeritso sa kaniyang Tesla at doon ay nagpahinga muna saglit ng makapasok sa loob.Iniisip niya ang patungkol sa kasong marital abuse where her client which is the wife was experiencing violence from her husband (physically) mostly. Naawa siya rito nung natitigan niya ang mukha nitong puno ng bugbog at pasa. Napapikit nalang siya at napahilot sa sintido. "Man are all monsters."Sumandal siya sa upuan niya ng biglang magring ang phone niya sa sling bag na nasa tabi lang niya. Agad niya itong kinuha at doon nakita ang pangalan ng ama. Agad naman niya itong sinagot. "Dear Everen, are you done with your case?" tanong ng kaniyang ama."Yes dad! Kakat

I am currently here inside my father's office because of the paper that I am working on. Even though I have a job already—a lawyer in short, my father still wants me to work in our company which deals with lots of real estates. I insisted on nung una, kasi napakahassle at nakakastress. Pero dahil salbahis si papa, heto ako, nagtratrabaho sa kumpaniya namin. Supposedly, nagpapahinga ako ngayon, nagtratravel to celebrate my case na napanalunan ko.Si Dad naman ay nasa conference room, nagcoconduct ng meeting about another project. While ako? I am sitting here on his chair, watching some horror movies on my laptop. My phone suddenly vibrating, signaling that someone is sending me a message. Agad kong tiningnan kong sino at si Rhian lang pala. Rhian Marie Zamora my childhood bestfriend and a surgeon. "Good morning my pretty attorney! Pupunta ako riyan sa company niyo since I don't have a duty today. See you later!" Nag like zone naman ako at binalik ulit ang phone sa kinaroroonan. I tu

I am here in front of the priest while listening. Habang nasa kilid ko naman si Erickson na taimtim lang ding nakikinig kay father.Bitbit ko ang isang kumpos ng bulaklak. Sa buong buhay ko, hindi ko talaga inaakalang maikasal ako sa taong di ko naman mahal. I looked at the flower intently, I never expected that father planned this all. Akala ko kasi civil lang kami ikakasal ni Erikson to avoid media, but hindi eh. Nagulat nalang ako na ang bongga ng gown ko. Simple lang naman yung binigay kong design eh pero pagdating, ang bongga na.I looked at my family who is currently sitting. Pinunta ko naman ang tingin sa kabilang side. I didn't saw any of his parents. Halos puro kaedad lang niyang mga lalaki. Are they all his friends in a business world? But why does it seems like there's something on their auras?Napailing nalang ako at isinantabi ang naisip tsaka binalik ang tingin sa pari.____________________________"That was a long tiring day!" usal ko at agad na tumalon sa kama.Matapos

Tiningnan ko kung sino ang nagsalita nun. At doon ko nakita ang isang lalaking nakalublob sa pool na parang foreigner ang dating. "Anong sabi mo?" tanong ko dito na may galit na tono. Nambabastos ba ito?"Yan! Bingi kasi! Sabing asawa eh! Maglinis ka nga ng tenga mo dun Sebastian! Pareha lang talaga kayo ni Devian! Magkambal talaga!" saad parin nung nakashort ng gray.Tiningnan siya ng masama nung Sebastian na nasa pool na kakatapos palang ata lumangoy."Do you want to receive punches on your f*cking ugly face, m*ron?!" galit na saad nung Sebastian.Natatawa namang umiling yung nakagray ang short. "Grabe ka naman, di ka mabiro puting amerikano!"Dahil sa sinabi niya ay halos mapatawa ang lahat sa pool maging ako. Except nalang nung Sebastian."Erick, do you have gun there? I feel like my palms are excited to shoot something ugly." tanong nung Sebastian.Agad namang umiling si Erickson. "I don't have one either, Sebastian.""Playing innocent huh?" saad nung nagluluto ng steak.Tumayo

"Everen..." saad ng nasa likod ko kaya napatingin ako dun. Sabay narin ang pagtili ni Rhian. "Erickson, bakit?" tanong ko dito.Nakatayo lang siya sa pintuan at mukhang wala namang balak pumasok kaya hinayaan ko lang na nakabukas ang laptop."Sinong kausap mo?" tanong nito sa akin.Tumingin ako sa laptop ko at umusog palayo ng kaunti para makita niya ang screen."I'm talking with my bestfriend, Erick.""Hello Erickson! I'm Rhian pala. Everen's bestfriend! Nice to meet you!" pagpapakilala ni Rhian pero wala akong narinig na bati pabalik galing kay Erickson.Tumingin ako sa kaniya. Did he expected ba na kilala na siya ni Rhian? Or sadyang may side siya na may pagkasnobber?"I heard that you're talking about someone's who's name is Yllaine. May I know her full name?" biglang tanong nito."There's no need for you to know about that stupid woman Erickson!" sagot ng kaibigan ko.Naglakad naman palapit sa kinaroroonan ko si Erickson. "Why?" tanong niya ng makalapit na siya."It's a waste o