Library
Search
Home / Romance / The Mafia's Marked Nanny / Chapter 36

Share

Chapter 36

Author: Sky_1431
last update Last Updated: 2025-10-12 02:05:00

Nanadya ba talaga ang tadhana?

Pagpasok pa lang ni Evie sa bahay na minsan nang nagbigay sa kanila ng magandang alaala ay para bang nakaramdam siya ng pangungulila.

Napatanong siya sa sarili kung bakit parang hindi man lang nagbago ang ayos ng bahay nila.

Prente man siyang nakaupo sa may sala pero ang mga mata niya ay nililibot na ng tingin ang kabuuan ng bahay.

"Feel at home ka lang, ha?" nakangiting saad ni Laarnie na nakaupo sa katapat niyang sofa. "Naghahanda lang si Benjie ng meryenda."

"Ang aliwalas ng buong bahay," wala sa sariling nasambit ni Evie habang abala pa rin ang kanyang mga mata.

"Naku, nakakahiya nga, eh," nahihiyang sagot ni Laarnie. "Mansyon iyong bahay ninyo samantalang itong amin ay..."

Mula sa kung saan ay nalipat ang tingin ni Evie kay Laarnie. "Tumira din naman ako sa ganitong bahay noon. Isa pa ay sanay kami sa hirap ng kapatid ko sa loob ng mahabang panahon."

"Magpalamig ka muna, Miss Evie," singit ni Benjie sa usapan nila ni Laarnie at nilapag ang isang tra
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Previous Chapter Next Chapter
Locked Chapter
Comments (1)
goodnovel comment avatar
Krina Dela Cruz
wow ang galing ng connect connect sa story but still ingat evie
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • The Mafia's Marked Nanny   Chapter 177

    Malayo sa ingay ng pangunahing pasilidad ng Sentinel Core, personal na inayos ni Commander Cross ang espasyong pansamantalang ibinigay sa grupo ni Gray.Hindi ito barracks. Hindi rin ito karaniwang safe room.Isa itong malawak na kwarto—mas malapit sa isang underground operations hub kaysa sa tirahan. Mataas ang kisame, kulay abo ang mga pader, at may sapat na ilaw na hindi masakit sa mata. Sa isang gilid ay nakapuwesto ang magkakadugtong na kama, may pagitan sa bawat isa—hindi masikip, hindi rin masyadong hiwalay. Sa kabilang banda naman ay may mahabang mesa, puno ng nakaayos na kagamitan: mapa, tablet, tactical boards, at mga encrypted comms device.Sa likod ng silid, parang sariling kaharian ni Kade ang isang pader na puno ng monitors.May labindalawang screen—iba’t ibang feed, code, network traffic, at mga mapang may gumagalaw na pulang tuldok. Nasa gitna ang swivel chair, may mga cable na nakalawit, at mga device na hindi alam ng karamihan kung saan nagsisimula at nagtatapos.“Hi

  • The Mafia's Marked Nanny   Chapter 176

    Tahimik pa rin ang conference room ng Sentinel Core, ngunit hindi na ito ang katahimikang naghihintay lamang ng sagot. Isa na itong katahimikang puno ng direksiyon—parang lahat ng naroon ay alam na wala nang atrasan, at ang bawat susunod na salita ay magiging pundasyon ng digmaang hindi na nila kayang takasan.Nagpatuloy ang usapan.Si Gray ay nakatayo pa rin sa unahan, ang mga kamay ay nakapatong sa gilid ng mesa. Hindi siya nagsasalita bilang ahente ng Sentinel Core, hindi rin bilang utusan ng sinuman.Nakatayo siya roon bilang isang taong pinili ang responsibilidad, kahit alam niyang maaaring iyon ang maging dahilan ng sariling pagbagsak.“Isa pa,” sabi ni Gray, mababa ngunit malinaw, sapat para marinig ng lahat, “hawak natin si Alliyah.”Napalingon ang ilan kay Alliyah, na nananatiling tahimik sa gilid ng silid. Hindi na siya umiwas sa mga titig. Tanggap na niya ang bigat ng tingin ng bawat isa—ang paghuhusga, ang alinlangan, at ang takot.“Tinuturing siyang asset ng Revenant,” pa

  • The Mafia's Marked Nanny   Chapter 175

    Hindi ito ang tipikal na silid na ginagamit para sa briefing ng misyon—walang hologram, walang kumikislap na mapa, walang tunog ng alerto. Isa lamang itong simpleng silid na may mahabang mesa sa gitna, malamig na ilaw sa kisame, at mga upuang metal na halatang hindi dinisenyo para sa kaginhawaan.Ngunit sa gabing iyon, ang bigat ng hangin ay higit pa sa anumang teknolohiyang maaaring ilagay sa loob ng silid.Isa-isa silang pumasok.Si Collin ang unang umupo, diretso ang likod ngunit halatang may tensyon sa balikat. Sumunod si Sven, bahagyang pipilay-pilay pa rin. Si Theo ay tahimik na naupo sa gilid, gaya ng nakasanayan—tagamasid, hindi agad nagsasalita. Si Rio ang huling pumasok, bahagyang nakasandal sa pader bago tuluyang umupo, ang mga mata’y nakapako kay Gray mula pa lang sa pagpasok nito.Si Alliyah ay nakatayo lamang sa likod. Hindi siya umupo. Hindi dahil ayaw niya, kundi dahil pakiramdam niya ay wala siyang karapatang pumwesto sa parehong antas ng mga taong nasugatan at nawala

  • The Mafia's Marked Nanny   Chapter 174

    Sa infirmary ng Sentinel Core, halos pare-pareho ang rutina araw-araw: gamutan, palit-benda, tahimik na usapan, at mahahabang sandaling nakatitig lang sa kisame na parang doon makikita ang sagot sa lahat ng tanong na ayaw pang bigkasin.Ilang araw na silang naroon.Si Collin ay unti-unti nang nakakalakad nang hindi na kinakailangang sumandal sa pader. Si Sven ay bumalik na ang sigla, kahit may pilay pa rin sa isang paa. Si Theo ay mas madalas nang magsalita, bagama’t paminsan-minsan ay natutulala pa rin. Si Rio naman ay tahimik—hindi na nagrereklamo, hindi na rin nagbibiro gaya ng dati. Para siyang taong natutong mabuhay sa pagitan ng pagkawala at pag-asa. At lagi lang siyang nakatingin kay Gray, na para bang hindi pa rin makapaniwala na ang babaeng minamahal ay buhay na buhay pa rin.Si Alliyah naman ay nanatili sa hiwalay na kwarto.Hindi iyon utos ni Gray, ni ng Sentinel Core. Sarili niya iyong desisyon. Hindi dahil ayaw niyang makihalubilo, kundi dahil kailangan niyang mag-isa—par

  • The Mafia's Marked Nanny   Chapter 173

    Tahimik ang infirmary ng Sentinel Core, ngunit hindi ito katahimikang walang laman. Ito ang uri ng katahimikang puno ng paghinga, mahihinang ungol ng sakit, maingat na yabag ng mga doktor at nurse, at ang banayad na tunog ng mga makinang patuloy na nagbabantay sa bawat tibok ng puso ng mga sugatan.Amoy antiseptic ang hangin—malinis, malamig, at may kasamang paalala na ang lugar na ito ay hindi para sa pahinga kundi para sa mga nakaligtas.Nakita ni Gray sina Collin, Sven, at Theo na nakahiga sa magkakahiwalay na kama. May mga benda sa ulo, braso, at tagiliran. Si Sven ay naka-idlip, ang dibdib ay marahang umaangat-bumababa. Si Theo ay gising, tahimik na nakatingin sa kisame, tila binibilang ang bawat ilaw sa itaas. Si Collin naman ay nakaupo sa gilid ng kama, bahagyang nakayuko, hawak ang sariling pulso na may sukat ng benda.Lumapit si Gray.“Mabuti at okay na kayo,” sabi niya, bahagyang nakangiti.“Salamat sa iyo,” sagot ni Collin, pilit na ngumiti rin. “At sa katigasan ng ulo mo.”

  • The Mafia's Marked Nanny   Chapter 172

    Tahimik ang umaga sa La Union, ngunit iyon na ang huling katahimikang ibinigay ng lugar sa kanila.Hindi na sila naghintay ng pagsikat ng araw. Ang mga desisyong ginawa sa gitna ng gubat ay sapat na—wala nang kailangang patunayan pa. Ang bawat isa ay kumilos ayon sa napagkasunduan, parang iisang katawan na matagal nang sanay gumalaw nang walang utos.Sama-sama silang umalis.Hindi bilang isang unit na handang lumaban, kundi bilang mga taong may sari-sariling sugat na piniling magpatuloy sa iisang direksiyon.Tahimik ang biyahe palabas ng La Union. Ang sasakyan ay dumaraan sa mga kalsadang minsan nilang ginamit bilang taguan, bilang ruta ng pagtakas, bilang daan papunta sa laban.Si Gray ay nakaupo sa unahan.Hindi siya nakapikit, ngunit malinaw na malayo ang iniisip. Ang palad niyang sugatan ay maayos nang nabalutan, ngunit ang sakit ay nandoon pa rin—hindi na pisikal, kundi alaala ng sandaling pinili niyang ipagtanggol ang isang taong maaaring hindi kailanman lubos na maintindihan ng

More Chapters

You may also like

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status